Tibetan
ད་ཀྱི་བར་མེད་དེ། །ཞེས་པ་སྟེ། བར་ཆད་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱུས་ཐོབ་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་སེམས་པ་ལ་གསུངས་པ། དེ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད། །ཅེས་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཉིད་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། གཞན་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། འོ་ན་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་གསུངས་པ། དེའི་དམིགས་པ་ནི་གང་ཞིག་ཡིན། བདག་པོའི་རྒྱུ་ནི་ཅི་ཞིག་ཡིན། རྣམ་པ་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་ཤེས་པར་འདོད་པ་ལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། འདི་ཡི་དམིགས་པ་དངོས་མེད་དེ། །བདག་པོ་དྲན་པ་ཡིན་པར་བཞེད། །རྣམ་པ་ཞི་ཉིད་འདི་ལ་ནི། །རབ་ཏུ་སྨྲ་རྣམས་བརྒྱུད་མར་རྒོལ། །ཞེས་པ་སྟེ། འདི་ཡི་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའིའོ། །དེའི་དམིགས་པ་དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ བརྟགས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །བདག་པོ་དྲན་པ་ཡིན་པར་བཞེད། །ཅེས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉིད་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་སོ། །རང་བཞིན་གྱིས་ཞི་བ་ནི་རྣམ་པའོ། །འདི་ལ་ཞེས་པ་ནི་གནས་པའོ། །རབ་ཏུ་སྒྲ་རྣམས་བརྒྱུད་མར་རྒོལ། །ཞེས་པ་ནི་ཕྱིར་རྒོལ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཡོད་པའི་དོན་གང་ཞིག་ལ་ཕྱིར་རྒོལ་བ་རྣམས་དང༌། ཕན་ཚུན་རྩོད་པར་འགྱུར་སྙམ་པ་ལ་གསུངས་པ། དམིགས་པ་འཐད་དང་དེ་ཡི་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་ངེས་གཟུང་བ་དང༌། །རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ཡེ་ཤེས་དང༌། །དམ་པའི་དོན་དང་ཀུན་རྫོབ་དང༌། །སྦྱོར་དང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་དང༌། ཐབས་མཁས་ཐུག་པའི་རྟོགས་པ་དང༌། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་ལམ་བཅས་དང༌། །གཉེན་པོ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དག་དང༌། །མཚན་ཉིད་དང་ནི་སྒོམ་པ་ལ། །སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལོག་རྟོགས་པ། །རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་རྟེན་ཅན། །རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་དག་ཏུ་བཞེད། །ཅེས་པ་སྟེ། དམིགས་པ་འཐད་དང་ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ལ་ཇི་ལྟར་དམིགས་པ་འཐད་ཅེས་པ་སྟེ། དམིགས་པ་འཐད་པ་ལ་རྩོད་པའོ། །དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ། ཇི་ལྟར་དེ་ཡི་ངོ་བོར་འཛིན། །ཞེས་པ་སྟེ། དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ངེས་པར་རྒོལ་བའོ། །རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མེད་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱང་མེད་ན་ཇི་ལྟར་དེ་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་ཅེས་པ་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་རྒོལ་བའོ། །དམ་པའི་དོན་ཞེས་པ་ནི་སྟོང་པའི་དངོས་པོ་
Chinese
即是无间，意为获得无间断之佛果之因。若思维以无间断之三摩地之因所获之佛果为何，故说：彼乃一切种智。意为佛果即是一切种智，而非其他。若问佛果之体性既说为一切种智，则其所缘为何？主因又是何？相状又是如何？为欲显示而说：此之所缘无实事，主为忆念如是许，相状寂静于此中，善说者等恒时诤。此之，指一切种智。其所缘无实事，谓诸法皆为空性。主为忆念如是许，谓是生起三摩地之因。自性寂静是相状。于此中，谓安住于此中。善说者等恒时诤，谓有外道等，若思于何义而外道等互相诤论，故说：所缘合理及彼之，自性本体执持等，一切种智即智慧，胜义谛及世俗谛，结合以及三宝等，方便善巧究竟悟，颠倒连同道俱等，对治相违诸方等，体性以及修习上，宣说者等起邪执，一切种智具依性，许为十六种相状。所缘合理，谓于无色等，如何安立所缘合理耶？是于所缘合理而诤论。彼之自性，谓于色等，如何执持为彼之自性耶？是于彼之自性本体而诤论。一切种智即智慧，谓若一切事物皆无，则一切种智亦应无，若无，则如何有证悟彼之自性之智慧耶？是于一切种智之智慧而诤论。胜义谛，谓空性之事物
English
That is, without interruption, meaning the cause of obtaining the uninterrupted Buddhahood. If you think about what the Buddhahood obtained through the cause of uninterrupted samadhi is like, it is said: That is the omniscient one. It means that the Buddhahood is the omniscient one, not anything else. If you ask what the nature of the Buddhahood is said to be the omniscient one, then what is its object? What is the main cause? What is the appearance? In order to show what is desired to be known, it is said: The object of this is without substance, the master is considered to be mindfulness, the appearance is peaceful in this, the good speakers and others always argue. This refers to the omniscient one. Its object is without substance, which means that all dharmas are emptiness. The master is considered to be mindfulness, which means that it is the cause of generating samadhi. The nature of peace is the appearance. In this, it means to abide in this. The good speakers and others always argue, which means that there are outsiders and others. If you think about what meaning the outsiders and others argue with each other, it is said: The object is reasonable and its, the nature of the essence is held, etc., the omniscient is wisdom, the ultimate truth and the conventional truth, combination and the three jewels, skillful means and ultimate realization, reversal together with the path, the opponents and the opposing sides, the nature and the practice, the speakers and others arise with wrong views, the omniscient is dependent, it is considered to be sixteen kinds of appearances. The object is reasonable, which means that in the absence of form, etc., how can the object be established as reasonable? It is a dispute about the reasonableness of the object. Its nature, which means that in the presence of form, etc., how can it be held as its nature? It is a dispute about the nature of its essence. The omniscient is wisdom, which means that if all things are absent, then the omniscient should also be absent. If it is absent, then how can there be wisdom to realize its nature? It is a dispute about the wisdom of the omniscient. The ultimate truth, which means the object of emptiness
Tibetan
མེད་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་དུ་མེད་ཅེས་པ་ནི་དོན་དམ་པ་ལ་རྒོལ་བའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཅེས་པ་ནི་བདེན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་བརྫུན་པ་ཡིན་ལ། བདེན་པ་མ་གྲུབ་པས་དེ་ཡང་མི་འགྲུབ་སྟེ། དེ་བས་ན་གཉིས་ཀ་ཡང་མ་གྲུབ་ཅེས་པ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ལ་བརྒལ་བའོ། །སྦྱོར་དང་ཞེས་པ་ཉི་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པས་ཇི་ལྟར། དེ་རྣམས་ངེས་ཤིང་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད། །ཇི་ལྟར་དེ་དག་ཉེ་བར་དམིགས། །ཞེས་པ་ནི་སྦྱོར་བ་ལ་བརྒལ་བའོ། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་ཞེས་པ་ནི་རྟོགས་བྱ་ལ་སོགས་པ་མེད་པས་ཇི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་རྟོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ལ་བརྒལ་བའོ། །ཚིག་ཏུ་མ་ གྲུབ་པས་ཇི་ལྟར་དེའི་རྒྱུན་གྱི་བྱེ་བྲག་རྣམས་ཆོས་རྣམས་ཡིན་ཞས་པས་ནི་ཆོས་དཀོན་མཆོག་ལ་བརྒལ་བའོ། །ཆོས་མ་གྲུབ་ན་ཇི་ལྟར་དེའི་དོན་རྟོགས་པའི་དགེ་འདུན་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ལ་བརྒལ་བའོ། །ཐབས་མཁས་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་མེད་ན་ཇི་ལྟར་དེའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ལ་བརྒལ་བའོ། །ཐུབ་པའི་རྟོགས་པ་ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་མེད་ན་ཇི་ལྟར་དེའི་རྟོགས་པའམ་བསྟན་པ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་རྟོགས་པ་ལ་བརྒལ་བའོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཅེས་པ་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་དང༌། མེད་པ་ཉིད་དང༌། རྟག་པ་ཉིད་དང༌། མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དུ་མར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཞེས་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་བརྒལ་བའོ། །ལམ་ཞེས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་དུ་མར་གསུངས་ན། གང་ལ་ཡིད་བརྟན་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་ལ་བརྒལ་བའོ། །གཉེན་པོ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དག་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་དམ་བཅས་པ་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་འགྱུར་རམ་ཞེས་པ་ནི་གཉེན་པོ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་བརྒལ་བའོ། །མཚན་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་བརྒལ་བའོ། །བསྒོམ་པ་ལ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པ་དུ་མར་གསུངས་པས་གང་ལ་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ལ་བརྒལ་བའོ། །ལོག་རྟོག་ཅེས་པ་ནི་རྣམ་པ་བདུན་ནའོ། །ཡུལ་གང་ཞེས་པ་ལ་གསུངས་པ། རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྟེན་ཅན། །ཞེས་པ་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ལོགས་པར་རྟོག་པའོ། །དྲུག་དང་བཅུ་ནི་བཅུ་དྲུག་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འདིར་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་བརྒལ་བའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་ལན་གདབ་པར་བྱའོ། །ཀུན་རྫོབ
Chinese
说没有，空性就不是胜义的自性，这是对胜义的驳斥。世俗谛是指相对于真理而言是虚假的，真理不成立，它也不成立，因此说两者都不成立，这是对二谛的驳斥。结合等，因为不观察日结合等，如何？那些是确定的并且普遍适用。如何才能接近那些目标？这是对结合的驳斥。三宝是指没有所证等，如何是证悟一切法自性的佛？这是对佛宝的驳斥。词语不成立，如何那些传承的差别是法？这是对法宝的驳斥。法不成立，如何是证悟其义的僧伽？这是对僧伽宝的驳斥。善巧方便是指没有佛，如何善巧其方便？这是对善巧方便的驳斥。能仁的证悟是指没有如来，如何是其证悟或教法？这是对证悟的驳斥。颠倒是指将存在、不存在、常恒、无常等诸多事物颠倒认识的状态，这是对颠倒的驳斥。道是指宣说了声闻等诸多道，应当信任哪个？这是对道的驳斥。对治与不共品等，是指仅仅凭借誓言就变成对治品和不共品吗？这是对对治和不共品的驳斥。自性是指没有法性的自性，这是对法的自性的驳斥。对于禅修，是指宣说了多种方式，应当禅修哪个？这是对所禅修的驳斥。邪分别是指七种。对于所缘境，宣说了：一切相智具有所依。即是对一切相智进行分别。六和十是指十六的意思。这里是相对于胜义谛进行驳斥。相对于世俗谛则应当回答。世俗谛
English
Saying that emptiness is not the ultimate nature of non-existence is a refutation of the ultimate. Conventional truth means that it is false in relation to truth, and since truth is not established, it is also not established. Therefore, saying that neither is established is a refutation of the two truths. Union and so on, how can those be certain and universally applied since the union of the sun and so on are not observed? How can those be closely observed? This is a refutation of union. The Three Jewels means that since there is no object of realization, how can the Buddha be the one who realizes the nature of all phenomena? This is a refutation of the Buddha Jewel. Since words are not established, how can the distinctions of that lineage be the Dharma? This is a refutation of the Dharma Jewel. If the Dharma is not established, how can the Sangha be the one who realizes its meaning? This is a refutation of the Sangha Jewel. Skillful means means that if there is no Buddha, how can one be skilled in his means? This is a refutation of skillful means. The realization of the Sage means that if there is no Tathagata, how can it be his realization or teaching? This is a refutation of realization. Inversion refers to the state of inverting and understanding many things such as existence, non-existence, permanence, impermanence, etc. This is a refutation of inversion. The path refers to the many paths taught, such as the Hearers, which should be trusted? This is a refutation of the path. Antidotes and dissimilar aspects, etc., does it mean that merely by making a vow, one becomes an antidote and a dissimilar aspect? This is a refutation of antidotes and dissimilar aspects. Characteristic refers to the characteristic of not having Dharma nature, which is a refutation of the characteristic of Dharma. For meditation, it means that since many ways have been taught, which should be meditated upon? This is a refutation of what should be meditated upon. Wrong conception refers to the seven aspects. Regarding the object, it is said: "Omniscience has a basis." That is, it is a separate conception of omniscience. Six and ten means sixteen. Here, the refutation is made in relation to the ultimate truth. In relation to conventional truth, an answer should be given. Conventional truth.