Tibetan
པ་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་བདག་པའི་ཉིད་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་བདག་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་ཡོངས་སུ་གཏོང་པ་ནི་འཛིན་པ་དང་སོ་སོར་ཐར་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་ལྟར་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་བདག་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་དང་ཞེས་པ་ནི་བརྟགས་པའི་དོན་གང་ཞིག་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཁམས་རྣམས་ནི། གསུམ་ཆར་ཉེ་བར་འབྲེལ་བ་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་ཤི་བའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བདག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཁམས་གསུམ་པར་འཇུག་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་པ་དང་འབྲེལ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་གནས་ཞེས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཏེ་གནས་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །མངོན་པར་ཞེན་པ་ཞེས་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོ་བཏགས་པ་དང། །ཞེས་པ་ལ་བཏགས་པའི་ཆོས་རྟགས་པའི་དངོས་པོ་ནི་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཆགས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པ་ལ་ཆགས་པ་སྟེ། ཆགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གཉེན་པོ་ཞེས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ནི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཇི་ལྟར་འདོད་བཞིན་འགྲོ་ཉམས་ལ། །ཞེས་པ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་འགྲོ་བ་ཉམས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་འགྲོ་ཉམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོའི་དགུ་ཚན་ནོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་བཏགས་པའི་ཡོད་པ་ནི་རྣམ་པ་དགུར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་པ་ལ་གསུངས་པ། ཆེས་བཞིན་ངེས་པར་མི་འབྱུང་དང༌། །ལམ་ལ་ལམ་མིན་འཛིན་པ་དང༌། འགག་དང་བཅས་པའི་སྐྱེ་བ་དང། །དངོས་པོ་ལྡན་དང་མི་ལྡན་དང༌། །གནས་དང་རིགས་ནི་འཇིག་པ་དང༌། །དོན་དུ་གཉེར་དང་དོན་དུ་གཉེར་དང་རྒྱུ་མེད་དང༌། །ཕྱིར་སྒོལ་བ་ནི་དམིགས་པ་ལ། །འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གཞན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་སྟེ། ཆེད་བཞིན་ངེས་པར་མི་འབྱུང་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལྟ་བར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་རྣམས་པ་གསུམ་པོ་རྣམས་ལ་སོ་སོར་མི་འགྲོ་བ་ནི་ཆེད་བཞིན་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ལམ་ལ་ལམ་མིན་འཛིན་པ་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་རང་གི་མངོན་པར་འདོད་པའི་ལམ་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པས་ལམ་གཞན་ལ་ལམ་དུ་འཛིན་པ་ནི་ལམ་ལ་ལམ་མིན་དུ་འཛི
Chinese
存在之物的自性，痛苦与不痛苦，对自我的亲近取舍，是执着和别解脱的分别念。同样，对于其他事物，也应以自我的名义来完成一切，应观察如何合理。意谓着，对所考察之义进行意念，即是意念的分别念。诸界是，三者皆密切相关。意为死后立即，自我存在之物进入三界，是与三界相关的分别念，彼处所，意为空性之境，即对处所的分别念。显现执着，意为对佛等显现执着，是显现执着的分别念。法的实物施设，意为施设之法，所施设之实物，是施设的分别念。贪着，是对生起真如智慧的贪着，是贪着的分别念。对治，意为一切烦恼的对治之方，声闻和缘觉的道之自性，是对治之方的分别念。如意而行衰损，意为没有神通等，如所愿而行衰败，是如意而行衰损的分别念。这是执着分别念的第一组九个。执着分别念的第二组，施设的存在，如何转变为九种，所说的是：不刻意必定不生，于道执非道，有灭之生，有实物与无实物，处所与族姓是坏灭，追求与不追求和无因，反驳是于所缘，是其他的执着分别念。即是说，不刻意必定不生。意为成为声闻的见解，如所说之刻意所为的三种，各自不趋向，是不刻意必定不生的分别念。于道执非道，意为自己所希求之道不能完全了解，于其他道执为道，是于道执非道。
English
The nature of existing things, suffering and non-suffering, the acceptance and rejection of closeness to the self, are the conceptualizations of attachment and individual liberation. Similarly, for other things, everything should be accomplished in the name of the self, and it should be observed how it is reasonable. Meaning, to contemplate the meaning of what is being examined is the conceptualization of contemplation. The realms are, all three are closely related. Meaning, immediately after death, the self-existent thing enters the three realms, which is the conceptualization related to the three realms, that place, meaning the state of emptiness, is the conceptualization of the place. Manifest attachment, meaning manifest attachment to the Buddha and others, is the conceptualization of manifest attachment. The object of Dharma is established, meaning the established Dharma, the established object, is the conceptualization of establishment. Attachment is attachment to the generation of true wisdom, which is the conceptualization of attachment. Antidote, meaning the antidote to all afflictions, the nature of the path of Hearers and Solitary Buddhas, is the conceptualization of the antidote. Decay of going as desired, meaning without supernormal powers, decay of going as desired, is the conceptualization of decay of going as desired. This is the first set of nine of the conceptualizations of attachment. The second set of conceptualizations of attachment, the existence of establishment, how does it transform into nine types, what is said is: Not intentional, certainly not arising, holding non-path as path, birth with cessation, having object and not having object, place and lineage are destruction, pursuing and not pursuing and without cause, refutation is on the object, are other conceptualizations of attachment. That is to say, not intentional, certainly not arising. Meaning, becoming the view of Hearers, the three intentional actions as said, each not tending towards, is the conceptualization of not intentional, certainly not arising. Holding non-path as path, meaning the path desired by oneself cannot be fully understood, holding other paths as path, is holding non-path as path.
Tibetan
ན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །འགག་དང་བཅས་པའི་སྐྱེ་བ་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་བཏགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དངོས་པོ་ལྡན་དང་མི་ལྡན་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་དངོས་པོ་མཐའ་དག་མཚམས་མེད་པ་དང་བར་མཚམས་དང་བཅས་པར་སོ་སོར་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་སྟེ། ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གནས་ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་གནས་རྣམས་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་ཀུན་དུ་གནས་པའི་ནམ་མཁའ་ལྡིང་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ་གནས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །རིགས་ནི་འཇིག་པ་དང་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རིགས་འཇིག་པ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རིགས་འཇིག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དོན་དུ་གཉེར་དང་རྒྱུ་མེད་དང༌། །ཞེས་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལ་དོན་དུ་གཉེར་བ་མེད་པ་སྟེ། དོན་དུ་གཉེར་བ་ མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །རྒྱུ་མེད་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་མེད་པ་སྟེ། རྒྱུ་མེད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཕྱིར་རྒོལ་བ་ནི་དམིགས་པ་ལ་ཞེས་པ་ནི་ང་རྒྱལ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་སྟེ། ཕྱིར་རྒོལ་བ་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གསུངས་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྟོག་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་པོ་རྣམས་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་དང་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཏེ་འདི་རྣམས་ཉིད་དོ། །མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་བདག་ཉིད་རྣམས་ནི་ཇི་ལྟར་མདོ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འོ་ན་མཐོང་བའི་ལམ་ནི་དང་པོར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་ནང་དུ་འདུས་པས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་མེད་པར་དེ་དག་ཙམ་གྱིས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་པ་ལ་གསུངས་པ། །དེ་བས་ན་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་གཞན་གསུམ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། །བྱང་ཆུབ་གཞན་ལ་སྟོན་པ་དང༌། དེ་ཡི་རྒྱུ་ནི་ཡོངས་གཏོད་དང༌། །དེ་ཐོབ་པར་ཆད་མེད་པའི་རྒྱུ། །བསོད་ནམས་མང་པོའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་གཞན་ལ་སྟོན་པ་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་གཞན་དག་ལ་སྟོན་པ་ནི་གཅིག་གོ །དེ་ཡི་རྒྱུ་ནི་ཡོངས་གཏོད་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་དེའི་རྒྱུ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གཞུང་གི་བདག་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དོན་དུ་ཡོངས་སུ་གཏོད་པ་ནི་གཉིས་པའོ། །དེ་ཐོབ་པར་ཆད་མེད་པའི་རྒྱུ། །བསོད་ནམས་མང
Chinese
是那样的分别念。 “有灭的生”等，是指一切假立之法都是生和灭的分别念。“事物有和没有”等，是指一切事物都显现为无间断和有间断，因此有和没有，是有和没有的分别念。“处所”是指色等处所，如同安住在虚空中的虚空飞翔者一样，是处所的分别念。“种姓是坏灭”等，是指发起菩提心而使声闻等种姓坏灭，是声闻等种姓坏灭的分别念。“寻求和无因”等，是指寻求是空性，对空性没有寻求，是没有寻求的分别念。无因是指没有缘起，是无因的分别念。“外道是所缘”等，是指我慢等是所缘，是外道所缘的分别念。所说的见道所断的三十六种分别念，就是不顺品和顺品。见道位时的自性，应当如经中所说的那样去理解。如果说见道首先是了知真如的智慧，而且它也包含在智慧的集合中，没有福德的集合，仅仅凭这些是不能成佛的，对此，佛说：因此，为了在福德集合的自性菩提的相续中显示其他三种，所以说了： “向他人宣说菩提， 它的因是完全施与， 获得它的无间断因， 是众多福德的体性。” 也就是说， “向他人宣说菩提”，是指向其他圆满正等菩提宣说，这是第一。“它的因是完全施与”，是指它的因是菩提的因，即般若波罗蜜多经的自性，为了菩提的意义而完全施与，这是第二。“获得它的无间断因，是众多福
English
It is the discrimination of suchness. "Birth with cessation," etc., means that all imputed dharmas are discriminations of birth and cessation. "Things with and without," etc., means that all things appear separately as uninterrupted and interrupted, therefore having and not having, are discriminations of having and not having. "Place" refers to places such as form, which are like a sky-flyer dwelling in the sky, and is the discrimination of place. "Lineage is destroyed," etc., means that the lineage of shravakas, etc., is destroyed by generating bodhicitta, and is the discrimination of the destruction of the lineage of shravakas, etc. "Seeking and without cause," etc., means that seeking is emptiness, and there is no seeking for emptiness, which is the discrimination of not seeking. Without cause means without dependent origination, which is the discrimination of without cause. "Outsiders are the object," etc., means that pride, etc., are the object, which is the discrimination of the object of outsiders. The thirty-six discriminations to be abandoned on the path of seeing, as spoken of, are the unfavorable and favorable aspects themselves. The nature of the stage of the path of seeing should be understood as it is said in the sutras. If it is said that the path of seeing is first the wisdom of knowing suchness, and that it is also included in the collection of wisdom, and without the collection of merit, one cannot attain enlightenment by these alone, then it is said: Therefore, in order to show the other three in the continuum of the nature of the collection of merit, which is enlightenment, it is said: "To show enlightenment to others, its cause is complete giving, the uninterrupted cause of obtaining it, is the nature of many merits." That is to say, "To show enlightenment to others," means to show to other perfectly complete enlightenments, this is the first. "Its cause is complete giving," means that its cause is the cause of enlightenment, which is the nature of the Prajnaparamita Sutra, and is completely given for the sake of enlightenment, this is the second. "The uninterrupted cause of obtaining it, is many merits.