Tibetan
། །གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཐོབ་པ་ནི་ལྔ་པའོ། །ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔར་ཉེ་བར་འཕོ་བ་ནི་དྲུག་པའོ། །བདུད་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ པ་ནི་བདུན་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་སྐབས་ཉིད་དུ་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་དང་འདྲ་བ་དེ་དག་གི་གནས་སྐབས་ནི་བརྒྱད་པའོ། །ཡོངས་སུ་དག་པ་ལ་སློབ་པ་ནི་དགུ་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ནི་བཅུ་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་མཚན་མ་ནི་བཅུ་གཅིག་པའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སེམས་མི་བསྐྱེད་པ་ནི་བཅུ་གཉིས་པའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རང་རིག་པར་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་དབང་པོའི་ཤེས་པ་མི་སྐྱེ་བ་ནི་བཅུ་གསུམ་པའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་སྡུད་པའི་ཤེས་པ་ནི་བཅུ་བཞི་པའོ། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་སོ་སོར་ཐོབ་པ་ནི་བཅོ་ལྔ་པའོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཀུན་དུ་ཉེ་བར་གྱུར་པ་ནི་བཅུ་དྲུག་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་རྣམ་འཕེལ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གོ །ད་ནི་བསྟན་པ་གསུངས་པ། སེམས་ཅན་དོན་ཡོངས་མི་གཏོང་བ། །ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་གསུམ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་བླ་མེད་པ། །ངེས་པ་ཞེས་པ་ནི་མངོན་པར་བརྗོད་ཅེས་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་གསུངས་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་དུ་གཏོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་བླ་ན་མེད་པར་གྱུར་པ་དེ་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བར་གྱུར་བ་དེ་ནི་རྩེ་མོའི་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་ངེས་པར་བརྗོད་དོ། །སེམས་ཀུན་གནས་ཞེས་སྔོན་དུ་མདོར་བསྟན་པ་དེ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉིད་དོ། །དེ་བས་ན་ཏིང་ངེས་འཛིན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་གསུངས་པ། གླིང་བཞི་པ་དང་སྟོང་པ་དག་དང༌། །སྟོང་གཉིས་གསུམ་དག་དཔེར་མཛད་ནས། །བསོད་ནམས་མང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །ཏིང་འཛིན་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་སྟེ། འདིའི་དོན་ནི་འདི་ལྟར་འདོད་དེ། གླིང་བཞི་པ་ལ་སོགས་པ་སྟོང་དང༌། སྟོང་གཉིས་པ་དང༌། སྟོང་གསུམ་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་གནས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་ཀྱི་གང་ཞིག་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་ནས་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་དང་གང་ཞིག་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ དཔེར་བྱས་ཏེ། དེ་བས་ཀྱང་བསོད་ནམས་དུ་མའི་བདག་ཉིད་ན་གཡོ་བའི་ཏིང་
Chinese
获得无色定的等持是第五。比一切天神先近于迁逝是第六。以威力压伏一切魔是第七。于菩萨的位次本身宣说佛法等同于佛的那些位次是第八。学习完全清净是第九。成为佛的行境是第十。获得佛本身的果位的相是第十一。不生起与波罗蜜多相顺之方的心是第十二。色等以自证成立之故，不生起与色等一起的根识是第十三。摄集波罗蜜多的智慧是第十四。各自获得一切圆满是第十五。完全趋近于正等觉是第十六，如是则为十六种增上。现在宣说教法：不舍弃有情一切义利，一切智者三法的一切，完全圆满无上者。所谓决定即是现观，如是所说的知晓一切相本身等属于一切智三者的菩提心等诸法，完全圆满成为无上，那也不舍弃有情的一切义利，那是顶峰现观的决定宣说。心住一切处，如前简略宣说，那也是等持本身。因此就等持的方面而说：以四大洲和空等，以及二千三千等作为譬喻，以众多福德本身，而宣说了等持。意思是这样认为的：四大洲等空，以及二千、三千世界中安住的那些有情，他们之中哪些是波罗蜜多等的资粮，哪些是慈悲等的资粮，以及哪些是其自性的无量等持，那些的福德是什么，那些 作为譬喻。因此，以众多福德的自性而摇动的等
English
Obtaining the samadhi of formlessness is the fifth. Being close to the passing away before all the gods is the sixth. Subduing all the demons with power is the seventh. Those states of teaching the Dharma, etc., in the very state of a Bodhisattva, which are similar to the Buddha, are the eighth. Learning to be completely pure is the ninth. Becoming the realm of activity of the Buddha is the tenth. The sign of obtaining the fruit of the Buddha himself is the eleventh. Not generating the mind of the concordant aspect of the pāramitās is the twelfth. Because form, etc., are established as self-cognizance, the sense consciousness that arises together with form, etc., does not arise, is the thirteenth. The wisdom that gathers the pāramitās is the fourteenth. Individually obtaining all perfections is the fifteenth. Completely approaching perfect and complete enlightenment is the sixteenth. Thus, there are sixteen kinds of increase. Now, the teaching is spoken: Not abandoning all the benefit of sentient beings, of all the omniscient three dharmas, completely perfect and unsurpassed. What is called certainty is called manifestation, that is, the mind of enlightenment, etc., which belongs to the three omniscient ones, such as knowing all aspects as spoken, is completely perfect and becomes unsurpassed, and that also does not abandon all the benefit of sentient beings, that is the definitive statement of the peak manifestation. The mind dwells in all places, as briefly stated before, that is also samadhi itself. Therefore, speaking in terms of samadhi: With the four continents and emptiness, etc., and two thousand and three thousand, etc., as examples, with many merits themselves, samadhi is fully proclaimed. The meaning is understood as follows: The sentient beings dwelling in the four continents, etc., emptiness, and two thousand and three thousand worlds, among them, which are the accumulations of pāramitās, etc., which are the accumulations of compassion, etc., and which are the immeasurable samadhi of their own nature, what are the merits of those, those are used as examples. Therefore, the samadhi that moves with the nature of many merits
Tibetan
ངེ་འཛིན་ཏེ་སེམས་ཀུན་དུ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །མཐོང་ཞེས་བྱ་དང་བསྒོམ་པ་ཞེས། །བྱ་བའི་ལམ་ནི་སོ་སོ་ལ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་བཞི་ཡི། །གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བཞི་དང་ནི། །ཞེས་པ་སྔོན་དུ་མདོར་བསྟན་པ་དེ་ནི་དེའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་གསུངས་པ། འཇུག་པ་དང་ནི་ལྡོག་པ་ལ། །གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་སོ་སོར་དེ། །དགུ་ཡི་བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་ཡུལ། །མིན་པའི་བདག་ཉིད་དག་ཤེས་བྱ། ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །གཟུང་བའི་ཡུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་སེམས་པ་ལ་གསུངས་པ། ཇི་བཞིན་ཡུལ་མིན་བདག་ཉིད་ཅེས་པ་སྟེ། མི་བདེན་པ་ལ་འདོད་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་ཡུལ་ལ་འཇུག་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བླང་བར་བྱ་བའི་ཕྱོགས་སོ། །ལྡོག་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དོར་བར་བྱ་བའི་ཕྱོགས་སོ། །དེ་ཡང་སོ་སོར་ཡུལ་གྱིས་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་དགུའོ། །གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མངོན་པར་བརྗོད་ནས། འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གསུངས་པ། སེམས་ཅན་རྫས་དང་བཏགས་ཡོད་པར། །རྣམ་རྟོག་འཛིན་པ་དག་ཏུ་འདོད། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་འཕགས་དབྱེ་བས། །སོ་སོར་དེ་དག་དགུ་བདག་ཉིད། །ཅེས་པ་སྟེ། གཞན་དུ་འཇུག་པ་ནི་རྣམ་རྟོག་གཉིས་ཀྱང་འཛིན་པ་པོ་ཡུལ་གྱིས་སོ། །གཉིས་ཇི་ལྟར་སྙམ་པ་ལ་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བར་རྫས་དང་བཏགས་པའི་ཡོད་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའིའོ། །གཉིས་པ་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །དེ་ཡང་སོ་སོར་རྣམ་པ་དགུའོ། །འདི་ཇི་ལྟར་མི་བདེན་པ་ལ་འདོད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྟོག་པར་མ་ཡིན་ཞེ་ན། མི་བདེན་པ་ཉིད་ལ་འཛིན་པོའི་རྣམ་རྟོག་གཉིས་སོ། །འདི་དག་ཉིད་གསུངས་པ། གལ་ཏེ་གཟུང་དོན་དེ་བཞིན་མེད། །དེ་དག་གང་གིས་འཛིན་པར་འདོད། །དེ་ལྟར་དེ་དག་འཛིན་པ་མེད། །ངོ་བོས་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་པ་སྟེ། འཛིན་པའི་ངོ་བོས་ཞེས་པ་ནི་འཛིན་པ་པོའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དེ་དག་ཅེས་པ་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པོ་འདི་ཡང་སོ་སོར་རྣམ་པ་དགུར་གསུངས་པ། དེ་ལ་དང་པོ་རྣམ་པ་དགུ་པོའི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་སེམས་པ་ལ་གསུངས་པ། ངོ་བོ་ཉིད་དང་རིགས་དང་ནི། ལམ་ནི་ཡང་དག་འགྲུབ་པ་དང༌། །ཤེས་པའི་དམིགས་པ་མ་འཁྲུལ་དང༌། མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དང༌། །རང་གིས་རྟོགས་དང་བྱེད་པ་དང༌། །དེ་ཡི་ལས་བྱའི་འབྲས་བུ་ལ། །འཇུག་པའི་ཕྱགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་གྱི། །རྣམ་རྟོག་དེ་ནི་རྣམ་དགུར་འདོད། །ཅེས་
Chinese
称为能执持，即安住于一切心中。所谓见与修，各自的行道上，四种分别念的，四种对治等，这是先前简略指示的，是就此而言说的。于趣入和于返回上，所取的分别念各自，要知道九自性如实非境性。这是说，其中暂且所取的分别念有两种。如果心想所取的境是什么样的，就说如实非境性，即是于不真实而欲求的自性。此分别念趣入于境，是菩萨应取之品。返回则是菩萨应舍之品。此亦各自以境作区分，有九种。在明显说出所取的分别念后，说了能取的分别念。于有情、实事和假有上，认为是有能取分别念。以异生和圣者作区分，各自彼等是九自性。这是说，于他处趣入，两种分别念也是以能取者为境。如果想这二者如何，次第是如何，即是实事和假有，是有情众生的分别念。其中第一个是异生之，第二个是圣者之。此亦各自有九种。如果问这如何不是于不真实而欲求的自性的分别念，于不真实性上即有能取者的两种分别念。就说了这些。如果所取义不是那样，彼等认为以何而能取。如是彼等无能取，是自性空性的相。这是说，以能取的自性，即是以能取者的状态。彼等，即是能取的分别念。这四种分别念也各自说了有九种。
English
It is called the one who can hold, that is, abiding in all minds. So-called seeing and meditating, on each path of action, of the four kinds of conceptualizations, the four antidotes, etc., this was previously briefly indicated, it is said in this regard. On entering and on returning, the grasped conceptualizations each, know that the nine self-natures are truly non-objective. This is to say, among them, for the time being, there are two kinds of grasped conceptualizations. If one thinks about what kind of object is grasped, it is said that it is truly non-objective self-nature, that is, the self-nature of desiring for the unreal. This conceptualization entering into the object is the aspect to be taken by the Bodhisattva. Returning is the aspect to be abandoned by the Bodhisattva. This also has nine kinds, each distinguished by the object. After clearly stating the grasped conceptualization, the grasping conceptualization is spoken of. On sentient beings, real entities, and imputed existents, it is considered that there are grasping conceptualizations. By distinguishing between ordinary beings and noble ones, each of them is of nine self-natures. This is to say that entering elsewhere, the two conceptualizations are also with the grasper as the object. If one wonders how these two are, what is the order, that is, real entities and imputed existents, are the conceptualizations of sentient beings. Among them, the first is of ordinary beings, the second is of noble ones. This also has nine kinds each. If one asks how this is not a conceptualization of the self-nature of desiring for the unreal, on the unreal nature there are two conceptualizations of the grasper. These are what are spoken of. If the grasped meaning is not like that, what do they think is grasped by them? Thus, they have no grasper, it is the characteristic of emptiness of self-nature. This is to say, with the self-nature of the grasper, that is, in the state of the grasper. They, that is, the grasping conceptualization. These four conceptualizations are also each said to have nine kinds.