Tibetan
ན་མོངས་པ་རྣམས་སྤངས་པ་ལས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པའོ། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པ་ལས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པའོ། །ཐེག་པ་གསུམ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ལ་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྣམ་པར་དག་པའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་སྟེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པའོ། །ས་དགུ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བརྒྱད་དེ། དེ་རྣམས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་ས་དགུ་ལ་བསྒོམ་པའི་ལམ་རྣམ་པ་དགུར་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ས་དགུ་ལ་ནི་ཆེན་པོ་ཡི། །ཆེན་པོ་ལ་སོགས་དྲི་མ་ཡི། །གཉེན་པོའི་སྒོ་ནས་ཆུང་ངུ་ཡི། །ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་སྟེ་དག་པར་བྱེད་པས་ན་དག་པའོ། །ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམ་པ་དགུའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཉིད་ནི་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་དགུའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་དག་པ་སྟེ་ཇི་ལྟར་ཤིན་ཏུ་བ་ཞེས་པ་ལ་གསུངས་པ། ཀླན་ཀ་དེ་ནི་སྤངས་པ་ཡིས། །ལམ་ནི་འཇལ་དང་གཞལ་བྱ་དག །མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁམས་གསུམ་གྱི། །གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་སྟེ། འཇལ་བྱེད་དང་གཞལ་བྱ་མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ལ་འཇལ་བྱེད་ནི་འཛིན་པའོ། །གཞལ་བྱ་ནི་གཟུང་བ་སྟེ། དེ་དག་གི་མཉམ་པ་ཉིད་ནི་གཅིག་ཏུ་ཡང་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་ཡང་མེད་པས་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཉམ་པའོ། །དེ་དག་ཉིད་ཁམས་གསུམ་པའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། ཇི་སྐད་གསུངས་པའི་ཤིན་ཏུ་བའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཞེས་པས་ཤིན་ཏུ་དག་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །ཀླན་ཀ་དེ་ནི་སྤངས་པ་ཡིས། །ཞེས་པ་ནི་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་ལའོ་ཞེས་པ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཆེན་པོའི་ ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་སྤོང་བ་ནི་རིགས་ཏེ། དཔེར་ན་གོས་ལ་ཞེན་པའི་དྲི་མ་ཕྲ་མོ་དག་བཀྲུ་བ་ནི་ཁྲུས་མཁན་གྱི་བརྩོན་པ་ཆེན་པོས་སྤང་བར་ནུས་སོ། །དེ་བས་ན་ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་རིམ་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་བ་གྲགས་པའི་ཆ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་སྐབས་གཉིས་པའི་འགྲེལ་
Chinese
从断除烦恼而得声闻的清净。从断除执取所知障一方的分别念而得自佛的清净。从断除获得三乘之障碍而得菩萨的清净。从断除一切种类的诸法上的烦恼和所知障及其习气而得极清净，即佛薄伽梵的清净。九地是欲界、色界、无色界的八种等持，这些清净是应当修习的。因此，对于九地，应当宣说九种修道，即：于九地，乃大，大等垢，以对治门，小，小等道。如是，以清净之故为清净。大之大等九种相违品的对治品，即是小之小等道的次第，如是共有九种。佛之清净，即如何是极清净，经中云：断除彼诤论，道乃量与所量，平等性之三界，是为对治性。如是说。能量与所量平等性，能量是能执，所量是所取，彼等之平等性，既非一亦非二，以无成之性故为平等。彼等即以三界之对治品性，如是所说之极清净的修道，即是极清净的佛薄伽梵。断除彼诤论，即是小之小等对治品之小之小等相违品性，此说不应理，以对治品大之大等断除相违品小之小等是应理的。譬如，清洗附着于衣服上的微细污垢，是洗衣者以巨大的努力可以去除的。因此，应当如所说之次第而了知。现观庄严论释·名声部分中第二品的解释。
English
The purity of the Hearer is from abandoning the afflictions. The purity of the Solitary Buddha is from abandoning the conceptualization that grasps one aspect of the obscurations to knowledge. The purity of the Bodhisattva is from abandoning the obscurations to attaining the three vehicles. The purity of the Bhagavan Buddha is from abandoning the afflictions and the obscurations to knowledge, together with their imprints, on all phenomena of all kinds, that is, the utterly pure. The nine grounds are the eight meditative stabilizations of the desire realm, the form realm, and the formless realm. These purities are to be cultivated. Therefore, for the nine grounds, the nine paths of cultivation should be taught: On the nine grounds, there is the great, the great, etc., defilements, through the door of the antidote, the small, the small, etc., is the path. Thus, it is pure because it purifies. The antidote to the nine aspects of the opposing side, such as the great of the great, is the nine aspects of the path, such as the small of the small, in the order as it is. The purity of the Buddha, that is, how is it utterly pure, is spoken of in this way: By abandoning that dispute, the path is the measure and the measured, the equality of the three realms, is considered the nature of the antidote. Thus it is said. The equality of the measurer and the measured, the measurer is the grasping, the measured is the grasped. The equality of these is equal because it is neither one nor two, because it is without inherent existence. These themselves are by the nature of the antidote to the three realms. As it is said, the path of cultivation of the utterly pure is the utterly pure Bhagavan Buddha. By abandoning that dispute, that is, the opposing side of the small of the small, etc., of the antidote side of the small of the small, etc., this is not reasonable, because it is reasonable to abandon the opposing side of the small of the small, etc., by the antidote side of the great of the great, etc. For example, washing away the subtle stains that cling to clothes can be done by the great effort of the washer. Therefore, one should understand the order as it is spoken.
Tibetan
པའོ།། །། སྐབས་གསུམ་པའི་འགྲེལ་པ། ད་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་གང་ཞིག་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་དེའི་སྡེ་སྣོད་ལས་བཤད་པ་བདེན་པ་བཞི་ལ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དེ་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ལ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། ཚུ་རོལ་ཕ་རོལ་མཐའ་ལ་མིན། །དེ་དག་བར་ན་མི་གནས་པ། །དུས་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད་ཤེས་ཕྱིར། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་འདོད། །ཅེས་བྱ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་འདིར་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའོ། །འདི་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དུས་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པས་ན་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་དབུས་སུ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་འདི་ལྟ་བུར་ཁས་བླང་བར་མི་བྱ་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཚུ་རོལ་མིན་ཞེས་པ་ནི་འཁོར་བ་ལའོ། །ཕ་རོལ་མིན་ཞེས་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །དེ་དག་བར་ན་མི་གནས་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སོ། །འདོད་པ་ནི་ཡང་དག་པར་འདོད་པའོ། །གང་ཞེས་པ་ལ་གསུངས་པ། དུས་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད་ཤེས་ཕྱིར། །ཞེས་པ་སྟེ། དུས་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཀུན་རང་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པས་སྟོང་པ་དེ་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་དེ་དག་དངོས་སུ་མངོན་དུ་བྱས་པས་འཁོར་བ་ལ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་རབ་ཏུ་མི་གནས་ཞེས་བཤད་དོ། །འོ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པ་ཉིད་དེ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་ན་དེ་དག་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ཅི་སྟེ་མི་རྟོགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁོ་ནས་ཅི་སྟེ་རྟོགས་ཞེས་སེམས་པ་ལ་གསུངས་པ། དེ་ནི་མཚན་མར་དམིགས་སྒོ་ནས། །ཐབས་མ་ཡིན་པས་རིང་ བ་སྟེ། །དེ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིས། །ཡང་དག་ཉེ་བ་ཉིད་དུ་བཤད། །ཅེས་པ་སྟེ། དེ་ནི་མཚན་མར་དམིགས་སྒོ་ནས། །ཞེས་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དག་ཏུ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་མཚན་མར་འཛིན་པས་སོ། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་དམིགས་པས་ཐབས་མ་ཡིན་ནོ། །ཐབས་མ་ཡིན་པ་དེས་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རིང་བ་སྟེ། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཀྱང་ངེས་པ་མ་སྐྱེས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་བཀག་པའོ། །མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་
Chinese
པའོ།། 第三品的解释。 现在，声闻等所有的一切智者，从他们的论藏中所说的四谛十六行相等等，要如实地在此菩萨道上证悟。因此，为了证悟而宣说了：不在此岸，不在彼岸，不在它们之间，为了知晓诸时平等性，称为般若波罗蜜多。也就是说，般若波罗蜜多在此就是一切智。因为声闻没有完全了知诸时平等性，所以既不承认轮回，也不承认涅槃，也不承认中道。应当了知菩萨不应如此承认，这就是般若波罗蜜多。所谓“不在此岸”，是指轮回。所谓“不在彼岸”，是指涅槃。所谓“不在它们之间”，是指佛和菩萨们。所谓“想”，是指如实地想。对于“何者”而宣说了：“为了知晓诸时平等性”。也就是说，三时的一切事物，其自性皆为空性，远离能取和所取，此即是平等性，通过真实地显现这些，就说不住于轮回，不住于涅槃。如果空性是普遍存在的，那么证悟的般若波罗蜜多也是普遍存在的，那么为何声闻不能证悟，而只有菩萨才能证悟呢？对此，宣说了：因为执著于相的缘故，不是方便所以遥远，因为善巧方便，所以说真实接近。也就是说，“因为执著于相的缘故”，是指将蕴等执著为能取和所取，这是因为执著于相的缘故。因为执著于能取和所取，所以不是方便。因为不是方便，所以声闻的般若波罗蜜多是遥远的，虽然像无常等一样现前，但也没有生起定解。佛等则是通过善巧方便，遮止了能取和所取。现证自性空性的般若波罗蜜多。
English
Pa'o. Explanation of the Third Chapter. Now, whatever the Shravakas and others, who are all-knowing, have said in their Abhidhamma Pitaka, such as the sixteen aspects of the four truths, should be realized here on the Bodhisattva path as they are. Therefore, it is said for the sake of realization: "Not on this shore, not on the other shore, not in between them, in order to know the equality of all times, it is called Prajnaparamita." That is to say, Prajnaparamita here is all-knowing. Because the Shravakas do not fully know the equality of all times, they do not acknowledge Samsara, Nirvana, or the Middle Way. It should be understood that Bodhisattvas should not acknowledge in this way, and that is Prajnaparamita. "Not on this shore" refers to Samsara. "Not on the other shore" refers to Nirvana. "Not in between them" refers to the Buddhas and Bodhisattvas. "Desire" means to truly desire. Regarding "what," it is said: "In order to know the equality of all times." That is to say, all things of the three times, their nature is emptiness, devoid of the grasping and the grasped, that is equality, by actually manifesting these, it is said that one does not abide in Samsara and does not abide in Nirvana. If emptiness is universally present, then the realized Prajnaparamita is also universally present, then why can't the Shravakas realize it, and only the Bodhisattvas can realize it? To this, it is said: "Because of clinging to characteristics, it is not skillful means, therefore it is far, because of skillful means, it is said to be truly near." That is to say, "Because of clinging to characteristics" refers to clinging to the aggregates and so on as the grasping and the grasped, this is because of clinging to characteristics. Because of focusing on the grasping and the grasped, it is not skillful means. Because it is not skillful means, the Prajnaparamita of the Shravakas is far, although it is present like impermanence and so on, there is no arising of certainty. The Buddhas and others, however, through skillful means, have prevented the grasping and the grasped. The Prajnaparamita that manifests the emptiness of characteristics.