Tibetan
་གསུམ་གཏོགས་པ་མ་ཡིན་དང༌། །ཞེས་པ་ལ། སྲིད་པའི་དངོས་པོ་ལ་མ་ཆགས་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་གཏོགས་པ་མ་ཡིན་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའོ། །བསྔོ་བ་གཞན་ནི་རྣམ་གསུམ་མོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའོ། །བསོད་ནམས་ཆེ་འབྱུང་བདག་ཉིད་དོ། །ཞེས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་མ་གོས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །མཚན་མ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་ཆུང་ངུའོ། །མི་དམིགས་པའི་ རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་འབྲིང་ངོ༌། །གཞན་མ་ཡིན་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་ཆེན་པོ་སྟེ། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སུ་བཤད་དོ། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གསུངས་པ། ཐབས་དང་མི་དམིགས་པ་དག་གིས། །དགེ་བའི་རྩ་ལ་ཡི་རང་བ། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཉིད་བྱེད་པ། །བསྒོམ་པ་ཡིན་པར་འདིར་བརྗོད་དོ། །ཞེས་པ་སྟེ། ཐབས་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་དམིགས་པར་བྱ་ཞིང་མི་དམིགས་པར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དག་མི་དམིགས་པར་རྣམ་པར་དག་པར་བྱས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སོགས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་མོ། །ད་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། མངོན་དུ་གྱུར་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་དག་པའོ། །དེ་ལ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་གསུངས་པ། དེ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད་མཆོག་ཉིད། །ཀུན་ལ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་དང༌། །ཆོས་རྣམས་དམིགས་པ་མིད་པར་ནི། །གཏོད་པར་བྱེད་པ་དོན་ཆེན་ཉིད། །ཅེས་པ་སྟེ། ངོ་བོ་ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ནོ། །མཆོག་ཅེས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་མ་གཏོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་པ་འདིས་ན་མཆོག་གོ །ཀུན་ལ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་བྱེ་བྲག་རྟོགས་པས་རབ་ཏུ་སྦྱོང་བ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སྟེ། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པས་སོ། །ཆོས་རྣམས་དམིགས་པ་མེད་པ་ནི། །ཞེས་པ་ལ་མི་དམིགས་པར་རྣམ་པར་དག་པར་བྱས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་པས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དོན་ཆེན་ཞེས་པ་ལ་ཆེན་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཏེ། འདིས་ན་དོན་ཆེན་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་སྟེ། དེའི་སྒོམ་པ་ནི་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསྒོམ་པའི་ལམ་མོ། །བསྒོམ་ པའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མཐའ་དག་ཁས་ལེན་པའི་རྩ་བ་ནི་མོས་པའོ། །མོས་པ་དེ་ཉིད་གང་གི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་པ་ལ་གསུངས་པ། །སངས་རྒྱས་བསྟེན་དང་སྦྱིན་སོགས་དང༌། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་གང་ཡིན་པ། །འདི་ལ་མོས་པའི་རྒྱུ་དག་ཡིན། །ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པའི་རྒྱུ་དག་ནི། །བདུད་ཀྱི་ཐིབས་ཀྱིས་ནོན་པ་དང༌། །ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་མ་མོས་དང༌། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་མངོན་ཞེན་དང༌། །སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་ཟིན་པའོ། །ཞེས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་བསྟེན་ཅིང་བཀུར་བ་དང༌། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ལ་གོམས་པར་བྱ་བ་དང༌། ཐབས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཏེ། དེ་ལ་མཁས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ལ་མོས་པའི་རྒྱུ་དག་ཡིན་ནོ། །བདུད་ཀྱི་ཐིབས་ཀྱིས་ནོན་ཅིང་འཚེ་བ་དང༌། ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་མི་མོས་པ་དང༌། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་ཟིན་པ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕོངས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གསུངས་པ། འབྲས་བུ་དག་པ་གཟུགས་ལ་སོགས། །དག་པ་ཉིད་དེ་གང་གི་ཕྱིར། །དེ་གཉིས་ཐ་དད་མ་ཡིན་ཞིང༌། །བཅད་དུ་མེད་པས་དག་པར་བརྗོད། །ཅེས་པ་སྟེ། འབྲས་བུ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྟེ། ཟག་པ་མེད་པ་རྣམ་པར་དག་པ་གང་ཞིག་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ངེས་པར་གྲོལ་བ་དེ་ནི་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དག་པ་ཉིད་དོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་གང་ཞིག་དག་པ་ནི་དེ་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་དག་པ་དང་གཟུགས་དག་པ་ལ་སོགས་པ་དག་པ་དེ་གཉིས་དབྱེར་མེད་གཅད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་འབྲས་བུ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གཉིས་ཀ་རྣམ་པར་དག་པས་ན་ཐ་དད་དུ་མ་གྲུབ་པའོ། །གཅད་དུ་མེད་ཅེས་པ་ནི་འབྲས་བུ་དག་པ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དག་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་བའི་དོན་ཏོ། །ཐུན་མོང་གི་རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ནས་བྱེ་བྲག་རྣམས་གསུངས་པ། ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་ལམ་གསུམ་གྱི། །ཉམས་ཕྱིར་སློབ་མ་བསེ་རུ་དང༌། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་དག་པ་ སྟེ། །སངས་རྒྱས་རྣམ་ཀུན་ཤིན་ཏུ་བ། །ཞེས་པ་སྟེ། འདོད་ཆགས་པའི་ཉོ
Chinese
三界所摄持并非如此，对于不执着于有为之事物而作回向，即非三界所摄持的回向。其他的回向有三种。如是等等，是其他的回向。是福德大生之自性。这是完全不染污的，它又分为小、中、大三种差别。以无相瑜伽作回向是小。以无所缘瑜伽作回向是中。以非异如是性之瑜伽作回向是大。回向的差别已说了十二种。宣说了随喜作意，以方便和无所缘等，于善根随喜，随喜即是作意，在此说是修习。即是以方便于世俗中缘福德之资粮，并且将无所缘的能取和所取都作无所缘的清净。如是对如来等一切福德之资粮作随喜，即是随喜作意。信解作意、回向作意和随喜作意这三种自性，是有漏的修习道。现在要说无漏的修习道，它也有两种，即现证和极清净。其中，宣说了现证，彼之自性即胜妙，不于一切而现证，诸法无所缘，能生大利益。意思是说，自性是指色等诸法不颠倒地显示其真实性，是修习道的自性。胜妙是指除了修习道之外，不能获得成佛，因此是胜妙。不于一切而现证是指通过了悟修习道的差别而精进修习，也是指真实性，因为色蕴等一切法都是不生的。诸法无所缘是指作无所缘的清净，于世俗中瑜伽士
English
Belonging to the three realms is not so. Dedication without attachment to conditioned things is dedication that does not belong to the three realms. Other dedications are of three kinds. Such as these, are other dedications. It is the nature of great arising of merit. This is completely unpolluted, and it is divided into three distinctions: small, medium, and large. Dedication with signless yoga is small. Dedication with objectless yoga is medium. Dedication with non-other suchness yoga is large. The distinctions of dedication have been explained as twelve kinds. It is said that rejoicing is to be done with mindfulness. Through means and non-objectification, rejoice in the root of virtue. Rejoicing itself is doing. It is said here to be meditation. That is, through means, one should focus on the accumulation of merit in the conventional sense, and purify the grasping and the grasped as non-objectified. Thus, rejoicing in the accumulation of merit of all the Tathagatas, etc., is rejoicing with mindfulness. The nature of faith mindfulness, dedication mindfulness, and rejoicing mindfulness, the three kinds, is the path of meditation with outflows. Now, the path of meditation without outflows will be spoken of. It also has two kinds: manifestation and utmost purity. Among them, manifestation is spoken of: Its essence is supreme, it does not manifest to all, and the dharmas are without object, it generates great benefit. The meaning is that essence refers to the nature of the path of meditation, which shows the true nature of forms and other dharmas without inversion. Supreme means that enlightenment cannot be attained without the path of meditation, hence it is supreme. Not manifesting to all means that diligently practicing by realizing the distinctions of the path of meditation also refers to the true nature, because all dharmas such as the aggregates of form are unborn. Dharmas without object means purifying as non-objectified, in the conventional sense, the yogi
Chinese
应当生起一切佛法。所谓“大义”，是指伟大的佛陀本身的意义。因此，“大义”是修习的道。它的修习是显现之相的修习之道。修习之道等一切佛法，其信受的根本是信。关于信本身以何种理由而存在，经中说：亲近佛陀及布施等，以及善巧方便者，这些是信的因。缺乏佛法的因是：被魔的稠密所压制，不信甚深之法，对蕴等执着，被恶友所控制。这是说，亲近和恭敬一切如来，习惯于布施等十度，方便是成就佛陀的因缘，善巧于此是信佛法的因。被魔的稠密所压制和损害，不信甚深之法，对蕴、界、处执着，被恶友控制，这是缺乏佛法的因。宣说了清净之相的修习之道：果清净，色等，本身就是清净，因为那二者不是他体，不可分割故称为清净。这是说，果是菩提，无漏清净，从不相符的方面彻底解脱，那不是其他的，而是色等本身就是清净。色等有漏的蕴清净，那本身就是清净，因此果清净和色清净等清净，那二者无别，不可分割，因此说不是他体，是说果和色等都是清净的，所以不是他体。不可分割，是指果清净和色等清净二者无二的自性之义。在显示共同的清净之相后，宣说了差别：烦恼所知道三种的，衰损故声闻缘觉和，佛子们的清净，佛陀一切极清净。这是说，贪欲的烦
English
All the dharmas of the Buddhas should be generated. The so-called "great meaning" refers to the meaning of the great Buddha himself. Therefore, "great meaning" is the path of practice. Its practice is the path of practice of the manifested characteristics. The root of accepting the path of practice and all the Buddha's dharmas is faith. Regarding the reason for the existence of faith itself, it is said in the sutras: Approaching the Buddha and giving, etc., and being skilled in means, these are the causes of faith. The causes of lacking the Dharma are: being oppressed by the density of demons, not believing in the profound Dharma, being attached to the aggregates, etc., and being controlled by evil friends. This means approaching and respecting all the Tathagatas, being accustomed to the ten perfections such as giving, means are the cause and condition for attaining Buddhahood, and being skilled in this is the cause of faith in the Buddha's Dharma. Being oppressed and harmed by the density of demons, not believing in the profound Dharma, being attached to the aggregates, realms, and sources, and being controlled by evil friends, these are the causes of lacking the Dharma. The path of practice of the characteristic of purity is declared: The fruit is pure, form, etc., is itself pure, because the two are not different entities, and are called pure because they are indivisible. This means that the fruit is Bodhi, stainless and pure, completely liberated from the incompatible aspects, that is not other, but form, etc., is itself pure. The form, etc., the aggregates with outflows are pure, that itself is pure, therefore the fruit is pure and form is pure, etc., that the two are inseparable, indivisible, therefore it is said that it is not another entity, it is said that the fruit and form, etc., are all pure, so it is not another entity. Indivisible means the meaning of the nature of the fruit being pure and form, etc., being pure, the two being non-dual. After showing the common characteristic of purity, the differences are declared: Of the three defilements, knowable objects, and paths, because of decline, the purity of the Shravakas, Pratyekabuddhas, and the Buddha's sons, the Buddhas are all extremely pure. This means the defilement of desire