Tibetan
་ཕྱིར། །གཞན་གྱིས་བསྟན་ཀྱང་མི་དགོས་ལ། བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ཟབ་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པ་བརྗོད། །ཅེས་པ་སྟེ། །ཅེས་པ་སྟེ། ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་གཞན་ལས་ཐོས་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ་པའོ། །རང་སངས་རྒྱས་ནི་གཞན་ནི་གཞན་གྱིས་བསྟན་པ་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཉིད་དེ་སྔོན་གོམས་པར་བྱས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་དེ་རྣམས་ལ་གཞན་གྱིས་བསྟན་མི་དགོས་ཞེས་པ་ནི་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་གཅིག་གོ །ཉན་ཐོས་ནི་ཚིག་གི་སྒོ་ནས་གཞན་རྣམས་ལ་ཆོས་རྣམས་གོ་བར་བྱེད་པའོ། །རང་སངས་རྒྱས་ནི་ཚིག་མེད་པར་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ནུས་པས་གཞན་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱིས་གོ་བ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ཟབ་པ་འདིས་ནི་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་གཉིས་པའོ། །ཚིག་མེད་པར་ཆོས་རྣམས་བསྟན་པར་ཇི་ལྟར་ནུས་ཞེས་དོགས་པ་ལ་གསུངས་པ། གང་གང་དོན་ནི་གང་གང་ལ། །ཇི་ལྟར་ཉན་དེ་དང༌། །དེ་ལ་སྒྲ་མེད་ཀྱང་དོན་དེ། །དེ་ནི་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་སྣང༌། །ཞེས་པ་སྟེ། ཚིགས་བཅད་འདིའི་དོན་ནི་གོ་སླའོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་མངོན་པར་བསྟན་ནས། དེའི་ལམ་གྱི་བྱེ་བྲག་ཀྱང་གསུངས་པ། གཟུང་བའི་རྟོག་པ་ཉམས་ཕྱིར་དང༌། །འཛིན་པ་མ་སྤངས་ཕྱིར་དང་ནི། །རྟེན་གྱི་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ལམ། །ཡང་དག་བསྡུས་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པ་སྟེ། གཟུངས་བའི་དོན་གྱི་རྟོག་པ་དང༌། འཛིན་པའི་དོན་གྱི་རྟོག་པ་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྤངས་པ་དང༌། མ་སྤངས་པ་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པའི། །བརྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་བདེན་པ་བཞིའི་བདག་ཉིད་རྣམས་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་མོ། །དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱ་བར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གྱི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཇི་ལྟ་བ་ཡིན་པ་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་གསུངས་པ། བཏགས་པའི་ཆོས་ཉིད་མི་འགལ་བར། །སྟོན་པའི་རྣམ་པ་དྲོ་གྱུར་པ། །རྩེ་མོར་གྱུར་པ་གཟུགས་ལ་སོགས། །འགྲིབ་པ་མེད་ལ་སོགས་པས་ཕྱེ། །ནང་སྟོང་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡིས། །གཟུགས་སོགས་མི་འཛིན་ཕྱིར་བཟོད་པ། །གཟུགས་སོགས་སྐྱེ་བ་མེད་སོགས་ཀྱི། །རྣམ་པ་ཅན་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག །ཅེས་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་བཏགས་པའི་ཡོད་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་གནས་སྐབས་དེའི་མི་འགལ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོའི་ཆོས་ཉིད་ གསུངས་པ་སྟེ། གཟུགས་བསྟན་པ་ལས་དེའི་རྣམ་པ་ནི་དྲོད་ཀྱི་རྟོགས་པའོ། །བཏགས་པའི་ཡོད་པ་གཉིས་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་འཕེལ་བ་མེད་ཅིང་འབྲི་བ་མེད་པ་ཞེས་པ་རྩེ་མོར་གྱུར་པའི་རྟོགས་པའོ། །ཇི་སྐད་གཟུངས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཉི་ཤུ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཁས་མི་ལེན་བ་ནི་བཟོད་པའི་རྟོགས་པའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་སོ་སོར་མ་སྐྱེས་ཤིང་མི་འགག་པའི་ཚུལ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་རྟོགས་པའོ། །འདི་ནས་གཟུང་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་མཐོང་བའི་ལམ་གསུངས་པ། བདེན་དང་བདེན་ལ་བཟོད་པ་དང༌། །ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་རྣམ་བཞི་ཡིས། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ལ་མཐོང་བའི་ལམ། །ཕན་ཡོན་བཅས་པ་འདི་བཤད་དོ། །ཞེས་པ་སྟེ། བདེན་པ་སོ་སོ་ལ་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་བཞི་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་དང༌། འགོག་པའི་བདེན་པ་དང༌། ལམ་གྱི་བདེན་པ་རྣམས་ལ་ཡང་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ཤེས་པ་ལ་སྐད་ཅིག་མ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་ལམ་འདི་བརྗོད་པའོ། །ཕན་ཡོན་བཅས་པ་འདི་ཞེས་པ་ནི་མདོ་རྣམས་ལས་ཕན་ཡོན་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་དེ་འདིར་མདོར་བསྡུས་ནས་བརྗོད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལྔས་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་བཞིན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སངས་རྒྱས་དག །ཕན་ཚུན་རྟེན་པ་རྟེན་མེད་ཕྱིར། །རྣམ་གྲངས་ཁས་མི་ལེན་པ་དང༌། །ཆེན་པོ་ཚད་མེད་ཉིད་དང་བཅས། །དཔག་མེད་མཐའ་གཉིས་མེད་པ་དང༌། །དེར་གནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ངེས་འཛིན་དང༌། །བླང་མེད་དོར་བ་མེད་སོགས་དང༌། །བྱམས་ལ་སོགས་དང་སྟོང་ཉིད་དང༌། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་ཐོབ་པ་དང༌། །རྣམ་པར་བྱང་ཀུན་ཡོངས་བསྡུས་དང༌། །ཉམ་ང་བ་དང་ནད་ཀུན་ སེལ། །མྱ་ངན་འདས་འཛིན་ཞི་ཉིད་དང༌། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སྲུང་ལ་སོགས། །སྲོག་མི་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ། །རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཚུལ་ལ་ནི། །བདག་ཉིད་གནས་ཏེ་སེམས་ཅན་དག །འགོད་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ། ལམ་ཤེས་ཉིད་སྐད་ཅིག་མ། །ཞེས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སངས་རྒྱས་དག །ཕན་ཚུན་རྟེན་དང་རྟེན་མེད་ཕྱིར། །རྣམ་གྲངས་ཁས་མི་ལེན་པ་དང༌
Chinese
故。他人示亦不必，如犀角之智，说为甚深之显现。如是。如是。声闻众乃从他闻而得解脱。独觉乃不依赖他人之教示，以昔日串习之力而得解脱。故云彼等无需他人教示，乃一殊胜之处。声闻乃由语词之门使他人领悟诸法。独觉乃不以语词，而以愿力之势，以智慧之能，向他人示以法之领悟，如是说。此甚深智慧乃第二殊胜之处。若疑不以语词如何能示诸法，故说：何何义于何何，如何闻彼然，于彼虽无声，然义彼，彼乃如是如是显。如是说。此偈之义易解。既已显说独觉之差别，复说其道之差别。为坏所取之分别，及执着未舍之故，应知依之如犀角之道，乃为真实摄集。如是说。所取之义分别，及能取之义分别，次第如是舍弃与未舍弃，以独觉之乘真实摄集之，成为所依之法之所依，及如何所说之四谛自性等，乃独觉之道。又菩提萨埵应了知以空性令其清净。如是宣说菩提萨埵应了知与独觉道之决定性分相符之理。不违安立之法性，示现之相转暖，成顶之色等，以无减等而分，以内空性等，不执色等故堪忍，色等无生等之，相状者乃法之胜。如是说。色等蕴安立之有，于世俗之位不违者，乃说色等蕴之法性。从示色中彼
English
Therefore. Others do not need to show it, and the wisdom like a rhinoceros horn is said to be a manifestation of profundity. Thus it is. Thus it is. The Shravakas are liberated by hearing from others. The Pratyekabuddhas do not depend on the teachings of others, but are liberated by the power of previous habits. Therefore, it is said that they do not need to be taught by others, which is one special feature. The Shravakas make others understand the Dharma through the door of words. The Pratyekabuddhas, without words, by the power of aspiration and the power of wisdom, show others the understanding of the Dharma, so it is said. This profound wisdom is the second special feature. If there is doubt as to how the Dharma can be shown without words, it is said: Whatever meaning is in whatever, how it is heard, so it is, although there is no sound in it, but the meaning is that, it appears thus and thus. Thus it is said. The meaning of this verse is easy to understand. Having revealed the distinction of the Pratyekabuddhas, the distinction of their path is also explained. Because the concept of what is grasped is broken, and because clinging is not abandoned, it should be known that the path of the rhinoceros horn on which one relies is truly gathered. Thus it is said. The concept of the meaning of what is grasped and the concept of the meaning of what is grasped are abandoned and not abandoned in order, and are truly gathered by the vehicle of the Pratyekabuddhas, becoming the basis of the Dharma on which one relies, and the nature of the four truths as spoken, etc., are the path of the Pratyekabuddhas. Moreover, the Bodhisattva should understand that it should be purified by emptiness. It is said that the Bodhisattva should understand the reason that is in accordance with the definitive aspect of the path of the Pratyekabuddha. Without contradicting the established Dharma nature, the appearance of the manifestation turns warm, the color etc. that becomes the top, is divided by no decrease etc., by inner emptiness etc., because it does not cling to color etc., it is tolerant, the aspect of color etc. without birth etc. is the best of Dharma. Thus it is said. The existence of aggregates such as color etc. that are established, and do not contradict the state of conventional truth, is the Dharma nature of the aggregates such as color etc. It is said that from showing color, that
Chinese
之相是暖位的证悟。假立二有的色等蕴，没有增长也没有减少，是顶位的证悟。如所受持的二十空性，不承认色等蕴是忍位的证悟。色等蕴各自不生不灭之理是世第一法的证悟。从此处开始宣说菩萨道，其中略说见道，说：真谛与真谛之忍，以及智的四刹那，于道智即是见道，宣说此具利益。意思是说，各个真谛各有四刹那，即苦谛的法智忍，苦谛的法智，苦谛的类智忍，苦谛的类智。如是集谛之真谛，灭谛之真谛，道谛之真谛等也是如此。菩萨的道智以这些刹那宣说此见道。此具利益是说经部中广说的利益，在此简略宣说之义。以五颂为了显示苦谛法智等十六刹那之自性而宣说，如所宣说般显示，如是真如与诸佛，互相依赖及无依赖故，不承认名相，以及具足伟大无量之性，不可测度无二边，于彼处安住色等，于佛性确定执持，以及无取无舍等，慈等与空性，以及获得佛性，以及清净一切圆满，衰损与一切疾病，
English
The aspect of that is the realization of the heat position. The aggregates such as form, which are the two imputed existences, neither increase nor decrease, which is the realization of the peak position. The twenty emptinesses as upheld do not acknowledge the aggregates such as form, which is the realization of forbearance. The principle that the aggregates such as form are neither individually produced nor cease is the realization of the supreme dharma. From here onwards, the bodhisattva path will be explained. Among them, the path of seeing is briefly explained, saying: With the four moments of truth and forbearance of truth, and wisdom, the path of seeing is the wisdom of the path, and this with benefits is explained. That is to say, each truth has four moments, namely, the forbearance of the Dharma-wisdom of suffering, the Dharma-wisdom of suffering, the forbearance of the subsequent wisdom of suffering, and the subsequent wisdom of suffering. Likewise, the truth of the origin of suffering, the truth of cessation, and the truth of the path are also the same. The bodhisattva's path-wisdom is used to explain this path of seeing with these moments. This with benefits means that the benefits extensively explained in the sutras are briefly explained here. With five verses, in order to show the nature of the sixteen moments such as the Dharma-wisdom of suffering, it is explained, and it is shown as explained. Thus, suchness and the Buddhas, because they are mutually dependent and independent, do not acknowledge names, and are endowed with great immeasurable nature, immeasurable and without two extremes, abiding there in form and so on, definitely holding onto Buddhahood, and without taking or abandoning, etc., loving-kindness and so on, and emptiness, and obtaining Buddhahood, and purifying all completeness, decline and all diseases,