Tibetan
།མི་མཉམ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་དང༌། །ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང༌། །གཉིས་སུ་མེད་ལ་ཀུན་རྨོངས་ལ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐ་མར་བཞེད། །ཅེས་པ་སྟེ། འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་ཕྱི་མའོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་གསུམ་དག་གི །བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་སྒྲིབ་རྣམ་གསུམ། །ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྒྲིབ་པ་ལ་གང་ཞིག་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་དེར་ནི་མཐའ་ན་ཡོད་པའི་ཀུན་རྨོངས་ཀྱི་ཚིག་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་དུ་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་ཀུན་རྨོངས་ཀྱི་ཚིག་སྦྱར་བར་བྱའོ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྒྲིབ་པ་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་དང༌། ལམ་མཁྱེན་པའི་སྒྲིབ་པ་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་སྒྲིབ་པ་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པའོ། །ཞི་ལམ་ཞེས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་དང༌། མཚུངས་པར་ལྡན་དང་མི་ལྡན་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སོགས་པའི་སྒྲས་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པར་ཀུན་དུ་རྨོངས་པའོ། །མི་མཉམ་ ཞེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཆོས་དཀོན་མཆོག་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདྲ་བ་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པའོ། །ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པའོ། །གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་ཞེས་པ་ནི་གཟུངས་བ་དང་འཛིན་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པའོ། །ཀུན་དུ་རྨོངས་པའི་ཚིག་རྐང་དགུ་པོ་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྒྲ་ཡང་ཀུན་དུ་སྦྱོར་རོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གཉིས་པ་རྣམ་པ་དགུར་གསུངས་པའོ། །འདིར་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སྤང་བར་བྱ་བའི་གཟུང་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་གཉིས་སུ་གསུངས་སོ། །འདི་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་བཞིའོ། །དེ་རྣམས་སོ་སོར་དགུ་དགུ་སྟེ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །འདི་རྣམས་ཉིད་ཡང་འདོང་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་ན་རྣམ་རྟོག་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འདི་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཐོང་བའི་ལམ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་གཉེན་པོའི
Chinese
不平等痛苦等等，烦恼诸法的自性，于二无有而普皆愚昧，立为分别念之终结。如是说者，乃是所执之分别念之后者。三一切智之自体，如实三障。如是说者，对于遍知一切相之障碍，于何者普皆愚昧，于彼处则应连缀终极所有之普皆愚昧之词，如是于一切其他者亦应连缀普皆愚昧之词。于遍知一切相之障碍普皆愚昧，于道智之障碍普皆愚昧，于一切智之障碍普皆愚昧。寂道，如是说者，乃是对声闻等之道普皆愚昧。如是性等等，以及有同等与无同等。如是说者，如是性与等等之语，即刹那性等等，以此对一切法有同等与无同等普皆愚昧。不平等，如是说者，即是对般若波罗蜜多此乃法宝之自性而相似普皆愚昧。痛苦等等，如是说者，即是对痛苦之乐等等普皆愚昧。烦恼诸法的自性，如是说者，即是对贪欲等等烦恼诸法的自性普皆愚昧。于二无有，如是说者，即是对能取与所取空性普皆愚昧。于普皆愚昧之九句词中，亦应普皆连缀分别念之语。所执之第二分别念宣说了九种相。此处于见道中应断除之所取分别念有二，所执分别念亦宣说了二种。因此，分别念有四种相。彼等各自有九九，则变为三十六种。此等自身又以欲界、色界与无色界之差别分为三种，则分别念变为一百零八种。如是，于修道中应断除之分别念亦应了知为一百零八种。此等一切乃是不顺品之自性，因此是见道与修道之阶段差别之对治。
English
Unequal suffering, etc., the nature of all afflictions, being completely ignorant of the non-duality, it is established as the ultimate of conceptualization. This is the latter of the apprehended conceptualizations. The three omniscient self, the three obscurations as they are. This means that for the obscuration of knowing all aspects, one should connect the word "completely ignorant" which is ultimately present to whatever is completely ignorant. Similarly, the word "completely ignorant" should be connected to all others as well. Completely ignorant of the obscuration of knowing all aspects, completely ignorant of the obscuration of knowing the path, and completely ignorant of the obscuration of knowing everything. "Peaceful path" means being completely ignorant of the path of the Hearers, etc. Suchness, etc., and having equality and not having equality. This means that suchness and the word "etc." refer to momentariness, etc. With this, one is completely ignorant of having equality and not having equality with all phenomena. Unequal means being completely ignorant of the similarity that this Perfection of Wisdom is the nature of the Dharma Jewel. Suffering, etc. means being completely ignorant of the happiness of suffering, etc. The nature of all afflictions means being completely ignorant of the nature of all afflictions such as desire, etc. Non-duality means being completely ignorant of the emptiness of the grasper and the grasped. In the nine lines of the word "completely ignorant," the word "conceptualization" should also be connected completely. The second apprehended conceptualization is taught in nine aspects. Here, there are two apprehended conceptualizations to be abandoned on the path of seeing, and two apprehended conceptualizations are also taught. Therefore, there are four aspects of conceptualization. Each of them has nine nines, which becomes thirty-six. These themselves are divided into three types by the distinction of the desire realm, the form realm, and the formless realm, then the conceptualizations become one hundred and eight. Thus, the conceptualizations to be abandoned on the path of meditation should also be understood as one hundred and eight. All of these are the nature of the unfavorable side, therefore they are the antidotes to the difference in the stages of the path of seeing and the path of meditation.
Tibetan
་ཕྱོགས་ཀྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི་ལུང་ལས་གསལ་ལོ། །གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་དང་བཅས་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྟོག་པ་ཉིས་བརྒྱད་དང་བཅུ་དྲུག་ཏུ་བསྟན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་རྣམས་ཟད་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཅིར་འགྱུར་ཞེས་པ་ལ་གསུངས་པ། ཡམས་ནད་འདི་རྣམས་ཟད་ནས་ནི། །ཡུན་རིང་ལོན་ནས་དབུགས་འབྱིན་ལྟར། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཡིན། །བདེ་བསྒྲུབ་ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་ཀུན། །རྒྱ་མཚོ་ཆེ་ལ་ཆུ་བོ་བཞིན། །འབྲས་བུ་མཆོག་གིས་སྦ་བ་ཡི། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ལ་ནི། །རྣམ་ཀུན་དུ་རྟེན་པར་བྱེད། །ཅེས་པ་ནི་གསུངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་སོ། །ཡམས་ནད་ནི་ཡོན་ཏན་ཉེ་བར་འཇོམས་པ་སྟེ། འདི་རྣམས་ཟད་པར་འགྱུར་ནས་སོ། །ཡུན་རིངས་ལོན་ནས་ཞེས་ པ་ནི་དུས་ཡུན་རིང་པོས་སོ། །དབུགས་འབྱིན་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་སླར་འོངས་པའི་སྲོག་ལྟ་བུའོ། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ཞེས་པས་ན་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུངས་པ། སྟོང་གསུམ་སྐྱེ་བོ་ཉན་ཐོས་དང༌། །བསེ་རུའི་རྟོག་པ་ཕུན་ཚོགས་དང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་ལ། །བཀོད་པའི་དགེ་རྣམས་དཔེར་མཛད་ནས། །བསོད་ནམས་མང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་བར་མེད་དེ། །བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། །དེ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད། །ཅེས་པ་སྟེ། སྟོང་གསུམ་ན་གང་ཞིག་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་གནས་པ་དེ་རྣམས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྟོགས་པ་རྣམས་ལ་བཀོད་པས་དགེ་བ་གང་དག་ཐོབ་པ་དཔེར་ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱས་ཏེ། དེ་བས་ཀྱང་བདོས་ནམས་ཆེས་མང་ཞིང་བསོད་ནམས་གྱ་ནོམ་པའི་གྱུར་བས་གང་མཚོན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཁྱད་པར་དེ་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཞིག་སྙམ་པ་ལ་གསུངས་པ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་བར་མེད་དེ། །ཞེས་པ་སྟེ། བར་ཆད་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱུས་ཐོབ་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་སེམས་པ་ལ་གསུངས་པ། དེ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད། །ཅེས་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཉིད་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། གཞན་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། འོ་ན་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་
Chinese
应当从哪一方面断除，经文中已明确说明。以对治品方面的见道和修道所断除的分别念，已显示为二十八和十六。如是所说的分别念灭尽后，菩萨将变成什么呢？对此说道：这些瘟疫病患灭尽后，如久病之后再呼吸，将走向一切方面，圆满成就安乐功德，如众河入于大海，以殊胜果实隐藏的，对于彼大菩萨，将依止一切方面。这是所说的分别念。瘟疫病患是摧毁功德的，这些都将灭尽。久远之后，是指经过漫长的时间。如呼吸般，是指如再次到来的生命。大菩萨是指安住于修道上的菩萨。因为修道之后紧接着就是无间道，所以宣说了无间三摩地。三千世界众生及，独觉之分别念圆满，菩萨无过失之功德，以布设之善为譬喻后，以众多福德力，成佛之无间道，无间之三摩地，彼即一切种智。也就是说，三千大千世界中，凡是有情众生所居住之处，都以声闻的菩提，缘觉的菩提，以及菩萨的证悟来陈设，以此所获得的善，作为譬喻来近似地显示。因此，以更多且极丰厚的福德力，所譬喻的三摩地的差别，就像是变成了无间三摩地一般，想到这里时说道：成佛之无间道。意思是说，这是获得无间成佛之因。如果想到以无间三摩地的因所获得的佛陀是怎样的，对此说道：彼即一切种智。意思是说，佛陀就是一切种智，而不是其他的。那么，佛陀的体性就是一切种智吗？
English
It is clear from the scriptures which aspect should be abandoned. The conceptualizations to be abandoned by the path of seeing and the path of meditation, along with the aspect of the antidote, have been shown as twenty-eight and sixteen. What will happen to the Bodhisattva after these conceptualizations, as spoken of, are exhausted? To this it is said: When these epidemic diseases are exhausted, like breathing after a long illness, one will go in all directions, fulfilling all happiness and virtues, like rivers entering the great ocean, hidden by the supreme fruit, for that great Bodhisattva, one will rely on all aspects. These are the spoken conceptualizations. Epidemic disease is the destruction of qualities, and these will all be exhausted. After a long time means after a long period of time. Like breathing means like a life that comes again. Great Bodhisattva means the Bodhisattva who abides on the path of meditation. Because the path of meditation is immediately followed by the uninterrupted path, the uninterrupted samadhi is spoken of. The beings of the three thousand worlds and the perfect conceptualizations of the solitary realizer and the flawless virtues of the Bodhisattva, after making the virtues of arrangement as examples, with much merit, the uninterrupted path of Buddhahood, the uninterrupted samadhi, that is all-knowing. That is to say, in the three thousand great thousands of worlds, wherever sentient beings dwell, they are arranged with the Bodhi of the Hearers, the Bodhi of the Solitary Realizers, and the realizations of the Bodhisattvas, and the virtues obtained by this are shown as examples. Therefore, with more and more abundant merit, the difference of the samadhi that is exemplified is like becoming an uninterrupted samadhi. Thinking of this, it is said: The uninterrupted path of Buddhahood. It means that this is the cause of obtaining uninterrupted Buddhahood. If one thinks about what kind of Buddha is obtained by the cause of uninterrupted samadhi, it is said: That is all-knowing. It means that the Buddha is all-knowing, and not anything else. So, is the nature of the Buddha all-knowing?