Tibetan
།འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སྟེ་ཇི་སྲིད་དེར་ཞུགས་པའོ། །དེ་ལ་རྟོག་པའི་གོ་རིམས་པ་འདི་ནི་མི་འདྲ་བར་འགྲོ་བས་ན་མི་འདྲ་བ་སྟེ། ཐོད་རྒལ་གྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བརྗོད་དོ། །དེ་ཉིད་འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་དུ་བརྗོད་དོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྟོག་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཡོད་པ་དེ་ལས་ཐོག་མར་གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་རྣམ་པ་དགུ་གསུངས་པ། མདོར་བསྡུས་རྒྱས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །བསྟང་བས་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་དང༌། །དུས་གསུམ་ཡིན་ཏན་མེད་པ་དང༌། །ལེགས་པའི་ལམ་ནི་རྣམ་གསུམ་ལ། །གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་འདི་གཅིག་སྟེ། །སྦྱོར་བའི་རྣམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །ཞེས་པ་སྟེ། མདོར་བསྡུས་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ངོར་ཆོས་སྟོན་པ་མདོར་བསྡུས་པ་སྟེ། མདོར་བསྡུས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །རྒྱས་དང་ཞེས་པ་ནི་དེ་ཉིད་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་སྟེ་རྒྱས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི། བསྟང་བས་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟང་བས་གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ་དེ་ནི་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དུས་གསུམ་ཡོན་ཏན་མེད་པ་དང༌། །ཞེས་པ་ལ་ཡོན་ཏན་ནི་རྗེས་སུ་བསྔགས་པ་སྟེ། དེ་དག་མེད་པའོ། །དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེས་པ་ལ་དུས་གསུམ་ཏེ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་དུས་སུ་ཡོན་ཏན་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་དུས་སུ་ཡོན་ཏན་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་དུས་སུ་ཡོན་ཏན་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ལེགས་པའི་ལམ་ནི་རྣམ་གསུམ་ལ། །ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་རྣམ་གསུམ་གྱི་ལམ་སྟེ། རབ་ཏུ་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་ པར་རྟོག་པའོ། །གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་འདི་གཅིག་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་ཐོག་མའི་གཅིག་པོ་ཉིད་རྣམ་པ་དགུར་ཕྱེ་བའོ། །ཁྱད་པར་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་གསུངས་པ། སྦྱོར་བའི་རྣམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་དེ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བ་གང་གི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་པ་དེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་གཞོམ་བྱ་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཏེ། ཐོག་མའི་གཟུང་རྟོག་རྣམ་པ་དགུ། །ཞེས་པའོ། །གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་ཡུལ་གང་ཞིག་ཅེས་པ་ལ་གསུངས་པ། གཉིས་པ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས། །འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་བཞེད་དེ། །སེམས་མི་སྐྱེ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི། །སྙིང་པོ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དང༌། །ཐེག་པ་དམན་པ་ཡིད་བྱེད་དང༌། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིད་མི་བྱེད། །བསྒོམ་དང་སྒོམ་པ་མེད་པ་དང༌། །དེ་དག་ལས་ནི་བཟློག་ཉིད་དང༌། །ཇི་བཞིན་དོན་མིན་རྣམ་རྟོག་པ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པ་སྟེ། གཉིས་པ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས། །འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་བཞེད་དེ། །ཞེས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྤྱོད་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་མི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ལ་གང་ཞིག་ལ་ལར་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་དེ་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་གཉིས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནས་སེམས་མི་སྐྱེ་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་རྣམས་ཉིད་རྣམ་རྟོག་རྣམ་པ་དགུ་པོའི་ཡུལ་དུ་བརྗོད་དོ། །སེམས་མི་སྐྱེ་དང་ཞེས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་སྐྱེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི། །སྙིང་པོ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དང༌། །ཞེས་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཐེག་པ་དམན་པ་ཡིད་བྱེད་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིད་མི་བྱེད། །ཅེས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །བསྒོམ་དང་ཞེས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །བསྒོམ་པ་མེད་པ་དང་ཞེས་པ་ནི་སྒོམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་དག་ལས་ནི་བཟློག་ཉིད་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་སྒོམ་པ་ཡང་མིན་སྒོམ་པ་མིན་པ་ཡང་མིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཇི་བཞིན་དོན་ མིན་ཞེས་པ་ནི་ཡུལ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་བཞིན་དོན་མིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་རྟོག་པའོ། །གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་གཉིས་པའི་དགུ་ཚན་ནོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་དང་པོ་རྣམ་པ་དགུར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་པ་ལ་གསུངས་པ། །སེམས་ཅན་བཏགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །ཆོས་བཏགས་པ་དང་སྟོང་ཉིད་མིན་ཆགས་དང་རབ་འབྱེད་བདག་ཉིད་དང༌། །དངོས་པོར་བྱེད་དང་ཐེག་གསུམ་དང༌། །ཡོན་ནི་དག་པ་མ་ཡིན་དང༌། །སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་འཁྲུག་པ་ལ། །འཛིན་པར་བྱེད་པ་དང་པོར་དེ། །ཤེས་པར་བྱ་བ་བསྒྲགས་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་བཏགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་རྫས་སུ་ཡོད་པར་མ་གྲུབ་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཆོས་བཏགས་པ་ཞེས་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་འདི་རྫས་སུ་ཡོད་པར་མ་གྲུབ་པས་ཆོས་རྣམས་ནི་བཏགས་པའི་
Chinese
是止息的等持，即进入那个状态。其中，这种次第的作意是不同而行的，所以是不同的，被称为顿超的等持。此即在此处被称为菩萨的修道。以修道所要断除的三十六种作意中，首先所说的九种所取之分别念是：简略与广和佛，教诲未摄持，三时无功德，善道有三种，此一所取分别念，具有加行之行境。简略是指为有情宣说简略之法，即简略之分别念。广和是指对彼宣说广法，即广之分别念。佛的教诲未摄持，是指佛的教诲所未摄持的，即无有之分别念。三时无功德，功德是随喜，指没有那些。那会怎么样呢？指三时，即在胜解道时，无功德之分别念，在见道时，无功德之分别念，在修道时，无功德之分别念。善道有三种，是指三种菩提之道，即胜解道之分别念，见道之分别念，修道之分别念。此一所取分别念，是指最初的这一个所取分别念分为九种。有什么差别呢？所说是，具有加行之行境，那是修道的加行，是哪种差别的行境呢？是所调伏之境，即最初的九种所取之分别念。第二个所取分别念的行境是什么呢？所说是，第二是心与心所，是趣入之行境，认为是不生心和菩提之精华不作意，以及小乘作意，和
English
It is the samadhi of cessation, which is to enter that state. Among them, this sequential attention is different in its progression, so it is different, and it is called the samadhi of sudden transcendence. This is what is referred to here as the path of meditation of a Bodhisattva. Among the thirty-six types of attention to be abandoned by the path of meditation, the first nine types of apprehended conceptualizations that are spoken of are: brief and extensive, and Buddha's teachings not embraced, the three times without merit, the virtuous path has three, this one apprehended conceptualization, has the object of practice of application. Brief means teaching the Dharma briefly to sentient beings, which is the conceptualization of briefness. Extensive means teaching the Dharma extensively to them, which is the conceptualization of extensiveness. Buddha's teachings not embraced, refers to what is not embraced by the Buddha's teachings, which is the conceptualization of non-existence. The three times without merit, merit is rejoicing, referring to the absence of those. What will happen then? It refers to the three times, that is, at the time of the path of preparation, the conceptualization of no merit, at the time of the path of seeing, the conceptualization of no merit, and at the time of the path of meditation, the conceptualization of no merit. The virtuous path has three, refers to the three paths of Bodhi, that is, the conceptualization of the path of preparation, the conceptualization of the path of seeing, and the conceptualization of the path of meditation. This one apprehended conceptualization, refers to the very first apprehended conceptualization being divided into nine types. What is the difference? It is said, having the object of practice of application, that is the application of the path of meditation, what kind of difference is the object of practice? It is the object of what is to be subdued, that is, the first nine apprehended conceptualizations. What is the object of the second apprehended conceptualization? It is said, the second is mind and mental factors, it is considered to be the object of entering, not generating mind and not attending to the essence of Bodhi, and attending to the Lesser Vehicle, and
Chinese
不忆圆满菩提。禅定与无禅定，以及与彼等相违者，不如实义分别念，于禅定道应知。如是说。第二、心与心生诸法，是为有境之所许。如是说者，谓与禅定道相伴而行之心与心所生法等，于不生等之境，于何者为有境，即是所取之二种分别念之义。其后，心不生等，此等即说为九种分别念之境。心不生等者，谓菩提心不生之分别念。菩提之，精要不作意，谓菩提之精要不作意，即菩提之精要不作意之分别念。小乘作意，谓声闻乘作意之分别念，及独觉乘作意之分别念。圆满菩提不作意，谓真实圆满菩提不作意之分别念。禅定者，谓禅定之分别念。无禅定者，谓无禅定之分别念。彼等相违者，谓非禅定亦非无禅定之分别念。不如实义者，谓以无境性故，不如实义之分别念。是所取二种分别念之九类。云何执取之第一分别念转为九种耶？经中云：有情假立之行境，法假立与非空性，贪着与分别自性，实物与三乘，功德非清净，行相极扰乱，执取者初为彼，应知是宣说。有情假立之行境者，谓诸有情非实有，故有情乃假立之分别念。法假立者，谓蕴等诸法非实有，故诸法乃假立之
English
Not remembering perfect enlightenment. Meditation and non-meditation, and those that contradict them, unreal conceptualizations, should be known on the path of meditation. Thus it is said. Secondly, mind and mental events, are considered to be those with objects. This says that the mind and mental events that accompany the path of meditation, in the state of non-arising etc., whatever has an object, that is the meaning of the two conceptualizations of the apprehended. After that, non-arising of mind etc., these are said to be the objects of the nine types of conceptualizations. Non-arising of mind etc., means the conceptualization of the non-arising of the mind of enlightenment. Of enlightenment, not attending to the essence, means not attending to the essence of enlightenment, which is the conceptualization of not attending to the essence of enlightenment. Attending to the lesser vehicle, means the conceptualization of attending to the vehicle of the hearers, and the conceptualization of attending to the vehicle of the solitary realizer. Not attending to perfect enlightenment, means the conceptualization of not attending to truly perfect enlightenment. Meditation, means the conceptualization of meditation. Non-meditation, means the conceptualization of non-meditation. Those that contradict them, means the conceptualization of neither meditation nor non-meditation. Unreal meaning, means the conceptualization of unreal meaning due to the absence of an object. These are the nine categories of the two conceptualizations of the apprehended. How does the first conceptualization of grasping transform into nine types? It is said in the sutra: "The object of action of beings imputed, phenomena imputed and non-emptiness, attachment and discriminating nature, real things and the three vehicles, qualities that are not pure, actions that are extremely disturbed, the grasper is initially that, it should be known as proclaimed." The object of action of beings imputed, means that since beings are not truly existent, beings are the conceptualization of imputation. Phenomena imputed, means that since phenomena such as the aggregates are not truly existent, phenomena are the imputation of
Tibetan
ཡོད་པ་ཞེས་པ་ཆོས་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །སྟོང་མིན་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་འཁོར་བ་ནས་གཟུང་སྟེ་བཏགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བས་སྟོང་པ་ཉིད་མིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཆགས་དང་ཞེས་པ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དག་མེད་ཀྱང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་སོ་སོར་སྣང་བའི་བསམ་པའི་རྒྱུར་ཡོད་པས་ཆགས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །རབ་འབྱེད་བདག་ཉིད་ཅེས་པ་འདི་ནི་གཟུགས་སོ་ཞེས་པ་ནས་གཟུང་སྟེ། ཇི་སྲིད་དུ་འདི་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའོ་ཞེས་པའི་བར་ཏེ་ཆོས་རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དངོས་པོར་བྱེད་ཅེས་པ་ལ་དངོས་པོར་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །བྱེད་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོའི་ཆེད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལ་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་སྟེ། དངོས་པོའི་ཆེད་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཐེག་པ་གསུམ་དང་ཞེས་པ་ནི་ངེས་པར་རྟོག་པ་ལ་རྣམ་པར་གནས་པའི་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཡོན་ནི་དག་པ་མ་ཡིན་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་དེ་ལ་ཡོན་ཕུལ་བས་ཇི་ལྟ་བུར་ཡང་དག་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་ཡོན་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་འཁྲུག་པ་ལ། །ཞེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་དུ་གཞུང་དེས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་འཛིན་པ་ནི་སྤྱོད་ པ་རྣམ་པར་འཁྲུག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་ཐོག་མའི་དགུ་ཚན་རྣམས་སོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གཉིས་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། སེམས་ཅན་བརྟགས་དང་དེ་རྒྱུ་ཡི། །ཡུལ་ཅན་བསྒོམ་པའི་ལམ་འབྲེལ་བ། །དེ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིས། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་གཞན་རྣམ་པར་དགུ། །ཞེས་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་བརྟགས་དང་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བརྟགས་པའོ། །དེའི་རྒྱུ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བཏགས་པའོ། །དེའི་ཡུལ་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་བཏགས་པ་དེའི་རྒྱུའི་ཡུལ་ལོ། །གཞན་ཞེས་པ་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གཉིས་པའོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་འབྲེལ་བ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཞེས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །དེ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡིས། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནའོ། །འདི་རྣམ་པ་དགུར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་པ་ལ་གསུངས་པ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་གསུམ་དག་གི །བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་སྒྲིབ་རྣམ་གསུམ། །ཞི་ལམ་དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་དང༌། །མཚུངས་པར་ལྡན་དང་མི་ལྡན་དང༌།
Chinese
所谓“有”，是指对法进行假立的分别念。所谓“非空性”，是指从轮回开始所假立的诸法完全不舍弃，因此是对非空性的分别念。所谓“贪著”，是指虽然所取和能取都不存在，但由于存在显现为所取和能取之各自的思维之因，因此是对贪著的分别念。所谓“分别自性”，是指从“色”开始，直到“此乃一切相智”之间，是对法进行分别的分别念。所谓“作为事物”，其中“事物”是指色等。“作为”是指为了色等事物而与薄伽梵母相结合，即为了事物而进行分别念。所谓“三乘”，是指对决定性的认识而安住的三乘，即对三乘的分别念。所谓“供养非清净”，是指如果如来是化身，那么供养他们怎么会清净呢？这是对供养非清净的分别念。所谓“行相错乱”，是指为了般若波罗蜜多的意义，以该论典如实随行，即是行
English
The so-called "existing" refers to the conceptualization of imputing phenomena. The so-called "non-emptiness" refers to the fact that all phenomena imputed since samsara are not completely abandoned, therefore it is the conceptualization of non-emptiness. The so-called "attachment" refers to the fact that although the object of grasping and the grasper do not exist, there is a cause of thought that appears separately as the object of grasping and the grasper, therefore it is the conceptualization of attachment. The so-called "discriminating self-nature" refers to the conceptualization of discriminating phenomena, starting from "form" and up to "this is all-knowing." The so-called "acting as things," where "things" refers to form, etc. "Acting" refers to the complete union with the Bhagavati-mother for the sake of things like form, i.e., conceptualizing for the sake of things. The so-called "three vehicles" refers to the three vehicles that abide in definitive understanding, i.e., the conceptualization of the three vehicles. The so-called "offerings are not pure," which means if the Tathagatas are emanations, how can offerings to them become pure? This is the conceptualization of offerings not being pure. The so-called "conduct is confused" refers to following that treatise accurately for the sake of the meaning of the Prajnaparamita, which is conduct.