Tibetan
ཤེས་པས་ཆགས་པ་སྤོང་བ་ཉིད། །ཅེས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་དཀའ་ཞེས་པ་ལ་གསུངས་པ། མཐོང་བ་ལ་སོགས་བཀག་པ་ཡིས། །དེ་ནི་རྟོགས་པར་དཀའ་བར་བཤད། །ཆེས་པ་སྟེ། མཐོང་བ་ནི་མཐོང་བྱའམ་མཐོང་བྱེད་དོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་བྱེད་པ་པོ་སྒྲས་བྱེད་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་ངོ༌། །དེ་བཀག་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོང་པ་ཉིད་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་དེ་ནི་རྟོགས་པར་དཀའ་བར་བརྗོད་དོ། །དེས་ན་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཟབ་བོ། །ཡང་ཤེས་ རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ཞེས་པ་ལ་གསུངས་པ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པར་མི་ཤེས་ཕྱིར། །དེ་ནི་བསམ་མི་ཁྱབ་པར་འདོད། །ཅེས་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པར་ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནས་གཟུང་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འདུས་ཏེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་དང་བཅས་པར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་འདོད་དེ། དེ་ལྟ་བས་ན་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་རྟོགས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་དག་གིས་ཉེ་བར་བསྡུ་པ་གསུངས་པ། དེ་ལྟར་ཀུན་ཤེས་ཉིད་ལུགས་ལ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དག །རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མ་ལུས་པ། །ཇི་སྐད་བཤད་པ་འདི་ཤེས་བྱ། །ཞེས་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཅེས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག་གིས་ཇི་སྐད་གསུངས་པའི་རིམ་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ལ་གནས་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཀུན་དུ་སྤྱད་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། གཟུགས་སོགས་དེ་མི་རྟག་སོགས་དང༌། །དེ་མ་རྫོགས་དང་རབ་རྫོགས་དང༌། །དེ་ལ་ཆགས་པ་མེད་ཉིད་ལ། །སྦྱོར་བ་བཀག་པས་སྤྱོད་པ་ནི། །མི་འགྱུར་བྱེད་པོ་མེད་ཉིད་དང༌། །སྦྱོར་བ་བཀག་པ་རྣམ་གསུམ་དང༌། །སྐལ་བས་ཇི་བཞིན་འབྲས་ཐོབ་པས། །དེ་ནི་འབྲས་བུ་ཡོད་འདོད་དང༌། །གཞན་ལ་རག་ལས་མིན་གང་དང༌། །ཤེས་བྱེད་རྣམ་བདུན་སྣང་བ་ལ། །ཞེས་པ་སྟེ། གཟུགས་སོགས་ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་མཐར་ཐུག་པའོ། །
Chinese
以智慧舍弃贪执。这是说，对于如何难以证悟般若波罗蜜多，经中说道：以遮止见等，宣说彼难以证悟。这是说，见是所见或能见。等等之语，包括作者、语者等等。遮止这些，般若波罗蜜多，空性光明之自性，彼被称为难以证悟。因此，因为难以证悟，薄伽梵母甚深。又，对于如何思议般若波罗蜜多，即所取和能取等不可思议之事物，经中说道：因为不了解色等，所以认为彼不可思议。这是说，色等，从色蕴等开始，直到佛陀的不共法究竟，都聚集于彼之自性中。般若波罗蜜多与所取和能取之事物一起，被认为是不可思议的。因此，对于所取等事物，证悟般若波罗蜜多是菩提萨埵的相违品。经中说，以相违品和顺品来概括：如是于一切智之理，相违品与顺品，所有差别无余，应知如是所说。这是说，应知声闻和菩提萨埵，以一切之名义，如其所说之次第，相违品和顺品的差别。菩提萨埵不应普遍行持，如安住于一切智之声闻的精进。为了说明这一点，经中说道：色等彼无常等，彼不圆满与极圆满，于彼无贪执，以遮止精进而行持，无变作者无有，遮止精进三种，以业力如实获得果，彼是欲求有果，不依赖于他者，以及显现能知七种。这是说，色等，从色和受等开始，直到一切相智的究竟。
English
By wisdom, abandon attachment. This is to say, regarding how difficult it is to realize the Prajñāpāramitā, it is said in the sutra: By preventing seeing and so on, it is said that it is difficult to realize. This is to say, seeing is what is seen or what can be seen. The word "etc." includes the author, the speaker, and so on. By preventing these, the Prajñāpāramitā, the nature of emptiness and clarity, is said to be difficult to realize. Therefore, because it is difficult to realize, the Bhagavan Mother is very profound. Also, regarding how to think of the Prajñāpāramitā, that is, the inconceivable things such as what is taken and what takes, it is said in the sutra: Because one does not understand form and so on, it is considered to be inconceivable. This is to say, form and so on, starting from the aggregates of form and so on, until the ultimate unmixed Dharma of the Buddha, are all gathered in its nature. The Prajñāpāramitā, together with what is taken and what takes, is considered to be inconceivable. Therefore, for things such as what is taken, realizing the Prajñāpāramitā is the opposite of the Bodhisattva. It is said in the sutra that the opposite and favorable qualities are summarized: Thus, according to the principle of all-knowingness, the opposite and favorable qualities, all the differences without remainder, should be known as it is said. This is to say, one should know the differences between the opposite and favorable qualities of the Shravakas and Bodhisattvas, in the name of all, in the order as they are said. The Bodhisattva should not universally practice the diligence of the Shravakas who abide in all-knowingness. To illustrate this, it is said in the sutra: Form and so on, that is impermanent and so on, that is incomplete and extremely complete, in that there is no attachment, by preventing diligence, one acts, there is no changing author, preventing diligence in three ways, by karma one obtains the result as it is, that is desiring to have a result, not relying on others, and the appearance of the seven knowers. This is to say, form and so on, starting from form and feeling and so on, until the ultimate of all-knowingness.