Tibetan
གས་དང༌། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་གང་ཡིན་པ། །འདི་ལ་མོས་པའི་རྒྱུ་དག་ཡིན། །ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པའི་རྒྱུ་དག་ནི། །བདུད་ཀྱི་ཐིབས་ཀྱིས་ནོན་པ་དང༌། །ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་མ་མོས་དང༌། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་མངོན་ཞེན་དང༌། །སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་ཟིན་པའོ། །ཞེས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་བསྟེན་ཅིང་བཀུར་བ་དང༌། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ལ་གོམས་པར་བྱ་བ་དང༌། ཐབས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཏེ། དེ་ལ་མཁས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ལ་མོས་པའི་རྒྱུ་དག་ཡིན་ནོ། །བདུད་ཀྱི་ཐིབས་ཀྱིས་ནོན་ཅིང་འཚེ་བ་དང༌། ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་མི་མོས་པ་དང༌། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་ཟིན་པ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕོངས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གསུངས་པ། འབྲས་བུ་དག་པ་གཟུགས་ལ་སོགས། །དག་པ་ཉིད་དེ་གང་གི་ཕྱིར། །དེ་གཉིས་ཐ་དད་མ་ཡིན་ཞིང༌། །བཅད་དུ་མེད་པས་དག་པར་བརྗོད། །ཅེས་པ་སྟེ། འབྲས་བུ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྟེ། ཟག་པ་མེད་པ་རྣམ་པར་དག་པ་གང་ཞིག་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ངེས་པར་གྲོལ་བ་དེ་ནི་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དག་པ་ཉིད་དོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་གང་ཞིག་དག་པ་ནི་དེ་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་དག་པ་དང་གཟུགས་དག་པ་ལ་སོགས་པ་དག་པ་དེ་གཉིས་དབྱེར་མེད་གཅད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་འབྲས་བུ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གཉིས་ཀ་རྣམ་པར་དག་པས་ན་ཐ་དད་དུ་མ་གྲུབ་པའོ། །གཅད་དུ་མེད་ཅེས་པ་ནི་འབྲས་བུ་དག་པ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དག་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་བའི་དོན་ཏོ། །ཐུན་མོང་གི་རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ནས་བྱེ་བྲག་རྣམས་གསུངས་པ། ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་ལམ་གསུམ་གྱི། །ཉམས་ཕྱིར་སློབ་མ་བསེ་རུ་དང༌། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་དག་པ་ སྟེ། །སངས་རྒྱས་རྣམ་ཀུན་ཤིན་ཏུ་བ། །ཞེས་པ་སྟེ། འདོད་ཆགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤངས་པ་ལས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པའོ། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པ་ལས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པའོ། །ཐེག་པ་གསུམ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ལ་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྣམ་པར་དག་པའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་སྟེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པའོ། །ས་དགུ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བརྒྱད་དེ། དེ་རྣམས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་ས་དགུ་ལ་བསྒོམ་པའི་ལམ་རྣམ་པ་དགུར་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ས་དགུ་ལ་ནི་ཆེན་པོ་ཡི། །ཆེན་པོ་ལ་སོགས་དྲི་མ་ཡི། །གཉེན་པོའི་སྒོ་ནས་ཆུང་ངུ་ཡི། །ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་སྟེ་དག་པར་བྱེད་པས་ན་དག་པའོ། །ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམ་པ་དགུའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཉིད་ནི་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་དགུའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་དག་པ་སྟེ་ཇི་ལྟར་ཤིན་ཏུ་བ་ཞེས་པ་ལ་གསུངས་པ། ཀླན་ཀ་དེ་ནི་སྤངས་པ་ཡིས། །ལམ་ནི་འཇལ་དང་གཞལ་བྱ་དག །མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁམས་གསུམ་གྱི། །གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་སྟེ། འཇལ་བྱེད་དང་གཞལ་བྱ་མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ལ་འཇལ་བྱེད་ནི་འཛིན་པའོ། །གཞལ་བྱ་ནི་གཟུང་བ་སྟེ། དེ་དག་གི་མཉམ་པ་ཉིད་ནི་གཅིག་ཏུ་ཡང་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་ཡང་མེད་པས་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཉམ་པའོ། །དེ་དག་ཉིད་ཁམས་གསུམ་པའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། ཇི་སྐད་གསུངས་པའི་ཤིན་ཏུ་བའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཞེས་པས་ཤིན་ཏུ་དག་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །ཀླན་ཀ་དེ་ནི་སྤངས་པ་ཡིས། །ཞེས་པ་ནི་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་ལའོ་ཞེས་པ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཆེན་པོའི་ ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་སྤོང་བ་ནི་རིགས་ཏེ། དཔེར་ན་གོས་ལ་ཞེན་པའི་དྲི་མ་ཕྲ་མོ་དག་བཀྲུ་བ་ནི་ཁྲུས་མཁན་གྱི་བརྩོན་པ་ཆེན་པོས་སྤང་བར་ནུས་སོ། །དེ་བས་ན་ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་རིམ་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་བ་གྲགས་པའི་ཆ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་སྐབས་གཉིས་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། སྐབས་གསུམ་པའི་འགྲེལ་པ། ད་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་གང་ཞིག་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་དེའི་སྡེ་སྣོད་ལས་བཤད་པ་བདེན་པ་བཞི་ལ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དེ་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ལ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། ཚུ་རོལ་ཕ་རོལ་མཐའ་ལ་མིན། །དེ་དག་བར་ན་མི་གནས་པ། །དུས་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད་ཤེས་ཕྱིར། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་འདོ
Chinese
以及，精通方便者，是对此信奉的原因。贫乏佛法的原因是，被魔众压制，不信奉甚深之法，对蕴等执着，被罪恶之友所控制。如是说。亲近和恭敬一切如来，习惯于布施等十度，方便是成就佛陀的因缘，精通此道是信奉佛法的真正原因。被魔众压制和损害，不信奉甚深之法，对蕴、界、处执着，被罪恶之友控制，这是贫乏佛法的原因。宣说了清净之相的禅修之道：果清净，色等，是清净本身，因为，二者非他异，以无断故说清净。如是说。果是菩提，无漏清净，从不相符之处必定解脱，那不是其他，然而色等是清净本身。色等蕴包含着有漏，哪里清净就是它本身，因此果清净和色清净等清净，二者无别，以无断故，非他异，这是因为果和色等二者都是清净的，所以不是他异。无断之意是果清净和色等清净二者无二的自性之义。在展示共同的清净之相后，宣说了差别：烦恼所知及道三，为除过失声闻缘觉，以及菩萨之清净，佛陀一切极清净。如是说。舍弃贪欲的烦恼，是声闻的清净。舍弃所知障的执取一边的分别念，是独觉的清净。舍弃获得三乘之障，是菩萨的清净。舍弃一切相的一切法上的烦恼障和所知障及其习气，是极清净，即佛陀薄伽梵的。
English
And, whoever is skilled in means is the cause of having faith in this. The causes of being impoverished in Dharma are being oppressed by the hordes of demons, not having faith in the profound Dharma, being attached to the aggregates, etc., and being controlled by sinful friends. Thus it is said. To attend to and revere all the Tathagatas, to become accustomed to the ten perfections such as generosity, and means are the cause and condition for attaining Buddhahood itself. Being skilled in that is the true cause of having faith in the Buddhadharma. Being oppressed and harmed by the hordes of demons, not having faith in the profound Dharma, being attached to the aggregates, elements, and sense bases, and being controlled by sinful friends, this is the cause of being impoverished in Dharma. The path of meditation on the characteristics of purity is proclaimed: The fruit is pure, form, etc., is purity itself, because, the two are not different, because of being indivisible, it is called pure. Thus it is said. The fruit is enlightenment, the stainless purity, which is definitely liberated from the opposing side, that is not other, however, form, etc., is purity itself. The aggregates of form, etc., containing defilements, wherever purity is, that is itself, therefore, the purity of the fruit and the purity of form, etc., the two are inseparable, because of being indivisible, it is said to be non-different, this is because both the fruit and form, etc., are pure, so they are not established as different. The meaning of indivisible is the meaning of the nature of the purity of the fruit and the purity of form, etc., being non-dual. After showing the common characteristics of purity, the distinctions are proclaimed: Afflictions, knowable, and the three paths, for eliminating faults, the purity of the disciples, solitary realizers, and the Bodhisattvas, the Buddhas are all extremely pure. Thus it is said. Abandoning the afflictions of desire is the purity of the Shravakas. Abandoning the conceptual thought of grasping one side of the obscuration of knowledge is the purity of the Pratyekabuddhas. Abandoning the obscurations to attaining the three vehicles is the purity of the Bodhisattvas. Abandoning the afflictive and cognitive obscurations, together with their imprints, on all phenomena of all aspects, is the extreme purity, that is, of the Buddhas, the Bhagavat.
Chinese
是极清净。九地是欲界、色界、无色界的八种等持，那些清净是应当修习的。因此，对于九地，应当宣说九种修道之相。对于九地，即是大，大等垢染的，以对治门，小，小等是道。这是说，因为能清净所以是清净。大的大等不相顺品九种的对治品，即是小的，小等的道的次第，如是九种。佛的清净，即是如何极度之义所说：舍弃彼诤论，道是量与所量清净，知晓平等性之三界，是欲对治品。这是说，量与所量平等性，所谓量是执著，所量是所取，它们的平等性，既非一亦非二，以无成之故是平等。它们以三界对治品之性，如所说极度的修道之道的极清净的佛薄伽梵。舍弃彼诤论，这是说小的小等对治品的小的小等的不相顺品性，是不应理的。对治品大的，大等舍弃不相顺品小的小等是应理的。譬如洗涤衣服上执著的微细污垢，是洗衣者的极大精勤所能舍弃的。因此，应当如所说次第而了知。现观庄严论释·名称之分中第二品的解释完毕。 第三品的解释 现在，声闻等的一切智者，从彼之律藏所说四谛十六相的自性等，如是于此菩萨道中应当了知。如是，为了了知而说：非此岸彼岸边，不住于彼等之间，为了知诸时平等性，称为了知般若波罗蜜多。
English
Is utterly pure. The nine grounds are the eight samadhis of the desire realm, the form realm, and the formless realm, and those purities are to be cultivated. Therefore, for the nine grounds, nine aspects of the path of cultivation should be taught. For the nine grounds, namely the great, the great and so on, the defilements, through the door of antidotes, the small, the small and so on are the path. This means that because it purifies, it is pure. The antidote to the nine aspects of the great, the great and so on, the unfavorable aspects, is the order of the path of the small, the small and so on, and thus there are nine aspects. The purity of the Buddha, that is, as it is said in the meaning of how extreme: By abandoning that contention, the path is pure in measure and object, knowing the equality of the three realms, it is desired as the antidote. This means that the equality of measure and object, what is measured is grasping, what is to be measured is what is grasped, and their equality is neither one nor two, and because it is unestablished, it is equal. They themselves, by the nature of the antidote to the three realms, as it is said, the extremely pure Buddha Bhagavan of the path of cultivation of the extreme. By abandoning that contention, this means that the nature of the unfavorable aspects of the small, the small and so on, the antidote to the small, the small and so on, is unreasonable. It is reasonable for the great, the great and so on, of the antidote to abandon the small, the small and so on, of the unfavorable aspects. For example, washing away the subtle stains attached to clothes can be abandoned by the great diligence of the washer. Therefore, it should be understood in the order as it is said. The explanation of the second chapter in the Ornament for Clear Realization Commentary, named "Part of Fame," is completed. Explanation of the Third Chapter Now, whatever all-knowing ones, such as the Hearers, have said from the Vinaya Pitaka about the sixteen aspects of the four truths, etc., should be understood in the same way on this Bodhisattva path. Thus, for the sake of understanding, it is said: Not on this shore, the far shore, or the edge, Not dwelling between them, In order to know the equality of all times, It is called the Perfection of Wisdom.