Tibetan
་སྐྱེད་ཅིང་ངོ༌། །ཚད་ཀྱང་སེམས་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟར་རི་རབ་འདི་ནི་ཚད་ཆེན་པོ་ཡིན་པས་བདག་གིས་གཞོམ་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་དེ་སྙམ་དུ་སེམས་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ཡོངས་སུ་སྤངས་བར་བརྩོན་འགྲུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཇི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟེ་སྔར་སྨྲས་པ་ལྟ་བུ་ཐོས་ནས་སེམས་བསྐྱེད་ནའོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེ་ན། འདི་ཙམ་ཚོད་ལྟ་ཅི་དཀའ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རི་རབ་བཤིག་ནས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་ཚེགས་ཆུང་རབ་པའོ་སྙམ་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་ཙམ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྐད་ཅིག་ཁོ་ནར་རི་རབ་ཐལ་པ་བཞིན་དུ་ཐལ་བར་བརླགས་ཏེ་བཏང་ངོ་སྙམ་མོ། །བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚོགས་མཐར་ཕྱིན་པ་དང་མཐུན་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་རིང་པོར་མི་ཐོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ་དོན་གོ་བར་ཟད་དོ། །གང་ཟག་ལ་སོགས་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ནི་བདག་ལ་སོགས་པར་འདུ་ཤེས་པ་ལུས་ལ་སོགས་པས་བརྩོན་པར་བྱས་ཀྱང་གནམ་ས་བཞིན་དུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་རིང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དོན་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གི་དོན་འབའ་ཞིག་ཏུ་བརྩོན་པར་བྱ་བར་མ་ཟད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་དོན་དུ་ཡང་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའོ། །འོན་ཀྱང་ལེ་ལོར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་གནས་པ་སྟེ་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པས་སོ། །བདག་ལ་སོགས་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བ་སྐྱེ་བའི་གེགས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ལུས་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །བརྩོན་འགྲུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་མཆོག་ཡིན་པས། གང་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོག་པ་སྨོས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ལུས་ ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་དང་བྲལ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་འདུ་ཤེས་རྣམ་པར་ལྡོག་པ་སྟེ་སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་ལོག་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལ་གནས་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་སུ་མེད་ཆོས་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ཁོ་ན་སྟེ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན
Chinese
生起。所谓“衡量而作意”，是指像这样，须弥山如此巨大，我无法摧毁它，如果这样想，就是这个意思。为了完全断除它，显示圆满的精进，所以说了“如果”等。所谓“那”，是指菩萨，听到像前面所说的那样而生起心。如果问：怎么样呢？就是说“这点尝试有什么难的”，意思是说，摧毁须弥山而获得菩提，这是非常容易的。因此说了“刹那间”，意思是说，仅仅一刹那，就将须弥山像灰尘一样摧毁并抛弃。所谓“发起精进”，是因为是与圆满资粮相合的精进。像这样，之所以会说“不会很久”等，只是为了理解意思。对补特伽罗等颠倒，是指执着于我等，即使以身体等努力，也像天地一样，与圆满菩提相距遥远。说了“行走”等，所谓“要做的事情”，是指不仅要努力为自己，也要为世间而努力。然而却变得懈怠，像这样，是因为安住于我执，即执着于我。对我等颠倒，是因为成为清净产生的障碍。为了阐明这一点，所以说了“从一切智智”等。因此，只有不执着于身体等，才是无上智慧的法器。因为是圆满精进的殊胜，所以说了“何时”等。为什么远离身体等的执着呢？像这样，执着颠倒，即颠倒执着众生等，就是“法界”的意思。安住于此，是因为精进的三轮清净。这样想的。为了显示这一点，所以说了“无二法行”。所谓“这”，就是指这个，到达精进彼岸。
English
arises. The so-called "measuring and contemplating" means that, like this, Mount Sumeru is so huge that I cannot destroy it; if you think like that, that's the meaning. In order to completely abandon it and show perfect diligence, it says "if" etc. The so-called "that" refers to the Bodhisattva, who hears what was said before and generates the mind. If you ask: How is it? It means saying "What's so difficult about this little test?" It means that destroying Mount Sumeru and attaining Bodhi is very easy. Therefore, it says "in an instant," meaning that in just an instant, Mount Sumeru will be destroyed and discarded like dust. The so-called "initiating diligence" is because it is diligence that is in accordance with the perfection of accumulation. Like this, the reason why it says "it won't be long" etc. is just to understand the meaning. Reversal towards the person etc. means clinging to self etc., even if you strive with the body etc., it will be as far away from perfect Bodhi as heaven and earth. It says "walking" etc., the so-called "things to do" means that not only should you strive for yourself, but also for the world. However, it becomes lazy, like this, because it abides in self-grasping, that is, clinging to self. Reversal towards me etc. is because it becomes an obstacle to the arising of purification. In order to clarify this, it says "from omniscient wisdom" etc. Therefore, only not clinging to the body etc. is the vessel of unsurpassed wisdom. Because it is the supreme of perfect diligence, it says "when" etc. Why is it free from attachment to the body etc.? Like this, clinging is reversed, that is, reversing the clinging to sentient beings etc., which is the meaning of "Dharmadhatu." Abiding in this is because the three wheels of diligence are pure. That's what I think. In order to show this, it says "non-dual Dharma practice." The so-called "this" refers to this only, reaching the other shore of diligence.
Tibetan
་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། བརྩོན་འགྲུས་རྣམ་པར་དག་པ་མེད་ན་བྱང་ཆུབ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐ་སྙད་གདགས་པ་ཡང་མེད་དེ། དེ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ལ་རྟེན་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་ཀྱི་གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་རྣམ་པ་དྲག་སྟེ། གནོད་པ་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ནི་དེ་ཡོད་ན་ཁྲོ་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གནོད་པ་བྱེད་པ་དག་ལ་ཡང་བཟོད་པའི་ཡན་ལག་བསྒོམས་པས་ཕན་འདོགས་པའི་བློས་ཡོངས་སུ་དགའ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་གཞན་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དན་དུ་བརྗོད་པ་ནི་སྐབས་སུ་མ་བབ་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིག་རྩུབ་ནི་མི་དགའ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་བདེ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སྙན་པ་ལ་སོགས་པ་སྨྲ་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར་བདག་གི་བདེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་གནོད་པ་བྱས་པ་ལ་བཟོད་པ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་སྙམ་ནས་ཡོངས་སུ་དགའ་བར་འགྱུར་གྱི་བཏང་སྙོམས་པ་ཙམ་དུ་བྱེད་པ་ཁོ་ནར་ནི་མ་ཟད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །བདག་དང་གཞན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་དེ་ཉེས་པ་འབྱུང་བའི་གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཆོས་ལ་ངེས་པར་རྟོག་པའི་བཟོད་པ་ནི་ངན་དུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་སོ་སོར་ རྟོག་པའི་ཕྱིར། སུ་སྨྲ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། སུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་སྤོང་བ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་གང་གིས་སྨྲས་ཏེ། ཡང་དག་པར་ན་ངག་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པ་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གང་གིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་གང་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་གང་གི་ཕྱིར་སྨྲ་ཞེས་བྱ་བར་སྐབས་དང་སྦྱར་ཏེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་བདག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ལ་ངེས་པར་རྟོག་པའི་བཟོད་པ་དང་ངོ༌། །བཟོད་པའི་ཡོན་ཏན་མ་མཐོང་བ་ནི་བཟོད་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཕན་ཡོན་མ་མཐོང་ན་དེ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བསལ་བའི་དོན་དུ་ཕན་ཡོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལེགས་ཆོས་ལྡན་ཞེས་བྱ་བའི་ཕན་ཡོན་འདི་ནི་གང་ཞིག་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་བཟོད་པ་བྱེད་པ་དེའི་ཡིན་གྱི་ཉམ་ཆུང་བ་ལ་སོགས་པ་པས་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །བསོད་ནམས་ཕུང་པོས་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ཚད་མེད་པ་ཕུལ་བའི་བསོད་ནམས་གང་ཡིན་པ་དེས་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ལ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དེ། དེ་ནི་དམིགས་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ་བཟོད་པ་ཕྱིན་ཅི་ལ་ལོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱིན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལྷུར་མི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཐའ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐུབ་པར་བྱ་མི་ནུས་པ་ཁོ་ནའོ། །གང་གིས་ན་འདིས་བསོད་ནམས་གཞན་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་བཟོད་པ་འདི་འབྲས་བུ་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། བཟོད་ལ་གནས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འབྲས་བུ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་ནི། ལུས་ནི་ ཡོངས་སུ་དག་འགྱུར་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། བཟོད་པ་ལ་གོམས་པའི་ཕྱིར་ལུས་གནོད་སེམས་ལ་སོགས་པས་དྲི་མ་ཅན་དུ་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུས་བསྡུས་པ་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་མཐའ་ཡས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་བཟོད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོང་པ་ཉིད་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ལ་ངེས་པར་རྟོག་པའི་བཟོད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པར་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་པོའི་འབྲས་བུ་ནི་འགྲོ་བ་དགའ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། བཟོད་པའི་དབང་གིས་འགྲོ་བའི་རྒྱུད་དག་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་དམིགས་པའི་དགའ་བ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་བཟོད་པའི་མཐུས་མི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་ན་མཁས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།
Chinese
是因其与彼真如无有颠倒，体性唯一之故。若非如此，若无精进完全清净，则无菩提。若如此，则亦无施设波罗蜜多之名言，是念其乃依于无上智慧之因之体性也。为示彼故，宣说菩提寂静等，是念如来宣说此乃欲得菩提之精进波罗蜜多，非他人也。忍辱波罗蜜多之相违品有四种，能损害之缘，以其有则生嗔之故。为除彼故，于能损害者亦修忍辱之支分，以饶益之心而生欢喜之故。若从他等说也。妄语者，以不应时而说之故。语粗者，以令人不喜之故。我安乐者，凡说不悦意等，此乃与圆满菩提相符之故，乃我之安乐也。若非如此，若于他人作害而无忍辱，则念云如何得菩提而生欢喜，非唯作舍而已，是为总结语。于我与他显着耽着，是其乃罪过生起之基之故。为彼完全断除，于法决定思择之忍辱者，于说恶语等，以一切法无我而各别 思择之故。谁说等出现，谁等之语，当观为一切皆是断除也。以何者者，以何因说，真实而言，语皆发起，以无嗔等之故，以何者亦非也，是为总结语。何者者，为极显示义之故，是为剩余，以一切法不可说之故，念云亦无何者也。以何因故说者，配合时机，以一切事物皆无作者
English
It is because it is not inverted to that very reality, and its nature is unique. If it is not like that, if there is no completely pure diligence, then there is no Bodhi. If it is like that, then there is no term for Paramita, it is thought that it depends on the nature of the cause of unsurpassed wisdom. To show that, it is said that Bodhi is peaceful, etc., it is thought that the Tathagata said that this is the Paramita of diligence to obtain Bodhi, not others. There are four kinds of conflicting aspects of patience Paramita, the cause of harm, because if it exists, anger will arise. In order to eliminate that, even those who can harm also cultivate the limbs of patience, because they rejoice with the mind of benefiting. If it is said from others, etc. A liar is because he speaks out of time. Coarse language is because it makes people unhappy. I am happy, whoever speaks unpleasant things, etc., this is in accordance with the complete Bodhi, it is my happiness. If it is not like that, if there is no patience for harming others, then how can one rejoice in the thought of attaining Bodhi, it is not just to be indifferent, it is the concluding remark. Manifest attachment to me and others is because it is the basis for the occurrence of faults. In order to completely cut off that, the patience of definitely contemplating the Dharma, for saying evil words, etc., because all Dharmas are selfless and separate Because of thinking. Who says, etc. appears, the words of who, etc., should be regarded as all being cut off. By what, by what cause is said, in reality, all words arise, because there is no anger, etc., by what is also not, it is the concluding remark. What is it, for the sake of extremely showing the meaning, it is the remainder, because all Dharmas are unspeakable, it is thought that there is nothing. For what reason does the speaker say, in conjunction with the occasion, because all things have no author
Chinese
是故作如是念。所谓忍辱波罗蜜多殊胜者，乃是于法决定思择之忍辱也。不见忍辱之功德者，若不见如是忍辱之利益，则不显现之故。为遣除彼义故，为显示利益故，宣说“何菩萨”等。所谓“具足胜法”之利益者，是说若有如前所说具足作意功德之忍辱者，乃是彼之功德，非由怯劣者等所能为也，是故作如是念。所谓“福蕴于彼”者，谓以供养佛等无量珍宝之福德，亦不能及忍辱波罗蜜多，以其是有相之故，而忍辱乃是颠倒之体性故，是故作如是念。由布施之因所生之福德聚，凡不执著，彼乃一切波罗蜜多之体性，故唯有不可胜。若问此忍辱能获得何种异于其他福德之果报耶？故说“安住于忍”等。其果亦有五种，谓等流果者，即“身得 完全清净”等是也，谓由串习忍辱之故，身不为恼害心等所染污之故也。异熟果者，谓以色身所摄，三十二相所庄严之无边者，以其是忍辱之异熟果故也。士夫作用果者，谓为有情众生开示空性之法，以由于法决定思择之忍辱力，能如实开示之故也。增上果者，谓众生皆得欢喜，以由忍辱之力，于众生相续中，生起缘于菩萨之欢喜故也。离系果者，谓由如实分别之忍辱力，若离无知，即是智者之故也。
English
Therefore, one should think in this way. The supreme perfection of patience is the patience of definitely contemplating the Dharma. Not seeing the merits of patience means that if one does not see the benefits of such patience, one will not manifest it. To eliminate that meaning, and to show the benefits, it is said, "Which Bodhisattva," and so on. The benefit of being "endowed with excellent qualities" is that whoever has the patience of contemplating the qualities as mentioned before, that is their merit, and it cannot be done by the weak, etc. Therefore, one should think in this way. "The accumulation of merit for them" means that the merit of offering limitless jewels to the Buddhas, etc., cannot equal the perfection of patience, because it is with characteristics, while patience is the nature of reversal. Therefore, one should think in this way. Whatever accumulation of merit arises from the cause of generosity, which is not clung to, is the nature of all perfections, and therefore is only invincible. If one asks what kind of result this patience obtains that is different from other merits, therefore it is said, "Abiding in patience," and so on. There are also five kinds of results, namely, the result of similar cause, which is "the body becomes completely pure," etc., because by being accustomed to patience, the body is not defiled by harmful thoughts, etc. The result of maturation is the immeasurable one gathered by the form body, adorned with the thirty-two marks, because it is the result of the maturation of patience. The result of the action of a person is to show the Dharma of emptiness to sentient beings, because by the power of patience of definitely contemplating the Dharma, one can truly show it. The dominant result is that beings become happy, because by the power of patience, joy arises in the minds of beings focused on the Bodhisattva. The result of separation is that by the power of patience of truly distinguishing reality, if one is separated from ignorance, one is wise.