Tibetan
ཡིན་པའི་ཕྱིར། འགྲོ་བ་མཐའ་དག་ལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པར་མཐོང་བའི་རྒྱུན་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འབྲས་བུ་ས་ལས་གྱུར་ པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་བྱུང་ཡང་དེའི་རྒྱུ་འཕེལ་བ་ཡང་མེད་དེ། ས་ཉིད་དང་ལོག་པར་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་ནི་རིགས་མི་མཐུན་པ་ལས་ལོག་པ་ཙམ་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ལས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུན་སྐྱེས་བ་ལ་ཡང་ཟད་པ་མེད་དེ། གང་གིས་ཀྱང་དེའི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཕེལ་བ་ཡང་མེད་དེ། རྟག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པས་དབེན་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་རྣམ་པ་གསུམ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།བྱང་ཆུབ་དེ་ནི་སྒྲིབ་པ་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ་དེ་དག་ཀྱང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་ཟད་པ་མེད་པ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་གྱི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་ནས་ཡང་མི་སྐྱེ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་དག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་བདག་མེད་པའི་ངོ་བོ་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་མ་རིག་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྐྱེ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་དང་འདི་ཉིད་ལ་ཟད་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་རབ་འདི་ཤེས་པ་དེ་ནི་རང་བྱུང་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །གཞན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མ་རིག་པའི་ལིང་ཏོག་གིས་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་རིག་པའི་ཐིབས་པོ་བསལ་ནས་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་ན་ཤེས་རབ་ཙམ་གྱིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཞན་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤོངས་ཤེ་ན། ཤེས་རབ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པ་མེད་པར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པས་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་རྟོག་པ་བསལ་བར་ནི་མི་ནུས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་དེ་དག་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་ཐ་སྙད་མི་གདགས་སོ། །ཤེས་རབ་དམ་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་སྦྱིན་པ་ ལ་སོགས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ
Chinese
因为如此，对于一切有情，见到因和果不同，就会导致常断见。果不是从土产生等等的自性显现，它的因也不会增长，因为土本身和颠倒的对境的体性，仅仅是从不同种类中颠倒过来，没有差别。同样，从智慧中产生如前所说的智慧之流也不会穷尽，因为没有任何事物完全把握它的自性。也不会增长，因为在恒常执着等等的自性中没有差别。圆满菩提的三种因已经宣说完毕。菩提是烦恼灭尽和不生的自性，而这些也是通达缘起性空而无尽和不生的体性，而不是断除烦恼后成为不生的行境，因为一切法自性本空。在见道上修习的智慧也是以缘起性空的无我之体作为行境，因此才是无明的对治。提到了“菩萨任何”等等，所谓“无生”是指任何以智慧了知缘起性空即是无生，并且此即是无尽，那么他将获得自生智。不是其他的，因为被无明的翳障所遮蔽。所谓“摧毁”是指去除所有波罗蜜多的违品，即无明的黑暗，因为如是的自性成为行境。如果仅仅以智慧如何能遣除其他波罗蜜多的违品呢？因为智慧是以如是为对境，所以是一切的对治，因为不缘三轮的布施等等不能去除产生悭吝等等的因，即分别念。因此，不能称呼它们为波罗蜜多。以殊胜智慧所区分的布施等等，在一刹那间
English
Therefore, seeing cause and effect as different for all sentient beings would lead to the extreme of permanence or annihilation. Even though the result arises as not originating from earth, etc., its cause would not increase either, because the nature of earth itself and the reversed object of focus is merely reversed from a different kind, without any difference. Similarly, the stream of wisdom arising from knowledge, as previously described, will also not be exhausted, because nothing whatsoever completely grasps its nature. Nor will it increase, because there is no difference in the nature of being devoid of constant clinging, etc. The three causes of perfect enlightenment have been explained. Enlightenment is the nature of the exhaustion of obscurations and non-arising, and these are also the nature of realizing that dependent arising is empty, without end and without arising, but not those who, having abandoned obscurations, become objects of non-arising, because all phenomena are empty of inherent existence. The wisdom practiced on the path of seeing is also the antidote to ignorance because it takes as its object the selfless nature of dependent arising. It is mentioned, "Any Bodhisattva," etc. The term "unborn" means that whoever understands with wisdom that dependent arising is unborn, and that this is endless, will attain self-arisen wisdom. It is not otherwise, because it is obscured by the cataract of ignorance. "Destroying" means removing the darkness of ignorance, the opposing side of all perfections, because suchness itself has become the object of experience. If wisdom alone can eliminate the opposing side of other perfections, it is because that wisdom has suchness as its object and is therefore the antidote to everything, because giving, etc., without focusing on the three spheres cannot eliminate the thought that causes stinginess, etc. Therefore, they cannot be called perfections. Giving and so on, distinguished by supreme wisdom, in a single moment
Tibetan
་ཡང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རིལ་གྱིས་ཐ་སྙད་རྟེན་ཏེ། དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཐམས་ཅད་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་སྦྱིན་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ཁོ་ན་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བྱམས་པའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ནོ། །ལེན་པ་པོ་གཤེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བཟོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བཟོད་པ་ཡིན་ནོ། །འགྲོ་བ་བསྐྱབ་པ་ལ་སྤྲོ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་གཞན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་གཡེང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། བསམ་གཏན་ཡིན་ནོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་ལ་ནི་བྱམས་པའི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཉེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ལྟར་ན་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཅར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཡིན་པར་བསྟན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ཁོ་ན་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འོ་ན་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་གནས་སྐབས་ཁོ་ནར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་ས་གཞན་དེ་དག་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ་ས་ཐམས་ཅད་ནི་མཚན་ཉིད་གཅིག་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་གནས་སྐབས་ལ་ལྟོས་ན་ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་གནས་སྐབས་པའི་ཡོན་ཏན་ནི་ཁ་ཅིག་མཐོང་བའི་སྐད་ཅིག་མས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ་ཁ་ཅིག་ནི་བསྒོམ་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སའི་ཁྱད་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡང་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་ལས་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་གོམས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྒོམ་པའི་ལམ་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ཡང་མཉམ་པར་གཞག་པའི་གནས་སྐབས་ལ་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། བསམ་གཏན་ལ་ སོགས་པ་ལ་གནས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་ལ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར། མཐུ་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མཐུ་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུགས་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སོགས་པས་གནས་པར་ནུས་པའོ། །དེ་ལ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནི་དགེ་བ་རྩེ་གཅིག་པ་འདོད་ཁམས་ཀྱི་ག
Chinese
复次，以圆满的波罗蜜多作为名言的所依，因为它们是那些（波罗蜜多）的体性，并且因为它们能遮遣一切不相顺品。譬如，仅仅布施的心念生起之时，因为对众生有慈爱之心，即是持戒。对于辱骂索取者等，以忍耐的体性即是忍辱。对于救护有情生起欢喜心，即是精进。因为没有缘于其他菩提的散乱，即是禅定。因为如幻等般个别地了知，即是智慧。同样，对于持戒等的心念生起之时，也应当如是比照。如《善现经》中说：“善现，菩萨行布施时，慈爱的身语意业皆能安住。”乃至“如是安住于布施波罗蜜多，则六波罗蜜多皆得圆满。”此即是其所说之义。 由此可知，见道仅为一刹那，因为仅于心念生起之时，便能现证一切波罗蜜多的功德。若如是，则仅仅于极喜地，一切波罗蜜多皆得清净，那么其他诸地岂非变得无意义？实则不然，一切地皆为同一体性，若与出世间的境界相比，则无任何差别。清净世间境界的功德，有些是见道一刹那所能成办的，有些则是通过修习才能成办的。安立诸地的差别，也是依此而立，故无过失。 如是具有体性的见道，如何生起由见而串习的自性之修道呢？对此，也应了知，于等持的境界中，也具有不执著的体性，即使安住于禅定等，也因以见道之力而不住于其中。故而宣说了“大威力”等。“大威力”是指能以如理作意等次第安住于初禅等。其中，初禅是指一心一意的善法，是欲界的顶点。
English
Furthermore, the perfection of pāramitā is the basis for the term, because they are the nature of those (pāramitās), and because they can ward off all opposing factors. For example, when the mind of giving arises, it is morality because of loving-kindness towards sentient beings. With the nature of patience towards those who scold or demand, it is patience. Because of the joy of protecting beings, it is diligence. Because there is no distraction towards other bodhi, it is meditation. Because of individually knowing things as illusory, it is wisdom. Similarly, when the mind of morality and so on arises, it should also be compared in this way. As it is said in the *Subhūti Sūtra*: "Subhūti, when a bodhisattva practices giving, the loving-kindness of body, speech, and mind will abide." And so on, "Thus abiding in the perfection of giving, all six perfections will be perfected." This is what it says. From this, it can be known that the path of seeing is only a moment, because only in the moment of the mind arising can all the qualities of the pāramitās be manifested. If so, then only in the Extremely Joyful Ground, all the pāramitās are purified, then wouldn't the other grounds become meaningless? In fact, all the grounds are of the same nature, and compared to the transcendental state, there is no difference. The qualities of the pure worldly state, some are accomplished by the moment of seeing, and some are accomplished by cultivation. The establishment of the differences of the grounds is also based on this, so there is no fault. How does the path of cultivation, which is the nature of habituation from seeing, arise from the path of seeing with such a nature? It should also be known that in the state of equipoise, it also has the nature of non-attachment, even if one abides in meditation and so on, one does not abide in it because of the power of seeing. Therefore, "great power" and so on are proclaimed. "Great power" refers to the ability to abide in the first dhyāna and so on in sequence with proper attention and so on. Among them, the first dhyāna refers to the single-minded virtue, which is the peak of the desire realm.
Tibetan
ཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་སྤྱོད་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི་ཡིད་བདེ་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི་བདེ་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །བསམ་གཏན་བཞི་པོ་འདི་དག་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་ལ་སོགས་པ་དང་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དག་གིས་ཏེ། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་འདོད་པ་དག་ལས་དབེན་པ་སྡིག་ཏོ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལས་དབེན་པ་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་བསམ་གཏན་དང་པོ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདུ་བྱེད་དང་ཚོར་བ་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལས་ལངས་ཏེ་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གང་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།། །།བམ་པོ་དྲུག་པ། རྟེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གནས་པ་ནི་འཛིན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ་དེར་མི་བྱེད་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བའི་བསམ་གཏན་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ན་འོ་ན་དེ་ལ་གནས་ཅི་དགོས་ཤེ་ན། དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་མོད་ཀྱིའོ། །བསམ་གཏན་འདུ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་རྣམས་འདུ་ཤེས་ཙམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག་ལས་ནི་བསམ་གཏན་ཡན་ལག་བཅས་པ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། དེར་ནི་རབ་ཏུ་དང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་དང་བཅས་པར་འདུག་པས་ན་བསམ་གཏན་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་རྣམས་སོ་ཞེས་ བྱ་བར་བལྟའོ། །དེས་ནི་འདི་སྐད་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་བཞིན་དུ་དེ་ལྟར་བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པས་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་བརྒྱུད་པས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་པར་འགྱུར་ཏེ། བསྒོམ་པའི་ལམ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།དེ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཐའ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྒོམ་པ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་བསྟན་པ། ཤེས་རབ་མཆོག་ཐོབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཤེས་རབ་མཆོག་ཐོབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ས་ཆེན་པོའི་གནས་སྐབས་ན་ཐོབ་པའི་ཤེས་རབ་མཚན་མ་མེད་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའོ། །བསམ་གཏན་ད
Chinese
是障碍。第二是行为的障碍。第三是意乐的障碍。第四是安乐的障碍。这四种禅定，以及无色界的空无边处等，和灭尽定。 善现，菩萨摩诃萨是远离诸欲，远离不善法，有寻有伺，由远离所生喜乐的初禅而住。 同样地，也由灭尽定而住。 从灭尽定中起身，到入于非想非非想处定之间，都已广说。 第六品。 所谓“依止”，即是于所取而分别。 所谓“安住”，即是于能取而分别，不作意于此，是因为修道是所有分别之相的障碍的缘故。 如此，若于由无分别所生的禅定离贪，那么安住于此有何必要呢？ 为了显示此，说了“然而”等。 所谓“禅定之想”，是因为禅定等只是想的体性的缘故。 有些经中说“具支禅”，在那里，因为安住于胜喜等支分，所以应视为具支禅。 因此，会这样解释说：虽然不分别，但安住于禅定等，是因为要经由那样的发心来成办圆满菩提的缘故。 修道已经说完。 那个最殊胜的就是无间三摩地的边际，为了显示菩萨的修习唯是金刚喻三摩地，所以说了“获得殊胜智慧”等。 所谓“获得殊胜智慧”，就是在获得大地的阶段所获得的无相任运成就的智慧。 禅定
English
are obstacles. The second is the obstacle of conduct. The third is the obstacle of mental ease. The fourth is the obstacle of happiness. These four meditations, as well as the formless realms of infinite space, etc., and the cessation attainment. Subhuti, the Bodhisattva Mahasattva dwells having fully accomplished the first dhyana, which is separated from desires, separated from unwholesome dharmas, with thinking and examining, born of separation, and possessing joy and happiness. Similarly, he dwells having fully accomplished the cessation of perception and feeling. Having arisen from that cessation attainment, it is extensively taught up to the attainment of the sphere of neither perception nor non-perception. Sixth fascicle. "Relying" means conceptually distinguishing the object to be grasped. "Dwelling" means conceptually distinguishing the grasper, and not acting there, because the path of meditation is the obstacle to all aspects of conceptualization. Thus, if one is free from attachment to the meditation born of non-conceptualization, then what need is there to dwell in it? To show this, "However," etc., is spoken. "Meditation consciousness" means that meditations are merely characterized by consciousness. In some texts, it appears as "with limbs of meditation," and there, since it abides with limbs such as great joy, it should be regarded as "with limbs of meditation." Therefore, it will be explained that even though one does not conceptualize, dwelling in meditation and so forth in that way is because one must accomplish complete enlightenment through the succession of such a mind of enlightenment. The path of meditation has been explained. That which is supreme is the limit of uninterrupted samadhi, and to show that the Bodhisattva's meditation is only vajra-like samadhi, "attaining supreme wisdom," etc., is mentioned. "Attaining supreme wisdom" means the wisdom of spontaneous accomplishment without characteristics attained in the stage of the great earth. Meditation