Tibetan
གིས་ན་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་གང་ཟག་གི་རྫས་སུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་གཙོར་སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བའི་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་འགོག་པར་བྱེད་པའོ། །དེར་གདགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་གང་གིས་ན་དེར་གདགས་པ་ཙམ་ཡང་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་འབྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །འདི་དག་ཀྱང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་བཞི་པོ་དག་ལ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་གཟུང་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་རྣམ་པ་དགུའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། དེ་ལྟར་སྤྱོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲོ་བར་གྱུར་པའི་གནས་སྐབས་སུ་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །བདེ་གཤེགས་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་དཀར་པོ་རྣམས་མི་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་དེ་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདི་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའི་དངོས་པོ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ང་ཡང་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། ཆོས་གང་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཆོས་ནི་བདག་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཉིད་མི་དམིགས་པའི་སྤྱོད་པའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་སེམས་ཅན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ན་མི་དམིགས། ཇི་ལྟར་ན་བདག་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པས་རང་དང་གཞན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འདི་སྐད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མི་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་མཚན་མ་དང་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་བདག་དང་གཞན་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྤྱོད་པ་དམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་ཙམ་གྱིས་ནི་སྒྲུབ་པ་སྤོང་བ་མེད་ པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་ཆོས་ཅི་ཡང་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་རྣམ་པར་དག་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་དམིགས་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་མེད་ན་གང་གིས་ན་དེ་མི་དམིགས་པ་ཁོ་ན་ལ་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཇི་ལྟར་བྱི་པས་དམིགས་པ་ཚད་མས་གནོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ་འཆད་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་ཆོས་ཇི་ལྟ་བུར་ཡོད་ཅེ་ན། གང་ཞིག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེ་ནི་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཚིག་ལྷག་མ་ཡིན་ཏེ། བྱིས་པས་དམིགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེས་སྒྲོ་བཏགས་པས་དབེན་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ཁོ་ན་དོན་དམ་པའི་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་ལ་མཚན་མར་བརྗོད་པའི་འབྲེལ་པ་དེ་ནི་མེད་ཅེས་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་བཏགས་པ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་མེད་པའི་སྒྲ་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། མེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཐ་དད་པའི་ཆོས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཇི་ལྟར་ན་འདི་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་སྔར་བཤད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལས་ཤཱ་རིའི་བུ་གཟུགས་ནི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ཏེ་སྔ་མ་ཁོ་མ་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པ་ལྷུར་ལེན་པ་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བྱིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་མ་རྟོགས་པའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རྣམ་པས་བསྒྲུབ་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པའི་ཆོས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བརྟག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མིང་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་བརྟགས་ནས་ཞེས་བྱ་ བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། མིང་དང་གཟུགས་སུ་མངོན་པར་ཞེན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བརྟགས་ནས་ཅི་ཞིག་བྱེད་ཅེ་ན། མེད་དང་ཡོད་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མེད་པ་ནི་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཡོད་པ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཐའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །བྱེད་པ་ནི་སློང་བར་བྱེད་པ་སྟེ། མཐའ་གཉིས་ལ་ཆགས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱོན་ཆགས་པ་ཉིད་ཡིན་པར། ཡོད་དང་མེད་པ་འདི་གཉིས་མེད་པའི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །འདི་སྐད་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་ཇི་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅ
Chinese
以何者执持的行相，将补特伽罗的实有执著，主要遮止了视有情等为所观境之事物。依于彼而安立者，是以何者能善加辨别，甚至连安立于彼都非是执持。这些也应按次第观待于四种决定辨别之分。其中，对于所取之分别，最初以九种相的方式来作，如是行持等皆已陈述。如是，是指在变得暖热之时，以善加显示的不可得的方式。善逝们所说的智慧，是指布施等白法，其不可得之自性，是成为获得圆满正等觉果位的因，这是它的定义。这是对于清净之实有的分别。所缘，是指与不变相联系，因此，所缘即是不变。我又是如何呢？陈述了所行之法，法即是我等。其本身是不可得之行的所依，即是对有情的分别。又为何不可得？如何不可得我等，从而成为自他圆满等功德之行呢？陈述了行等。如此说，一切法不生之自性的无行，其与相不相违，且是自他清净之因，故是殊胜之行。若非如此，仅凭信解作意，则无有舍弃修持之故。通达此理后，便会说无有任何法可得。即是陈述了此即是等，是对生之清净的分别。若法可得，又如何无有呢？以何者能成为唯说不可得之功德之行呢？并非如此，因为事物如何被鼠所缘，以量所害之故，即是无有，这是所说的，也将要阐述。那么，法是如何存在的呢？
English
By what aspect of holding, the substantiality of the individual is clung to, mainly preventing the viewing of beings and others as objects of observation. Relying on that which is established there, is by what one can clearly distinguish that even the mere establishment there is not a holding. These should also be viewed in order according to the four parts of definite distinction. Among them, regarding the conceptualization of what is to be grasped, initially it is done in the manner of nine aspects, and thus practicing, etc., have all been stated. Thus, it refers to the manner of non-apprehension that is well shown at the time of becoming warm. The wisdom spoken of by the Sugatas refers to the white dharmas such as generosity, whose nature of non-apprehension is the cause of obtaining the state of perfect and complete enlightenment, which is its definition. This is the conceptualization of the pure reality. The object of focus refers to being connected with the unchanging, therefore, the object of focus is indeed unchanging. What about me? The dharma that is practiced is stated, dharma is me, etc. Its very nature is the basis of the practice of non-apprehension, which is the conceptualization of sentient beings. And why is it non-apprehensible? How can I and others be non-apprehensible, thereby becoming the conduct of qualities such as self and other fulfillment? The conduct, etc., is stated. Thus it is said, the non-conduct of the nature of non-arising of all dharmas, which is not contradictory to the characteristic, and is the cause of self and other purification, therefore it is a supreme conduct. If it is not so, then merely by faith and attention, there is no abandonment of practice. Having understood this, one will say that there is no dharma to be found. That is, it is stated that this is, etc., is the conceptualization of the purity of birth. If the dharma is attainable, how can it be non-existent? By what can it become the conduct of the quality of only saying non-attainment? It is not so, because how things are perceived by the mouse, because of the harm done by measurement, that is, there is nothing, this is what is said, and it will also be explained. So, how does the dharma exist?
Chinese
然后，说了“什么是不存在的”。那就是“存在”这句话是多余的，因为孩童所执著的对境是虚构的对境，因此他们认为唯一与虚构分离的性质才是究竟的存在。说了“对于此，作为名称的联系是不存在的”，因为因此，法不如所安立的那样存在，所以说不存在的声音，这是总结。像那样是不存在的，因此被称为不存在，这样说是因为它是不存在的分别。如果色等极度区分的法不是存在的吗？如果那样，这怎么会是不存在呢？不是的，因为色等以自己的自性为空，就像之前所说的那样，如薄伽梵母经中舍利子所说，色以内部空性之故不是存在的等等。蕴等是所执著的分别，应当理解为致力于极力确立前者。为了显示那一点，说了孩童们“那”。孩童是指不了解法之自性者。“那”是指以如前所说的形式确立的，以色等差别而不同的法是不存在的，这是它的意思。考察是指考察为名和色等本身，这是总结，是指执著名和色而进行分别。那样考察之后做什么呢？说了“成为不存在和存在”，不存在是诽谤的性质。存在是增益边的自性。成为是指引发，是指执著于两边而进行分别。这本身就是自性上的过失，说了“存在和不存在这二者是不存在的法”。像这样，因为色等不是真实存在的，所以对于它们，以增益为先导，分别存在和不存在的那些，怎么会变成不颠倒的自性呢？一切
English
Then, it is said, "What is non-existent." That is, the word "existent" is redundant, because the object of attachment for children is a fabricated object, therefore they think that the only characteristic that is separate from fabrication is the ultimate existence. It is said, "For this, the connection as a name is non-existent," because therefore, the dharma does not exist as it is established, so the sound of non-existence is spoken, this is the summary. Like that it is non-existent, therefore it is called non-existent, it is said because it is a non-existent distinction. If form and so on, the extremely differentiated dharmas, are not existent? If so, how is this non-existent? No, because form and so on are empty of their own nature, just as it was said before, as Shariputra said in the Bhagavati Mother Sutra, form is non-existent because of internal emptiness and so on. The aggregates and so on are the distinctions that are attached to, it should be understood as striving to strongly establish the former. To show that point, it is said "that" by children. Child refers to those who do not understand the self-nature of the dharma. "That" refers to the dharma that is established in the manner described above, which is different by the distinctions of form and so on, is non-existent, that is its meaning. Investigation refers to investigating as name and form and so on themselves, this is the summary, it refers to distinguishing by clinging to name and form. After investigating like that, what does one do? It is said "becoming non-existent and existent," non-existence is the nature of slander. Existence is the self-nature of the extreme of addition. Becoming refers to causing, it refers to distinguishing by clinging to both sides. This itself is a fault in self-nature, it is said "existence and non-existence, these two are non-existent dharmas." Like this, because form and so on are not truly existent, so for them, with addition as the precursor, those who distinguish existence and non-existence, how can they become an undeluded self-nature? All