Tibetan
་ཆུབ་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བའི་མཚན་ཉིད་འོག་ནས་འབྱུང་བ་དག་འདིར་ཡང་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་དྲོ་བར་གྱུར་བ་ནི་ཕལ་ཆེར་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཙམ་ལ་དམིགས་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དང༌། བདེ་བར་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ་དང་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཙམ་གྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་གི་བྱང་ཆུབ་ཙམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་ཅི་རིགས་པར་ཁྱད་པར་བཞིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་གཙོ་པོར་གང་ཟག་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོར་རྟོག་པ་དངོས་སུ་བསལ་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོར་རྟོག་པ་བསལ་བའི་སྒོ་ནས་དྲོ་བར་གྱུ་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་རྩེ་མོར་གྱུར་པ་སྣང་བ་མཆེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དབང་པོ་ཤིན་ཏུ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་བའི་གནས་སྐབས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །བསྡུས་པའི་དོན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལ་རྟེན་མོའི་གནས་སྐབས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་སེམས་ཙམ་གྱི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྡུལ་ཕྲར་བ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡང་གནས་ཏེ་དམིགས་པའི་ཡུལ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་ཡོད་པ་མིན་པའམ་མི་སྣང་སྟེ་དེ་ནི་ཡང་དག་པར་ན་རིགས་པ་དང་ལུང་གི་སྒོ་ནས་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་དག་ཐོག་མ་དང་དབུས་དང་ཐ་མ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཡན་ལག་དུ་མའི་ ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང་དེ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཡན་ལག་ཅན་ལ་སོགས་པ་གཅིག་པུ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པ་ན་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དམིགས་པ་ན་ནི་ཡན་ལག་དུ་མ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་གཅིག་པུ་རང་གི་བདག་ཉིད་ཙམ་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་དུ་མ་ཉིད་ཉམས་པ་མེད་དོ། །ཕན་ཚུན་འདྲེས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོར་སྣང་བའི་དུ་མ་ནི་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་གཅིག་འགྱུར་ན་ཡང་ཐམས་ཅད་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་དེ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་སྟེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཕན་ཚུན་ཡན་ལག་ཐ་དད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ལ་དེའི་གཅིག་པ་ཉིད་མངོན་དུམ་གྱིས་གཟོད་
Chinese
三种菩提之因完全清净的体性特征从下文出现，在此也应当观察。声闻等之暖位，大多以蕴等为对境，具有对无常等显现执着的相状，远离对善逝等的执取，并且仅仅是对自性烦恼的对治，因此是唯有自身菩提之果。同样，与决择分相应的其余部分，也应各自以四种差别来了解。如是，暂时主要通过实际遣除对补特伽罗等事物的分别，并通过遣除对色等事物的分别之门，在暖位之后，为了显示成为顶位的能生之三摩地的体性，是根极度殊胜的阶段。宣说了无色等，色等为苦谛和集谛所真实摄持。摄持之义是，菩萨于依处之阶段，显现为色等，仅仅以心之相，微尘等之色，也存在无常等之相，对境微尘许亦不存在或不显现，若真实存在，则以理和教证之门是不合理的。色等远离一和多的体性，如此，彼等以最初、中间和最后等差别，显现为多种支分之体性，并且除了彼之外，也不可见具有支分等之唯一者，因此体性是一。然而，在对境中，除了多种支分之外，唯一安住于自身自性，因此多种性并未消失。显现为互不混杂之体的多种，不应变为一，因为会过于极端，并且若一变，则一切皆变。以随行比量之门，也无法成立彼为一，因为蓝色等显现为互相支分不同的自性，所以其一性无法以现量
English
The characteristics of the nature of the three Bodhi causes that are completely pure appear from below, and should also be observed here. The heat of the Hearers and others mostly focuses on the aggregates and so on, and has the aspect of being manifestly attached to impermanence and so on, and is separated from the complete grasping of the Sugatas and so on, and is only the antidote to the afflictions of self, therefore it is the fruit of one's own Bodhi alone. Similarly, the remaining parts that are in accordance with the decisive division should also be understood with four differences as appropriate. Thus, for the time being, mainly by actually eliminating the conceptualization of objects such as persons, and by eliminating the conceptualization of objects such as forms, after the heat, in order to show the nature of the Samadhi that becomes the peak, which is the source of appearance, it is the stage where the senses become extremely superior. The formless and so on are taught, and forms and so on are truly included in the truth of suffering and the origin. The meaning of inclusion is that when the Bodhisattva is in the stage of reliance, the appearance of forms and so on is only the aspect of the mind, and the forms of dust and so on also have the aspect of impermanence and so on, and the object of focus, even a dust particle, does not exist or appear, and if it really exists, it is unreasonable from the perspective of reason and scripture. Forms and so on are separated from the nature of one and many, so they appear as the nature of many branches with differences such as beginning, middle, and end, and apart from that, the only one with branches and so on is not visible, so the nature is one. However, in the object, apart from the many branches, the only one abides in its own nature, so the multiplicity has not disappeared. The many that appear as non-intermingling entities should not become one, because it would be too extreme, and if one changes, then everything changes. Even by the path of inference, it cannot be established that it is one, because blue and so on appear as mutually different parts, so its oneness cannot be directly perceived.