English
It should be eliminated through the door of (wisdom). If this is not clear, merely contemplating impurity etc., relying on this, one cannot completely eliminate the arising afflictions and the like. It will be said like this. Furthermore, as it is said in the scriptures: "Although meditation is practiced in the world, If it does not destroy my world, Afflictions will increase even more, Like meditating on samadhi in this place." The antidote to viewing as self is the view of no-self, because the view of no-self itself has no-self etc. as its object, and it is contrary to this. If these two (self-view and no-self-view) are similarly contradictory because their respective objects are contradictory, then what is the superiority of this (no-self-view) that only the view of no-self is established as the antidote to the view of sentient beings, and this (view of sentient beings) is not its antidote? It is not like that, because viewing sentient beings etc. has no object. Like this, is the object of this (view of sentient beings) something like what is completely imputed by others (conceptual thought) other than the aggregates etc. of things like people? Or is it the aggregates etc.? Even if the object is the same as things like people, is viewing sentient beings the nature of direct perception or the nature of inference? Regarding this, for the time being, this (view of sentient beings) is not direct perception, because it does not follow the conformity and opposition of the eyes etc. (sense faculties) like the appearance of blue etc., and it is a completely unclear aspect. It is not reasonable that a consciousness that arises without relying on the function of the sense faculties and appears unclearly is not direct perception, because if it were not so, then all consciousness would become direct perception. This (view of sentient beings) is also not the direct perception of the nature of discrimination, because it follows the wisdom that arises after seeing self and other, just like the mind that knows blue when seeing blue, because it does not discriminate in the way of self except for the general knowledge of the body etc. If it is said that because one knows "This is my body etc.," there exists a complete establishment (of knowledge) of different things, then it is not like that, because the term direct perception is impossible when only consciousness is operating, because other things different from this are blue.
Tibetan
ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་གསལ་བར་མཐོང་བ་ལ་འདི་ནི་སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཐ་དད་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་ཙམ་མངོན་སུམ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པའམ་མ་འཁྲུལ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ཏུ་རིག་པ་ལས་བདག་ཐ་དད་པར་མ་གྲུབ་ན་ཐ་དད་པའི་བློ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་བདག་གིས་མཐོང་ངོ་ལྟའོ་བལྟ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཤེས་པའི་ མངོན་སུམ་དུས་གསུམ་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་ཡང་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ། དུས་ལ་སོགས་པས་སོ་སོར་ངེས་པར་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ལས་མ་གཏོགས་པར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་བདག་ཉིད་གཅིག་པོ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང༌། སྣང་བ་རྣམས་ཀྱང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཙམ་ལ་བདག་ཏུ་ཤེས་པ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །རྟགས་མེད་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་རྟགས་ཀྱིས་སྐྱེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་བདག་ལ་ནི་རྟགས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་རྟགས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་བདག་མངོན་སུམ་དུ་མ་གྱུར་པ་དང་འབྲེལ་བ་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་དད་ཚད་མས་གནོད་པའི་ཡང་ཕྱིར་རོ། །དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་གིས་འཇིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་རྣམས་ནི་ངང་གིས་མི་འཇིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཀུན་བརྟགས་པའི་བདག་དང་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་བདག་ཉིད་རྣམས་ཀྱང་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་ཐ་དད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་དད་མ་ཡིན་པའི་ཐ་སྙད་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་བདག་གི་འབྲས་བུ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་བདག་རྟག་པ་གཅིག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་རིམ་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་ནི་དེ་ཙམ་ལ་རག་ལས་ཏེ་འབྱུང་བའི་འབྲས་བུ་རིམ་ཅན་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ནང་གི་བདག་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པར་རིམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཉེ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་རང་གི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་ལ་རིམ་པ་ཁོ་ནས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་རིམ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕན་པ་བྱར་མེད་པ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ
Chinese
等等完全清楚地见到，认识到这是与黄色等等不同的功德，就成了现量名言的对境。如果不是这样，如果仅仅是知识本身就是现量，那么所有的分别念都成了现量名言的对境，因此就不会有丝毫的错谬或非错谬了。因此，如果我与身体等等普遍的觉知不是他体，那么认为他体的想法就是错误的。这也就破除了认为现量能证明我见、我作、我将作的三时相续的说法，因为除了被时间等等分别决定的乐等状态之外，不可能显现相续的唯一的自性，而且所显现的也不是相续的。仅仅有知识就认为是我的想法也不是现量。因为没有相，所以也不是比量，因为以相产生对隐蔽义的知识是比量，而对于所要成立的我来说，丝毫的相也没有。如果说记忆等等是相，那是不对的，因为它们与我没有成为现量以及联系不稳定的缘故，而且也被量所损害。记忆等等和以之毁灭的自性，与自然不毁灭的自性所遍计的我以及它的自性是不相容的。如果互相矛盾的自性也是一个，那么就不会有丝毫的差别，因此一切有情都将成为没有差别和非差别的名称的过失。记忆等等也不是我的果，因为具有次第产生。因为因我如果是常一的自性，那么不具有次第，仅仅依赖于它，产生有次第的果是不合理的。如果说内在的我同时作用，依赖于具有次第的近取因，仅仅以次第产生自己的果，所以果是有次第的，那是不对的，因为常法本身不能做利益，不依赖于它法
English
Etc., seeing everything clearly, recognizing that this is a different quality from yellow etc., becomes the object of direct perception. If it is not like that, if only knowledge itself is direct perception, then all discriminations become the object of direct perception, therefore there will be no mistake or non-mistake at all. Therefore, if I and the universal awareness of the body etc. are not other, then the idea of otherness is wrong. This also refutes the claim that direct perception can prove the continuity of the three times of seeing, doing, and will do, because apart from the states of happiness etc. that are determined separately by time etc., it is impossible to show the continuous unique nature, and what is shown is not continuous either. Just having knowledge and thinking it is me is not direct perception either. Because there is no sign, it is not inference either, because the knowledge produced by the sign for the hidden meaning is inference, but for the I to be established, there is no sign at all. If you say that memory etc. is a sign, that is not right, because they are not directly related to me and the connection is unstable, and they are also damaged by measurement. Memory etc. and the nature destroyed by it are incompatible with the self-imagined by the nature that does not naturally perish and its nature. If mutually contradictory natures are also one, then there will be no difference at all, so all sentient beings will become the fault of having no name of difference and non-difference. Memory etc. is not my fruit either, because it has gradual birth. Because if the cause I is the nature of constant oneness, then it does not have order, it only depends on it, and it is unreasonable to produce gradual fruits. If you say that the inner I acts at the same time, relying on the gradual cause, and only produces its own fruit gradually, so the fruit is gradual, that is not right, because the constant Dharma itself cannot do benefit and does not depend on other Dharmas.
Tibetan
འི་ཕྱིར་རོ། །ཕན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིད་ན་ཡང་ཕན་པ་ནི་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་བྱས་ན་བདག་བྱས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྷན་ཡང་བདག་རྟག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཕན་པ་བདག་དང་ཐ་དད་པ་ཉིད་གཅིག་ཡིན་ན་ནི་དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་འབྲེལ་པ་མི་འཐད་ལ་ཐུག་པ་མེད་པར་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ལྟ་བས་ན་བདག་ཕན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འབྲེལ་པ་མེད་པ་དངོས་པོ་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཉེ་བ་ལ་མ་ལྟོས་པ་ནི་རིམ་གྱིས་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཙམ་ལ་རག་ལས་པའི་དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉེས་པའི་རྒྱུན་མེད་པས་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་འབད་མི་དགོས་པར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡང་དག་པར་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་བདག་གིས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཏན་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཅིག་ཅར་ཁོ་ནར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་བདག་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། སྔོན་དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་དེ་འབྱེད་པ་སྐད་ཅིག་མ་ཕྱིན་ཆད་དེ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཚེ་ནི་དངོས་པོ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ནི་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ཉིད་དུ་དོན་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བ་དག་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྟག་པའི་ཕྱོགས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་པ་བཀག་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ། འོག་ནས་དེ་དག་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཀྱང་བཤད་པར་བྱའོ། །ད་ནི་བདག་ལ་སོགས་པ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་ཐམས་ཅད་ལ་འདི་ནི་བདག་གོ །འདི་ནི་བདག་གིའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་འཇུག །རྣལ་འབྱོར་པ་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་གི་ཟག་པ་ཟད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བློ་ཡང་ཇི་ལྟར་རབ་ཏུ་འགྲུབ་ཅེ་ན། དེ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ལ་སོགས་པ་དང་ཅེས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པར་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་གང་དང་འབྲེལ་པ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་དེ་ཁོ་ན་དེ་བསལ་ན་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བདག་དང་འབྲེལ་པར་ཡང་མ་གྲུབ་པོ་ཞེས་ཕ་ལ་ཆེར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །དེ་སྐྱེ་བ་ལ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་མ་བརྟགས་གཅིག་པུ་ན་དགའ་བ་ནི་
Chinese
为了这个缘故。即使心中想着利益，但利益与它无别的体性，因此做了它就成了做了我，因为即使那样，我也不是常恒的。如果利益与我完全是他体，那么就像忆念等一样，关系不合理，也会变成没有边际。 因此，所谓我利益，就是没有关系，对其他事物施加利益的同时，不依赖亲近的作者，因为远离了次第的作者，仅仅依赖它，忆念等就会同时产生。如果是那样，那么第二刹那等贪欲等罪过的相续没有了，所有众生不用勤作就能获得涅槃的圆满，因为贪欲等也是我要产生的，所以那些不恒常的也只会同时产生。即使那样，我也是无常的，因为以前产生忆念等的那个分解者，直到刹那之后也不再做了。那时也不是事物，因为事物的特征是能起作用。显现为二月等，与外境的色等作用分离的那些，也不是事物。这使得蕴等也失去了常恒的方面。应当理解，作为我见之境的本身是被遮破的，因为下面将要说那些作为一体等的特征是不合理的。现在，如果没有我等，那么怎么会对一切产生这是我，这是我的这样的言说呢？瑜伽士获得灭尽和不生智者，我的烦恼灭尽了等等的智慧，又是如何实现的呢？那不是那样的，因为与我等和具有我的观点等没有关系。如果什么与什么关系完全成立，只有遮除它才不会产生，那么我见等与我也不是成立关系的，这已经在前面详细说明了。因此，对于生起时显现为蕴等，未经观察的唯一感到快乐的是
English
For this reason. Even if one thinks of benefiting, benefit is of the same nature as it, so if one does it, it becomes doing oneself, because even then, I am not permanent. If benefit is completely other than me, then like memory etc., the relationship is unreasonable, and it will become limitless. Therefore, the so-called benefiting self, is without relationship, while bestowing benefit on other things, not relying on the close agent, because it is separated from the sequential agent, relying only on it, memory etc. will arise simultaneously. If that is the case, then the second moment etc., the continuum of faults such as desire etc. is gone, all beings will attain the perfection of nirvana without effort, because desire etc. are also to be produced by me, so those impermanent ones will only arise simultaneously. Even so, I am impermanent, because the separator that previously produced memory etc., no longer does that after the moment. At that time, it is not a thing either, because the characteristic of a thing is the ability to function. Those that appear as two moons etc., separated from the function of external form etc., are also not established as things. This causes the aggregates etc. to also lose the aspect of permanence. It should be understood that the very object of the view of self is refuted, because it will be said below that those characteristics such as oneness etc. are unreasonable. Now, if there is no self etc., then how does the term, this is me, this is mine, apply to everything? How is it that yogis who have attained the knowledge of cessation and non-arising, the wisdom of my defilements are exhausted etc., is accomplished? That is not the case, because there is no relationship with self etc. and views with self etc. If something is completely established in relation to something, and only by eliminating it will it not arise, then the view of self etc. is also not established in relation to self, this has already been explained in detail above. Therefore, for the arising that appears as aggregates etc., the only one who is happy without investigation is