Tibetan
ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་བཞིན་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ལ་དགོངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ དང་དེ་ལས་དགེ་སློང་དག་གང་དུ་དག་བདག་གོ་ཞེའམ་བདག་གོའོ་ཞེས་བྱང་དག་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་དེ་དག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ཁོ་ན་ལ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་ལྟའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་བདག་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ན་དེ་ཇི་ལྟར་བདག་ལ་སོགས་པའི་བློའི་ཡུལ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེའི་བློའི་ཡུལ་མེད་པས་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་ཡོད་པ་ཉིད་གཅིག་ཡིན་ན་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་འཁྲུལ་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ཐ་སྙད་མི་འཐད་དོ། །གལ་ཏེ་འདི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་དག་འཇུག་ཅེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་དེའི་མཚན་ཉིད་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་བོ་གཞན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་ལྷག་པར་ཞེན་པ་ལ་ལྟོས་ནས། འཁྲུལ་པར་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཤེས་པ་དག་འཁྲུལ་པར་རྣམ་པར་གཞག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རང་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་སེམས་ཀྱི་འཇུག་པ་མཐའ་དག་རང་གི་རྣམ་པ་ཙམ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་ལྡན་པར་ལྟ་བ་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྱུང་བའི་ཚེ་རྒྱུ་འགའ་ཞིག་གིས་བདག་དང་བདག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཇུག་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །གལ་ཏེ་བདག་ལ་སོགས་པ་འདི་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་མེད་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པས་བྱང་ཆུབ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་དགོས་སོ། །དེ་མི་དམིགས་པ་ན་ནི་དེ་གོམས་པ་ཡང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་བལྟ་བར་བྱ་དགོས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཟག་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་མེད་ན་དེ་དང་འབྲེལ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་མཚན་ཉིད་དང་མི་ལྡན་པའི་ཡང་ཕྱིར་རོ། །དེ་གོམས་པ་ནི་དེའི་མཚན་ཉིད་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འགའ་བ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཕལ་ཆེར་བསྟན་ཟིན་ ཏོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གཉེན་པོ་དེ་ལྟ་བུ་གོམས་པའི་སྒོ་ནས་མཐོང་བའི་ལམ་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་དང་འགལ་བ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པར་རྟོ
Chinese
正如所见那样存在。考虑到这一点，世尊也说，从这里和那里，比丘们，那些正确地观察“我是”或“我的是”的人，应该只正确地观察这五个近取蕴。如果蕴等不是我等的自性，那它们怎么会是我等心识的对境呢？正是因为它们没有心识的对境，所以是错觉。如果不是这样，如果存在一个唯一的对境，那么所有的知识都会是错觉，并且另一个的名称是不合理的。如果这是错觉，那么那些证悟真如者如何进入呢？不是的，因为他们对它的特征没有完全的迷惑。相对于执着于完全接受其他自性，那些想要显现为错觉的知识被认为是错觉，但不是相对于自己的自性，因为通过体验自己的自性，他们不会对自己进行虚构。因此，瑜伽士们，那些观察所有心识的活动都具有完全接受自己形象的特征的人，当分别念产生时，通过某种原因，对“我”和“我的”等分别念的进入，是没有过失的。如果所有这些我等实际上并不存在，但菩萨通过习惯于般若波罗蜜多，必须实现菩提。如果那不被观察到，那么习惯于它也是不可能的，因此，必须将它视为般若波罗蜜多。那不是那样的，因为如果菩萨不是人等的自性，那么与它相关的般若波罗蜜多也不存在，并且也不具备所取等形象的特征。习惯于它，对于那些不完全迷惑于它的特征并具有它的人来说，仅仅在世俗中是没有障碍的，这已经大致解释过了。因此，通过习惯于这样的对治，见道与所有的烦恼习气和执着等相违背，
English
It exists just as it is seen. Considering this, the Blessed One also said that from here and there, monks, those who correctly observe "I am" or "mine," should only correctly observe these five aggregates of clinging. If the aggregates, etc., are not the nature of self, etc., then how are they the objects of the mind of self, etc.? Precisely because they do not have an object of mind, they are illusions. If it were not so, if there were one unique object, then all knowledge would be illusions, and the name of the other would be unreasonable. If this is an illusion, then how do those who see reality enter? No, because they are not completely deluded about its characteristics. Relative to clinging to completely accepting other natures, those cognitions that want to appear as illusions are considered illusions, but not relative to their own nature, because by experiencing their own nature, they do not fabricate themselves. Therefore, yogis, those who observe that all activities of the mind have the characteristic of completely accepting only their own image, when discriminations arise, through some cause, there is no fault in the entry of discriminations such as "I" and "mine." If all these selves, etc., do not actually exist, but bodhisattvas, by being accustomed to the perfection of wisdom, must realize enlightenment. If that is not observed, then it is also impossible to become accustomed to it, therefore, it must be regarded as the perfection of wisdom. That is not so, because if the bodhisattva is not the nature of persons, etc., then the perfection of wisdom related to it does not exist, and it also does not possess the characteristics of the appearance of what is grasped, etc. Being accustomed to it, for those who are not completely deluded about its characteristics and possess it, there is only no obstacle in the conventional, which has been roughly explained. Therefore, through being accustomed to such an antidote, the path of seeing is contrary to all the habitual tendencies of afflictions and clinging, etc.
Tibetan
ག་པས་དབེན་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ཡང་དག་པར་སྐྱེས་ན་གང་ཟག་ལ་སོགས་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུན་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་དག་པའི་གདམས་ངག་ལ་གནས་པ་ལ་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་མངོན་པར་འཕེལ་བའི་ཐར་བའི་ཆད་དང་མཐུན་པ་དག་ལས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེའི་སྔ་ལྟས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆད་དང་མཐུན་པར་དྲོ་བར་གྱུར་པ་སྐྱེའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་དམིགས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྨོན་པ་དང་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པ་དམིགས་ཤིང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །འདི་ནི་མཚོན་པར་ཟད་ཀྱི་སྣང་བ་ཐོབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གནས་སྐབས་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་བརྗོད་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་རྟོག་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ནི་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་ཆུང་ངུས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་དྲོ་བར་གྱུར་པ་ཆུང་དུ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །འབྲིང་ནི། །དེ་སྐད་ཐོས་ནས་རྨོངས་པ་མེད་ཅིང་མི་སྐྲག་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། རྨོངས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་མ་རྟོགས་པའོ། །སྐྲག་པ་ནི་འཇིགས་པར་ལྟ་བ་ཉིད་དོ། །གང་ལ་དེ་གཉིས་མེད་པ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཚད་མ་དང་མི་འགལ་ཞིང་འཚེ་བ་མེད་པ་དབང་པོ་འབྲིང་པོའི་མོས་པས་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆེན་པོ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་བདེ་གཤེགས་ཤེས་རབ་སྤྱོད། །ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སེལ་བའི་སྒོ་ནས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའོ། །བདེ་གཤེགས་ཤེས་རབ་ནི་གང་ཞིག་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟ་བས་ན་འདིས་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་དྲོ་བར་གྱུར་བ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དྲོ་བར་གྱུར་པ་སྣང་བ་ཐོབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཁྱད་པར་བཞིས་ཁྱད་པར་དུ་ འཕགས་པར་བསྟན་ཏེ། དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ནི་བརྗོད་པ་ཙམ་དུ་རྟོག་པས་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དག་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་བྱང
Chinese
因此，当一个具有相同特征的人在寂静处正确地出生时，他将放弃对人等的思考流，这表明。菩萨安住于正确的口诀，通过听闻等次第增长，与解脱的意愿相符，因为这是无分别智慧之火的先兆，所以必然会产生与决断相符的热量，这表明。因此，宣说了“菩萨不缘”这个词。菩萨对于菩提心的希求和进入的自性，不缘取以无常等差别而各异的事物，并且没有明显的执着，这就是它的含义。这仅仅是象征，在获得显现的等持状态中，由于以言说的方式进行思考，所以对于色等蕴的一切形态也没有明显的执着。这是因为以信心等小根来区分，所以应当视其为小的热量。中等是：听闻之后，没有迷惑，也不恐惧。迷惑是不正确地理解。恐惧就是视作恐怖。谁没有这两者，即真实不违背正量且无害，因为是以中等根器的意乐作为对境。伟大的是：菩萨即是善逝智慧行。行，即通过消除对生灭的执着来作为对境。善逝智慧，即是生等执着的对治。这就是它的意义。因此，这表明了菩萨的热量，与声闻等的热量相比，以获得显现的等持的四种特殊特征而更为殊胜。以所缘的特殊性来说，是因为缘取一切事物无常等形态。以形态的特殊性来说，是因为仅仅以言说的方式进行思考，所以具有不执着于此的形态。以摄持和因的特殊性来说，是因为被一切善逝等所摄持和菩
English
Therefore, when someone with the same characteristics is born correctly in a secluded place, he will abandon the stream of thoughts about people, etc., which indicates. Bodhisattvas abide in the correct mantra, and through hearing, etc., gradually increase, in accordance with the desire for liberation, because it is a precursor to the fire of non-discriminating wisdom, so warmth that is in accordance with decisive judgment will inevitably arise, which indicates. Therefore, the word "Bodhisattva does not perceive" is spoken. Bodhisattvas, with regard to the nature of aspiration and entry into Bodhicitta, do not perceive things that are different due to differences such as impermanence, and there is no obvious attachment, that is its meaning. This is merely symbolic, in the state of Samadhi of obtaining appearance, because of thinking in terms of speech, there is no obvious attachment to all forms of aggregates such as form. This is because it is distinguished by small faculties such as faith, so it should be regarded as small warmth. The middle is: After hearing that, there is no confusion and no fear. Confusion is incorrect understanding. Fear is seeing as terror. Whoever does not have these two, that is, reality does not contradict the valid measure and is harmless, because it is made an object by the intention of the middle faculty. The great is: The Bodhisattva is the Sugata wisdom practice. Practice means to make it an object by eliminating attachment to arising and ceasing. Sugata wisdom is the antidote to attachment to arising, etc. That is its meaning. Therefore, this shows that the warmth of the Bodhisattva, compared to the warmth of the Shravakas, etc., is more excellent with the four special characteristics of the Samadhi of obtaining appearance. In terms of the particularity of the object, it is because it perceives all things in the form of impermanence, etc. In terms of the particularity of the form, it is because it only thinks in terms of speech, so it has the form of not being attached to it. In terms of the particularity of being upheld and the cause, it is because it is upheld and Bodh