Tibetan
་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་ཡོད་པར་འགྱུར་བའི་རྣམ་པ་གཞན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་གཉིས་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བས་རྣམ་པ་གཞན་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་དང་མི་ལྡན་ན་དེ་ལ་རྟེན་ཅིང་དམིགས་པ་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡང་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་རྣམས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རིམ་གྱིས་གཅིག་དང་དུ་མའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བའི་ཡང་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་གནས་བསལ་ནས་འགོག་པའི་བདེན་པར་བསྡུས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གནས་བསལ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །ཆོས་ཀུན་ལ་མི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་སྟེ། ཡང་དག་པར་ན་དེ་དག་ཀྱང་གསུང་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་བ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལམ་གྱི་བདེན་པས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པ་ལ་སྤྱོད་ཅེ་ན། གནས་པ་མེད་པར་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གང་ཟག་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་གནས་པ་ཉིད་དུ་དེ་སྒོམ་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གང་གི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཡང་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དུ་རྟོག་པའི་མཚན་མ་དག་གིས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མེད་ཅིང་བདག་གིར་བྱས་པ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཚན་མའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བས་བདེ་གཤེགས་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་འཐོབ་པོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །འདིའི་ཕན་ཡོན་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོག་པ་བསལ་བར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ངག་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་རྫོགས་པའི་བར་དུ་གང་ཅུང་ཟད་ཡོད་པར་བསྟན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་འདི་ལྟ་བུར་དགོངས་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་རྩེ་མོར་གྱུར་པ་ཆུང་ངུ་ཡིན་ནོ། །འབྲིང་ནི་ཇི་ལྟར་ཀུན་དུ་རྒྱུ་ཕྲེང་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། བྱུང་གྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའོ། །ཤེས་པ་དམིགས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་རྟོག་པའི་ཤེས་པས་ཕྱི་དང་ནང་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་ཆགས་པ་སྟེ་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་མེད་པའོ། །ཕུང་པོ་རྣམ་པར་འཇིག་པ་ནི་ཕུང་པོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་དམིགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཇི་ལྟ་བར་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདིས་ནི་ཇི་སྐད་དུ་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ཕྲེང་བ་ཅན་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་ཉི་ཚེ་བའི་ཤེས་པས་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ལ་ཞུགས་པ་ཡང་གལ་ཏེ་དངོས་པོ་འགའ་ཞིག་དམིགས་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་འདི་ལ་དད་པ་རྙེད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ལམ་དག་དངོས་པོར་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དངོས་པོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཚུལ་ཡིན་ལ་དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་མཐའ་དག་གི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གང་ཟག་གིས་དབེན་པའི་ཁྱད་པར་ཕུང་པོ་ཙམ་ལ་རྣམ་པར་ལྟ་བ་རྣམས་ཀྱང་སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་མེད་ན། ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་འགྱུར་བ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཇི་ལྟར་ན་གང་ཟག་ཙམ་མེད་པར་ལྟ་བ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མ་སྤངས་ན་སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་བ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་ཕུང་པོར་དམིགས་པ་ལས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་ལས་འབྱུང་བར་མི་དམིགས་སོ། །རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡང་ཕུང་པོར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་ཕུང་པོ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ལ་ཡིན་པ་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་མོས་པས་སྤོང་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་མི་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པར་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡང་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཕུང་པོ་མི་དམིགས་པ་ནི་ཚད་མས་འཐད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཉེས་པའི་བག་ཆགས་མཐའ་དག་གི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ཡིན་གྱི་དེར་དམིགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ཇི་སྲིད་ཕུང་པོར་འཛིན་དེ་སྲིད། །དེ་ལས་བདག་ཅེས་བྱ་བར་ཡང༌། །ཞེས་བཤད་དོ།། །།བམ་པོ་གཉིས་པ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ལ་ལ་ལས་གང་ཟག་བདག་མེད་པ་ཙམ་རྟོགས་པས་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་སྐད་དུ་བཤད་
Chinese
蓝色等等事物成为存在的其他形态是不存在的，因为这两者是相互矛盾的，是区分其他形态的特征。因此，如果不具备色蕴的特征，那么依赖于它的感受等等也应该知道是缺乏特征的，因为显现为蓝色等等的心和心所，如前所述的次第，也是远离一和多的形态的。因此，在排除色等等自性的处所后，归纳为灭谛，同样为了排除如来藏等等自性的处所，所以宣说了“彼”等等。所谓“彼”，是指菩萨。所谓“不住于一切法”，是指对如来藏等等自性的所有法都没有执着，实际上，它们也是以无言说等等的自性，成为空性的形态。那么，菩萨如何行持以道谛如实归纳的般若波罗蜜多呢？宣说了“不住而行”，意思是说，对于人以及色等等一切法的形态，不执着而修习它。因为菩萨以空性的形态进行思维，所以对于一切智，也没有以法和有法进行思维的相，没有被完全抓住和占有，正因为如此，远离了相的烦恼，所以与声闻等等不共的如来菩提是可以获得的。此处的利益是，要知道即使在世俗中，也要消除对事物存在的执着，像那样的话语等等直到圆满之间，所显示的稍微存在的一切，都应该知道是像这样的意图，这是顶峰的小部分。中等的是如何周遍游行等等，所谓“生起”，是指将要生起。知识所缘是指世间分别的知识，对外和内等等差别进行执着等等的自性，更加执着，即是。
English
Other forms of things like blue becoming existent do not exist, because these two are mutually contradictory and are the characteristics of distinguishing other forms. Therefore, if one does not possess the characteristics of the form aggregate, then feelings and so on that rely on it should also be known to be devoid of characteristics, because the mind and mental factors that appear as blue and so on, as mentioned before, are also devoid of the form of one and many. Therefore, after eliminating the place of self-nature such as form, it is summarized into the truth of cessation, and similarly, in order to eliminate the place of self-nature such as the Tathagatagarbha, "that" and so on are spoken. The so-called "that" refers to the Bodhisattva. The so-called "not abiding in all dharmas" means that there is no attachment to all dharmas of self-nature such as the Tathagatagarbha, and in reality, they are also the form of emptiness with the nature of unspeakable and so on. Then, how does the Bodhisattva practice the Prajnaparamita, which is truly summarized by the truth of the path? It is said, "acting without abiding," which means that for the form of all dharmas such as person and form, one cultivates it without attachment. Because the Bodhisattva thinks in the form of emptiness, therefore, for omniscience, there is also no sign of thinking in terms of dharma and possessor of dharma, and it is not completely grasped and possessed. Precisely because of this, being free from the afflictions of signs, the Buddha's enlightenment, which is uncommon to the Shravakas and so on, can be obtained. The benefit here is that even in the mundane, one should know to eliminate the attachment to the existence of things. Words like that and so on, until completion, all that is shown to exist slightly should be known to be such an intention, which is the small part of the peak. The middle one is how to wander everywhere and so on. The so-called "arising" means that it will arise. Knowledge object refers to the knowledge of worldly discrimination, the nature of clinging to the differences of outside and inside, etc., is more attached, that is.
Chinese
如同不存在一样。蕴的彻底毁灭是指在任何情况下都不能执著于蕴，应如此理解。因此，正如遍行外道等以世俗的、片面的知识，通过先进行分别念而进入出世间道一样，如果他们执著于任何事物，那么他们也不会获得信仰，因为出世间道与世俗道在执著于事物这一点上没有区别。因此，只有完全不执著于任何事物的自性才是出世间的方式，除此之外，所有带有虚构色彩的行为都无法成为所有烦恼习气的对治，因此是世俗的。 如果有人仅仅观察与人无别的五蕴，而不执著于众生，难道不能舍弃所有的烦恼吗？如果仅仅观察无人我不是出世间，那又如何呢？不是的，因为如果不舍弃对五蕴的执著，就不会断除对众生的执著。这是因为对五蕴的执著是产生对众生执著的根源。除了执著于五蕴之外，没有其他产生对众生执著的原因。执著于常等也依赖于对五蕴的执著，因为只有当五蕴被认为是真实存在时，才会执著于常等，如果相信无常，就不可能舍弃对常等的执著。如果不是这样，那么观想不净等也会成为烦恼的对治，这是不合理的。因此，不执著于五蕴是符合正量（量，梵文pramāṇa，指衡量、认识事物真伪的标准）的真如之境，因此，忆念真如是所有罪恶习气的对治，而不是执著于五蕴。正如所说：只要执著于五蕴，就会从中产生我。第二品。有些人说，仅仅通过了解人无我就能舍弃烦恼，这是他们所说的。
English
It is as if it does not exist. The complete destruction of the aggregates means not clinging to the aggregates in any way. It should be understood in this way. Therefore, just as wandering ascetics and others enter the path beyond the world through preliminary conceptualization with mundane, partial knowledge, if they cling to anything, they will not gain faith, because there is no difference between the path beyond the world and the mundane path in terms of clinging to things. Therefore, only the nature of not clinging to anything at all is the way beyond the world, and anything else with fabricated aspects cannot be the antidote to all defilement habits, and is therefore mundane. If one only observes the aggregates as distinct from a person, without clinging to sentient beings, wouldn't one be able to abandon all the collections of afflictions? How is it that merely seeing the absence of a person is not itself transcendent of the world? It is not, because if one does not abandon attachment to the aggregates, the view of sentient beings will not be reversed. This is because attachment to the aggregates is the origin of attachment to sentient beings. Attachment to sentient beings arising together is not observed to arise from anything other than focusing on the aggregates. Clinging to permanence, etc., also depends on clinging to the aggregates, because it is only when the aggregates are considered to be truly existent that one clings to permanence, etc., and it is impossible to abandon them by believing in impermanence. If this were not the case, then contemplating unattractiveness, etc., would also become an antidote to afflictions, which would be absurd. Therefore, not focusing on the aggregates is the object of suchness that is justified by valid cognition, and therefore, contemplating suchness is the antidote to all negative habits, but focusing on them is not. As it is said: As long as there is clinging to the aggregates, from that, there is also the term "I." Second Chapter. Some say that merely realizing the selflessness of persons is said to abandon afflictions, and that is what they say.