Tibetan
གས་པ་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་གསལ་བར་མཐོང་བ་ལ་འདི་ནི་སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཐ་དད་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་ཙམ་མངོན་སུམ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པའམ་མ་འཁྲུལ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ཏུ་རིག་པ་ལས་བདག་ཐ་དད་པར་མ་གྲུབ་ན་ཐ་དད་པའི་བློ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་བདག་གིས་མཐོང་ངོ་ལྟའོ་བལྟ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཤེས་པའི་ མངོན་སུམ་དུས་གསུམ་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་ཡང་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ། དུས་ལ་སོགས་པས་སོ་སོར་ངེས་པར་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ལས་མ་གཏོགས་པར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་བདག་ཉིད་གཅིག་པོ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང༌། སྣང་བ་རྣམས་ཀྱང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཙམ་ལ་བདག་ཏུ་ཤེས་པ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །རྟགས་མེད་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་རྟགས་ཀྱིས་སྐྱེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་བདག་ལ་ནི་རྟགས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་རྟགས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་བདག་མངོན་སུམ་དུ་མ་གྱུར་པ་དང་འབྲེལ་བ་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་དད་ཚད་མས་གནོད་པའི་ཡང་ཕྱིར་རོ། །དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་གིས་འཇིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་རྣམས་ནི་ངང་གིས་མི་འཇིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཀུན་བརྟགས་པའི་བདག་དང་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་བདག་ཉིད་རྣམས་ཀྱང་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་ཐ་དད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་དད་མ་ཡིན་པའི་ཐ་སྙད་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་བདག་གི་འབྲས་བུ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་བདག་རྟག་པ་གཅིག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་རིམ་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་ནི་དེ་ཙམ་ལ་རག་ལས་ཏེ་འབྱུང་བའི་འབྲས་བུ་རིམ་ཅན་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ནང་གི་བདག་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པར་རིམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཉེ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་རང་གི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་ལ་རིམ་པ་ཁོ་ནས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་རིམ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕན་པ་བྱར་མེད་པ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིད་ན་ཡང་ཕན་པ་ནི་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་བྱས་ན་བདག་བྱས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྷན་ཡང་བདག་རྟག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཕན་པ་བདག་དང་ཐ་དད་པ་ཉིད་གཅིག་ཡིན་ན་ནི་དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་འབྲེལ་པ་མི་འཐད་ལ་ཐུག་པ་མེད་པར་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ལྟ་བས་ན་བདག་ཕན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འབྲེལ་པ་མེད་པ་དངོས་པོ་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཉེ་བ་ལ་མ་ལྟོས་པ་ནི་རིམ་གྱིས་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཙམ་ལ་རག་ལས་པའི་དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉེས་པའི་རྒྱུན་མེད་པས་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་འབད་མི་དགོས་པར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡང་དག་པར་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་བདག་གིས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཏན་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཅིག་ཅར་ཁོ་ནར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་བདག་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། སྔོན་དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་དེ་འབྱེད་པ་སྐད་ཅིག་མ་ཕྱིན་ཆད་དེ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཚེ་ནི་དངོས་པོ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ནི་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ཉིད་དུ་དོན་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བ་དག་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྟག་པའི་ཕྱོགས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་པ་བཀག་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ། འོག་ནས་དེ་དག་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཀྱང་བཤད་པར་བྱའོ། །ད་ནི་བདག་ལ་སོགས་པ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་ཐམས་ཅད་ལ་འདི་ནི་བདག་གོ །འདི་ནི་བདག་གིའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་འཇུག །རྣལ་འབྱོར་པ་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་གི་ཟག་པ་ཟད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བློ་ཡང་ཇི་ལྟར་རབ་ཏུ་འགྲུབ་ཅེ་ན། དེ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ལ་སོགས་པ་དང་ཅེས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པར་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་གང་དང་འབྲེལ་པ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་དེ་ཁོ་ན་དེ་བསལ་ན་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བདག་དང་འབྲེལ་པར་ཡང་མ་གྲུབ་པོ་ཞེས་ཕ་ལ་ཆེར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །དེ་སྐྱེ་བ་ལ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་མ་བརྟགས་གཅིག་པུ་ན་དགའ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་བཞིན་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ལ་དགོངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ དང་དེ་ལས་དགེ་སློང་དག་གང་དུ་དག་བདག་གོ་ཞེའམ་བདག་གོའོ་ཞེས་བྱང་དག་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་དེ་དག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ཁོ་ན་ལ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་ལྟའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་བདག་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ན་དེ་ཇི་ལྟར་བདག་ལ་སོགས་པའི་བློའི་ཡུལ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེའི་བློའི་ཡུལ་མེད་པས་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་ཡོད་པ་ཉིད་གཅིག་ཡིན་ན་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་འཁྲུལ་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ཐ་སྙད་མི་འཐད་དོ། །གལ་ཏེ་འདི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་དག་འཇུག་ཅེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་དེའི་མཚན་ཉིད་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་བོ་གཞན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་ལྷག་པར་ཞེན་པ་ལ་ལྟོས་ནས། འཁྲུལ་པར་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཤེས་པ་དག་འཁྲུལ་པར་རྣམ་པར་གཞག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རང་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་སེམས་ཀྱི་འཇུག་པ་མཐའ་དག་རང་གི་རྣམ་པ་ཙམ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་ལྡན་པར་ལྟ་བ་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྱུང་བའི་ཚེ་རྒྱུ་འགའ་ཞིག་གིས་བདག་དང་བདག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཇུག་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །གལ་ཏེ་བདག་ལ་སོགས་པ་འདི་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་མེད་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པས་བྱང་ཆུབ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་དགོས་སོ། །དེ་མི་དམིགས་པ་ན་ནི་དེ་གོམས་པ་ཡང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་བལྟ་བར་བྱ་དགོས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཟག་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་མེད་ན་དེ་དང་འབྲེལ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་མཚན་ཉིད་དང་མི་ལྡན་པའི་ཡང་ཕྱིར་རོ། །དེ་གོམས་པ་ནི་དེའི་མཚན་ཉིད་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འགའ་བ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཕལ་ཆེར་བསྟན་ཟིན་ ཏོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གཉེན་པོ་དེ་ལྟ་བུ་གོམས་པའི་སྒོ་ནས་མཐོང་བའི་ལམ་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་དང་འགལ་བ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པར་རྟོག་པས
Chinese
如果能完全清晰地看到裂缝，并且知道这是黄色等事物的不同属性，那么这将成为现量名言的对境。如果不是这样，如果仅仅是知识本身就是现量，那么所有的分别念都将成为现量名言的对境，因此不会有丝毫的错误或非错误。因此，如果身体等事物没有从普遍的觉知中被证实为与自我不同，那么认为它们不同的想法就是错误的。这也就否定了认为“我看见了，我将看，我应该看”等知识的现量会追随过去、现在和未来三时的观点，因为除了被时间等因素分别确定的快乐等状态之外，唯一的追随自性是不可见的，而且显现的事物也没有追随性。仅仅因为有知识就认为是自我也不是现量正量。因为没有理由，所以也不是比量，因为对比量来说，事物是隐蔽的，由理由产生的知识是比量，但对于要证实的自我来说，没有任何理由。如果说记忆等是理由，那是不对的，因为它们与未成为现量的自我之间的联系是不确定的，而且也受到正量的损害。记忆等与毁灭的自性相连的自性，不能成为自然不毁灭的自性，也不能成为普遍假立的自我及其自性。如果相互矛盾的自性是同一个，那么就不会有丝毫的差别，因此所有的众生都会陷入没有差别和非差别的名言的境地。记忆等也不是自我的结果，因为它们是依次产生的。因为作为原因的自我是常恒的、单一的自性，所以不具备次第性，仅仅依赖于此，产生具有次第性的结果是不合理的。如果说内在的自我一起行动，依赖于具有次第性的接近性，仅仅通过次第性来产生自己的结果，所以结果是具有次第性的，那是不对的，因为常恒本身就无法提供帮助，因为它不依赖于其他事物。
English
If one can see the cracks completely clearly and knows that this is a different quality of things like yellow, then this will become the object of manifest conventionality. If it is not so, if knowledge itself is manifest, then all conceptualizations will become the object of manifest conventionality, so there will be no slightest error or non-error. Therefore, if the body and other things are not proven to be different from the universal awareness, then the idea that they are different is wrong. This also negates the view that the manifest of knowledge such as "I saw, I will see, I should see" follows the three times of past, present and future, because apart from the states of happiness etc. that are separately determined by time etc., the only following nature is invisible, and the appearing things also have no following. Merely knowing that there is knowledge is also not a manifest valid cognition. Because there is no reason, it is also not an inference, because for inference, things are hidden, and the knowledge generated by reason is inference, but for the self to be proven, there is no reason whatsoever. If it is said that memory etc. are reasons, that is not right, because their connection with the self that has not become manifest is uncertain, and it is also harmed by valid cognition. The nature of memory etc. connected with the nature of destruction cannot become the nature of the self that is universally fabricated as naturally indestructible, nor can it become its nature. If mutually contradictory natures are the same, then there will be no slightest difference, so all beings will fall into the state of having no terms for difference and non-difference. Memory etc. are also not the result of the self, because they arise sequentially. Because the self as the cause is a constant, single nature, it does not have sequentiality, and it is not reasonable to produce a sequential result relying only on this. If it is said that the inner self acts together, relying on the proximity of having sequentiality, and produces its own result only through sequentiality, so the result is sequential, that is not right, because constancy itself cannot provide help, because it does not depend on other things.
Chinese
也是如此。心中想著利益，但利益與其無異，因此若做此事，則會變成我所做，但即便如此，我也不是恆常的。若利益與我完全是他體，則如記憶等一般，關係不合理，也會變成毫無止境。 因此，所謂的「我利益」，是指沒有關係，能幫助其他事物，同時進行，不依賴親近，因為遠離了次第進行，僅僅依賴它，記憶等就會同時產生。若如此，則第二剎那等貪欲等罪惡的相續斷絕，一切有情無需努力也能獲得涅槃的圓滿。因為貪欲等也是我所產生的，所以那些非永恆的事物也會同時產生。即使如此，我也是無常的，因為先前產生記憶等的那個，從剎那之後就不再產生了。那時也不是事物，因為事物的特徵是能起作用。如同看到兩個月亮等，外境的形色無法起作用，因此也不是事物。這也說明了蘊等也失去了常恆的一面。應當理解為，執著於我的對象本身是被遮止的，因為下面將會說明那些不符合一體性等的特徵。現在，如果沒有我等，那麼如何對一切事物產生「這是我的」、「這是我的」這樣的稱謂呢？瑜伽士獲得了知曉滅盡和不生之智，他們認為我的煩惱已經滅盡等等，這樣的智慧又如何能夠實現呢？並非如此，因為與執著於我等以及具有我等概念等沒有關係。如果某事物與某事物有密切的關係，那麼只有在消除該事物時，該事物才不會產生，但執著於我等與我之間也沒有建立關係，這已經在前面詳細說明了。對於生起時顯現為蘊等的現象，未經觀察而僅僅喜歡單一的事物，又是如何呢？
English
It is also like that. Even if one thinks of benefiting, benefit is not different from it, so if one does this, it will become that I have done it, but even so, I am not permanent. If benefit is completely other than me, then like memory etc., the relationship is unreasonable, and it will also become endless. Therefore, the so-called "I benefit" means that there is no relationship, it can help other things, and it happens simultaneously, not relying on closeness, because it is far from gradual progress, relying only on it, memory etc. will arise simultaneously. If so, then the continuity of faults such as the second moment and so on, such as desire, will be cut off, and all sentient beings will be able to obtain the perfection of Nirvana without effort. Because desire etc. are also generated by me, so those impermanent things will also arise simultaneously. Even so, I am impermanent, because the one that previously generated memory etc., from the moment onwards, no longer does so. At that time, it is not a thing either, because the characteristic of a thing is the ability to function. Just as seeing two moons etc., the form of the external object cannot function, so it is not a thing either. This also shows that the aggregates etc. have also lost the aspect of permanence. It should be understood that the object of clinging to self is itself prohibited, because it will be explained below that those do not conform to the characteristics of oneness etc. Now, if there is no self etc., then how can the term "this is mine", "this is mine" be applied to all things? Yogis who have attained the knowledge of cessation and non-arising, they think that my defilements have been exhausted, etc., how can such wisdom be achieved? It is not so, because there is no relationship with clinging to self etc. and having concepts of self etc. If something has a close relationship with something, then only when that thing is eliminated, that thing will not arise, but clinging to self etc. is also not established in relation to self, which has already been explained in detail above. For the phenomenon that appears as aggregates etc. at the time of arising, how is it that one likes the single thing without examination?
Chinese
正如所见，是因。考虑到这一点，世尊也说，从这里和那里，比丘们，凡是正确地观察“我是”或“我拥有”的，他们只是正确地观察这五个近取蕴。如果蕴等不是我等的自性，那它们怎么会是我等意识的对象呢？正是因为它们不是意识的对象，所以是错觉。如果不是这样，如果存在一个唯一的对象，那么所有的意识都会是错觉，并且“一个”和“另一个”的说法就不合理了。如果这是错觉，那么那些证悟真如者如何进入呢？不是的，因为他们对它的特征没有完全的迷惑。相对于执着于完全抓住其他自性，那些想要显现为错觉的意识被认为是错觉，但不是相对于自己的自性，因为通过体验自己的自性，它们不会对自身进行虚构。因此，瑜伽士们，那些认为所有的心识活动都具有抓住自身形象的特点的人，当分别念生起时，由于某些原因，生起关于“我”和“我的”等分别念，这并没有过失。如果所有这些我等实际上并不存在，但菩萨们通过习惯于般若波罗蜜多，必须实现菩提。如果不观待它，那么习惯它也是不可能的，因此必须将它视为般若波罗蜜多。不是这样的，如果菩萨不是人等的自性，那么与它相关的般若波罗蜜多也不存在，并且它也不具备能取等形象的特征。习惯它，对于那些不完全迷惑于它的特征的人来说，在世俗中是绝对没有障碍的，这已经大致说明了。因此，通过习惯这种对治，见道与所有的烦恼习气相违背，通过执着等进行分别。