Tibetan
སྒོ་ནས་བསལ་བར་བྱའོ། །དེ་མ་གསལ་ན་མི་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པར་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་དེ་ལ་རག་ལས་ཏེ་འབྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་རིགས་གཏན་ནས་བསལ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང༌། ཏིང་འཛིན་འཇིག་རྟེན་ན་ནི་སྒོམ་མོད་ཀྱི། །དེ་ཡིས་བདག་གི་འཇིག་རྟེན་མི་འཇིག་ན། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་ཡང་རབ་འཁྲུགས་འགྱུར་ཏེ། །ལྷག་སྤྱོད་འདིར་ནི་ཏིང་འཛིན་བསྒོམ་པ་བཞིན། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་ནི་བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འདི་གཉིས་ཕན་ཚུན་དམིགས་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་འགལ་བར་འདྲ་བ་མ་ཡིན་ནམ། འདི་ལ་ལྷག་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ན་དེས་བདག་མེད་པར་ལྟ་བ་ཁོ་ན་སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོར་བཞག་ ལ་འདི་ནི་དེའི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་འདིའི་ཡུལ་གང་ཟག་ལ་སོགས་པའི་རྫས་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་གྱིས་ཀུན་བརྟགས་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན་ནམ། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཞིག་ཡིན་པར་འགྱུར་གྲང༌། གང་ཟག་གི་རྫས་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་གཅིག་ཡིན་ན་ཡང་སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་མངོན་སུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དམ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་བདག་ཉིད་གཅིག་ཡིན་པར་འགྱུར་གྲང་ན། དེ་ལ་རེ་ཞིག་འདི་མངོན་སུམ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་ཡོངས་སུ་མི་གསལ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོའི་བྱེད་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་སྐྱེ་བའི་ཤེས་པ་མི་གསལ་བར་སྣང་བ་ཅན་ནི་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པར་འོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་སྔོན་པོ་མཐོང་བ་ན་སྔོན་པོར་རྟོགས་པའི་བློ་བཞིན་དུ་བདག་གཞན་མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ལུས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་དུ་རིག་པ་ལས་མ་གཏོགས་པར་བདག་གི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འདི་ནི་བདག་གི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐ་དད་པར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པར་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་ཤེས་པ་ཙམ་འཇུག་པ་ལ་མངོན་སུམ་གྱི་ཐ་སྙད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལས་གཞན་པ་ལས་ཐ་དད་པ་སྔོན་པོ་ལ་སོ
Chinese
应当通过（智慧）之门来消除（烦恼）。如果智慧不清晰，仅仅是对不净等事物产生厌恶，依赖于此，就无法彻底消除生起之烦恼。因此，将会这样说： “禅定在世间修， 若彼不坏我世间， 彼时烦恼更炽盛， 如于此地修禅定。” 就像这样所说的一样。对“我”的执着的对治法就是无我之见，因为无我之见本身就是以无我等为行境，所以与“我”的执着相违背。如果说，这二者因为互相的对境相违而相似，难道不是相违吗？如果这样，那么这二者有什么不同，以至于仅仅将无我之见作为对众生之见的对治，而“我”的执着不是它的对治呢？ 答：不是这样的。因为对众生等的执着是没有对境的。就像这样，此（众生之见）的对境，是除了人等实法蕴之外，由其他（分别念）所遍计的吗？还是蕴等？即使以人等实法为对境是相同的，那么对众生的执着，会是现量的自性，还是比量的自性呢？ 对此，首先，此（众生之见）不是现量，因为不像显现蓝色等那样，不随眼等（根）的随行和违逆而变化，并且具有不清晰的相状。不依赖于根的作用而产生的、显现不清晰的识，不应理不是现量，如果不是这样，那么所有的识都会变成现量了。 此（众生之见）也不是分别性的现量，因为它像见到蓝色时了知蓝色的心一样，随顺于见到我和他人，但它并不分别我的相状，除非它完全认识到身体等。如果说，此（众生之见）因为知道“这是我的身体等”而有异体性，所以有异体性的成立，那么，不是这样的，因为仅仅是识的行境，不可能有现量的名称，因为与彼之外的其他事物相异，比如蓝色等。
English
It should be eliminated through the door (of wisdom). If that is not clear, merely cultivating aversion to things like ugliness, relying on that, will not be able to completely eliminate the arising afflictions. Therefore, it will be said: "Meditation is practiced in the world, If it does not destroy my world, Then afflictions become even more intense, Like meditating on samadhi in this place." It is like what was said. The antidote to the view of self is the view of selflessness, because the view of selflessness itself has selflessness and so forth as its object, so it contradicts the view of self. If you say, are these two not similar in that they contradict each other because their objects contradict each other? If so, what is the difference between these two, such that only the view of selflessness is established as the antidote to the view of sentient beings, and the view of self is not its antidote? Answer: It is not like that. Because the view of sentient beings and so forth has no object. Like this, is the object of this (view of sentient beings) something like what is completely imputed by others, other than the aggregates of material substance such as persons? Or is it the aggregates and so forth? Even if the object of the substance of a person is the same, would the view of sentient beings be of the nature of direct perception or of the nature of inference? Regarding that, first of all, this (view of sentient beings) is not direct perception, because it does not follow the following and reversing of the eyes and so forth, like the appearance of blue and so forth, and because it has an unclear aspect. A consciousness that arises without relying on the function of the senses and appears unclearly is not suitable to be not direct perception, because if it were not so, all consciousness would become direct perception. This (view of sentient beings) is also not a direct perception of the nature of discrimination, because it follows seeing me and others, like the mind that understands blue when seeing blue, but it does not discriminate the aspect of me unless it fully recognizes the body and so forth. If you say that this (view of sentient beings) has a different entity because it knows "this is my body and so forth," so there is an establishment of a different entity, then it is not so, because there cannot be a term of direct perception when it is merely the object of consciousness, because it is different from other things besides that, such as blue and so forth.