Tibetan
ན་ལ་གཟུང་བ་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་དུ་ཟད་མོད་ཅེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཕན་ཚུན་འགལ་ བའི་ཕྱིར་ཏེ། ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་ནི་རྟོགས་པར་མ་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ལ་གཟུང་བ་ཉིད་ནི་རྟོགས་པར་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་དེ་དག་གཅིག་ལ་གཅིག་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་དེ་ལས་བྱུང་བ་དང་འདྲ་བ་དག་གིས་ཀྱང་དེ་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤིན་ཏུ་མངོན་སུམ་དུ་མ་གྱུར་པ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་འདྲ་བ་དག་ཏུ་རབ་ཏུ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བར་སོ་སོར་ངེས་པ་ནི་རང་གི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་དེ་ལ་རག་ལས་ཏེ་འབྱུང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བསལ་བའི་ཕྱོགས་ལ་ལན་འདེབས་པའི་ཡོངས་སུ་ངལ་བ་ནི་དོན་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་དག་ནི་གྲགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་དང་ནང་གི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་སིམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚོར་བ་དག་ནི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་དང་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བ་ལང་གི་རྭ་ལྟ་བུར་ཕན་ཚུན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་བྱེད་པས་སྟོང་པ་དེ་དག་ནི་དུས་གཅིག་ཏུ་སྣང་བས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་སོ་སོར་ངེས་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཚོགས་པ་སྔ་མ་ལས་སོ་སོར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་གྲུབ་ན་ནི་དུས་གཅིག་ཏུ་སྣང་བ་འདི་ག་ལས་ཡིན་ཞེས་དྲིས་ན་ཚོགས་པ་སྔ་མ་ལས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་པར་ཞེན་པ་ལས་ནང་གི་མྱོང་བ་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་འགྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དཀར་པོའི་བདག་ཉིད་ལ་སེར་པོར་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་གཞན་དུ་སྣང་བས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཕལ་ཆེར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔོན་མ་ཤེས་པ་ལས་ནང་གི་རིག་པའི་དུས་ཁོ་ན་ན་སྣང་བའི་ཕྱིར་གཟུང་བ་ཉིད་ཡིན་ལ་སིམ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རང་གི་རྒྱུད་ལ་མ་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་སྔོན་པོའི་ངོ་བོ་ལ་ཡང་མི་གསལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་པོའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པར་འོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་དང་འགལ་བའི་ ཕྱིར་སིམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་རྟག་ཏུ་རྟོག་པར་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ད
Chinese
如果有人问：所取如果是隐蔽的，那就完了吗？不是的。因为是互相违背的缘故。隐蔽本身是没有被认识的相，而所取本身是已经被认识的自性，因此这些怎么会变成一个呢？如果外境的意义是隐蔽的，那么体验与从它产生相似的事物，也不应该是执持它的，因为非常不显现，对于像产生者一样的事物是极不成就的缘故。体验中各自的决定，依赖于从自己的因产生，仅仅是产生而已。因此，对于自己所破斥的方面，回答的全部劳累是没有意义的。如果有人问：如果所取和能取的体性仅仅是名声，因为内外蓝色等和寂静等感受，被认为是境和有境的体性之故。答：这和道理不相符。就像牛角一样，互相完全执持的作用空无，那些在同一时间显现，因此所取和能取的实事各自决定是不合理的缘故。如果有人问：如果是从前一集合各自决定的呢？答：不是的。因为没有作用本身就没有差别的缘故。如果境和有境本身成立了那些差别，那么如果问：这同一时间显现是从哪里来的呢？那么应该说：是从前一集合来的。从特别的执着，内部的体验成立为能取也不是，因为那就像把白色的自性认知为黄色一样，被其他的显现所损害的缘故，这已经大致说过了。如果有人问：如果蓝色等是从先前不了解的，仅仅在内部明觉的时候显现的缘故是所取本身，而寂静等是因为在自己的相续中没有不了解的缘故，以自明觉的体性是能取本身呢？答：不是的。同样，对于蓝色的体性也没有不明显的缘故。显现为蓝色的相，不应该是隐蔽的，因为那是和变成其他相违背的缘故，寂静等也是如此。否则，总是变成认识的相本身了。
English
If someone asks: If the object of grasping is hidden, is that the end of it? No, it is not. Because they are mutually contradictory. The very nature of being hidden is the aspect of not being cognized, while the very nature of the object of grasping is the nature of being cognized, so how can these become one? If the meaning of an external object is hidden, then even experiences and things similar to those arising from it should not be able to grasp it, because what is not very manifest is extremely unaccomplished in things like the producer. The individual determination in experience depends on what arises from its own cause, it is merely arising. Therefore, all the labor of answering the side that one has refuted is meaningless. If someone asks: If the characteristics of the object of grasping and the grasper are merely fame, because the feelings of blue etc. inside and outside and tranquility etc. are considered to be the nature of object and subject. Answer: This is not in accordance with reason. Like a cow's horn, those devoid of the function of completely grasping each other appear at the same time, so it is unreasonable for the object of grasping and the grasper to be determined separately. If someone asks: If it is determined separately from the previous collection? Answer: No, it is not. Because there is no difference due to the absence of function itself. If the differences between object and subject themselves are established, then if asked: Where does this simultaneous appearance come from? Then it should be said: It comes from the previous collection. It is also not the case that internal experience becomes the grasper from special attachment, because that is like knowing the nature of white as yellow, because it is harmed by other appearances, which has been roughly said. If someone asks: If blue etc. are the object of grasping itself because it appears only at the time of internal awareness from what was not previously understood, and tranquility etc. are the grasper itself because of the nature of self-awareness because there is nothing not understood in one's own continuum? Answer: No, it is not. Similarly, there is no obscurity for the nature of blue either. The appearance as blue should not be hidden, because it is contrary to becoming other, so is tranquility etc. Otherwise, it always becomes the very aspect of cognition.
Tibetan
མ་རྟོགས་པར་མ་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་དམ་དེ་གཉི་གའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཡང་མཐོང་བར་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་ལས་ཐ་དད་པར་མཐོང་བར་གྱུར་པ་སྣང་བའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་རྣམ་པ་གཞན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་མང་དུ་བརྗོད་པས་ཆོག་གོ །དེར་རྟོག་པ་ལས་མ་གཏོགས་པ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་དུ་རྟོག་པ་དང་སྣང་བ་ལ་ཡོད་པ་དག་གསལ་བ་དང༌། ཅིག་ཤོས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ནི་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་རྒྱུ་སོ་སོར་ངེས་པ་ནི་གོང་དུ་ཕལ་ཆེར་བཤད་ཟིན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མ་མཐོང་བ་བརྟགས་པ་ནི་དོན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་རྒྱས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གསུང་རབ་ཁ་ཅིག་ལས་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཐ་སྙད་གདགས་པ་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལ་ཞེན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་གདུལ་བྱའི་ངོར་མཛད་པ་ཡིན་པས་དེས་ཀྱང་འཁྲུལ་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟས་བས་ན་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ན་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པས་དབེན་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཇི་ལྟར་འཁོར་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཟས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ་སྤྱད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འདོད་པ་ནི་དེ་དག་ལ་མངོན་པར་འདོད་པ་སྟེ་འཇིག་ཚོགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ང་དང་ངའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་ཞེན་པས་སོ། །འཁོར་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོག་པ་སྔ་མའི་དབང་གིས་བདག་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པས་འཇུག་པ་ཉིད་འཁོར་བ་ཡིན་པར་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་ནི་དེའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཕྱིར་མ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་གཞན་ནི་འཆིང་བ་འདི་ཡང་ནམ་མཁའ་ལ་མདུད་པ་འདོར་བ་དང་འདྲ་བས་བདག་དང་ གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་དང་བདག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་སོ། །ཡང་དག་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་སྟོང་པ་ཡིན་གྱི་གང་ཟག་དང་བྲལ་བ་ཙམ་ཡིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ལོག་པར་ཞེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བཅིངས་པ་ཡིན་གྱི་དབང་ཕུག་ལ་སོགས་པས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ
Chinese
未变为不理解之相，或者变为那二者的体性。于此，由于显现出与所见之相不同的所见之相，因此那本身不是其他的相，说多了就可以了。在那里，除了分别念之外，被称为隐蔽的也不存在。普遍的分别念和显现中所存在的那些是清晰的，并且另一者的自性是其自相的特征，因此不会陷入无有差别的体性。显现等等各自的因确定，这在前面已经大致说过了。因此，考察未见之事不会使意义有丝毫的扩展。某些经部中所说的施设能取等等名言，那是依赖于执着，为了调伏所化而作的，因此那也不会有错谬。因此，如前所说的以智慧到彼岸的方式，由于与能取等等分离是相同的，因此以真实的无戏论的体性，差别特征的事物丝毫也不存在，安住于此。如果这样，那么众生如何流转呢？说了众生等等。食物是色等等，因为是应当受用的。贪求它是对那些显现贪求，因为对坏灭聚合显现执着。为了显示那个，说了由完全了知，因为对我和我的等等显现执着。轮回是指由于先前分别念的力量，对自我等等进行分别念而进入，认为这本身就是轮回。真实地，由于远离了它的特征，因此分别念不产生的其他原因，这个束缚也如同解开虚空的结一样，说了我和 他等等。二是指我和我的特征的法。非真实是指未生。因此是空性，但不仅仅是与补特伽罗分离的总结语。自己是指被自己的颠倒执着的特征所束缚，而不是自在等等，因为那
English
It becomes either the aspect of not becoming uncomprehending, or the nature of those two. Furthermore, since the seen aspect appears different from the seen aspect, that itself is not another aspect, and it is sufficient to say more. There, apart from conceptualization, what is called hidden does not exist either. Those that exist in universal conceptualization and appearance are clear, and since the self-nature of the other is the characteristic of its own nature, it will not fall into the nature of non-difference. The determination of the respective causes of appearance and so on has already been mostly explained above. Therefore, examining the unseen will not expand the meaning in the slightest. The terms such as grasping that appear in some scriptures are made in dependence on attachment and for the sake of taming the trainable, so there is no error in that either. Therefore, as previously stated, in the manner of the perfection of wisdom, since it is the same as being separated from grasping and so on, there is not even the slightest object of different characteristics in the nature of true non-elaboration, and it abides in this. If that is so, how do sentient beings wander? It speaks of sentient beings and so on. Food is form and so on, because it is to be enjoyed. Desiring it is manifestly desiring those, because there is manifest attachment to the destructible aggregates. To show that, it is said by completely understanding, because there is manifest attachment to I and mine and so on. Samsara means entering by conceptualizing self and so on due to the power of previous conceptualization, and it is considered that this itself is samsara. Truly, since it is separated from its characteristics, therefore other causes of non-arising of conceptualization, this bondage is also like untying a knot in the sky, and it speaks of I and other and so on. Two refers to the self and the dharmas that are the characteristics of the self. Non-true means unborn. Therefore, it is emptiness, but not just a summary of being separated from the person. Self means being bound by the characteristic of being wrongly attached by oneself, but not by autonomy and so on, because that