Tibetan
བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །རྒྱལ་སྲས་བདེན་ལ་མཁས་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །སོམ་ཉི་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེ་ཚོམ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་བའི་ལམ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ན་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་རིག་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །མཁས་པ་ནི་བདག་ཉིད་དེར་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཞེས་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཁས་པ་སྟེ། བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ལ་མཁས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་གང་ལ་དམིགས་པ་དེ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནར་འགྱུར་བ་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྣམ་པར་བྱང་བ་འཕགས་པའི་ལམ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་ཡང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་གང་ལ་སློབ་ཅེ་ན། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་ཆེད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སློབ་པ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་བའི་དྲོ་བར་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །མི་སློབ་པ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པ་སྟེ་གང་ཞིག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ལ་མི་སློབ་པ་དེའི་སློབ་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སློབ་པ་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གྱི་དྲོ་བར་གྱུར་པའི་གནས་སྐབས་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པ་དག་འགྲིབ་པ་དང་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སློབ་ཅེ་ན། གཟུགས་འཕེལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཆོས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་ པ་ནི་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་རྩེ་མོར་གྱུར་པ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞིག་འཛིན་པར་བྱེད་ཅེ་ན། སློབ་ཅིང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡོངས་འཛིན་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་ཉིད་སློབ་པ་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་བཟོད་པ་ལ་ཕྱི་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡིན་ནོ། །ངེས་འབྱུང་གང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟར་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པར་མི་ལྟ་བ་ནི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ལ་ཀུན་དུ་མ་རྨོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་མན་ཆད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ཤེས་པ་བདེན་པ་བཞིའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ལ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་ནི། གཟུགས་ནི་ཤེས་རབ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་ཤེས་རབ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་མི་དམིགས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དངོས་པོར་མི་དམིགས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་དེའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་ཤེས་རབ་འདི་ནི་ནམ་མཁའི་ཁམས་དང་མཚུངས་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ཐ་དད་མེད་དེ། དེ་ནི་ཐ་དད་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདེན་པ་གཞན་དག་ལ་ཡང་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་རྟོགས་པ་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་འཁྲུལ་པ་ཙམ་ཡང་དག་ལས་འབྱུང་ཞེ་ན། ཀུན་འབྱུང་བ་ལ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་ནི་དམིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དམིགས་པ་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་བགྲང་བ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་རང་བཞིན་ནི་རིགས་མཐུན་པའི་རྣམ་པ་དུས་ཕྱིས་འབྱུང་བ་སྐྱེད་ པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཕ་མཐའ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་མཐུན་པ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་སྟེ་རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །སེམས་ཅན་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་ནི་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཡང་དག་པར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་དབེན་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡུལ་མཐའ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱང་མཐའ་མེད་པས་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་དང་བཅས་པར་འབྱུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཇི་ལྟར་ལྡོག་ཅེ་ན། འགོག་པ་ལ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་ནི་འདུ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདུ་ཤེས་ནི་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་
Chinese
说了等等。菩萨于真谛精通，是获得见道，应如是连结。所谓“断除犹豫”，是与怀疑分离的同义词。声闻和独觉显现道时，则不如是。如何不显现他们的果实呢？菩萨精通智慧，如是行持。说了等等。精通是因为不执著于自身，因此称之为不颠倒，是这个意思。所谓智慧，即是精通，因为如实精通声闻等道的行相。如果执著于某事物，那不会变成它的自性。如果不是这样，那么清净的圣道执著于烦恼方面的特征，也会变成烦恼的自性了。那么应该学什么呢？为了遍知一切，说了等等。为了显示其不颠倒性，说了“如果”等等。学习是声闻和独觉的暖位等阶段的特征。不学习是与此相反，即对于所取等等在一切方面都没有显现执著，因此不学习这二者，他们的学习就是学习遍知一切。应如是连结。如是是了知独觉道的暖位阶段。那么菩萨如何为了使有漏和无漏减少和增多而学习呢？说了“色增长”等等。诸法多种多样，是感受等等。如是是了知顶位。那么执持什么呢？学习并且遍知一切也是执持。说了，因为内空性等等，对于色等等没有执著，学习是殊胜的自性。如是是不颠倒的忍位。什么是出离？即是不观待生等等，是
English
It is said and so on. A Bodhisattva who is skilled in truth is one who has attained the path of seeing, and this should be connected in this way. "Abandoning doubt" is a synonym for being free from hesitation. When the Hearer and Solitary Realizer manifest the path, it is not like that. How do they not manifest their fruits? The Bodhisattva, skilled in wisdom, acts in this way. It is said and so on. Being skilled is because one does not fixate on oneself, therefore it is called non-inverted, that is the meaning. Wisdom means being skilled, because one is truly skilled in the aspects of the path of Hearers and so on. If one clings to something, it will not become its own nature. If it is not like that, then the pure noble path, clinging to the characteristics of the side of afflictions, would also become the nature of afflictions. Then what should one learn? For the sake of all-knowingness, it is said and so on. In order to show its non-invertedness, it is said "if" and so on. Learning is the characteristic of the stages such as the Hearer's and Solitary Realizer's warmth stage. Not learning is the opposite of that, that is, there is no manifest clinging in all aspects to what is grasped and so on, therefore not learning these two, their learning is learning all-knowingness. It should be connected in this way. Thus, it is knowing the warmth stage of the Solitary Realizer's path. Then how does the Bodhisattva learn in order to decrease and increase what is with outflows and without outflows? It is said "form increases" and so on. The various dharmas are feelings and so on. Thus, it is knowing the peak stage. Then what is held? Learning and all-knowingness are also holding. It is said, because of inner emptiness and so on, there is no clinging to form and so on, learning is the nature of the supreme. Thus, it is the non-inverted patience. What is renunciation? That is, not looking at birth and so on, it is
Chinese
名为从一切分别中解脱之语。如是则于诸法之胜义不遍愚昧。如是即是宣说了知独觉道。此下当知菩萨众之道，是具有四谛之境。此乃从苦谛之所缘而言，即生起“色非智慧”等。其中，不缘色等及智慧之自性，是于苦谛知法之忍。不缘所依与能依之事物，是于苦谛知法。如何不是彼之自性耶？如是，色等与此智慧，与虚空界相同，因无自性故。如是即是于苦谛随知之忍。如何不是所依与能依之事物耶？如是，因非有故无差别，彼乃依赖差别之故。如是即是于苦谛随知。如是，于其他谛亦当随其所应而配以忍与知。如是，若尔，岂非仅是错乱亦从真实生起耶？从集谛之所缘而言，则说“诸所缘”等。所缘是计为所取之相，即色等。彼之自性是同类之相，即是能生起后时生者。所谓无边际，即是极生同类，是不断绝之语。有情是于执取之相中普皆分别之蕴等。其余诸句如前。若尔，岂非与虚空相同耶？则说“虚空”等。真实而言，是念及一切法以自相而空，故以一相为相。如是，因境无边故，智慧亦无边，故说“智慧”等。如是，由因生起之苦，如何止息耶？从灭谛之所缘而言，则说“想”等。想是于执取等之相中作意。
English
It is called the word of liberation from all discriminations. Such is not universally ignorant of the supreme Dharma. Thus, it is said that the path of the solitary Buddha is known. From here onwards, it should be understood that the path of the Bodhisattvas is the object of the four truths. For example, from the perspective of focusing on suffering, it arises such as "form is not wisdom." Among them, not focusing on the self-nature of form and so on and wisdom is the forbearance of knowing the Dharma in suffering. Not focusing on the object of support and supported is the knowledge of Dharma in suffering. How is it not its self-nature? Thus, form and so on and this wisdom are the same as the space element, because it is without self-nature. Such is the forbearance of knowing according to suffering. How is it not the object of support and supported? Thus, because it is non-existent, there is no difference, because it depends on the difference. Such is the knowledge according to suffering. Likewise, forbearance and knowledge should be applied to other truths as appropriate. If so, is it not that even mere confusion arises from reality? From the perspective of focusing on the origin, it is said, "all objects," and so on. The object is counted as the aspect of what is grasped, such as form and so on. Its nature is the aspect of the same kind, which is what causes the later arising to arise. What is called without end is the extreme birth of the same kind, which is the word of non-cessation. Sentient beings are the aggregates and so on that are universally conceived in the aspect of grasping. The remaining sentences are the same as before. If so, is it not the same as space? Then it says, "space," and so on. In reality, it is mindful that all dharmas are empty by their own characteristics, so they are characterized by one characteristic. Thus, because the object is infinite, wisdom is also infinite, so it says, "wisdom," and so on. Thus, how does the suffering that arises with cause cease? From the perspective of focusing on cessation, it says, "thought," and so on. Thought is thinking in the aspect of grasping and so on.
Tibetan
པ་ཡིན་ནོ། །ཚུ་རོལ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀུན་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རྣམ་པར་བཤིག་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བོར་ནས་སོ། །ཕ་རོལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའོ། །འདི་སྐད་དུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་གཏོགས་པ་གཞན་མེད་ལ་དེ་ཡང་གཉེན་པོ་མངོན་དུ་གྱུར་པས་བྲལ་བ་ལ་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཞེས་གྲགས་ཏེ། དེ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཁོ་ན་སྟོན་པའི་ཐུགས་དང་མཐུན་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གི་དོན་ནི་གོ་བར་ཟད་དོ། །ཇི་ལྟར་ན་བདག་ལ་སོགས་པར་དེ་ཉིད་འདི་ཤེས་པ་ཙམ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་འདུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་གཞན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ལམ་ལ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འདི་སྐད་དུ་གལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་དུས་མཐའ་ཡས་པ་ཞིག་ཏུ་བརྗོད་པར་གྱུར་ཀྱང་དེས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་འགྲུབ་པར་མི་སྤྱོད་དེ། དེ་ལས་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་དེ་དང་འབྲེལ་བ་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་ གཉེན་པོ་ཕན་ཡོན་ཆེ་བ་ཡིན་པས་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྤྱོད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་མཐོང་བ་དང་ཚེ་ཕྱི་མའི་ཡོན་ཏན་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །མཐོང་བའི་ལམ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།བམ་པོ་གསུམ་པ། འདི་མན་ཆད་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །བྱེད་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ལུང་བསྟན་པ་ཐོབ་པའི་བྱེད་པ་དེ་ནི། གང་ཚེ་ང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །མཐུན་པར་སྨྲ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་དུ་མི་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་དང་བཅས་པ་འདི་ཉིད་ལུང་བསྟན་པ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷག་མ་ནི་གོ་སླའོ། །མི་བརྫི་པའི་བྱེད་པ་ནི་འདི་འཛིན་པ་ལ་སོག་པ་ལ་ཞུགས་པ་ལ་དུག་ལ་སོགས་པས་མི་ཚུགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འཛིན་པ་ནི་ཚིག་གི་སྒོ་ནས་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སོ། །ཆུབ་བྱེད་པ་ནི་དོན་གྱི་སྒོ་ནས་དེ་ཁོ་ན་དང་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དག་གིས་སོ། །བར་ཆད་བྱེད་པ་མེད་པའི་བྱེ
Chinese
是这样的。“此岸”的意思是，具有一切烦恼的自性，是一切生起之处的同义词。“完全破除”的意思是舍弃。“彼岸”的意思是完全清净。如是说，痛苦的因唯有颠倒，而这也因对治现前而远离，被称为完全清净。因为安住于此者，唯有与开示的意趣相合而行，所以这样宣说。凡是等等的词义，仅是容易理解而已。如果像我等一样，仅仅知晓此即是烦恼，那是因为成为应被认识的、受他者支配的缘故吗？从以道为所缘的角度来说，则说了“如果”等等。如是说，如果世尊将有情等等的名词，说至无边际的时间，但那也不能很好地成就对有情等等的认知，因为不是从那产生，并且与那的关联没有很好地成立的缘故，如是之前已经说过了。了悟有情等等无生，那本身 是对治，利益巨大，因此说了“此是”等等。意思是认为，那样的行为是见道和来世功德生起之因。见道已经宣说完毕。第三品。从这以下是修道和修行。修行也分三种。获得授记的修行是，何时我等等将会出现。此与的意思是，是修道所摄的意思。将随顺宣说，是因为不会说其他的缘故，因为具有不生之法的忍耐，这本身是获得授记之因的缘故。其余容易理解。不被侵损的修行是，因为此执持者等等进入之后，不会被毒等等所侵，因此说了般若波罗蜜多等等。执持是，从词句的角度信解作意。证悟是，从意义的角度，以那本身和信解作意等。没有障碍的行
English
It is so. "This shore" means that it is synonymous with the nature of all defilements, the source of all arising. "Completely destroyed" means abandoned. "The other shore" means completely purified. It is said that the cause of suffering is only perversion, and this is also called complete purification because it is separated by the manifestation of the antidote. Because those who abide in it only act in accordance with the intent of the teaching, it is said so. The meaning of the words such as "whoever" is only easy to understand. If, like us, we only know that this is defilement, is it because it has become something to be recognized and controlled by others? From the perspective of focusing on the path, "if" and so on are mentioned. It is said that even if the Blessed One speaks of the term sentient beings, etc., for an infinite amount of time, it will not be able to achieve a good understanding of sentient beings, etc., because it does not arise from that, and the connection with that is not well established, as has been said before. Realizing that sentient beings, etc., are unborn, that itself is an antidote, with great benefits, so "this is" etc. is said. It means that such behavior is the cause of the arising of the qualities of the path of seeing and the future life. The path of seeing has been explained. Third chapter. From here onwards is the path of cultivation and practice. There are three types of practice. The practice of obtaining prediction is when I, etc., will appear. This and means that it is included in the path of cultivation. It will be said in accordance because it will not say anything else, because it has the patience of the unborn Dharma, this itself is the cause of obtaining prediction. The rest is easy to understand. The practice of not being damaged is because after this holder, etc., enters, it will not be invaded by poison, etc., so the Prajnaparamita, etc., is said. Holding is to believe and pay attention from the perspective of words and sentences. Realization is from the perspective of meaning, with that itself and believing and paying attention, etc. Unobstructed conduct