Tibetan
གང་ཞིག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེ་ནི་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཚིག་ལྷག་མ་ཡིན་ཏེ། བྱིས་པས་དམིགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེས་སྒྲོ་བཏགས་པས་དབེན་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ཁོ་ན་དོན་དམ་པའི་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་ལ་མཚན་མར་བརྗོད་པའི་འབྲེལ་པ་དེ་ནི་མེད་ཅེས་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་བཏགས་པ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་མེད་པའི་སྒྲ་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། མེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཐ་དད་པའི་ཆོས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཇི་ལྟར་ན་འདི་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་སྔར་བཤད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལས་ཤཱ་རིའི་བུ་གཟུགས་ནི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ཏེ་སྔ་མ་ཁོ་མ་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པ་ལྷུར་ལེན་པ་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བྱིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་མ་རྟོགས་པའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རྣམ་པས་བསྒྲུབ་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པའི་ཆོས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བརྟག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མིང་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་བརྟགས་ནས་ཞེས་བྱ་ བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། མིང་དང་གཟུགས་སུ་མངོན་པར་ཞེན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བརྟགས་ནས་ཅི་ཞིག་བྱེད་ཅེ་ན། མེད་དང་ཡོད་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མེད་པ་ནི་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཡོད་པ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཐའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །བྱེད་པ་ནི་སློང་བར་བྱེད་པ་སྟེ། མཐའ་གཉིས་ལ་ཆགས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱོན་ཆགས་པ་ཉིད་ཡིན་པར། ཡོད་དང་མེད་པ་འདི་གཉིས་མེད་པའི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །འདི་སྐད་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་ཇི་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ
Chinese
说了“什么是不存在的”。“那是存在的”这句话是多余的，因为凡是孩童所执着的对境，都是虚构的对境，因此他们认为唯一与虚构分离的自性才是真实的。说了“对于此，称之为名称的关联是不存在的”。因为如此，法不是如其所诠释的那样存在，所以才说不存在的语词。如是，它不是存在的，因此才说是不存在的。这是在分别念不存在。如果色等种种差别的法不是存在的吗？如果这样，这怎么会是不存在呢？不是的，因为色等自性是空性的，就像之前所说的那样。如薄伽梵母经中，舍利子，色是内空性，因此是不存在的等等。蕴等是分别念所执着的对境，应当理解为致力于极力确立前者。为了显示这一点，说了“孩童们认为那是”。孩童是指不了解法之自性者。“那是”是指以如前所说的方式确立，色等差别之法是不存在的意义。考察是指考察名和色等本身。这是“考察之后”的同义词，是对名和色显现执着的分别念。这样考察之后会做什么呢？说了“成为不存在和存在”。不存在是诽谤的自性。存在是增益边的体性。成为是引发，是对二边生起执着的分别念。为了说明这本身就是自性上的过失，说了“存在和不存在，这二者是不存在的法”。意思是说，因为色等不是真实存在的，所以对于它们，先有增益，然后才有存在和不存在的分别念，怎么会变成不颠倒的体性呢？无论如何。
English
It is said, "What is non-existent." The statement "That exists" is redundant, because whatever objects are grasped by children are fabricated objects. Therefore, they think that only the nature that is separate from fabrication is truly existent. It is said, "For this, the connection called name is non-existent." Because of this, the dharma is not existent as it is described, so the word 'non-existent' is spoken. Thus, it is not existent, therefore it is said to be non-existent. This is discriminating non-existence. If form and other various differentiated dharmas are not existent, how can this be non-existent? No, because form and other natures are empty, just as previously stated. As in the Bhagavati Sutra, Shariputra, form is empty of inner emptiness, therefore it is non-existent, and so on. The aggregates and others are objects grasped by discrimination, and it should be understood that one is dedicated to diligently establishing the former. To show this, it is said, "Children think that is." 'Children' refers to those who do not understand the nature of dharma. 'That is' refers to establishing in the manner previously stated, the meaning that differentiated dharmas such as form are non-existent. 'Examination' refers to examining names and forms themselves. This is a synonym for "after examination," which is the discrimination of clinging to the appearance of names and forms. After examining in this way, what will be done? It is said, "Becoming non-existent and existent." Non-existence is the nature of slander. Existence is the nature of the extreme of superimposition. 'Becoming' is causing, which is the discrimination of attachment arising to the two extremes. To explain that this itself is a fault in nature, it is said, "Existence and non-existence, these two are non-existent dharmas." It means that because form and others are not truly existent, so for them, first there is superimposition, and then there is discrimination of existence and non-existence, how can it become an undeluded nature? In any way.
Tibetan
་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི་ཡུལ་དང་དུས་དང་རྣམ་པ་ལ་ལྟོས་ནས་མེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པའམ་མ་ཡོད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དོན་དམ་པ་བ་ཡིན་པར་འོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཀྱང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁམས་གསུམ་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བགེགས་མ་རུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་མི་ཤེས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་ན་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བགེགས་ཡིན་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་རྟོག་པ་ཡོད་ཀྱང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཇི་ཙམ་དུ་བསྒྲུབས་པས་སྐྱོན་མེད་པའི་ཀོ་འཕང་དང་འགལ་བ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་ལྡན་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་མོས་པ་མེད་པར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་བྲལ་ན་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐ་སྙད་ལ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱིས་སྟོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་དད་པར་མི་བྱེད་པ་ནས་བྱང་ཆུབ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱིས་སྟོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་དད་པར་མི་བྱེད་ན་དེ་དག་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་ གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་ལ་མི་གནས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་སུ་མ་བཤད་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྔ་མ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཤུགས་ཀྱིས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་དང་མཐུན་པར་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱ་སྟེ། གཟུང་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་གང་ཞིག་ངེས་པར་འབྱུང་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་གིས་འདི་ཤེས་ངེས་པར་འབྱུང༌། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་གིས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་འདི་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་པར་ཤེས་པ་དེས་ནི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་གི་གཉེན་པོ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཁམས་གསུམ་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟ་བུ་ནི་གཟུང་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་བཤད་པ་དང་འཆད་པར་འགྱུར་བས་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་ཙམ་དུ་ཟད་ན་དེ་ཇི་ལྟར་ན་དེ་ལ་བདག་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་སྙམ་དུ་དོགས་པའི་སྐབས་འཛིན་པར་རྟོག་པ་དག་པོ
Chinese
对于不存在的事物，依赖于处所、时间和形态而妄想为不存在，或者妄想为不存在，是不适宜作为究竟真实的。颠倒见也是完全不了解一切烦恼和清净的自性，因此被说是从三界中必定解脱的凶恶障碍。这是不了解一切烦恼和清净而妄想。对此，如果有人问：既然是必定解脱的障碍，即使有对存在和不存在的妄想，那么做了多少布施等波罗蜜多，也只是没有过失的铠甲，没有相违之处。那不是的。因为与如上所说的颠倒见相应的人，如果不信一切法无我，就无法安住于布施等波罗蜜多。如果远离三轮清净，就不能依赖布施等波罗蜜多的名言。如果不相信“色即是空”直到“菩提即是空”，那么他们就不是安住于布施波罗蜜多，等等。
English
It is not appropriate to regard the non-existent as ultimately real by imagining it as non-existent or imagining it as non-existent depending on place, time, and form. Perverted views are also said to be fierce obstacles to liberation from the three realms because they are the very nature of not fully understanding all defilements and purifications. This is imagining without understanding all defilements and purifications. If someone asks, "Since it is an obstacle to definite liberation, even if there is imagination of existence and non-existence, then how much generosity and other perfections are accomplished, it is only a flawless armor and there is no contradiction?" That is not the case. Because those who are endowed with the aforementioned perverted views cannot abide in generosity and other perfections without believing that all dharmas are selfless. If one is separated from the purity of the three spheres, one cannot rely on the term "perfection" such as generosity. If one does not believe that "form is empty of form" up to "enlightenment is empty of enlightenment," then they are not abiding in the perfection of generosity, and so on.
Tibetan
་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་བསལ་བའི་ཕྱིར། གང་འདིར་ཕུང་པོ་ལྔ་དག་སྒྱུ་མ་འདྲར་ཤེས་ཤིང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་སྐད་དུ་གང་ཟག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྔར་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང་ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱང་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་འདི་དག་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བ་ཁོ་ནར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྱུ་མ་སྨོས་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་སྣང་བ་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྟེ་གལ་ཏེ་དེ་དག་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་བ་འོ་ན་ནི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མེད་པ་ལས་སྣང་བའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ཏེ། འདྲ་བའི་གཞི་ནི་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཐ་དད་དོ་ཞེ་ན། སྒྱུ་མ་གཞན་དང་ཕུང་པོ་གཞན་དུ་མི་བྱེད་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དང༌། སྒྱུ་མ་ནི་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་སྨོས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་བརྟགས་པ་ཙམ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་འདོད་པ་དངོས་པོར་ཡོད་དོ་སྙམ་ དུ་སེམས་པ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་སྒོ་ནས་བསལ་བའི་ཕྱིར་སྣ་ཚོགས་འདུ་ཤེས་བྲལ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །སྣ་ཚོགས་ཉིད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ནི་བདག་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་མང་པོར་འདོགས་པ་སྟེ་དེ་དང་བྲལ་བའོ། །གཟུང་བ་མེད་ན་དེ་འཛིན་པ་མི་འཐད་པས་དེ་ཙམ་ལ་ཡང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སེམས་ཙམ་བརྟེན་ནས་ཕྱི་རོལ་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཤེས་པར་བྱ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དམིགས་ནས་སུ། །སེམས་ཙམ་ལས་ནི་བཟླ་བར་བྱ། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མེད་པས་ཉེ་བར་ཞི་བར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མ་ནི་གོ་སླའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདིས་ནི་ཕུང་པོ་འཁྲུལ་པ་ཙམ་དུ་རབ་ཏུ་བསྟན་པས་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་ཡང་རིགས་པར་བྱའོ། །ཇི་ཙམ་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ལ་ལྟོས་ནས་དངོས་པོའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་བརྟགས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་དེ་ལྟར་མོས་པར་དཀའ་བའི་ཤེས་རབ་བསྟན་པ་ལ་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། དགེ་བའི་བཤེས་དང་ལྡན་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདིས་ནི་རྒྱུ་གཉིས་ཀྱིས་ན་འཇིགས་པ་མེད་པར་བཤད་དེ། རྟེན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་ལྷག་མཐོང་དང་ལྡན་པ་ཉིད་
Chinese
为了通过彻底阐述来遣除，其中说到“在此五蕴当知如幻化”，等等。这是说，因为以一切方式先前已经遮止了人，并且蕴也离开了自己的自性，所以菩萨应当了知这些仅仅如同幻化。说幻化是为了近似地表示从非有而显现。如果，假如它们如同幻化，那么就不是一切自体从无而显现的体性，因为相似的基础稍微有些不同。回答说：“幻化非异蕴亦然”，等等。这是说，蕴等等和幻化，因为在一体的错觉的自性中没有差别。举例说明是为了参照世间的共称，这是他的想法。为了通过两种方式遣除，即认为“我”等等只是假立的执著之相，以及认为事物存在而生起的执著之相，所以说了“远离种种想”等等。种种之想就是将我等等安立为多种，也就是远离它。如果没有所取，那么执著它是不合理的，因此仅仅对它也显现执著之相，如所说：“唯心所依故，应知外无体，如是缘真如，从唯心遣除。”因此，由于没有颠倒，所以安乐寂静地行持。其余部分容易理解。因此，通过这个彻底阐述了蕴仅仅是错觉，从而宣说了依他起的自性，同样也应当推及其他。凡是依赖世间俗谛，从事物方面进行阐述的，那一切都是遍计所执。如果有人问，对于如此难以信受的智慧的阐述，难道不会感到害怕吗？回答说：“具足善知识”，等等。这说明通过两种原因而没有恐惧，从依仗的力量来说，是因为具足善知识。从自己智慧的力量来说，是因为具足胜观。
English
In order to eliminate through thorough explanation, it is said, "Here, the five aggregates should be known as like illusions," etc. This means that because the person has been previously prohibited in all ways, and the aggregates are also devoid of their own nature, Bodhisattvas should know these to be just like illusions. Saying illusion is to approximate the appearance from non-existence. If, supposing they are like illusions, then it is not the nature of all self-existence appearing from nothing, because the basis of similarity is slightly different. The answer is, "Illusions are not different, nor are the aggregates," etc. This means that the aggregates, etc., and illusions, are not different because they are of the nature of a single delusion. Giving examples is to refer to worldly conventions, this is his idea. In order to eliminate through two ways, namely, the aspect of grasping that "I," etc., are merely imputed, and the aspect of conception that arises from thinking that things exist, therefore it is said, "Free from various thoughts," etc. The thought of variousness is to establish I, etc., as many, that is, to be free from it. If there is no object to be grasped, then grasping it is unreasonable, therefore, even to that extent, the aspect of grasping appears, as it is said, "Because it relies only on mind, one should know that there is no entity outside. Likewise, by focusing on Suchness, one should eliminate it from only mind." Therefore, because there is no reversal, one practices peacefully and quietly. The rest is easy to understand. Therefore, through this, by thoroughly explaining that the aggregates are merely illusions, the nature of other-powered is explained, and the same should be applied to others. Whatever relies on worldly conventions and is explained from the aspect of things, all of that is completely imputed. If someone asks, wouldn't one be afraid of the explanation of such wisdom that is difficult to believe? The answer is, "Possessing a virtuous friend," etc. This explains that there is no fear through two causes, from the power of reliance, it is because of possessing a virtuous friend. From the power of one's own wisdom, it is because of possessing insight.