Tibetan
མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །བསྡུས་པའི་དོན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལ་རྟེན་མོའི་གནས་སྐབས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་སེམས་ཙམ་གྱི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྡུལ་ཕྲར་བ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡང་གནས་ཏེ་དམིགས་པའི་ཡུལ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་ཡོད་པ་མིན་པའམ་མི་སྣང་སྟེ་དེ་ནི་ཡང་དག་པར་ན་རིགས་པ་དང་ལུང་གི་སྒོ་ནས་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་དག་ཐོག་མ་དང་དབུས་དང་ཐ་མ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཡན་ལག་དུ་མའི་ ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང་དེ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཡན་ལག་ཅན་ལ་སོགས་པ་གཅིག་པུ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པ་ན་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དམིགས་པ་ན་ནི་ཡན་ལག་དུ་མ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་གཅིག་པུ་རང་གི་བདག་ཉིད་ཙམ་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་དུ་མ་ཉིད་ཉམས་པ་མེད་དོ། །ཕན་ཚུན་འདྲེས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོར་སྣང་བའི་དུ་མ་ནི་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་གཅིག་འགྱུར་ན་ཡང་ཐམས་ཅད་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་དེ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་སྟེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཕན་ཚུན་ཡན་ལག་ཐ་དད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ལ་དེའི་གཅིག་པ་ཉིད་མངོན་དུམ་གྱིས་གཟོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡན་ལག་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཡན་ལག་ཅན་ཞིག་རབ་ཏུ་གྲུབ་པར་རྟོག་ན་ནི་དུ་མ་ཉིད་ཉམས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །རིའི་གློ་ལ་འཇུག་པའི་མེ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རིའི་བདག་ཉིད་མེད་སྣང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡན་ལག་ཅན་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པ་དང་འབྲེལ་བ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་རྟགས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ལ་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་འབྲེལ་བ་རྟོགས་པ་མེད་པར་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་བ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རིའི་བདག་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མ་ཡིན་པའི་རྣམས་པར་སྣང་བ་དག་ལ་ཡང་འཇུག་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་མཐོང་བ་ཉིད་ལ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་བློ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དང་དེ་ལས་གཞན་པའི་གཅིག་པུའི་ངོ་བོ་ཡང་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འོན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་བསགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཆ་ཤས་མེད་པའི་བདག་ཉིད་རྣམས་ཀྱང་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་ན་ཡིན་ལག་མེད་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་གཟུགས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་དམིགས་ཏེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རགས་པར་སྣང་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རགས་པ་ནི་ཕྲ་མོ་བསགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་གྲུབ་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱང་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་རགས་པ་དག་འབྲེལ་པ་མི་རྟོག་པའི་ ཕྱིར་རོ། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་གྲུབ་ན་དེ་བསགས་པའི་བདག་ཉིད་རགས་པ་རབ་ཏུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡན་ལག་མེད་པ་རྣམས་ལ་བསགས་པ་མི་འགྲུབ་པའི་ཡང་ཕྱིར་ཏེ། དབུས་ན་འདུག་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་ལྟོས་ནས་ཕྱོགས་དང་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ན་གནས་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་བསགས་པ་ཡིན་ན། དེ་ཡང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཆ་ཤས་མེད་པ་ལ་ཕྱོགས་དང་ཡུལ་ཐ་དད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་མི་འཐད་དོ། །ཕྱོགས་དང་ཡུལ་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཅིག་ཁོ་ནར་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཐམས་ཅད་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་མཐོང་བ་ཙམ་ཡང་མེད་ན་རགས་པའི་རྣམ་པ་སོ་སོར་ངེས་པས་དེ་ལས་གཞན་པའི་དོན་བྱེད་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། མཐོང་བ་དང་དོན་བྱེད་པ་དག་ཀྱང་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ལ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ནི་དབང་པོས་མི་སོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྒྲིབ་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་བྱེད་པར་ཡང་རབ་ཏུ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་དང་དུ་མ་ལས་མ་གཏོགས་པ་གང་གིས་ན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་ཡོད་པར་འགྱུར་བའི་རྣམ་པ་གཞན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་གཉིས་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བས་རྣམ་པ་གཞན་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་དང་མི་ལྡན་ན་དེ་ལ་རྟེན་ཅིང་དམིགས་པ་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡང་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་རྣམས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རིམ་གྱིས་གཅིག་དང་དུ་མའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བའི་ཡང་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་གནས་བསལ་ནས་འགོག་པའི་བདེན་པར་བསྡུས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གནས་བསལ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །ཆོས་ཀུན་ལ་མི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་སྟེ། ཡང་དག་པར་ན་དེ་དག་ཀྱང་གསུང་བ་མེ
Chinese
如是宣说了“无”等。色等为苦谛与集谛所真实摄持。摄持之义为，彼菩萨于依处之时，显现为色等，仅是心之相状，微尘等之色，亦具无常等之相，然所缘之境，微尘许亦非有，或不显现，是乃真实，以理与教证之门不应理故。色等远离一与多之自性，如是，彼等以初始、中间、结尾等之差别，显现为多支分之自性，且除此之外，亦不现见具有支分等之唯一者，故非为自性唯一。然若缘念，则因唯一者安住于仅是自身之体性，而多体性亦无损。显现为互不混杂之体性的多者，不应变为一，以过于极端之故，且若一变，则一切皆变。以比量之门亦不成彼为一，以蓝色等显现为互相支分各异之自性，故其一性为现量所遮止。若思择有异于支分之有支分者极成立，则已显示多体性亦无损。如火入山腰，以比量极成立之故，山之自性非显现为无，以显现为非彼之相故。无有支分之显现，与关联极成立之相亦少许亦无，且无有了知相与有相之关联，亦不容许比量，故山之自性非显现，以亦入于显现为非彼之相者，故为错乱。彼生起之因亦是蓝色等彼等本身，以见彼本身即生起非为异体之识，且亦见有异于彼之唯一体性故。若谓蓝色等乃是微尘之积聚，
English
Thus, "non-existence" and so forth are spoken of. Form and so forth are truly encompassed by the truths of suffering and origin. The meaning of encompassed is that, for that Bodhisattva, at the time of reliance, what appears as form and so forth is merely the aspect of mind, and the form of particles and so forth also possesses aspects such as impermanence, but the object of focus, even a particle, is not present or does not appear. This is indeed true, because it is unreasonable through the means of reason and scripture. Form and so forth are devoid of the nature of one and many. Thus, they appear as the nature of many limbs with distinctions such as beginning, middle, and end, and apart from that, even a single entity possessing limbs and so forth is not seen, so it is not a single nature. However, if there is focus, then because the single entity abides only in its own essence apart from many limbs, the nature of multiplicity is not diminished. The many that appear as natures that do not intermingle with each other should not become one, because it would be too extreme, and if one changes, then everything changes. Even through the means of inference, it is not established as one, because blue and so forth appear as the nature of mutually distinct limbs, so its oneness is obstructed by direct perception. If one considers that an entity possessing limbs that is distinct from the limbs is thoroughly established, then it has already been shown that the nature of multiplicity is not diminished. Because fire entering the mountainside is thoroughly established by inference, the nature of the mountain is not apparent as non-existent, because it appears as a form that is not that. There is not even a little sign of the connection with the non-manifest possessor of limbs being thoroughly established, and also without understanding the connection between the sign and the signified, inference is not allowed, so the nature of the mountain is not apparent, because it also enters into those that appear as forms that are not that, so it is mistaken. The reason for its arising is also those very blue and so forth, because upon seeing that itself, a cognition that is not different arises, and also because one sees a single entity that is different from that. If it is said that blue and so forth are an accumulation of particles,
Chinese
不是这样的。因为对于无分微尘的自性也不生起分别。在显现蓝色等时，丝毫也见不到无有支分的微尘之色，因为知道蓝色等显现为粗大的自性。如果说，粗大是细微的积聚先行，因此如果成立粗大，那么微尘也成立。不是这样的，因为对于微尘和粗大之间的关联不生起分别。如果微尘成立，那么积聚它的自性粗大就会极度成立，否则不是这样。又因为对于无有支分者来说，积聚不成立。如果从安住于中央的微尘来看，安住在不同方向和处所的微尘是积聚，那么对于无分微尘来说，方向和处所不同是不可能的，因此不合理。如果方向和处所是同一个，那么所有的微尘都融入一个微尘中，因此对于蓝色等连见都不可能有，那么对于粗大的形相分别确定，更不用说从它产生其他的作用了。因为见和作用都极度成立，而微尘是根识不能领受的，并且对于遮蔽等的作用也极度不成立。除了一个和多个之外，以什么方式蓝色等事物才能存在呢？没有其他的形态存在，因为这两者是互相矛盾的，是区分其他形态的特征。这样，如果不具备色蕴的特征，那么要知道依赖于它的受等也同样不具备特征，因为心和心所显现为蓝色等，如前所说次第，也远离一个和多个的形态。这样，在排除了色等自性的处所之后，为了排除包含在灭谛中的真如等自性的处所，所以宣说了“彼”等。“彼”是指菩萨。所谓“不住一切法”，是指对于真如等自性的所有法都没有显现的执着。真实而言，那些也是没有宣说的。
English
It is not like that. Because no conceptualization arises regarding the nature of indivisible atoms. When blue and so forth appear, not even a little of the form of indivisible atoms is perceived, because it is known that blue and so forth appear as coarse natures. If it is said that the coarse is preceded by the accumulation of the subtle, therefore if the coarse is established, then the atom is also established. It is not like that, because no conceptualization arises regarding the connection between atoms and the coarse. If the atom is established, then the coarse, which is the nature of its accumulation, will be extremely established, otherwise it is not so. Also, because accumulation is not established for those without limbs. If the atoms residing in different directions and places are accumulated in relation to the atom residing in the center, then it is not reasonable because it is impossible for indivisible atoms to have different directions and places. If the direction and place are the same, then all the atoms are absorbed into one atom, therefore there can be no seeing of blue and so forth, then what need is there to mention the arising of other functions from the distinct determination of the coarse form? Because seeing and function are extremely established, but the atom is not apprehended by the senses, and also the function of obscuration and so forth is extremely not established. Apart from one and many, by what means can blue and so forth exist as things? There is no other form of existence, because these two are mutually contradictory and are the characteristics that distinguish other forms. Thus, if it does not possess the characteristics of the form aggregate, then it should be known that feeling and so forth, which depend on it, are also devoid of characteristics, because mind and mental factors appear as blue and so forth, and as previously stated in order, they are also devoid of the form of one and many. Thus, after eliminating the place of the nature of form and so forth, in order to eliminate the place of the nature of suchness and so forth, which is included in the truth of cessation, "that" and so forth are proclaimed. "That" refers to the Bodhisattva. The so-called "not abiding in all dharmas" means that there is no manifest attachment to all the dharmas of the nature of suchness and so forth. In reality, those are also not proclaimed.