Tibetan
་བེམས་པོའི་བདག་ཉིད་ཡུལ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་རྟོགས་པ་མེད་པར་དེ་ལྟ་བུ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་བེམས་པོའི་བདག་ཉིད་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་མི་འདོར་བ་ཡིན་པས་འཛིན་པ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་འགྱུར། འོན་ཏེ་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉམས་ན་རང་གིས་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནར་སྐྱེ་བས་དེའི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་ནི། འཛིན་པ་དེའི་ངོ་བོ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་མི་འདོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རང་དབང་དུ་རིག་པ་ཡང་གཞན་ལ་རག་ལས་ཏེ་སྐྱེ་བར་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ངས་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་པོ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོངས་བ་རང་དབང་ཅན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེའི་རྟགས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་སློབ་པའི་རྟོག་པ་བཞིན་ཏུ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཚད་མས་གནོད་པའི་ཡང་ཕྱིར་ཏེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་ནི་གཞན་གྱི་བྱེད་པས་དབེན་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ནི་སྣང་བ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་རག་ལས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་དེ་གཉིས་ཀྱང་རང་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པས་འཛིན་པ་པོ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་གཞན་བརྟག་པའི་ཚེགས་དབྱུང་བ་ནི་མི་དགོས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་བས་ན་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་ལ་གཟུང་བ་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་དུ་ཟད་མོད་ཅེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཕན་ཚུན་འགལ་ བའི་ཕྱིར་ཏེ། ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་ནི་རྟོགས་པར་མ་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ལ་གཟུང་བ་ཉིད་ནི་རྟོགས་པར་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་དེ་དག་གཅིག་ལ་གཅིག་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་དེ་ལས་བྱུང་བ་དང་འདྲ་བ་དག་གིས་ཀྱང་དེ་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤིན་ཏུ་མངོན་སུམ་དུ་མ་གྱུར་པ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་འདྲ་བ་དག་ཏུ་རབ་ཏུ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བར་སོ་སོར་ངེས་པ་ནི་རང་གི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་དེ་ལ་རག་ལས་ཏེ་འབྱུང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བསལ་བའི་ཕྱོགས་ལ་ལན་འདེབས་པའི་ཡོངས་སུ་ངལ་བ་ནི་དོན་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་དག་ནི་གྲགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་དང་ནང་གི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་སིམ་པ་ལ་སོགས་པའི
Chinese
如果说，因为不应断除顽固自性的所有境，那是不对的。因为如果不能领悟到它们之间的关联，那种情况是不可能出现的。如果境的顽固自性是不舍弃自己的体性，即使有执著，又怎么能知道呢？然而，如果它的自性消失，就只会产生自己所领悟的自性，因此要断除它的形态吗？如果说是这样，那么就只会变成产生执著的体性。这也不是不希望的，因为也承认自主的觉性也依赖于他者而产生。如果说，因为执著于“我知道”的“我”，所以体验到的蓝色等形态不是自主的，那是不对的。因为没有那样体验的分别念，不是以那个标志来跟随的，就像学习的分别念一样，因为不是量，而且也是被量所损害的。因为显现为蓝色等，是显现为远离他者的作用。所有世俗的言说都仅仅依赖于显现和分别念，而这两者都是自证的特征，因此不需要费力去考察隐蔽的执著者的他者。如果因此执著的形态是显现的，而被执著的是隐蔽的，那是不对的。因为是相互矛盾的。隐蔽的本身就是没有被领悟的形态，而被执著的本身就是被领悟的自性，因此它们怎么会变成一个呢？如果外境是隐蔽的，那么体验即使是由与它相似的事物产生的，也不能成为执著它的原因。因为极不显现的事物，不能完全成为与产生者相似的事物。对体验的各自确定，仅仅依赖于从自己的因产生的那个事物而产生。因此，对于自己所破除的方面，回答的全部努力是没有意义的。如果说，所执和能执的那些特征仅仅是名声，即外部和内部的蓝色等和寂静等
English
If you say that it is not appropriate to cut off all objects of inert nature, that is not the case. Because such a thing is impossible without understanding the connection between them. If the inert nature of the object does not abandon its own essence, how can it be known even if there is attachment? However, if its own essence disappears, it will only give rise to the nature of its own understanding, so is it to cut off its form? If you say so, then it will only become the nature of generating attachment. This is not undesirable either, because it is also admitted that autonomous awareness also depends on others to arise. If you say that because of clinging to the "I" of "I know", the forms such as blue that are experienced are not autonomous, that is not the case. Because the conceptualization without such experience is not followed by that sign, just like the conceptualization of learning, because it is not valid, and it is also harmed by validity. Because appearing as blue etc., it appears as being devoid of the action of others. All worldly expressions depend only on appearance and conceptualization, and these two are the characteristics of self-awareness, so there is no need to bother to examine the other of the hidden holder. If therefore the form of attachment is manifest and the object of attachment is hidden, that is not the case. Because they are contradictory to each other. The hidden itself is the form that has not been understood, and the object of attachment itself is the nature that has been understood, so how can they become one? If the external object is hidden, then the experience, even if it is produced by things similar to it, cannot be the cause of clinging to it. Because things that are extremely unmanifest cannot completely become things similar to the producer. The respective determination of experience depends only on the thing that arises from its own cause. Therefore, all the effort to answer the side that one has refuted is meaningless. If you say that those characteristics of the object of attachment and the subject of attachment are only fame, that is, external and internal blue etc. and tranquility etc.
Tibetan
་ཚོར་བ་དག་ནི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་དང་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བ་ལང་གི་རྭ་ལྟ་བུར་ཕན་ཚུན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་བྱེད་པས་སྟོང་པ་དེ་དག་ནི་དུས་གཅིག་ཏུ་སྣང་བས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་སོ་སོར་ངེས་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཚོགས་པ་སྔ་མ་ལས་སོ་སོར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་གྲུབ་ན་ནི་དུས་གཅིག་ཏུ་སྣང་བ་འདི་ག་ལས་ཡིན་ཞེས་དྲིས་ན་ཚོགས་པ་སྔ་མ་ལས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་པར་ཞེན་པ་ལས་ནང་གི་མྱོང་བ་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་འགྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དཀར་པོའི་བདག་ཉིད་ལ་སེར་པོར་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་གཞན་དུ་སྣང་བས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཕལ་ཆེར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔོན་མ་ཤེས་པ་ལས་ནང་གི་རིག་པའི་དུས་ཁོ་ན་ན་སྣང་བའི་ཕྱིར་གཟུང་བ་ཉིད་ཡིན་ལ་སིམ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རང་གི་རྒྱུད་ལ་མ་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་སྔོན་པོའི་ངོ་བོ་ལ་ཡང་མི་གསལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་པོའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པར་འོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་དང་འགལ་བའི་ ཕྱིར་སིམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་རྟག་ཏུ་རྟོག་པར་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་དམ་རྟོགས་པར་མ་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་དམ་དེ་གཉི་གའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཡང་མཐོང་བར་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་ལས་ཐ་དད་པར་མཐོང་བར་གྱུར་པ་སྣང་བའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་རྣམ་པ་གཞན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་མང་དུ་བརྗོད་པས་ཆོག་གོ །དེར་རྟོག་པ་ལས་མ་གཏོགས་པ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་དུ་རྟོག་པ་དང་སྣང་བ་ལ་ཡོད་པ་དག་གསལ་བ་དང༌། ཅིག་ཤོས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ནི་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་རྒྱུ་སོ་སོར་ངེས་པ་ནི་གོང་དུ་ཕལ་ཆེར་བཤད་ཟིན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མ་མཐོང་བ་བརྟགས་པ་ནི་དོན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་རྒྱས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གསུང་རབ་ཁ་ཅིག་ལས་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཐ་སྙད་གདགས་པ་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལ་ཞེན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་གདུལ་བྱའི་ངོར་མཛད་པ་ཡིན་པས་དེས་ཀྱང་འཁྲུལ་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟས་བས་ན་ཇི་སྐད་
Chinese
如果说，各种感觉是因为了知境和有境的自性之故。这和道理不相符，就像牛角一样，那些互相完全执持的作用空无，因为同时显现，所以不应许所取和能取的实物各自确定。如果说从先前的集合中各自确定。不对，因为没有作用本身就没有差别之故。如果境和有境本身成立了那些差别，那么如果问同时显现这是从哪里来的，就应当说从先前的集合而来。尤其从执著而成立内在的体验为能取也不对，因为那就像以白色的自性知道为黄色一样，被其他的显现所损害之故，这已经大致说过了。如果说蓝色等等是从先前不了解，只在内在的明觉时分显现的缘故是所取本身，而平静等等是因为在自己的相续中没有不了解的缘故，以自明觉的相状是能取本身。不对，因为同样的，蓝色的体性也没有不明显的缘故。蓝色形象的显现是不应许成为隐蔽的，因为那和变成其他相违的
English
If it is said that the various feelings are because of realizing the nature of object and subject. This is not in accordance with reason, like a cow's horn, those that are empty of the function of completely grasping each other appear simultaneously, so it is not appropriate to ascertain the objects of grasping and grasper separately. If it is said that they are determined separately from the previous collection. No, because there is no difference due to the absence of function itself. If the difference between object and subject is established, then if asked where this simultaneous appearance comes from, it should be said that it comes from the previous collection. Moreover, it is not correct to establish the inner experience as the grasper from attachment, because it is harmed by other appearances, just as knowing the nature of white as yellow, which has been mostly said. If it is said that blue and so on are the objects of grasping because they appear only at the time of inner awareness from not knowing before, and calmness and so on are the graspers by the characteristic of self-awareness because there is nothing unknown in one's own continuum. No, because in the same way, there is nothing unclear about the nature of blue. The appearance of the blue image should not be hidden, because it contradicts becoming other
Tibetan
བཤད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ན་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པས་དབེན་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཇི་ལྟར་འཁོར་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཟས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ་སྤྱད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འདོད་པ་ནི་དེ་དག་ལ་མངོན་པར་འདོད་པ་སྟེ་འཇིག་ཚོགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ང་དང་ངའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་ཞེན་པས་སོ། །འཁོར་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོག་པ་སྔ་མའི་དབང་གིས་བདག་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པས་འཇུག་པ་ཉིད་འཁོར་བ་ཡིན་པར་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་ནི་དེའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཕྱིར་མ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་གཞན་ནི་འཆིང་བ་འདི་ཡང་ནམ་མཁའ་ལ་མདུད་པ་འདོར་བ་དང་འདྲ་བས་བདག་དང་ གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་དང་བདག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་སོ། །ཡང་དག་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་སྟོང་པ་ཡིན་གྱི་གང་ཟག་དང་བྲལ་བ་ཙམ་ཡིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ལོག་པར་ཞེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བཅིངས་པ་ཡིན་གྱི་དབང་ཕུག་ལ་སོགས་པས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དེའི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་མཐུན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྔ་མ་མ་གཏོགས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཕྱི་མ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་གཞན་ནི་མ་མཐོང་སྟེ། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རྣམ་པར་མ་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་གཏོགས་པར་བེམས་པོའི་བདག་ཉིད་ས་ལ་སོགས་པ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར། ནུས་པ་མ་མཐོང་བ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་རྒྱུའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྟན་པ་རྣམས་ཀྱང་རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཕལ་ཆེར་བཤད་ཟིན་ཏེ་མང་དུ་མི་དགོས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དོན་གཞན་མེད་ཀྱང་དོགས་པའི་དུག་བཞིན་དུ་རྟོག་པ་ཙམ་ཁོ་ན་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས། དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དགོས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲུལ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བའི་སྒོ་ནས་དུག་ཏུ་དོགས་པས་སོ། །རྒྱལ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་ན་དུག་རྨ་དང་ཁོང་དུ་སོང་བ་མེད་ཀྱང་དེར་འདུ་ཤེས་པ་ཙམ་ཁོ་ནས
Chinese
如果以宣说的智慧波罗蜜多的方式来说，由于与执着等空性相同，以真实不戏论的自性，丝毫也不存在差别相的法，安住于此。如果这样，那么众生如何流转呢？因此说了众生等。食物是色等，因为是受用的缘故。贪求它，就是对它们特别贪求，因为对坏聚见特别执着的缘故。为了说明它，说了“以完全了知”，因为执着我与我的缘故。“轮回”是指由于先前分别念的支配，以我等进行分别念而趣入，认为这本身就是轮回。真实而言，由于远离它的相，所以不再产生分别念的其他因就是束缚，这如同解开虚空中的结一样，因此说了我与他等。“二”是指我和我的自性之法。 “非真实”是指未生。因此是空性，但不仅仅是与补特伽罗分离。 “自己”是指被自己颠倒执着的相所束缚，而不是被自在等所束缚，因为那不适合作为它的产生者。除了同类的先前分别念之外，没有见到产生后续分别念的其他因，因为除了未经分析的体验自性之外，没有物质的自性，如地等。未见的能力丝毫也不是因的名称的对境，因为会太过分。已经大致说过，常住者也不是因，所以不需要多说。因此，即使没有其他意义，也像怀疑毒药一样，仅仅是分别念本身就是痛苦产生的因。因此说了“例如”等。 “因为需要”是指通过见到幻化等而怀疑是毒药。 “会胜利”是指实际上没有毒药进入伤口和体内，但仅仅在那里认为有毒药
English
If explained through the way of the Perfection of Wisdom, it abides in the state where there is absolutely no object with distinct characteristics due to its sameness in being devoid of grasping, etc., and its nature of being truly free from elaboration. If that is the case, how do sentient beings transmigrate? Therefore, it is said, "sentient beings," and so forth. Food is form, etc., because it is to be consumed. Desire for it is intense desire for those things, because of intense attachment to the aggregates. To explain this, it is said, "through complete understanding," because of intense attachment to "I" and "mine," and so forth. "Transmigration" refers to entering into the notion of self, etc., due to the power of previous conceptualizations, and it is understood that this very entry is transmigration. In reality, since it is devoid of its characteristics, the other cause for the non-arising of conceptualization is bondage, which is like untying a knot in the sky. Therefore, "self" and "other," and so forth, are mentioned. "Two" refers to the self and the dharmas that are the characteristics of the self. "Not real" means unborn. Therefore, it is emptiness, but not merely separation from a person. "By oneself" means bound by the characteristic of being wrongly fixated by oneself, not by Ishvara (藏文：དབང་ཕུག་，自在天，梵文天城体：ईश्वर，梵文罗马拟音：Īśvara，汉语字面意思：自在者) and others, because that is not appropriate as its producer. Apart from the previous conceptualization of the same kind, no other cause for the arising of subsequent conceptualization is seen, because apart from the nature of unanalyzed experience, there is no material nature such as earth. Unseen potency is not at all an object of the term "cause," because it would be too extreme. It has already been mostly explained that permanent things are also not causes, so there is no need to say much. Therefore, even though there is no other meaning, mere conceptualization itself is the cause of the arising of suffering, just like suspected poison. Therefore, "for example," and so forth, is said. "Because of need" means because of suspecting poison through seeing illusions, and so forth. "Will be victorious" means that in reality, even though poison has not entered the wound or the body, merely perceiving it there