Tibetan
ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་ཤེས་པ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ཞེས་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དེ་སྟོན་པས་འཇིག་རྟེན་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུམ་དངོས་ཡིན་པས། རྒྱལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཤེས་པ་ནི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཉིད་མི་འཁྲུགས་པ་ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་འཕགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཀྱང་གཞན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་སློབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དངོས་བྲལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལོག་པ་ཙམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དེ། དེ་ནི་ཚུལ་འདྲ་བ་ཙམ་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་རྣམ་པ་ཡིན་གྱི་ཡང་དག་པའི་རྣམ་པ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་གྱི་ རྣམ་པ་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སོ། །མཁྱེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་སྟེ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཇི་ལྟར་འདི་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་འདས་པ་ལ་སོགས་པས་ཐ་དད་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་སོན་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གནས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་ཀྱང་རུང་བའོ། །ཆོས་ཉིད་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ངེས་པ་སྟེ། དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཤེས་པ་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་དབེན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་སུ་ཐ་སྙད་གདགས་པ་ཡིན་པས།
Chinese
因为依仗于此，了知证得如来，三世如来皆由智慧所生。所谓“何者”等出现，此处的“由此”是指依仗于结合之自性的智慧，如前所说。所谓“世间”，是为了完全断定蕴等自性的世间为自相和共相，因此宣说此者被称为“世间宣说者”。因此，世尊是未圆满佛陀之母的真实，故而宣说了“胜者”等。了知有情之心之行境，是因为如实通达一切众生之心之种种差别。所谓“他有情之”等出现。所谓“法性不紊乱”，是因为如是之性即使是凡夫和圣者的差别，也不是其他的缘故。所谓“世间”等出现，所谓“世间”是凡夫和学者的体性。所谓“离实”，仅仅是破除了对执著等的虚妄分别之自性，仅此而已。此乃以相似之方式安立的随行之相，实则毫无真实之相，如是思量。所谓“以般若波罗蜜多”，是以具有道之相的行境之智慧。所谓“知”，是领悟，与“如是之性”相连。如何此非为异体？是了知种种差别，如来虽以过去等而有差别，然法性已成熟之故。宣说了“智者”等，所谓“住或”，是安住亦可。所谓“法性决定”，是法性决定，为了宣说此，故说了“诸法空性”等。了知无相，所谓“菩萨”等出现，此处的“此”与以色等之相而空性的自性之“如是之性”相连。因此，才施设为佛陀之名言。
English
Because of relying on this, knowing the attainment of the Thus-gone, all the Thus-gone ones of the three times are born from wisdom. The so-called "who" etc. appear, here "from this" refers to relying on the wisdom of the nature of combination, as previously stated. The so-called "world" is to completely determine the world of the nature of aggregates etc. as its own characteristic and common characteristic, therefore the one who declares this is called "world declarer". Therefore, the Bhagavati is the actual mother of the unperfected Buddha, hence the "Victor" etc. are mentioned. Knowing the conduct of the minds of sentient beings is because one fully understands the various distinctions of the minds of all beings as they are. The so-called "of other sentient beings" etc. appear. The so-called "nature of reality is not confused" is because suchness is not different even by the distinction of ordinary beings and noble ones. The so-called "world" etc. appear, the so-called "world" is the nature of ordinary beings and learners. The so-called "devoid of entity" is merely the nature of merely reversing the imputations on grasping etc., and nothing more. This is the aspect of following that is established in a similar way, but in reality there is no real aspect at all, so it is thought. The so-called "by the Perfection of Wisdom" is by the wisdom that has the aspect of the path as its object. The so-called "know" is to comprehend, and is connected to "suchness". How is this not different? It is knowing the various distinctions, although the Thus-gone ones are different by past etc., but the nature of reality has matured. The "wise one" etc. are mentioned, the so-called "abide or" means it is also acceptable to abide. The so-called "determination of the nature of reality" is the determination of the nature of reality, and to declare this, the "emptiness of all phenomena" etc. are spoken. Knowing the absence of characteristics, the so-called "Bodhisattva" etc. appear, here "this" is connected to "suchness" which is the nature of being empty of characteristics such as form etc. Therefore, it is designated as the name of Buddha.
Tibetan
དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །རྟེན་རང་གི་ཆོས་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གནས་པའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་འདོད་པ་ཉིད་དགའ་ཚལ་ཡིན་ཏེ་དགའ་བ་རྣམ་པ་དུ་མའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུ་དེས་ནི་ཅི་ཞིག་མཛད་ཅེ་ན། བྱེད་པ་མེད་པ་ཤེས་པ་སྟེ་འགྲོ་བ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཞུགས་ཀྱང་བྱེད་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་ཅེ་ན། སྟོང་པ་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཤེས་པ་དེ་སེང་གེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རི་དང༌། རྫོང་ལ་བརྟེན་ནས་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་རི་དྭགས་སྐྲག་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་སྒྲོགས་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་སེང་གེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། འཇིགས་པ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བག་ཚ་བ་མེད་པར་རོ། །ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱེད་ཅེ་ན། སྟོང་པ་ཉིད་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་སྟེ། ཉི་མའི་འོད་ཟེར་བཞིན་དུ་བདག་ཉིད་ ཤེས་རབ་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ལ་གནས་ཏེ་སྲིད་པའི་སྲེད་པ་བསལ་ནས་ཆོས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ས་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ནི་རྣམ་པ་བརྒྱད་དེ་མཐོང་བས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་མེད་པ་ཉིད་ཆོས་མཐོང་བ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་གོ །སེམས་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །ཡིད་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དོ། །ཇི་ལྟར་ན་མཐོང་བ་མེད་པ་ཉིད་མཐོང་བ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་སྐད་དུ་ཇི་ལྟར་ཀ་བ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་མ་མཐོང་བ་ལ་ནམ་མཁའ་མཐོང་བའི་ཐ་སྙད་འདོགས་ཀྱི་ནམ་མཁའི་དངོས་པོར་གྱུར་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྟག་པ་མེད་པར་མཐོང་བ་ཉིད་ཆོས་མཐོང་བ་དམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐ་སྙད་བཏགས་ཏེ། དེ་བསྟན་པའི་ཐབས་གཞན་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་མ
Chinese
因此等語被述說。了知所依自身之法，乃是生起遍知之如來之因；且如是性乃是如來所住之所依。般若波羅蜜多等語乃因此而生。欲求執持般若波羅蜜多之相，其本身即是喜悅之園，因其乃是諸多喜悅之所依。如是，彼將作何事耶？了知無作者，即使投入令有情圓滿等事，然作者等卻不可得。有情等語已被述說。如何令其圓滿耶？了知宣說空性之法，如獅子般依於智慧之山與城堡，因其宣說空性之音，令外道之野獸驚恐，故以獅子為例等語乃因此而生。無畏即是無懼。如何令其解脫耶？乃是見空性之智。如日光般，自身安住於智慧之虛空，斷除有之貪愛，如實宣說正法，故以虛空為例等語乃因此而生。智慧之相已述說完畢。較其他地殊勝之處有八種，以見而殊勝之處，乃是見苦之自性之色等不可見，其本身即是見法，是不顛倒之體性，故諸色等語乃因此而生。識乃是入之六識。心乃是阿賴耶識。意乃是染污意。如何能使不可見本身成為可見耶？虛空等語已被述說。如是說道，如未見柱子等事物，則冠以見虛空之名，然非因見虛空之事物，如是，見無常本身即是殊勝之見法，如是冠以名詞。因無其他顯示之方法，故如是說。
English
Therefore, words such as "therefore" are mentioned. Knowing the dharma of one's own basis is the cause of generating the Sugata of all knowers; and suchness is the basis where the Tathagata abides. Words such as "Prajnaparamita" arise because of this. The very desire to hold the aspect of Prajnaparamita is a pleasure garden, because it is the basis of many kinds of joy. What does such a one do? Knowing that there is no agent, even if one engages in things such as completely ripening beings, the agent and so forth are not perceived. Words such as "sentient being" have been mentioned. How does one completely ripen them? Knowing that the dharma that teaches emptiness, like a lion, relies on the mountain and fortress of wisdom, because it proclaims the sound of emptiness, which causes the wild animals of the heretics to be frightened, therefore, words such as "lion" arise as an example. "Without fear" means without hesitation. How does one liberate them? It is the wisdom that sees emptiness. Like the rays of the sun, one's self abides in the sky of wisdom, eliminates the craving for existence, and teaches the true dharma as it is, therefore, words such as "sky" arise as an example. The characteristic of wisdom has been explained. There are eight ways in which it is superior to other grounds, and the superiority of seeing is that not seeing forms and so forth, which are the nature of suffering, is itself seeing the dharma, which is the nature of non-perversion, therefore, words such as "forms" arise. Consciousness is the six entering consciousnesses. Mind is the alaya consciousness. Intellect is the afflicted intellect. How can not seeing itself become seeing? Words such as "sky" have been mentioned. It is said that just as not seeing objects such as pillars is called seeing the sky, but not because one sees the object of the sky, so seeing impermanence itself is the supreme seeing of the dharma, and thus a term is applied. Because there is no other way to show it, it is said.