Tibetan
་ངེ་འཛིན་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞི་བ་མཆོག་ལ་རེག་ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་དགེ་བ་རྩེ་གཅིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་དག་སྟེ། དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འཛིན་པའི་གཡེང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞི་བ་དག་གོ །མྱུར་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཆོག་དག་གོ །དེ་དག་ལ་རེག་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རང་གི་མིང་དང་དོན་བྱེད་པའི་རྣམ་པ་ཡུལ་དུ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ལས་ཇི་སྐད་དུ་དེ་ལ་དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཞེ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་གིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྟེ། འདི་ནི་དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཆུང་དུ་ཡིན་ནོ། །འབྲིང་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་གང་དེ་ལྟར་འདིར་བདག་ཞིར་གནས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལའོ། །བདག་ཞིར་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པའི་རྟོག་པའི་གཡེང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་རབ་ཏུ་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་གནས་སྐབས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །སྔོན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་ དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཞན་དག་གིས་ཀྱང་དེ་ལུང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་དོན་ཏེ། སངས་རྒྱས་གང་དག་ད་ལྟར་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་ན་བཞུགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞིག་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་དག་གིས་གནས་པ་དེ་ལ་ལུང་སྟོན་ཏོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་རབ་ཏུ་བསྟན་པའོ། །རློམ་སེམས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གནས་ངན་ལེན་གྱི་གཡེང་བ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བདག་ནུ་མཉམ་པར་གཞག་ཅེའམ་ལངས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ངར་འཛིན་པ་ནི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་དངོས་པོས་གནས་ངན་ལེན་གྱི་གཡེང་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལས་ལངས་ན་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཏན་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་ལ་དྲི་བ་དང་བཅས་པའི་ལན་གྱི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཆེན་པོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན་སྟེ། བདག་ཡོད་ན་དེའི་ངར་འཛིན་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དེ་ཀུན་ནས་མི་ལྡང་སྙམ་དུ་བསམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཕྱིར། ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་དེ་ལ་བདག་ཡོད་ན་དེ་ལ་ངར་འཛིན་པའམ་དེ་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་དེ་གཉིས་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དང་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པ་རྣམས་ཡང་དག་པར་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཆེན་པོའི་གནས་སྐབས་ན་མོས་པ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཡང་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་གནས་སྐབས་འདི་དག་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པར་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གཟུང་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་དངོས་པོ་ཙམ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་གང་གིས་ན་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་ཙམ་ལ་བརྗོད་པ་ཙམ་དུ་ཤེས་པའོ། །གཉེན་པོ་ལ་ བརྟེན་པ་ནི་གང་གིས་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་དངོས་པོ་ཁོ་ན་ལས་སེམས་ཙམ་དུ་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པའོ། །འཛིན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གང་ཟག་གི་རྫས་ལ་བརྟེན་པ་ནི་གང་གིས་ན་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་གང་ཟག་གི་རྫས་སུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་གཙོར་སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བའི་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་འགོག་པར་བྱེད་པའོ། །དེར་གདགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་གང་གིས་ན་དེར་གདགས་པ་ཙམ་ཡང་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་འབྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །འདི་དག་ཀྱང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་བཞི་པོ་དག་ལ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་གཟུང་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་རྣམ་པ་དགུའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། དེ་ལྟར་སྤྱོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲོ་བར་གྱུར་པའི་གནས་སྐབས་སུ་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །བདེ་གཤེགས་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་དཀར་པོ་རྣམས་མི་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་དེ་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདི་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའི་དངོས་པོ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །དམིག
Chinese
說到以等持所攝的法之殊勝位次的等持寂靜殊勝之觸。因為它是功德唯一的自性，所以是等持等，例如勇猛行等。因為沒有執著的散亂，所以是寂靜等。因為是迅速現證菩提之因，所以是殊勝等。接觸它們，就是菩薩如實地以自己的名和義所作的形態為對境。結合以上所說，在廣釋《般若波羅蜜多》中，如是說道：『何謂名為勇猛行的等持？』即是說，以任何等持來體驗所有等持的行境，這就是名為勇猛行的等持。就像這樣廣泛地宣說。這些是小的法之殊勝。為了闡述中等的法之殊勝，說道：『菩提心，無論何者，如是於此住於自寂。』等等。此處的『此』指的是勇猛行等之等持。『住於自寂』是說因為沒有執著分別的散亂，所以心極為寂靜，這是同義詞。彼即是說，是法之殊勝位次的菩薩。提到過去的如來，是因為其他的如來也對此作了授記，這是為了近似地表示其意義。如所說：『任何現在居住在十方世界的諸佛，也對安住於這些等持者作授記。』所謂的授記，就是明確地顯示必定能圓滿獲得菩提。所謂的沒有驕慢，就是不顯現惡劣處境的散亂，這是同義詞。為了闡述這一點，說道：『應當平等安住或起立。』因為我執是產生一切過患之因，是惡劣處境散亂的特徵。即使從此起身，也因為沒有顯著的執著，所以顯示為完全不存在。為了通過對此的提問和回答來闡述大的法之殊勝，所以說：『為何如此呢？』
English
It speaks of the touch of supreme tranquility of the samadhi of the supreme state of Dharma, which is encompassed by samadhi. Because it is the very nature of singular virtue, it is samadhi, such as the Heroic Progress and so on. Because there is no distraction of grasping, it is tranquility. Because it is the cause of swiftly attaining perfect enlightenment, it is supreme. Touching them means that the Bodhisattva takes as its object the form of its own name and meaning, just as it is. Combining what was said above, in the extensive explanation of the Prajñāpāramitā, it is said: 'What is the samadhi called Heroic Progress?' That is to say, with whatever samadhi one experiences the realm of all samadhis, this is called the samadhi of Heroic Progress. It is like this that it is extensively proclaimed. These are the lesser excellences of the Dharma. To explain the intermediate, it is said: 'The Bodhi mind, whoever dwells here in self-peace.' and so on. 'Here' refers to the samadhi of Heroic Progress and so on. 'Dwelling in self-peace' is a synonym for the mind being utterly tranquil because there is no distraction of grasping thoughts. That is to say, it is the Bodhisattva of the supreme state of Dharma. Mentioning the Buddhas of the past is to approximate the meaning, because other Buddhas have also prophesied this. As it is said: 'Any Buddhas who now dwell in the ten directions also prophesy about those who abide in these samadhis.' The so-called prophecy is to clearly show that one will surely attain perfect enlightenment. The so-called absence of pride is a synonym for not manifesting the distraction of a bad state. To explain this very point, it is said: 'One should remain or rise in equanimity.' Because self-grasping is the cause of the arising of all faults, it is the characteristic of the distraction of a bad state. Even if one rises from this, it is shown to be completely non-existent because there is no manifest attachment. In order to explain the great excellence of the Dharma through questions and answers about this, it is said: 'Why is that?'
Chinese
已经说了这些。为什么呢？如果存在“我”，那么执着于“我”的颠倒之自性，就不是散乱的体性，怎么会认为它完全不充足呢？为了完全舍弃它，为了完全了解法的自性，所以说了这些。如是说，如果它有“我”，那么对它执着“我”，或者对它不颠倒，这二者是不存在的。因为色等法是应当修习的，以及修习者等差别是真实不存在的。并且，在法的最殊胜状态中，以信解作为它的体性，达到极致的缘故。这些与决择分相应的状态，因为具有分别念，所以是见道所断，与能取和所取的二种分别念相同。其中，所取的分别念有两种，依赖于事物本身的是，通过什么了知蕴等事物仅仅是言说而已。依赖于对治的是，通过什么将般若波罗蜜多等清净之事物仅仅安立为唯心。能取的分别念也有两种，依赖于有情之实物的是，通过什么执着的相状将有情之实物执着为实有，主要遮止了众生等作为观看之境的事物。依赖于假立的是，通过什么将仅仅是假立也分辨为不是执着。这些也应当按照顺序观察四种决择分。其中，首先就所取的分别念，从九个方面进行阐述，所以说了“如果那样行持”等。所谓“那样”，是指在暖位时所开示的无相之方式。如来所说的智慧，是指布施等白法，是无相之自性，因为是获得圆满佛果之因，这是总结之语。这是对清净之事物进行分别念。境。
English
These have already been said. Why is that? If there is a "self," then the non-perverted nature of clinging to that "self" is not a distracted essence, so how would one think that it is completely insufficient? In order to completely abandon it, in order to completely understand the nature of the Dharma, these have been said. As it is said, if it has a "self," then clinging to the "self" in it, or being non-perverted in it, these two do not exist. Because form and other dharmas are to be cultivated, and the differences such as the cultivator are truly non-existent. And, in the state of the supreme Dharma, with faith as its essence, it is said because it reaches the ultimate limit. These states corresponding to the decisive part, because they have conceptual thought, are to be abandoned by the path of seeing, and are the same as the two conceptual thoughts of the grasper and the grasped. Among them, there are two kinds of conceptual thought of the grasped, that which depends on the thing itself is, through what is it known that aggregates and other things are merely spoken of. That which depends on the antidote is, through what is it that Prajnaparamita and other pure things are merely established as mind-only. There are also two kinds of conceptual thought of the grasper, that which depends on the substance of sentient beings is, through what does the aspect of clinging cling to the substance of sentient beings as real, mainly preventing beings and other things from being objects of view. That which depends on imputation is, through what does it distinguish that even mere imputation is not clinging. These should also be observed in order according to the four decisive parts. Among them, first, regarding the conceptual thought of the grasped, it is explained from nine aspects, so it is said "If you act like that" and so on. The so-called "like that" refers to the way of non-appearance shown in the state of warmth. The wisdom spoken of by the Tathagatas refers to generosity and other white dharmas, which are the nature of non-appearance, because it is the cause of obtaining the perfect Buddhahood, this is the concluding statement. This is conceptual thought about pure things. Object.