Tibetan
ནི་གཞུང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བ་ལ་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལྷ་ཚེ་རིང་པོར་མི་སྐྱེའི། གཞན་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེ་བའོ། །འདི་ནི་ཐབས་མཁས་པའི་དབང་གིས་མི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། སྔ་མ་གཉིས་པོ་ནི་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པས་སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པས་དེ་སྤོང་ངོ༌། །ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་ནི་བསམ་གཏན་དང་ཚད་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཐོས་པས་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པར་དགའ་ལྡན་དུ་སྐྱེས་ཏེ། དེའི་གནས་པ་མཐར་ཕྱིན་ནས་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་བབས་ནས་བྱང་ཆུབ་པར་སྟོན་པའོ། །གཞན་བར་ཆད་གཅིག་པ་ནི་བསམ་གཏན་རྣམས་ནས་ཆོས་མ་འདྲེས་པའི་བར་གྱིས་ཡོན་ཏན་ཐོབ་ཀྱང་ད་དུང་སངས་རྒྱས་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་གནས་པ་ཚེ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་སྟེ། འཇམ་དཔལ་ཁྱོད་ད་དུང་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མཆོད་པའི་ལས་ཀྱིས་མ་ཚིམ་མམ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །དད་པ་དང་མཐོང་བས་ཐོབ་ པ་འདི་དག་ནི་སྔོན་བཞིན་ནོ། །ཕྱིར་མི་འོང་བ་ནི་ཞིང་མཐའ་ཡས་པར་འདོད་པ་ལས་ཕྱིར་མི་འོང་བ་དང༌། ཡང་ཐེག་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཅན་དང༌། ཚེ་ཚད་མེད་པ་ཅན་དག་ཏུ་འདོད་པ་ལས་ཕྱིར་མི་འོང་བ་སྟེ། དེ་དག་གིས་སེམས་ཅན་གདུལ་བའི་དུས་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡལ་བར་མི་འདོར་བ་ནི་གང་བོར་བའི་ཁམས་གསུམ་དེ་དག་ཏུ་ཡང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱེད་པ་ཡོད་པར་བསྟན་པས་ཐེག་པ་དམན་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་བ་ལས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱས་པའོ། །བར་མ་དོར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ནི་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་ནས་ལུས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཚོགས་བསགས་ཏེ་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་རོ། །སྐྱེས་ནས་པ་ནི་སྲིད་པ་དང༌། གང་ཚེ་ཚད་མེད་པར་བྱིན་གྱི་རླབས་པའི་ཚེ་གཅིག་པུ་དེ་ལ་འཚང་རྒྱ་བའོ། །མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་ཏུ་མངོན་སུམ་པའི་འབད་པས་འགྲོ་བ་རབ་ཏུ་མང་པོ་འདུལ་ཞིང་དེར་ཡང་བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་མ་སྨྲས་པར་དོན་བྱེད་པའི་དབང་གིས་མལ་སྦྱོང་བའོ། །མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་རང་བཞིན་དང་རྐྱེན་གྱིས་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ཐོབ་པས་བྱང་ཆུབ་བར་འགྱུར་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་དགེ་སློང་མི་འཁྲུགས་པ་དང༌། བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་དང༌། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་སྦྱིན་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་བཀོད་ནས་དེ་ཉིད་ཚངས་རིས་ནས་འོག་མིན་གྱི་བར་དུ་འགྲོ་བ་དེ་ནི་དེའི་འོག་ཏུ་དེ་ཉིད་འོག་མིན་གྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ཡང་གསུམ་ཡིན་པ་ལས་འཕར་བ་གང་ཡིན་པ་ནི། དང་པོར་བསམ་གཏན་བཞི་རྫོགས་པ་ལས་སླར་རྐྱེན་འགའ་ཞིག་གིས་ཉམས་པ་ན་སླར་བསམ་གཏན་དང་པོ་ཐོབ་པར་བྱས་ནས། དེ་ཚངས་རིས་སུ་སྐྱེས་ཏེ་དེར་བསམ་གཏན་གོང་མ་རྣམས་ཐོབ་པར་བྱས་ནས་དེ་ཤི་བ་ན་འོག་མིན་དུ་སྐྱེ་བ་བླངས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྣ་ཚོགས་རྣམས་སུ་བྱང་ཆུབ་སྟོན་པའོ། །ཕྱེད་དུ་འཕར་བ་ནི་གཞུང་སྔ་མ་ལྟ་བུ་ལས་ཚངས་རིས་ ནས་ཤི་འཕོས་ནས་གནས་གཙང་མ་འོག་མ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་ཏེ། དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་འོག་མིན་དུ་སྐྱེ་བའོ། །གནས་ཐམས་ཅད་དུ་འཆི་འཕོ་བ་ནི་དགའ་ལྡན་ཁོ་ནར་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ་ཤི་འཕོས་ནས་དེར་སྐྱེ་ཞིང་རིམ་པ་དེ་ལྟར་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་གནས་རིས་བཅུ་བདུན་ཀུན་ཏུ་ཚེ་འཛིན་པ་དང༌། འདོར་བས་འོག་མིན་དུ་སོང་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་འགྲོ་བ་དུ་མ་ཞིག་སྨིན་པར་བྱེད་པའོ། །ཡང་ཕྱིར་མི་འོང་བ་འགའ་ཞིག་གནས་གཙང་མ་མ་ཡིན་པ་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ཀུན་གྱི་བསམ་གཏན་གྱི་བདེ་བ་སྒྱུ་མ་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱས་ཏེ། སྲིད་པའི་རྩེ་མོར་སྐྱེས་ནས་དེ་ནས་ཡང་འགོ་བ་མང་པོའི་དོན་བྱེད་པ་དེ་ནི་འདིར་དེའི་འོག་ཏུ་དེ་ཉིད་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་པ་ལས་གཟུགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་འདིར་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་མཐོང་བ་དང་བསྒོམས་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་སྤངས་ཏེ་གཟུགས་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཐོབ་པར་བྱས་ཏེ། འདི་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་ཁམས་བར་མ་བོར་ཏེ་ཅིག་ཅར་དུ་དེར་སྐྱེས་ནས་དེ་ནས་ཡང་གདུལ་བྱ་སྨིན་པར་བྱེད་པའོ། །མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་ཞི་བ་ལུས་ཀྱི་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ནི། ཚེ་གཅིག་པུ་ཁོ་ན་ལ་རྒྱལ་པོ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དང་ལྡན་པར་གནས་ཏེ་དེའི་ཚེ་ཚོགས་ཡོངས་སུ་བསགས་ནས་ཚེ་གཞན་དང་ལུས་གཞན་མི་ལེན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་སྟེ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཆོག་ཉིད་དོ། །ཕྱིར་མི་འོང་བ་ནི་དེ་ལྟར་རྣམ་པ་བཅུའོ། །དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་རབ་ཏུ་གདུལ་དཀའ་བ་ལོག་པར་ལྟ་བ་རྣམས་འདུལ་ལ། རང་གི་སེམས་ལ་ཡང་དེ་དང་རྨ་མི་འབྱིན་པར་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དག་སྟེ། འདི་དཀའ་བ་མི་བཟད་པ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །རང
Chinese
如同经文那样结合，以善巧方便的力量，不会转生为长寿天，而是转生为其他任何地方。这是以善巧方便的力量而不转生，而前面两种是因为恐惧等，以祈愿等方式避免。一来者是听闻禅定和无量等，不使那些果实显现，而是转生到兜率天，在那里的住处圆满后，降临到此赡部洲，示现成佛。其他的中间间隔者，是从禅定等获得不杂染的功德，但仍然为了供养佛等而住留，被一生所阻碍，比如“文殊，你还没有满足于供养如来的事业吗？”这样。以信心和见解获得的这些和之前一样。不来者是从希求无边佛土而不来，又是从希求具有无上大乘和寿命无量者而不来。那些不舍弃调伏众生的时机临近，显示在所舍弃的三界中也有利益众生的事业，因此与小乘的不来者有所区别。在中阴身中入灭的是转生到梵天世界后，以那个身体积累资粮而圆满成佛。出生后入灭的是在有和被无限加持的唯一一生中成佛。具有显现造作者是在无数的世界中，以明显的努力调伏众多众生，在那里也不过多谈论自己，而是以成办事业的力量来调伏。没有显现造作而完全入灭的是以自性和因缘，最初生起菩提心本身就获得了不退转的地位，因此会成佛，比如不退比丘、婆罗门海尘、转轮王虚空等。此外，成为转轮王后，引导众生从布施开始进入十善业道，并且自己从梵天界直到色究竟天
English
As combined in the scriptures, by the power of skillful means, one will not be reborn in the long-life gods, but will be reborn in any other place. This is not being reborn by the power of skillful means, while the former two are avoided by fear and so on, by means of aspiration and so on. The once-returner, having heard of meditation and immeasurables, etc., does not manifest those fruits, but is born in Tushita, and after completing his stay there, descends to this Jambudvipa and shows enlightenment. Other intermediate interrupters are those who, from meditation and so on, have obtained undefiled qualities, but still remain for the sake of offering to the Buddhas, etc., and are obstructed by one lifetime, such as, "Manjushri, are you still not satisfied with the work of offering to the Tathagatas?" These obtained by faith and vision are the same as before. The non-returner is the non-returner from desiring infinite Buddha-fields, and also the non-returner from desiring those with the unsurpassed Great Vehicle and immeasurable lifespan. Those who do not abandon the opportunity to tame sentient beings are shown to also have the work of benefiting sentient beings in those three realms that have been abandoned, and therefore are distinguished from the non-returners of the Lesser Vehicle. Passing into nirvana in the intermediate state is to be born in the Brahma world, and with that body to accumulate the accumulations and become fully enlightened. Passing into nirvana after birth is to become enlightened in that one lifetime of existence and infinite blessing. The one with manifest action is the one who, in countless world realms, tames many beings with obvious effort, and there also does not talk too much about himself, but tames by the power of accomplishing deeds. Passing completely into nirvana without manifest action is that by nature and conditions, the very first arising of bodhicitta obtains the irreversible position, and therefore will become enlightened, such as the non-retreating monk, the Brahmin Ocean Dust, the Wheel-Turning King Space, and so on. Furthermore, having become a Wheel-Turning King, he leads sentient beings from generosity into the path of the ten virtuous actions, and himself from the Brahma realm up to Akanishta.
Chinese
所谓的“趋向于彼，即趋向于色究竟天之边际”是说，这也有三种情况，超过这三种情况的是什么呢？第一种是，圆满四禅后，由于某些因缘退失，再次获得初禅，然后生于梵众天，在那里获得更高的禅定，死后投生到色究竟天，在各种佛土中示现菩提。半超脱的是，如前所述，从梵众天死亡并转移到较低的净居天之一，然后死亡并转移到色究竟天。在所有地方死亡和转移的是，仅仅在兜率天安住于初禅，死亡并转移到那里，并按此顺序在色界的所有十七个天界中保持生命，并通过放弃而前往色究竟天，并在那里成熟许多众生。此外，一些不还者像幻觉一样体验所有非净居天、色界和无色界的禅定之乐，投生到有顶天，然后又为许多众生的利益而努力，这就是所谓的“趋向于彼，即趋向于有顶天之边际”。这也有两种情况，与色欲分离的是，在此欲界中，通过见道和修道断除色界的应断之法，获得无色界的生处，从这里死亡并转移，不舍弃中阴界，立即投生到那里，然后又成熟可调伏的众生。以身证见法寂静者是，仅仅在一生中安住于具足七宝的转轮王位，在那一生中圆满积聚资粮，不取其他生命和身体，圆满成佛，这是菩萨的殊胜之境。不还者就是这样十种。趣入阿罗汉果的是，安住于六度波罗蜜多的菩萨，调伏极难调伏的邪见众生，并且不伤害自己的心，圆满积聚资粮，这被称为行持难行之苦的大菩萨。自
English
The so-called "tending towards that, that is, tending towards the edge of Akanistha" means that there are three situations, and what exceeds these three situations? The first is that after completing the four dhyanas, due to some causes, one regresses, and then obtains the first dhyana again. Then, one is born in the Brahma host heaven, where one obtains higher dhyanas. After death, one takes birth in Akanistha and demonstrates Bodhi in various Buddha lands. Half-transcendence is, as mentioned earlier, dying from the Brahma host heaven and transferring to one of the lower Pure Abodes, and then dying and transferring to Akanistha. Dying and transferring in all places is to abide in the first dhyana only in Tushita, die and transfer there, and in that order, maintain life in all seventeen heavens of the form realm, and by abandoning, go to Akanistha and mature many beings there. Furthermore, some non-returners experience the bliss of meditation in all non-Pure Abodes, form realm, and formless realm like illusions, and are born in the Peak of Existence, and then work for the benefit of many beings. This is called "tending towards that, that is, tending towards the edge of the Peak of Existence." There are also two situations. Separated from the desire for form is that in this desire realm, by seeing and meditating, one abandons what should be abandoned in the form realm, obtains the birth of the formless realm, dies and transfers from here, does not abandon the intermediate state, and is immediately born there, and then matures the beings to be tamed. One who realizes peace in this life is one who abides in the position of a Chakravartin king with seven treasures in one lifetime, accumulates complete merits in that lifetime, does not take other lives and bodies, and attains complete Buddhahood, which is the supreme state of a Bodhisattva. Thus, there are ten types of non-returners. Entering the fruit of Arhat is a Bodhisattva who abides in the six paramitas, tames sentient beings with extremely difficult-to-tame wrong views, and does not harm his own mind, and completely accumulates merits. This is called the great Bodhisattva who practices unbearable hardships. Self