Tibetan
དག་ལ་བརྟེན་ནས་བཤད་པ་དང༌། འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རིམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡིད་ལ་རབ་ཏུ་གོམས་པར་བྱེད་དེ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་མཐར་གྱིས་བའི་བྱ་བ་འདི་ནི་དབང་བསྐུར་བའི་ས་དང་ས་དགུ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་མི་འཐད་དོ། །འདི་ནི་སྐབས་འོག་མ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་དང་ཅིས་ཀྱང་བར་དུ་མ་ཆོད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །སྐབས་དྲུག་པའི་འགྲེལ་བཤད་རྫོགས་སོ།། །། སྐབས་བདུན་པའི་འགྲེལ་བཤད། ད་ནི་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་དང༌། སྲིད་པའི་ཐ་མར་ཡང་ཤིན་ཏུ་གོམས་བར་བྱས་པ་དབང་བསྐུར་བའི་ས་ལ་སོགས་པར་ཡང་ཅི་རིགས་ཀྱིས་གོམས་པར་བྱས་པས། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པ་ལ་རབ་ཏུ་ལས་སུ་རུང་བར་གྱུར་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོའི་མཆོག་དམ་པ་ལ་འདུག་པར་གྱུར་པ་སྟེ། སྐད་ཅིག་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་ནི་སྔར་ཇི་ལྟར་བསླབས་པའི་དོན་དེ་དག་ཉིད་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་བསྒོམས་པས། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདིར་སྐད་ཅིག་མ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་འདི་ཇི་ལྟར་བལྟ་བར་བྱ། ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་མྱུར་དུ་འགྲོ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་སེ་གོལ་གཏོགས་པ་གཅིག་ལ་ཡང་དེ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཞིག་འགག་ཅེས་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་བསྟན་ཏེ། དེའི་ཡུན་ལ་ཡང་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེ་སུམ་བརྒྱ་དང་དྲུག་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་འགྲོ་བར་འདོད་དེ། སྐད་ཅིག་མ་འདིའོ་ངོ་བོར་བྱ་བའམ། ཡང་ན་གདགས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་སོགས་པ་ལས་དུས་ རྣམས་ཀྱི་མཐར་རྣམ་པར་གཞག་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་དབང་དུ་འདི་བྱའམ། གལ་ཏེ་ཞིག་ན་སྐྱེས་བུའི་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་གྲུབ་པའི་དུས་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ལ་བདག་གི་བྱ་བ་རྫོགས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་འདི་བཟུང་ངོ༌། །དེ་ལ་དང་པོ་དང་བར་མའི་དབང་དུ་བྱས་སོ་ཞེ་ན། ནི་ཧ་ཅང་ཡང་དུས་ཡུན་ཐུང་བས་ཇི་ལྟར་དེ་རྫོགས་པར་ནུས། ཐ་མ་ལྟར་བྱས་ན་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདིའི་དུས་ངེས་པ་མེད་དེ་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་དེར་ཡང་ཡུན་ཇི་སྲིད་ཅིག་བཞུགས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདིར་སྔར་ཉིད་བདག་གིས་དུས་རྣམས་ནི་རིང་ཐུང་དུ་གྱུར་པ་བསམ་པའི་དབང་ལས་རང་གྲུབ་པ་མེད་ཅེས་བསྟན་ཟིན་པས་འདི་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ
Chinese
依靠这些来讲述，对于将要讲解的次第全部都要牢记在心。有些人说，这个“穷尽”的行持，也要忆念灌顶地和第九地等等，这种说法是不合理的。这是为了说明下一个阶段是无间道，并且无论如何也不会中断。第六阶段的解释完毕。 第七阶段的解释。 现在，对于一生所系和有边的最后阶段也已经非常熟悉，对于灌顶地等等也已经尽可能地熟悉，因此，对于任运成就的进入非常堪能的菩萨摩诃萨，安住于菩提心之最胜精华，为了说明以一刹那的智慧生起遍知一切相的智慧，所以修习穷尽的现观，是为了使先前所学的内容非常熟悉，因此以一刹那进行修习。经中说，以一刹那现证菩提等等。这里，应该如何看待“刹那”的含义？有些人认为，有为法的生灭迅速，一个芥子弹所经历的刹那也有无数个灭去，这是经由宗义所阐述的。对于它的时间长度，声闻圣者们认为有三百六十八个刹那。那么，这个刹那是要作为本体呢？还是说，要按照《施设论》等经典中所说，对于时间的终点进行分别安立的刹那来理解呢？如果有人说，这是指修行者想要成就的愿望实现时的刹那，也就是可以说我的事业已经完成的那个刹那。如果说是指最初和中间的刹那，那么时间太短，怎么能完成呢？如果说是指最后的刹那，那么这个三摩地的持续时间是不确定的，那么菩提心要持续多久呢？这里，我先前已经说过，时间的长短是随念而变的，并非是自生的，所以要这样理解。
English
Relying on these to explain, all the stages that will be explained must be firmly kept in mind. Some say that this practice of "exhaustion" should also include remembering the empowerment ground and the ninth ground, etc., but this statement is unreasonable. This is to explain that the next stage is the uninterrupted path, and that it will not be interrupted in any way. The explanation of the sixth stage is complete. Explanation of the seventh stage. Now, having become very familiar with the one life connection and the final stage of existence, and having become as familiar as possible with the empowerment ground, etc., therefore, the Bodhisattva Mahasattva, who has become extremely capable of entering into spontaneous accomplishment, abides in the supreme essence of the heart of enlightenment. In order to explain that the wisdom of omniscience is generated by the wisdom of one moment, therefore, the practice of the exhaustive Abhisamaya is to make the previously learned content very familiar, so by practicing with one moment. It is said in the sutras that one attains perfect enlightenment in one moment, etc. Here, how should we view the meaning of "moment"? Some believe that the arising and ceasing of conditioned phenomena is rapid, and that even one mustard seed experiences countless moments of cessation, as explained by the tenets. Regarding its duration, the Hearer Saints believe that there are three hundred and sixty-eight moments. So, should this moment be taken as the entity? Or should it be understood as the moment that is distinctly established at the end of time, as explained in texts such as the Treatise on Establishments? If someone says that this refers to the moment when the practitioner's desired wish is fulfilled, that is, the moment when one can say that my work is completed. If it refers to the initial and intermediate moments, then the time is too short, how can it be completed? If it refers to the final moment, then the duration of this samadhi is uncertain, so how long will the heart of enlightenment last? Here, I have already said that the length of time changes with thought and is not self-arisen, so it should be understood in this way.