Tibetan
་ན་སྣང་བ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཙམ་དུ་འགྱུར་ཞིང་དེ་ལྟར་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཞི་བའི་རྣམ་པ་མ་ཡིན་ན་ཡང་དངོས་པོར་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བར་མ་གྱུར་པ་འདིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ག་ལ་ཞིག་སྐྱེད་ཅེས་བདེན་པ་གཉིས་འགལ་བར་འགྱུར་བས་ན། གནས་འདི་ལ་ནི་གཏི་ལ་ནི་གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཟབ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྱིས་པ་གང་ད་བདེན་པ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པར་མི་ཤིས་པ་དག་འཇིགས་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་དང༌། གཏིང་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བློའི་ནོར་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པ་ཁོང་དུ་ནུད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལོག་པར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན། ཇི་སྲིད་དུ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་འབའ་ཞིག་འདོད་པས་ཀུན་རྫོབ་པའི་རང་བཞིན་སྤོང་བ་དང༌། གང་དག་ཀུན་རྫོབ་པ་འདོད་པས་རང་བཞིན་མེད་པར་སུན་འབྱིན་ཞིང་བདེན་པ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པའི་དོན་འདི་མི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ ལོག་པར་རྟོག་པ་སྟེ། དེ་ལས་ཕྱེ་བས་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་བའོ། །འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་དག་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདེན་པ་གཉིས་ཅིག་ཅར་དམིགས་པ་འཐད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་ཏེ། དེ་ལ་སོགས་པས་ནི་བདེན་པ་རེ་རེ་ཞིག་བཟུང་བས་འགལ་བར་འདོད་པ་རྣམས་སེལ་ཏེ་གོ་སླའོ། །དེ་བས་ན་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་སྒོ་ཅན་གྱི་ཀླན་ཀ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གང་དག་བདེན་པ་རེ་རེ་ཞིག་ཚད་མར་བྱས་ནས་ཅིག་ཤོས་སུན་ཕྱུང་ནས། ཡང་དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཀླན་ཀ་ཚོལ་བ་རྣམས་སོ། །བདེན་པ་གཉི་ག་ལ་ལ་བརྟེན་པའི་ཐབས་མཁས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་པ་གཅིག་ཅིག་འདིའི་ཡུལ་ཡིན་ཞེས་མི་སྨྲ་བའི་ཐབས་ཀྱིས་སོ། །རྣམས་པ་སྟོང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐབས་དེ་ལ་བརྟེན་པ་ལས་ནི་ལན་མི་ཟད་པའི་དོན་ཏེ། སྟོང་ནི་མི་ཟད་པ་མཚོན་པ་གཞན་གྱིས་དོན་ཏོ། །ངེས་པར་རྣམས་པར་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་བསྐྱེད་པ་ནི་རང་དང་གཞན་གཉི་ག་ལའོ། །བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་པ་ལ་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཡིད་ལ་བྱ་བའི་སྒོ་ནས་སོ། །སྐབས་ལྔ་བའི་འགྲེལ་བཤད་རྫོགས་སོ།། །། སྐབས་དྲུག་པའི་འགྲེལ་བཤད། དེ་ལྟར་སྐབས་ལྔ་པའི་དོན་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས། ད་ནི་སྐབས་དྲུག་པ་སྟོན་
Chinese
那么就会变成没有显现的智慧，这样就不会成为一切相智。如果不是寂静的相状，但又没有脱离对事物的执着，这怎么能立即产生佛陀呢？这样就成了二谛相违。因此，对于这个处所，才说了“深不可测”等等。所谓甚深，就是指那些不了解二谛无别的孩子们感到恐惧的地方，以及难以测度其深浅之处。所谓“有智慧的人们”，是指那些能够理解二谛无别的人们的意思。所谓邪分别，简而言之，就是凡是执着于胜义谛而舍弃世俗谛的自性，以及那些执着于世俗谛而破斥无自性，而不修持二谛无别之义的一切，都是邪分别。从那里面分出来，就会变成十六种。通过能成立有为和无为的界，没有各别的实物，就能同时缘取二谛，这样安立词句。通过这些就能遣除那些执着于各自的谛实而认为相违的人，很容易理解。因此，所谓具有世俗和胜义之门的诤论等等，就是指那些以各自的谛实作为衡量标准，从而破斥另一方，并且因此会导致不能成为一切相智等等，都是在寻找诤论。所谓依靠于二谛的善巧方便，就是指不说是以某一个谛实作为对境的方便。所谓“种种空”，是指依靠那个方便，就能得到无尽的答案，空是表示无尽的意思。必定要完全真实地生起一切，是指对自己和对他人都是如此。应当生起无间断的等持，是指对二谛无别生起信解，并且通过只专注于此来生起。第五品的解释完毕。 第六品的解释 像这样分别解释了第五品的内容之后，现在开始宣讲第六品。
English
Then it will become wisdom without manifestation, and in this way, it will not become omniscient. If it is not the aspect of quiescence, but has not yet been separated from grasping at things, how can this immediately generate Buddhahood? Thus, the two truths become contradictory. Therefore, regarding this place, it is said, "It is difficult to fathom the depths," and so on. What is meant by profound is that it becomes a place of fear for those children who do not understand the inseparability of the two truths, and because it is difficult to measure its depths. What is meant by "those with the wealth of intelligence" is the meaning of those who are able to understand the inseparability of the two truths. What is meant by wrong conception, in short, is that as long as one desires only the ultimate truth and abandons the nature of the conventional truth, and those who desire the conventional truth refute selflessness, and all those who do not practice the meaning of the inseparability of the two truths are wrong conceptions. Separating from that, it will become sixteen kinds. By establishing that the realms of conditioned and unconditioned are without separate entities, it is reasonable to simultaneously focus on the two truths, thus arranging the words. Through these, it is easy to understand how to dispel those who hold onto each of the truths and think they are contradictory. Therefore, the so-called disputes with the doors of the conventional and ultimate, etc., refer to those who use each of the truths as a standard of measurement, thereby refuting the other side, and because of this, it will lead to not being able to become omniscient, etc., all of which are looking for disputes. What is meant by skillful means relying on both truths is the means of not saying that one truth is the object. What is meant by "manifold emptiness" is that relying on that means, one can obtain endless answers, and emptiness represents the meaning of endlessness. It is necessary to generate everything completely and truthfully, which is true for both oneself and others. One should generate uninterrupted samadhi, which means generating faith and contemplation on the inseparability of the two truths, and generating it through focusing only on this. The explanation of the fifth chapter is completed. Explanation of the Sixth Chapter Having thus separately explained the meaning of the fifth chapter, now I will explain the sixth chapter.