Tibetan
་བ་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་གིས་གནོད་པ་ཡང་མི་བྱེད་ཅིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཡང་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་ཅེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་རྒན་པོ་ཁ་ཅིག་གི་ཞལ་སྔ་ནས། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན། གང་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་མ་ཐོབ་བ་རྣམས་ཀྱི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པས་བསྡུས་པ་རྣམས་སོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན། ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་གཉིས་ཡུལ་དང་བཅས་པ་དག་གོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །འཁྲུལ་པའི་མཚན་མ་མཐའ་དག་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འཁྲུལ་པ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང༌། སྐུར་པ་འདེབས་པ་སྟེ། དེའི་མཚན་མ་ནི་བདེན་པར་འཛིན་པ་བརྗོད་དུ་མེད་པར་མ་ཤེས་པ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་རྣམས་ཏེ་མཐའ་དག་ནི་ རིགས་ཐམས་ཅད་དོ། །སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རགས་པ་རྣམས་ཏེ། ཕྲ་བ་མཐའ་དག་སྤངས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཀུན་ཏུ་འོད་གང་ཡིན་པའོ། །ད་ནི་དཔེའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་བློ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་ཞིག་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཚོགས་པའི་མཐུའི་དབང་གིས་རབ་ཏུ་གསལ་བར་ནི་སྣང་ལ། འོན་ཀྱང་དེ་ལ་རྟག་དང་གླང་པོ་ཆེ་དང་གྲུ་དང་ཁྱིམ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བ་མེད་པ་དེ་དག་ནི་སྒྱུ་མའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་བློ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཀུན་རྫོབ་པ་རིམ་མོར་འབྲིས་པ་ལྟ་བུ་འདི་དག་པདྨ་འདབ་མ་ལྟར་ཡང་མ་འདྲེས་པར་མཐོང་ལ། དེས་དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་ཚེ་ཉིད་ནི་ཡོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་གང་དུ་ཡང་མི་འཛིན་ཅིང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་རབ་ཏུ་ཟབ་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྐྱེ་ལ། དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པས་ན་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་མི་ནུས་སོ། །མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་གཞན་ལ་བརྗོད་པར་ཡང་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་གདགས་པར་དཀའ་བས་ན། ཅི་ཞིག་ལྟར་ཡང་དག་པར་སྐྱེས་ན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་མིག་བཙུམས་པས་གཟུངས་རྣམས་མི་མཐོང་བ་ལྟར་ཅི་ཡང་མཐོང་བ་མེད་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་མ་ཡིན་གྱི་སྣ་ཚོགས་མཐོང་ཡང་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང༌། སྐུར་བ་འདེབས་པ་མེད་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་སྟེ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་པོ་ཞེ
Chinese
转变，因为它们不会造成伤害，并且还有助于佛陀的菩提。因此，一些年长的导师说：什么是世俗谛？就是那些尚未获得极喜地的人所执著的能取和所取。什么是胜义谛？就是安住于极喜地等地的菩萨们的两种智慧及其对境。所谓“舍弃一切错谬之相”，错谬就是增益和诽谤。其相就是执著于真实，不了解不可言说，成为错谬之因。一切就是所有种类。所谓“舍弃”，就是粗大的。舍弃一切细微的，就是佛陀的清净地。现在为了用比喻来阐释，说了“如幻之自性显现的无分别智”等等。任何事物，由于因和缘聚合的力量，显得非常清晰，然而其中并没有恒常、大象、船只和房屋等成熟的事物，这些就是幻象。像这样显现的自性之智，就是菩萨的智慧之事物，如世俗谛，像依次描绘的图画一样，这些像莲花花瓣一样不相混杂地显现。当他这样看到的时候，既不执著于“存在”，也不执著于“不存在”等等，而是生起远离增益和诽谤之边的甚深缘起之法性，这就是无分别智。而这在胜义中，就是无自性。由于无法言说如是性，因此无法各自证知。因为既非不存在，也无法向他人述说，所以难以安立名言，因此说“如何才能如实生起呢？”因此，就像人闭上眼睛看不到事物一样，什么也看不到并不是见道，而是即使看到各种各样的事物，也没有增益和诽谤才是见道。这就是最初的菩提心。
English
transform, because they do not cause harm and also contribute to the Buddha's Bodhi. Therefore, some elder teachers say: What is the conventional truth? It is that which is grasped and apprehended by those who have not yet attained the Joyful Ground. What is the ultimate truth? It is the two kinds of wisdom of the Bodhisattvas abiding in the Joyful Ground and so on, together with their objects. The so-called "abandoning all signs of delusion," delusion is addition and defamation. Its sign is clinging to truth, not understanding the inexpressible, becoming the cause of delusion. All means all kinds. The so-called "abandoning" refers to the gross ones. Abandoning all the subtle ones is the pure land of the Buddha. Now, in order to explain by way of example, it is said, "The non-discriminating wisdom that appears as the nature of illusion," and so on. Whatever appears very clearly due to the power of the accumulation of causes and conditions, but in which there are no permanent, elephant, boat, house, etc., which arise from the ripening of things, these are illusions. The wisdom of such a nature that appears is the object of the wisdom of the Bodhisattva, like the conventional truth, like a picture drawn in sequence, these appear like lotus petals, unmixed. When he sees it in this way, he does not cling to "existence" or "non-existence" etc., but arises the profoundly deep Dharma-nature of dependent origination, which is free from the extremes of addition and defamation, and this is non-discriminating wisdom. And this, in the ultimate sense, is selflessness. Because suchness cannot be expressed, it cannot be known individually. Because it is neither non-existent nor can it be spoken to others, it is difficult to establish terms, therefore it is said, "How can it truly arise?" Therefore, just as a person closes his eyes and cannot see things, not seeing anything is not the path of seeing, but even seeing all kinds of things, without addition and defamation, is the path of seeing. This is the first Bodhicitta.
Tibetan
ས་བྱ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་དང་རབ་ཏུ་མཐུན་པར་སྐྱེས་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ་འདི་གཅིག་པུ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་བསྔགས་པ་མཛད་དོ། །དེ་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྒྱུན་དང༌། བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་རེས་འགའི་ཚེ་ནི་སྙིང་པོའི་དོན་བསྒོམ་པ་ན་བློ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཁོ་ན་དང་མཐོན་པར་སྐྱེ་བས་སྣ་ཚོགས་འདི་དག་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཙམ་ཡང་མི་སྣང་ལ། མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེའི་ཚེ་མི་རྟོག་པར་འགྱུར་ཏེ། ས་བརྒྱད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསྐུལ་བ་ལས་སྟོན་པ་ལྟ་བུའོ། །རེས་འགའ་ཡང་དེའི་ཡེ་ཤེས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བསྡུས་པ་མེད་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟུག་པོ་ལྡན་ཞིང་གཉེན་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་མང་པོས་གླགས་པ་འབྱུང་བ་ནི་རེས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དེ་ནས་ས་བརྒྱད་པ་ལ་ནི་སྣང་བ་མེད་པའོ། །དེ་ནས་གཞན་གཉིས་ལ་ནི་སྣང་བ་དང་བཅས་པའོ། །དེ་ནས་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ལས་བརྩམས་ཏེ་དང་པོའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་སྐབས་བདུན་པ་ནས་བསྟན་པའི་ངོ་བོ་སྐྱེ་བ་དང་དེ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་མདོ་ལས་ཅེ་ཡང་མཐོང་བ་མེད་པ་ནི་དོན་དམ་པ་མཐོང་བའོ་ཞེས་གསུངས་པ་འདི་ཇི་ལྟར་དྲང་ཞེ་ན། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་པོ་དང་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང་ལྡན་པ་ཅིར་ཡང་མི་མཐོང་བ་ནི་དོན་དམ་པ་མཐོང་བའོ་ཞེས་བྱ་བས་མ་ཡིན་པར་དགག་པ་བཟུང་སྟེ། བྲམ་ཟེ་མ་མཐོང་ཞེས་བྱ་བས་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་ནི་མི་འགེགས་པ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་འདི་ནི་དོན་དམ་པའི་དེའི་བདག་ཉིད་མཐོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །ས་མི་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་མེད་པར་དགག་པ་ཁོ་ན་སྟེ། སྒྲ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དེ་ནི་མཐོང་བ་སྐྲའི་རྩེ་མོས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཙམ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཡང་དག་པར་སྤོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་འདི་གཉིས་ཀས་སོ། །དེ་དག་ལ་ཆུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་དོན་དམ་པར་རང་གྲུབ་པས་རི་མན་ད་ར་བ་སྐྱོད་ཅིང་བཅོམ་པས་རི་འབིགས་བྱེད་ལ་ཅི་ཞིག་ཏུ་འགྱུར། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་དོན་དམ་པར་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་བསྡུས་པར་འདོད་པས་ཏེ་རྟོགས་པའི་ཚེ་ན་གཅིག་གིས་ཐམས་ཅད་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པར་
Chinese
地即无间道与佛地极度相符而生起。因此，仅此见道亦成为大菩提之因，受到赞叹。此后，在见道之后，修道时，有时在修习心要义时，心与胜义谛完全相符而生起，以至于这些种种微尘许亦不显现，无有等等亦于彼时不作分别。 如第八地的菩萨劝请说法者一般。有时，彼之智慧忆念之分别，虽不为自性之分别所摄，然具有浓厚的自性分别，且为对治分别等众多所乘之机，乃是轮流之方式。此后，第八地则无显现。此后，其余二地则具有显现。此后，从无间道开始，最初之心之同类果，从第七地所说之体性生起并安住于彼。如是，经中云：‘不见即是见真谛’，此应如何理解？此乃就最初菩提心与无间道等而言，凡与增益、诽谤相连者，皆不见，即是见真谛，以此否定而执取。如云‘不见婆罗门’，并非遮止见国王等。然而，此乃见彼胜义之自性。就无动地等而言，唯是无有之否定。如其言辞，彼之见，犹如以毛发之尖端所能执取者亦无有。瑜伽士彻底断除所知障，乃以此二智慧。于彼等不作少许，乃因无有关联。识与所识于胜义中自成，曼陀罗山摇动并摧毁，对破山者又有何影响？我等欲于胜义中将一切摄于法界，即证悟之时，一动则一切皆动等。
English
The ground is born in perfect harmony with the path of non-interruption and the Buddha-ground. Therefore, this single path of seeing is praised as the cause of great Bodhi. Then, after that, the continuity of the path of seeing and the path of meditation, sometimes when meditating on the essential meaning, the mind arises in complete harmony with the ultimate truth, so that these various things, even as tiny as dust particles, do not appear, and non-existence and so on are not conceived at that time. Like the teacher who is urged by the Bodhisattva of the eighth ground. Sometimes, the conceptualization of remembering that wisdom is not included in the conceptualization of nature, but it has a strong conceptualization of its own nature, and there are many opportunities for the conceptualization of antidotes, etc., which is a rotational way. Then, in the eighth ground, there is no appearance. Then, the other two have appearances. Then, starting from the path of non-interruption, the homogeneous result of the first mind, the nature described from the seventh stage, arises and abides in it. In this way, the sutra says, 'Not seeing is seeing the ultimate truth.' How should this be understood? This is based on the first Bodhicitta and the path of non-interruption, etc. Not seeing anything that is connected with exaggeration and slander is seeing the ultimate truth, and this is taken as a negation. Just as saying 'not seeing a Brahmin' does not prevent seeing a king, etc. However, this is seeing the self-nature of that ultimate truth. In terms of the immovable ground, etc., it is only a negation of non-existence. As the words say, that seeing is as if there is nothing that can be grasped by the tip of a hair. The yogi completely abandons the obscuration of knowledge with these two wisdoms. Not doing even a little to them is because there is no connection. Since knowledge and the knowable are self-established in the ultimate truth, what effect does the moving and destroying of Mount Mandara have on the mountain breaker? We want to include everything in the realm of Dharma in the ultimate truth, that is, when realizing, one movement causes everything to move, and so on.