Tibetan
།དེ་ལྟར་ཤེས་པའི་སྦྱོར་བ་སྟེ་ཤེས་ནས་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའམ་མི་བྱ་བ་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་ཐབས་མཁས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་བཟུང་བའོ། །སྐབས་བཞི་པའི་འགྲེལ་བཤད་རྫོགས་སོ།། །། སྐབས་ལྔ་པའི་འགྲེལ་བཤད། དེ་ལྟར་སྐབས་བཞི་པ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་ད་ནི་སྐབས་ལྔ་པ་བསྟན་པ་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རབ་ཀྱིས་མཐར་ཕྱིན་པའི་རྟོགས་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་གོ་སླ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྟོགས་ལ་སོགས་པ་བསྙད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་ པ་ལ། རབ་ཀྱིས་མཐར་ཕྱིན་པ་ནི་འོག་ནས་འཆད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ས་མི་གཡོ་བ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཕྱིན་ཅད་དོ། །དེ་ནས་བརྩམས་ཏེ་སྔར་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དྲོད་ལ་སོགས་པ་ཡང་འདྲིས་པར་བྱེད་པའི་ཚེ་རྟགས་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟོགས་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་སྐབས་ཐ་དད་པ་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་ནི་བསླབ་པའི་ཚེ་ས་མཚམས་གང་དུ་འདི་དག་སྦྱར་བ་གོ་སླ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དགོས་པ་དེ་གཟིགས་ནས་སྔར་བསྟན་ཟིན་པའི་དྲོད་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྟགས་ལ་སོགས་པར་བསྙད་པ་སྟེ། མིང་གཞན་དུ་བཏགས་པས་དེ་དག་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་འདིར་རྩེ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོ་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བའི་དུས་དང༌། ས་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་སྔར་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་པ་གོམས་པར་བྱས་པའི་ཆོས་དག་པས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་སྐབས་འདིས་བསྡུས་པའི་དོན་ཀུན་རྩེ་མོར་གཞག་གོ །ཡང་ན་རྩེ་མོ་ནི་སྐབས་འདིར་བསྟན་པའི་དྲོད་ལ་བྱ་སྟེ་འདིར་བསྟན་པའི་དྲོད་ནི་སྔར་བསྟན་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ན་རྩེ་མོའོ། །དེ་ལྟར་ན་རྩེ་མོ་ལ་སོགས་པ་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའོ། །དེ་ལ་རྟགས་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་རྟགས་བཅུ་གཉིས་བསྟན་པ་དང་ལྡན་པས་རྟགས་ཏེ། དེས་བསྟན་པའི་དོན་གྱིས་རྟགས་ཅན་ལས་རྟགས་སུ་བསྟན་པའོ། །རྣམ་པར་འཕེལ་བ་ནི་ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་བསོད་ནམས་བཅུ་དྲུག་གིས་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མི་གསལ་བ་རྣམས་འདིར་རབ་ཏུ་གསལ་བར་མཐོང་བས་ན་མཐོང་བ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ནི་ངེས་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ན་བསྟན་པ་ཞེས་ཀྱང་བསྟན་ཏོ། །སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པ་ནི་འགའ་ཞིག་ངེས་པར་གཏན་ལ་ཕེབས་པས་མཐོང་བའི་དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་དེ་ནི་དེ་ཉིད་ལ་སེམ
Chinese
如是知之修习，谓知已而于应作或不应作之事而修习，是为善巧方便。是故“乃”者，是为 निश्चित(nges par bzung ba，确定)。第四品之释已竟。 第五品之释 如是分别第四品后，今为开示第五品之差别，故说“从一切相现证”等。为易解“定能生起殊胜之证悟”，故说证悟等，即以证悟等为先导之顶加行。殊胜圆满者，谓以下所说之理，获得不动地为止。从彼起，如前所经历之暖等亦令串习之时，生起具足十二相之证悟等，如是于一品中开示不同之品，是为于修习之时，易于了解于何处结合此等之界限。见此必要，故将先前已开示之暖等亦说为相等等，即以异名安立，如是宣说以彼等为先导之顶加行。是故，此处所谓“顶”，谓最初次第生起之时，及第二地等，如前所生起之串习之法，以清净故成为殊胜，故此品所摄之义皆安立于顶。又，顶谓于此品所说之暖，谓此处所说之暖，是先前所说之见道等中最为殊胜者，故为顶。如是，顶等之现证，即是顶之现证。其中，相者，谓具足开示内外之十二相，故为相。以彼所开示之义，从具相者开示为相。增长者，谓以前述之十六福增长故。所谓决定者，谓先前所经历不明显者，于此处极为明显见故，所见不颠倒即是决定，故亦名为开示。心安住者，谓有者决定安住，于所见之义无有犹豫，即是于彼
English
Thus, the practice of knowing, that is, practicing after knowing what should or should not be done, is skillful means. Therefore, "indeed" means निश्चित (nges par bzung ba, certainty). The explanation of the fourth chapter is complete. Explanation of the Fifth Chapter Having thus distinguished the fourth chapter, now, in order to show the distinction of the fifth chapter, it is said, "From the complete realization of all aspects," etc. In order to easily understand that "a superior realization will definitely arise," it is said that realization, etc., that is, the peak application that is preceded by realization, etc. The most excellent and complete is when one attains the immovable ground by the method described below. Starting from there, when one also becomes familiar with the heat, etc., that one has previously experienced, realizations such as those with the twelve aspects arise. Thus, showing different chapters in one chapter is to make it easier to understand where to combine these boundaries when practicing. Seeing this need, the heat, etc., that had already been shown earlier are also referred to as signs, etc., that is, they are established with different names, and thus the peak application that is preceded by them is taught. Therefore, here, the so-called "peak" refers to the time when it first arises gradually, and the second ground, etc., the Dharma that has been practiced as before becomes supreme because of its purity, so all the meanings included in this chapter are established at the peak. Also, the peak refers to the heat taught in this chapter, that is, the heat taught here is the most excellent of the path of seeing, etc., that was taught earlier, so it is the peak. Thus, the realization of the peak, etc., is the realization of the peak. Among them, the sign is the sign because it possesses the teaching of the twelve outer and inner signs. By the meaning shown by it, it is shown as a sign from the one with the sign. Increasing means increasing by the sixteen merits mentioned above. The so-called determination means that those who have experienced it before and are not clear see it very clearly here, so what is seen is not reversed, that is, determination, so it is also called teaching. The mind abiding is that some are definitely settled, and there is no doubt about the meaning seen, that is, in that
Tibetan
ས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཀུན་ནས་གནས་ཀྱི་དམིགས་པ་གཞན་མི་ཚོལ་བས་ན་སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པའི། །ཚིག་གི་དོན་ནི་གོ་སླའོ། །ད་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྣམས་རེ་རེ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་བཞི་དང་ལྡན་པར་བསྟན་པ་དང༌། གཉེན་པོའི་ཚོགས་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རིགས་བཞི་ པོ་གཉིས་སུ་བསྡུས་པ་ཁམས་ཀྱིས་ཕྱེ་ན་ཁམས་རེ་རེ་ན་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཏུ་ཡོད་པས་སྤྱིར་ཁམས་གསུམ་ཅར་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཚེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་བགྲང་བ་དེ་དག་འདིར་སྤོང་བ་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྔར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རིགས་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་གཉེན་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ངན་འགྲོའི་གཉེན་པོར་གྱུར་བ་དང༌། དེ་ཁོ་ནའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང༌། འཐོབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐུ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ་རྣམ་པ་ཏེ། འདི་དག་ནི་འཕགས་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གཟུངས་ལས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ལ་འདིར་དང་པོ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉི་ག་ཡང་གཉེན་པོ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ནའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། འཐོབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་སུ་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་རོ། །དེ་ཉིད་ལ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ལས་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐ་མ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་གཉེན་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ལམ་དྲུག་ཏུ་བསྐལ་པ་དུ་མ་ཞིག་ཏུ་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པར་དེ་དག་རབ་ཏུ་བསྲབ་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ཏུ་འབད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས་ན་དེ་དག་ལ་མ་སྨོས་སོ། །ཡང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རིགས་བཞི་ཡང་གཉེན་པོ་དང་དེ་ཁོ་ན་དང་ཐོབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབང་དུ་བྱས་པར་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་ཏེ། རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ལམ་གཉི་གའི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས
Chinese
以地基唯一之方式，不寻求其他一切处所之对境，故心安住于一切处。词之义易懂。现在，与决定性部分相符者，一一显示为具有四四种分别念，且对治之集合也归纳为分别念之四类中的二类，若以界划分，则每一界中有三十六种，故总的来说，就三界而言，有一百零八种分别念，为了显示此处舍弃这些分别念，故说了“相符之方”等。如前，以显示菩萨之烦恼即是分别念之方式，不相符之方即是分别念之二类。其中，分别念也有四种，即自性之分别念，如贪欲等；对治之分别念，如波罗蜜多等，成为恶趣之对治；唯彼之分别念，如解脱之门空性等；获得之分别念，以三身摄持之相。这些应从名为“圣者入于不分别”之陀罗尼中领会。其中，此处首先就见道而言，所取之二种分别念也应各自与对治之分别念、唯彼之分别念、获得之分别念相结合。同样，能取之二种分别念也与之相同，只是最后的能取分别念是从自性分别念之因中产生的对治分别念。自性之分别念，如贪欲等，在六道中于无数劫中被压制。因此，在见道等中，为了使这些分别念极度稀薄，并非必须努力，故未提及这些分别念。又，就修道而言，四类分别念也应各自与对治、唯彼和获得之分别念相结合，不属于自性分别念之理由如前。其中，所取之分别念等是二道结合之阶段。
English
Since the mind abides in all places by not seeking other objects of all places in the manner of a single ground, the meaning of the words is easy to understand. Now, each of those that are in accordance with the definitive aspect is shown to possess four types of conceptualization, and the collection of antidotes is also condensed into two of the four categories of conceptualization. If divided by realms, each realm has thirty-six, so in general, when considering all three realms, there are one hundred and eight conceptualizations. To show that these are abandoned here, the phrase "the side that agrees" and so on are mentioned. As before, in the manner of showing that the afflictions of the Bodhisattvas are conceptualizations, the side that does not agree is the two categories of conceptualization. Among these, there are also four types of conceptualization: conceptualization of self-nature, such as desire and so on; conceptualization of antidotes, such as the perfections and so on, which become antidotes to the lower realms; conceptualization of that alone, such as emptiness, the gate of liberation, and so on; and conceptualization of attainment, which is the aspect gathered by the three bodies. These should be understood from the dharani called "Entering into Non-Conceptualization by the Noble Ones." Among these, here, first, in terms of the path of seeing, both apprehended conceptualizations should be combined as appropriate with conceptualization of antidotes, conceptualization of that alone, and conceptualization of attainment. Similarly, the two apprehending conceptualizations are the same as that, except that the last apprehending conceptualization is the conceptualization of antidotes that arises from the cause of conceptualization of self-nature. Conceptualizations of self-nature, such as desire and so on, have been suppressed in the six realms for countless eons. Therefore, since it is not necessary to strive to make these extremely thin on the path of seeing and so on, they are not mentioned. Also, in terms of the path of meditation, the four categories of conceptualization should also be combined as appropriate with conceptualization of antidotes, that alone, and attainment. The reason for not being conceptualization of self-nature is the same as before. Among these, the apprehended conceptualizations and so on are the stage of combining the two paths.