Tibetan
ས་དང༌། བཤེས་དང་གྲོགས་ཀྱི་སེམས་དང༌། གཉེན་དང་སྣག་གི་གཉེན་མཚམས་ཀྱི་སེམས་རྣམས་ནི་ཆེན་པོའོ། །རྩེ་མོའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་མི་དགེ་བ་དང་དགེ་བ་ལ་གྲངས་བཞིན་དུ་ཉམས་པ་དང༌། ལེན་པའི་སྒོ་ནས་ལྡོག་པ་དང་ཞུགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དེའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་གཞན་རྣམས་སྡིག་པ་ལས་ལྡོག་པ་དང༌། དགེ་བ་ལ་གནས་པ་དག་ལ་སྦྱོར་བའི་རྣམ་པ་གཉིས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་ངོ། །གཞན་དག་ཉིད་དེ་ལྟར་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་བསྔགས་པ་པ་བརྗོད་པ་དང་མཐུན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆེན་པོའོ། །བཟོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་སྦྱོར་བ་དང་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་དང་མཐུན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་སྦྱར་རོ། །འཇིག་རྟེན་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དང༌། གྲོལ་བར་བྱེད་པའི་ལམ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་དེ་དག་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་འདིར་ཞེས་བྱ་བས་སྔར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་སོགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། རིམ་གྱིས་རྒྱུད་ལ་ལམ་བསྐྱེད་པའམ། ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་གཙོ་བོར་བྱས་པའི་ཚེ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དེ་དག་དེ་ཡང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང༌། ཁྱད་པར་ཅན་དང༌། རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་དང༌། གཞན་དུ་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ་དང༌། ཚེ་གཅིག་པ་དང༌། སྟན་གཅིག་པ་སྟེ། རྣམ་པ་དྲུག་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་ལ། འདིར་ནི་དབྱེའོ་ཞེས་དགོངས་པའི་ཕྱིར་འདིར་ཞེས་བྱ་བ་སྒྲ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་གོ་སླ་བས་རྣམ་པར་མ་ཕྱེའོ། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རབ་ཏུ་སྲབ་ཅིང་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་དོ། །རང་དང་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རང་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་དེ་དང་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་ནི་ཇི་ལྟར་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཚེ་ན་དངོས་པོ་གཉིས་སུ་མི་འཛིན་པས་ན་གཟུང་བ་ དང་འཛིན་པར་སྣང་བ་ཉིད་མེད་པ་ལྟར་དེ་ལས་ལངས་པ་ན་ཡང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་སྣང་བ་ཙམ་ཞིག་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་གཉིས་སུ་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་རང་གི་རྒྱུད་དང་མཐུན་པའི་འབྲས་བུར་བརྗོད་དོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་པ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིའོ། །ཐ་སྙད་རྣམས་ནི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་རྣམས་ཏེ་དེ་རྣམས་ནི་དུས་དང་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ
Chinese
土地，以及良师益友之心，亲眷和姻亲之间的情谊，这些都是伟大的。以顶峰而言，对于不善和善，如其数量而减少，以及通过取舍之门而逆转和进入的自性，通过那样的其他方式，从罪恶中逆转，以及安住于善行者，与此二者相结合的方式，被称为依次为小和中等。其他那些以那样的方式进入者，与赞颂之语相一致的行为，被称为伟大。以忍耐而言，结合、赞颂之语和相一致的行为，这些依次结合为小、中等和伟大。以世间法的殊胜而言，成熟和解脱之道，一切智智的三种方式，那些应当依次结合为小、中等和伟大。 如此，在此，通过“在此”一词，先前以一切智智等而言，逐渐在相续中生起道，或者以听闻和思维的智慧为主时，与决择分相符的那些，也就是随顺、殊胜、彻底领悟、完全转变、一生和一坐，被称为六种。而“在此是区分”之意，因此说了“在此”一词。其余的因为容易理解，所以没有分别。显现为所取和能取而不执著的相状，是指自性的分别念极其微弱，并且没有随念的分别念。 “与自身相应的果”是指，自身是等持的智慧，与此相应的果是指，如何等持之时，不执著事物为二，因此，如同所取和能取显现的本身不存在一样，从那之中起来时，即使所取和能取仅仅是显现，但因为没有执著为二，所以说那是与自身相续相应的果。瑜伽行者们是指见到真谛的那些人。名言是指进入行为的自性，那些名言在一切时间和地点
English
Land, and the minds of good teachers and friends, the affection between relatives and in-laws, these are great. In terms of the peak, for non-virtue and virtue, decreasing according to their number, and the nature of reversing and entering through the gate of acceptance and rejection, through such other means, reversing from sin, and those who abide in virtue, the manner of combining with these two, are called small and medium in order. Others who enter in that way, actions that are consistent with words of praise, are called great. In terms of patience, combining, words of praise, and consistent actions, these are combined in order as small, medium, and great. In terms of the excellence of worldly dharma, the path of maturation and liberation, the three ways of omniscient wisdom, those should be combined in order as small, medium, and great. Thus, here, by the word "here," previously in terms of omniscient wisdom and so on, gradually generating the path in the continuum, or when wisdom of hearing and thinking is the main thing, those that are in accordance with the part of discernment, that is, conforming, special, thoroughly understanding, completely transforming, one life, and one seat, are called six kinds. And the meaning is "here is the distinction," therefore the word "here" is spoken. The rest are not distinguished because they are easy to understand. The aspect of not clinging to what appears as object and subject means that the conceptualization of self-nature is extremely subtle, and there is no conceptualization of recollection. "The fruit corresponding to oneself" means that oneself is the wisdom of equipoise, and the fruit corresponding to this means that when one is in equipoise, one does not grasp things as two, therefore, just as the appearance of object and subject does not exist, even when one arises from that, even if object and subject are merely appearances, because there is no clinging to two, it is said that it is the fruit corresponding to one's own continuum. Yogis refer to those who have seen the truth. Terms refer to the nature of entering into action, and those terms are at all times and places.
Tibetan
་རང་གིས་མཉམ་པར་གཞག་པའི་དུས་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པ་དང་མཐུན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་བཟང་ངོ༌། །འདི་ནི་ངན་པའོ། །བདག་གིས་ཆོས་འདིའི་ཕྱིར་ཆོས་སྨྲ་བ་འདི་ལ་ལུས་འདི་འབུལ་ཞིང་སྲོག་ནི་བཏང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་དེ། བརྡ་ལ་བློ་བྱང་བ་དག་གིས་མེ་ལོང་ལ་སོགས་པར་གཟུགས་བརྙན་མཐོང་བ་ན་སྣང་བ་ཙམ་ཞིག་ཡོད་ཀྱང་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ཡང་མི་རྩོལ་བར་གནས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་འོ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཐོབ་པ་ནི་སྐད་ཅིག་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་བརྒྱ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གདུལ་བའི་དགོས་པའི་དབང་མ་གཏོགས་པར་ནི་དེ་ལྟར་ངེས་པའོ་ཞེས་ཚིག་ཐ་མ་ཁོང་ནས་དབྱུང་སྟེ་དེས་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་གདུལ་བའི་དགོས་པའི་དབང་ཉེ་བར་གནས་པ་ན་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུས་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་འདི་ལ་ཆོས་ཉིད་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་བདག་གི་བསྟན་ཏོ་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དགོས་པའི་དབང་དུ་རྒྱལ་བ་རྣམས། །ང་དང་ང་ཡི་གསུངས་པ་ལྟར། །ཞེས་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ། །འགྲོ་བ་འགའ་ཞིག་འདུལ་བའི་ཕྲིན་ལས་མི་མཛད་པའི་ཚེ་ན་ནི་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་རང་དང་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་ཙམ་ཞིག་ལ་གནས་ཀྱི་དོན་མཛད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་ཅི་ཡང་མི་མངའ་བས་དེ་དག་ཀྱང་ཉེ་བར་བརྟགས་ནས་བཤད་དེ། བཏགས་པ་ནི་འདིར་དོན་མཛད་པའི་གནས་སྐབས་དེ་མི་མཛད་པའི་དུས་ལ་ཡང་འབྲས་བུས་རྒྱུ་ལ་བཏགས་ཏེ་བརྗོད་དོ། །བཏགས་པའི་དགོས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པས་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་དང་མཐུན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ནི་ དོན་མཛད་པ་དང་མི་མཛད་པའི་གནས་སྐབས་གཉིས་སུ་ནི་མི་དབྱེའི་དོན་མཛད་པར་སྣང་བའི་ཚེ་ན་ཡང་རྟོགས་པ་དང་མཐུན་པ་ལས་མ་ཉམས་མོད་ཀྱི། དོན་གང་དང་གང་ཞིག་མཛད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་སུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་འཇམ་དཔལ་སྒྲ་སྐད་ཐམས་ཅད་བརྡ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོད་དེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཐོབ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྒྲ་སྐད་དང༌། བརྗོད་པ་དང་བརྡ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་ཤིང་ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡི་གེ་གཅིག་སྟོན་པ་དང༌། ཡི་གེ་གཅིག་གིས་ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །འཇམ་དཔལ་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བ་བསོད་ནམས་དང་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས
Chinese
自己于等持之时，与证悟周遍法界之自性唯一相符。此为善，此为恶，我为求此法，将此身献于说法者，舍弃性命等等之分别念皆无有。如通达名相者于镜等处见影像时，虽唯有显现，然亦如如不动。如是，若问：菩萨获得极喜地，刹那间清净百佛刹等等如何成就耶？是故，除调伏众生之必要外，定是如此。如是，从心中发出最后之语，因此，当调伏一切众生之必要临近时，以昔日之愿力，犹如幻化般，此等法性示现于我等，如是等等将会生起。如云：于必要时，诸佛如我及我所说。如是宣说。有些众生于未作调伏事业之时，如前所说，唯住于与自相符之果，然无作利他之分别念等等，此等亦经仔细观察后宣说。安立者，此处乃以果安立于未作利他之时之因，而作宣说。安立之必要，乃为令知菩萨众无有分别念，故与证悟法性唯一相符。其他则于作与未作利他之二时，不作区分，于显现作利他之时，亦未曾偏离与证悟相符之状态，然于所作之各种等持中，乃以任运成就之方式而入。如云：文殊师利，有等持名为一切音声皆为名相。若得此等持，菩萨能通达音声及言说与名相一切，且能以一字显示一切文字，亦能以一字显示一切文字。文殊师利，从业之异熟所生之福德与善根一切
English
When one is in meditative equipoise, it is solely in accordance with realizing the nature of pervading all of the dharmadhatu. There is no conceptualization such as, 'This is good,' 'This is bad,' 'For the sake of this Dharma, I offer this body to the speaker of Dharma and give up my life.' Just as those who are skilled in language, when seeing reflections in mirrors and the like, there is only appearance, yet they remain without any effort. Likewise, if one asks, 'How is it that bodhisattvas who have attained the Joyful Ground purify a hundred Buddhafields in an instant?' Therefore, it is certain that it is so, except for the necessity of taming sentient beings. Thus, the final words are spoken from the heart, and therefore, when the necessity of taming all sentient beings is near, through the power of past aspirations, it will occur that such a Dharma nature is shown to me as if by magic. As it is said, 'In times of need, the Victorious Ones are like me and what I have said.' Some beings, when not engaged in the activity of taming, remain only in a result that is in accordance with themselves, as previously explained, but they do not have any conceptualization of benefiting others. These are also explained after careful examination. The imputation is that here, the cause is imputed to the result when the time of not benefiting others is also spoken of. The necessity of imputation is to make it known that bodhisattvas do not have conceptualization, so it is solely in accordance with realizing the Dharma nature. Others do not distinguish between the two times of doing and not doing benefit. Even when the time of appearing to do benefit, they have not deviated from the state of being in accordance with realization, but in the various samadhis of whatever benefit is done, they enter in a spontaneously accomplished manner. As it is said, 'Manjushri, there is a samadhi called all sounds are names. If one attains that samadhi, bodhisattvas understand all sounds, speech, and names, and they show one letter of all letters, and they show all letters with one letter.' Manjushri, all the merit and roots of virtue arising from the ripening of karma