Tibetan
་ལ་རབ་རྟོག་བསམ་གཏན་བསྙེན་བྱེད་བྱེད་པ། །བདེ་གཤེགས་ཉིད་ནི་རྟོགས་འགྱུར་འགྲོ་བ་རྣམས་བསྒོམ་སེམས་ཚིམ་བྱེད། །ཆོས་ཉིད་འདི་འདྲའི་སྤྱོད་པས་མྱུར་དུ་བདེ་གཤེགས་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་འདྲིས་པར་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་སྒོམ་པར་བྱེད་པས་དེ་བསྟན་ཞེས་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་འདི་བསྟན་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། སྔར་ཇི་ལྟར་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་པའི་སྐབས་གསུམ་ཉིད་གོམས་པར་བྱས་པས་ཅི་ཞིག་མི་ནུས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང༌། ལམ་དང། གཞི་ཞེས་པ་བསྡུས་པའི་སྒོ་ནས་སྒོམ་པར་བྱེད་ཅེས་སྦྱར་ཏེ། འདི་སྐད་དུ་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་མིང་འབའ་ཞིག་ལ་དམིགས་པས་རབ་ཏུ་སྤྲོས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྒྱུད་འཁྲུག་པར་བྱེད་པའོ། །བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ནི་མིང་དོན་དང་འབྲེལ་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ ཅུང་ཟད་བསྡུས་པའོ། །བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ནི་དོན་འབའ་ཞིག་ལ་དམིགས་པས་ཤིན་ཏུ་ཞི་ཞིང་སྤྲོས་པ་བསྡུས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་སྐབས་སང་མ་དག་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་སྐབས་འདི་ཡིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་རིམ་པ་གཞན་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ཡང་བསྒོམ་པ་གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་པར་ཞུགས་པའི་དབང་གིས་རིམ་གྱིས་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྣམ་པ་ནི་བྱེ་བྲག་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཡོད་པར་སྟོན་པའོ། །ཀུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ཅར་གྱིའོ། །གཞན་དག་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་རེ་རེ་ཡང་རྣམ་པ་ཀུན་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་མི་འཐད་དེ་དེ་ནི་དངོས་སུ་མ་བསྟན་པས་སོ། །མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་མངོན་དུ་ཕྱོགས་ཏེའོ། །སམ་ནི་རྫོགས་པར་རམ། ཡང་ན་ཡང་དག་པར་རོ། །རྟོགས་པས་ནི་བསྒོམས་པས་ཁོང་དུ་ཆུད་པའོ། །ད་ནི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུ་ཞིག་ཡོད། རྣམ་པའི་རང་བཞིན་ཅི་ཞིག་ཡིན། རྣམ་པ་དེ་དག་གང་གིས་གཞག །ཅེས་རྟོག་པ་ལ། གཞི་དང་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར། རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སོགས་པ་སྨོས་པ་ནི་བདེ་བ་དང༌། གཙང་བ་དང༌། བདག་ལ་སོགས་པ་བསྡུའོ། །དེ་ལྟར་འཛིན་པ་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཏེ་བྱིས་པ་རྣམས་སྲེད་པར་འཁྱམས་པའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡང་འདི་ཉིད་ཡིན་པས་ན་
Chinese
对于精进修习殊胜的思维修定者，善逝能够证悟，使众生禅思满足。以如此的法性行持，能够迅速获得善逝果位。如是宣说。因为如此修习必须熟练，所以将三智的修习与此相关联而宣说。如果这样，宣说此有何用？如果以前听闻等所作的三种情况已经熟练，还有什么不能做到呢？因此，又将一切种智、道和基，以总摄的方式进行修习。如此关联，将如此宣说：听闻之智慧，仅缘于名相，是极度戏论的自性，扰乱心续。思惟之智慧，与名义相关联，略微减少分别念。修习之智慧，仅缘于实义，极其寂静，是减少戏论的体性，因此，以暂时未净而合一的方式，以此时的方式，以其他的次第进行宣说。顶峰之现观等三种，也应理解为由于修习越来越殊胜的缘故，次第减少而宣说。所谓的“一切相圆满现证”，其中“相”是差别，显示在佛地等处有多少法的差别。“一切”是指三智的一切。“其他”说三智的每一个都是“一切相”是不合理的，因为那不是直接显示的。 “现证”是趋向于显现。“圆满”是圆满地，或者说是真实地。“证”是通过修习而领悟。现在，“相”有多少？“相”的自性是什么？“相”以什么为基础？为了消除这些疑惑，宣说了“基和智慧的相”等。提到了执着于常等，其中“等”包括了乐、净、我和等等。如此执着本身就是不和顺的一面，也是孩童们贪恋流转的主要原因。
English
For those who diligently practice the excellent contemplation and meditation, the Sugata can realize and satisfy the minds of sentient beings in meditation. By practicing such Dharma nature, one can quickly attain the Sugata state. Thus it is said. Because such practice must be familiar, the practice of the three wisdoms is related to this and declared. If so, what is the use of declaring this? If the three situations of hearing, etc., that were done before are already familiar, what cannot be done? Therefore, again, all-knowingness, the path, and the basis are practiced in a comprehensive way. Thus related, it will be declared as follows: The wisdom of hearing only focuses on names and is the nature of extreme playfulness, disturbing the mind stream. The wisdom of thinking is related to name and meaning, slightly reducing conceptualization. The wisdom of meditation only focuses on the actual meaning, is extremely peaceful, and is the nature of reducing playfulness. Therefore, in a temporarily impure and unified way, in the manner of this time, it is declared in another order. The three, such as the peak of realization, should also be understood as being gradually reduced and declared due to the increasing excellence of practice. The so-called "complete realization of all aspects," where "aspect" is the difference, shows how many differences of Dharma there are in the Buddha-land, etc. "All" refers to all three wisdoms. It is unreasonable for "others" to say that each of the three wisdoms is "all aspects" because that is not directly shown. "Realization" is to move towards manifestation. "Complete" is completely, or truly. "Realization" is to understand through practice. Now, how many "aspects" are there? What is the nature of "aspects"? What is the basis of "aspects"? In order to eliminate these doubts, "the aspects of the basis and wisdom," etc., are declared. Mention is made of clinging to permanence, etc., where "etc." includes happiness, purity, self, and so on. Such clinging itself is an unfavorable aspect and is also the main cause of children's attachment and wandering.