Tibetan
།དེ་ཉིད་ཤེས་པ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཁྱོད་ནི་ཞེས་པ་ནི་རྗེ་བཙུན་སངས་རྒྱས་སོ། །སྟོང་པར་བཞེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ། འདི་གང་གིས་སྟོང་ཞེ་ན། ཀུན་རྫོབ་འདི་དག་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་སྟོང་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་པའི་རང་བཞིན་ནི་རྟག་ཏུ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་པས་ཅིར་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་འདི་ལས་ནི་འཕགས་པ་ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་མདོ་ལས། སྤངས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡང་ལེགས་པར་དྲངས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདིར་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་གསུམ་སྟེ། ཀུན་བརྟགས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། གཞན་གྱི་དབང་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེས་ན། བདག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ངན་པ་སྙིང་པོར་གྱུར་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་དེ་དག་ནི་ནམ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ངན་པར་རྟོག་པ་དེས་སྟོང་པ་ཉིད་འདི་ནི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་འཕགས་པར་བྱེད་པ་རྣམས་སོ། །འདི་ནི་མ་དག་པར་གྱུར་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཇི་སྙེད་པ་ནི་གཞན་གྱི་དབང་ཞེས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ལ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། དེས་གང་ཞིག་སྟོང་པ་ནི་དངོས་པོ་ཀུན་རྫོབ་པ་རྣམས་ཏེ། མ་བརྟགས་གཅིག་པུ་ཉམས་དགའ་ཞིང༌། །སྐྱེ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡང༌། །དོན་བྱེད་པ་དག་ནུས་རྣམས་ཀྱི། །རང་བཞིན་ཀུན་རྫོབ་པ་ཡིན་རྟོགས། །ཞེས་བསྟན་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་ སྲས་དག་ཁམས་གསུམ་པ་འདི་དག་ནི་སེམས་ཙམ་མོ་ཞེས་གསུངས་པ་འདི་ཇི་ལྟར་དྲང་ཞེ་ན། འདི་ནི་རིགས་པར་འགྱུར་ཏེ་ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཀུན་རྫོབ་པ་ག་ལ་ཞིག་ཤེས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཙམ་གྱིས་ང་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་ཉི་ཚེས་སྤྱོད་ལ། དེ་ཡང་སེམས་ཙམ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དེར་ནི་གཞན་གྱི་དབང་གིས་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་དེ་སྐད་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཆགས་པའི་རྒྱུ་བཅུ་བརྗོད་པའི་ཚེ་ཁ་ཅིག་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཉི་སྟེར་མ་ཟད་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་གཞན་གྱི་དབང་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་འདི་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་པོ་རྟོགས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཛིན་པར་བྱེད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེ་ལ་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ལ་རྟོག་པ་ངན་པའི་གནས་མེད་དོ། ཞེས་བསྟན་པ་ཡང་རྒྱུ་མཚན་འདི་ཉིད་དུ་ཟད་དེ། གཞན་དུ་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་སྟོན་པ་ལྟར་སྣང་ན་ཇི་ལྟར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ཉེས་པར་མི་འགྱུར། ནང་གི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ནི་ཕྱིར་རོལ་ལྟར་སྣང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་བདག་ཉིད་ལ་བདག་ཉིད་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་ཡང་སྣང་བའི་ཚོགས་རྣམས་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དོན་མེད་པར་རྟོགས་པར་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར། དེ་བས་ན་སློབ་དཔོན་སྐལ་ལྡན་ལ་སོགས་པས་ཀུན་རྫོབ་པ་གཙོར་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། གཞན་དག་གིས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བརྗོད་པས་ཕྱོགས་རེ་རེར་འཛིན་པ་བཀག་པ་ཁོ་ནར་ཟད་པས་སྟོང་པ་ཉིད་གཉིས་པོ་དབུ་མ་ཆེན་པོ་ལས་བསྟན་པ་ནི་རེ་རེར་ཡུང་འགོག་པར་ག་ལ་མཛད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་སོ། །སྟོང་པ་ཉིད་གསུམ་པ་ནི་གནས་སྐབས་གཞན་དུ་བསྟན་ཏོ། །ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འདིས་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ། འཇུག་པ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་པོར་ནས་དྲིས་པར་ཟད་ཅེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ནི་གོ་བར་སླ་བས་བདག་གིས་རྣམ་པར་མ་ཕྱེའོ། །སྐབས་གསུམ་པའི་འགྲེལ་བཤད་རྫོགས་སོ།། །། སྐབས་བཞི་པའི་འགྲེལ་བཤད། དེ་ལྟར་སྐབས་གསུམ་པ་རྣ་པར་ཕྱེ་ནས། ད་ནི་སྐབས་བཞི་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་དོན་དགྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདིར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་བརྒྱད་ཅར་བསྡུས་པའི་སྐབས་གསུམ་པོ་འདི་དག་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱེད་པས་སོ། །ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དབང་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམས་པས་རང་གི་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པས་རང་དབང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་དག་ནི་མི་བརྟན་པས་ན་ཡོན་ཏན་རང་དབང་མ་ཡིན་ལ། བསྒོམ་པ་ལས་ནི་རང་དབང་དུ་འགྱུར་བས་སོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་གསུམ་ཅར་འབྲེལ་པར་བྱ་བར་རིགས་སོ་ཞེས་ཐུགས་ལ་བཞག་ནས་ནི་འཕགས་པ་མི་ཕམ་པའི་ཞལ་སྔ་ནས། གལ་ཏེ་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་དོན། །མཐོང་འགྱུར་བསྒོམ་པ་དོན་མེད་འགྱུར། །གལ་ཏེ་བསྒོམས་པས་དོན་མཐོང་འགྱུར། །དེ་ཚེ་ཐོས་པ་དོན་མེད་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ལ། ཡང་གཞན་ལས་ཀྱང༌། ཐོག་མ་ཉན་འདོད་བླ་མ་བསྙེན་བཀུར་བ་འོད་དང་དེས་བྱས་ཤིང༌། །རང་བཞིན་མེད་པའི་ཆོས
Chinese
了解这一点就是它的自性。您，指的是至尊佛陀。所谓视为空性，这是被什么空呢？这些世俗谛是被世俗谛所空的，因此，世俗谛的自性总是被世俗谛所空，所以是无法用任何言语表达的。从这个角度来说，《圣虚空藏经》中，所说的“无舍弃的自性是空性”也被很好地引用了。这样看来，在这个大乘中，空性有三种：遍计所执空性，依他起空性，和一切空性。如何理解呢？对于我等概念的分别念，仅仅是恶分别念的核心，因为它们永远是不可见的。因此，这种恶分别念的空性，是使圣声闻等智慧的差别变得殊胜的原因。这些不净的心和心所，被称为依他起，这是瑜伽行者等所阐述的。它所空的是世俗谛的诸法。未经观察的唯一令人愉悦，也是生灭之法，能起作用的诸能力，要认识到它们的自性是世俗谛。这些都是所阐述的内容。因此，诸位佛子，如何理解所说的“三界仅仅是心”呢？这在理上是成立的，因为那些只见此岸的人怎么会了解世俗谛呢？仅仅凭借世俗谛，就执着于我和我所，这仅仅是日常行为。而且，这也是仅仅是心。因此，在那里，由于随顺依他起，所以才那样说。这样，在讲述世界形成的十个原因时，有些被认为是世俗谛。太阳的热量不消失，这被认为是世俗谛。因此，依他起空性是自性，从最初证悟菩提心开始，就执持着包含显现的智慧。在普贤王如来佛的境界中，对于显现和包含的智慧的显现，没有恶分别念的立足之地。这也是所阐述的内容。
English
Understanding that is its own nature. You refers to the venerable Buddha. What is meant by considering emptiness is, what is empty of this? These relative truths are empty of relative truths, so the nature of relative truth is always empty of relative truth, so it cannot be expressed in any words. From this perspective, the sutra of the Noble Akashagarbha states that the nature of non-abandonment is also well quoted as being emptiness. Thus, in this Mahayana, there are three emptinesses: the emptiness of complete imputation, the emptiness of other-dependence, and the emptiness of all. How so? The discriminations of self and so on are only the core of evil discriminations, because they are never visible. Thus, this emptiness of evil discrimination is what makes the distinctions of the wisdom of noble Shravakas and so on superior. These impure minds and mental factors are called other-dependence, which is explained by Yogacharas and others. What it empties is all relative phenomena. The unexamined alone is delightful, and also the nature of arising and ceasing, the abilities that can function, one must recognize that their nature is relative truth. These are the things that are explained. Therefore, O sons of the Victorious Ones, how is it correct to say that these three realms are only mind? This is logically valid, because how would those who only see this shore know the relative truth? Merely by relative truth, they cling to I and mine, which is only everyday behavior. And that is only mind. Therefore, there, because of following other-dependence, it was said that way. Thus, when speaking of the ten causes of the formation of the world, some are shown to be relative truths. That the heat of the sun does not disappear is shown to be relative truth. Thus, this emptiness of other-dependence is its own characteristic, from the first realization of Bodhicitta, it holds the wisdom that includes appearance. In the realm of Samantabhadra Buddha, there is no place for evil discrimination in the manifestation of wisdom with appearance.
Chinese
仅仅是这些理由而已。否则，如果外境显现为指示外在事物，又怎能避免执取和能取的过失呢？如果说内在的自性是外境的显现等等，那么在这些方面也会有自性对自性起作用等等的过失，而且对于佛地的普贤菩萨来说，如果认为显现的集合是自性的智慧等等是无意义的，又怎能避免呢？因此，导师具德等主要宣说世俗谛，而其他人仅仅是通过宣说世俗谛来遮止对每个方面的执着，那么从大中观所宣说的两种空性，又怎么会阻止对每个方面的执着呢？第三种空性是在其他情况下宣说的。如果问“难道不是一切都有吗？”，那么应该知道这是通过思考事物自性的真实面貌，并作为进入者们的思考者而提出的问题。其余部分的意思很容易理解，所以我没有详细解释。第三品的解释完毕。 第四品的解释 像这样详细解释了第三品之后，现在为了阐释第四品的偈颂意义，宣说了“完全了知三种一切智智”等等。这里所说的“完全了知”，是指通过听闻和思维的自性智慧，对包含所有八品的这三品进行总结和扩展，从而完全了知。 “是”的意思是“ निश्चित (藏文：ངེས་པར་，梵文天城体：निश्चित，梵文罗马拟音：niścita，汉语字面意思： निश्चित)”。 “为了控制”的意思是通过修习在自己的相续中生起，从而获得自在。因为听闻和思维的智慧是不稳定的，所以功德不是自在的，而是通过修习才能获得自在。因此，心中想着应该将这三种智慧联系起来，圣者弥旁的面前说：“如果仅仅通过听闻就能见到意义，那么修习就变得没有意义了。如果通过修习就能见到意义，那么那时听闻就变得没有意义了。”等等。另外，在其他地方也说：“最初想要听闻，亲近和恭敬上师，以光明和光明所照耀，无自性的法”
English
These are merely the reasons. Otherwise, if external objects appear to indicate external things, how can one avoid the fault of grasping and the grasper? If one says that the nature of inner consciousness is the appearance of external things, etc., then in these aspects there will also be the fault of self acting on self, etc., and for the Samantabhadra of the Buddha-field, if one thinks that the collection of appearances is the wisdom of self, etc., is meaningless, how can one avoid it? Therefore, the teacher Kālacakra and others mainly proclaim the conventional truth, while others only prevent attachment to each aspect by proclaiming the conventional truth. Then how would the two emptinesses taught in the Great Madhyamaka prevent attachment to each aspect? The third emptiness is taught in other circumstances. If one asks, "Is it not that everything exists?" then one should know that this is a question asked by contemplating the true nature of things and as a thinker of those who enter. The meaning of the rest is easy to understand, so I have not explained it in detail. The explanation of the third chapter is complete. Explanation of the Fourth Chapter Having explained the third chapter in detail in this way, now, in order to explain the meaning of the verses of the fourth chapter, it is stated, "The complete knowledge of the three omniscient ones," etc. Here, "complete knowledge" means to completely know by summarizing and expanding these three chapters, which contain all eight chapters, through the wisdom of hearing and thinking. "Is" means " निश्चित (藏文：ངེས་པར་，梵文天城体：निश्चित，梵文罗马拟音：niścita，汉语字面意思： निश्चित)". "For the sake of control" means to generate it in one's own continuum through meditation, thereby gaining independence. Because the wisdom of hearing and thinking is unstable, merit is not independent, but independence is gained through meditation. Therefore, thinking that these three wisdoms should be connected, the noble Mipham said, "If one can see the meaning by merely hearing, then meditation becomes meaningless. If one can see the meaning by meditating, then hearing becomes meaningless at that time," etc. Also, in other places it is said, "Initially wanting to hear, approaching and respecting the teacher, with light and what is illuminated by light, the dharma of no self-nature."