Tibetan
པ་དང་ནི་རྣམ་པ་དང༌། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ནི་དངོས་སུ་ཡང་ཁྱེད་ཀྱི་དེ་ལུང་དང་འགལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་འདི་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་བཅུ་དྲུག་དང་ཆེ་འབྲིང་ཡིན་གྱི་སྐད་ཅིག་གི་ཆོས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གདུལ་བྱ་བརྗེད་པར་བྱ་བ་ཉུང་བ་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་འདི་འབྱེད་པའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་ཞེས་རྩོད་པས་མང་དུ་སྨྲ་བ་དགག་པའམ། གདུལ་བྱ་གང་དག་ལམ་འདིའི་བྱེད་རྒྱུ་ལ་གནས་པར་བརྗོད་དུ་རུང་བ་དེ་དག་ནི་ཆེས་ཉུང་སྟེ་རབ་ཏུ་དཀོན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པས་ལམ་འདི་རྙེད་དཀའ་བར་བསྟན་པའོ། །ཡང་གདུལ་བྱ་རྣམས་འབྲས་བུ་ལ་གཞོལ་བར་ཤུགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གང་ཡིན་པ་ལ་མོས་ཕ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པས་དེར་གཞོལ་བ་ཉིད་དུ་ཞུགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནི་དང་པོར་བྱེད་པ་དྲུག་པོ་འདི་དག་དེར་གཞོལ་ཞིང་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་ལམ་དུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་བསྟན་པས་དེ་དག་ལ་གདམས་པའོ། །ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པའི་ བྱེ་བྲག་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང་དེ་དང་བྲལ་བ་གཙོར་གྱུར་བའོ། །འདིར་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་མོས་པ་དང་བསྔོ་བ་དང༌། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དག་ནི་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་གནས་སྐབས་རྗེས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྦྱོར་བ་ཡིན་ལ། མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཅི་རིགས་སུ་ལྡན་པས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བསྒྲུབ་པ་ནི་རྣམ་པར་དག་པའོ། །གཞན་དག་གིས་ནི་ས་དྲི་མ་མེད་པ་ནས་ཇི་སྲིད་ས་བདུན་པའི་བར་དུ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཡིན་ལ། ས་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པར་ནི་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཐམས་ཅད་པ་དཀྱུས་མ་གང་ཡིན་པ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། དེ་ནི་རྒྱུན་ཆགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་དང༌། ཆུང་ངུའི་ཆུང་སོགས་དབྱེ་བ་ཡིས། །དེ་ནི་རྣམ་པ་དགུར་བཞེད་དོ། །ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་དག་པ་ནི་དངོས་སུ་ན་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུའི་དུས་མངོན་སུམ་པ་དང་རིང་བདག་གི་བྱེ་བྲག་བཤད་པར་ཟད་དོ། །དེ་ལྟར་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་གཏོགས་པ་བསྟན་ཅིང་རྣམ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་དུ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་དག་ཇི་ལྟར་ཡང་རུང་སྟེ་ས་རེ་རེ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་དགུ་དགུར་ནི་བརྗོད་དོ། །མོས་པ་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ
Chinese
以及“相”等等的说法，实际上也是说你的那些（说法）与经文相违背的意思。这样说来，这（些）是十六种观想和大小（的分类），而不是刹那之法。 “应调伏者应忘失的少分”是指辩论说开启此禅定道的因是什么，从而驳斥多说；或者说，应调伏者中哪些可以被说成是此道的因，那些是非常少的，极其稀有，这样显示了此道难以获得。 此外，“为了使应调伏者专注于果”是指对于作为果的禅定道，通过信奉和作意等方式，为了使他们专注于此，首先这六种行为应该专注于此并进入此道，这样通过显示生起道的因，来教导他们。 有漏和无漏的差别，主要是与分别念相应和远离分别念。 此处总结的意义是，信奉和回向，以及随喜和作意等，是清净世间状态的后得智所结合的；现证是等持的智慧。 那些（信奉等）在声闻等中也各自具备，因此将具有特点的确定为完全清净。 其他人认为，从无垢地到第七地之间是有漏的禅定道，而从第八地开始是现证的禅定道，因为与不相符之方的对治，所有一般的禅定道将在后面解释，因为那是连续不断的。 小、中、大，以及小之小等差别，因此认为那是九种相。 这样显示了。 完全清净实际上只是阐述了禅定道的果和因时的显现以及长短的差别。 这样就显示了属于禅定道支分的内容，而相等等则在其他地方显示，他们这样说。 无论那些如何，每一地也都会说九九种相。 称为信奉有二十七种相
English
And the saying of "aspect" etc., in fact, also means that your (statements) contradict the scriptures. In this way, these are sixteen contemplations and large and small (classifications), not momentary dharmas. "The small portion of those to be tamed that should be forgotten" refers to refuting much talk by arguing about what is the cause of opening this path of meditation; or, among those to be tamed, those who can be said to be the cause of this path are very few, extremely rare, thus showing that this path is difficult to obtain. Furthermore, "in order to make those to be tamed focus on the fruit" refers to the fact that for the path of meditation as the fruit, through faith and attention, etc., in order to make them focus on this, first these six actions should focus on this and enter this path, thus teaching them by showing the cause of the arising path. The difference between defiled and undefiled is mainly that they are associated with and separated from conceptual thought. The meaning summarized here is that faith and dedication, as well as rejoicing and attention, etc., are combined with the subsequent wisdom of the pure worldly state; direct realization is the wisdom of equanimity. Those (faith, etc.) are also possessed by the Hearers, etc., each accordingly, so determining the characteristics as completely pure. Others believe that from the Immaculate Ground to the Seventh Ground are the defiled paths of meditation, while from the Eighth Ground onwards are the paths of meditation of direct realization, because the antidote to the opposing side, all the general paths of meditation, will be explained later, because that is continuous. Small, medium, and large, as well as small of small, etc., are differentiated, so it is considered that there are nine aspects. This is how it is shown. Complete purification actually only elucidates the manifestation of the fruit of the path of meditation and the time of cause, as well as the difference between long and short. In this way, it shows the contents belonging to the limbs of the path of meditation, while aspects, etc., are shown elsewhere, they say. No matter how those are, each ground will also speak of ninety-nine aspects. It is called that faith has twenty-seven aspects.
Tibetan
་ལ་འདིར་མོས་པའི་རྒྱུ་ནི་ལུང་རྣམ་པར་དག་པ་དང་རིགས་པ་ནི་ལྟ་བའོ། །འདིའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ངེས་པར་བྱས་པའི་དངོས་པོ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་འཛིན་པའོ། །འདི་ལས་ཐེ་ཚོམ་ཟློག་པ་སྟེ་མོས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་གཞན་གྱིས་འཕྲོག་པར་མི་ནུས་པས་སོ། །རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རང་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་ཡུམ་ལ་མོས་པ་དང༌། གཞན་གྱི་དོན་དུ་དང༌། གཉི་གའི་དོན་དུ་ཡུམ་འདི་ལ་རབ་ཏུ་མོས་པ་སྟེ། དང་པོ་ནི་འདི་ལྟར་འགྲོ་བ་ནི་བདག་བདེ་བ་འདོད་ཅེས་གསུངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ན། རང་གི་ཆེད་དུ་འབད་པ་མེད་པར་འབྱུང་སྟེ། འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་ནས་རབ་ཏུ་གོ་མས་པས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་དང་པོར་སེམས་དེ་བྱུང་བ་ན་རང་དང་གཞན་མཉམ་པའམ། རང་དང་གཞན་དུ་བརྗེ་བའི་ཚུལ་གྱིས་གཉེན་པོ་སེམས་ཅན་མགུ་བར་བྱ་བའི་རིམ་པ་དྲན་པ་ལ་སོགས་པས་རང་གི་དོན་དུ་དམིགས་པ་བཟློག་སྟེ། དེ་ཉིད་གཞན་གྱི་ཕྱིར་སྦྱོར་བར་བྱེད་ལ་དེའི་ཡང་ཕྱི་མའི་སེམས་ལ་ནི་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་མགུལ་ནས་སྤྲེལ་བ་ལྟར་རང་དང་གཞན་གཉི་གའི་དོན་འགྲུབ་པར་ཤེས་པ་ངེས་པ་ཅན་སྐྱེའི་སྔ་མ་ལྟར་རེ་རེ་ཞིག་ལ་ཞེ་ན་བ་ནི་མེད་པས་སོ། །ཁ་ཅིག་ནི་འདིར་རང་གི་དོན་དུས་རིང་དུ་སོང་བའི་བར་དུའོ། །ས་མི་གཡོ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཏེ་ས་དེ་ལ་རང་གི་དོན་དུ་རབ་ཏུ་ཞི་བ་ལ་གནས་པ་ལས་གཞན་གྱི་དོན་ཁོ་ནར་སླར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བསླང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ས་བཅུ་པ་ལ་ནི་རང་དང་གཞན་གཉི་གའི་དོན་ཏེ་ས་འདི་ལ་གནས་པ་ནི་རྒྱུ་མཚན་འདི་ལ་གནས་པ་ནི་རྒྱུ་མཚན་འདིས་ན་སངས་རྒྱས་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གྲངས་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་དུ་བརྩི་བའི་ཕྱིར་ནི་དང་པོ་རང་གི་དོན་དུ་མོས་པ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་འདི་གླེགས་བམ་ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ་ལྟར་བྲིས་ཏེ་བཅངས་པ་ཙམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གདུང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་མཆོད་རྟེན་དུ་བཅུག་སྟེ་མཆོད་པ་བྱས་པ་བས་ཆེ་ས་བསོད་ནམས་མང་དུ་འཛིན་ཞེས་བྱའོ། །ཆུང་ངུའི་འབྲིང་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་བྲལ་ན། བྱུང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཐུས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་མི་འགྱུར་ཏེ། སླར་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་འདིའི་མཐུ་ཆེ་བ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་བསྟན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་རྒྱལ་པོ་གསེར་མདོག་གི་མདོ་ལས།
Chinese
于此信解之因是清净之圣言，理路乃是见解。此之自性即是于已决定之事物如实执取。由此遣除怀疑，即具有信解者，他人不能夺取自宗之宗义。若问差别为何？谓为自之义利而信解佛母，为他之义利而信解，为二者之义利而信解此佛母。初者，如是行持，如云“我欲自乐”之方式，则不需勤作而生起，因轮回无始以来已极串习故。菩萨众最初生起彼心之时，以自他平等或自他相换之方式，以忆念等能令亲友众生欢喜之次第，遮止缘自之义利，而将彼用于他之义利，然彼之后际之心，则如从颈上解脱之猴子般，以事物之力，知晓自他二者之义利成办乃是决定者，故如前者般于一一事物希求则无有。某些人说，此处自之义利乃是长时流逝之间。从不动地开始乃是他之义利，谓于彼地以自之义利而安住于极寂静者，为令圆满之诸佛再次策励之故。第十地乃是自他二者之义利，谓安住于此地乃是因，安住于此乃是因，以此故说为佛。为计为二十七之故，初者，于自之义利以信解小之又小之方式而作意，谓仅书写并受持此如经中所说之胜者之佛母，即能执持较将由六度之因所生之佛陀舍利，放入七宝之塔中供养更为巨大之福德。小之中的中等者，若离般若波罗蜜多，则菩萨以发菩提心等之力亦不能成为圆满正等觉，因将退转之故，此乃显示此之威力极大超胜，如《国王金色经》中云。
English
The cause of faith here is the pure scripture, and the reasoning is the view. Its nature is to grasp the determined object as it is. From this, doubt is dispelled, that is, the one with faith cannot have their own established tenets taken away by others. If asked what the distinctions are? It is said to be faith in the Mother for one's own benefit, for the benefit of others, and for the benefit of both. The first is that, acting in this way, as it is said, "I desire my own happiness," it arises without effort, because it has been extremely practiced since beginningless samsara. When Bodhisattvas first generate that mind, they prevent focusing on their own benefit by means of equality of self and others or the exchange of self and others, with the sequence of pleasing relatives and sentient beings through mindfulness, etc., and apply it to the benefit of others. However, the subsequent mind knows that the accomplishment of the benefit of both self and others is certain due to the power of things, like a monkey freed from the neck, so there is no desire for each individual thing like the former. Some say that here, one's own benefit is during a long period of time. Starting from the immovable ground is the benefit of others, that is, those who dwell in extreme peace in that ground for their own benefit are encouraged again by the Buddhas who have perfected it. The tenth ground is the benefit of both self and others, that is, dwelling on this ground is the cause, dwelling on this is the cause, and for this reason it is said to be the Buddha. For the sake of counting as twenty-seven, the first is to focus on one's own benefit in a small and very small way, that is, merely writing and holding this victorious Mother as stated in the scriptures, one will hold more merit than offering the relics of the Buddha, which are born from the cause of the six perfections, in a stupa of seven jewels. The medium among the small, if separated from the Prajnaparamita, then the Bodhisattva will not become a fully enlightened Buddha through the power of generating Bodhicitta, etc., because they will regress. This shows that its power is extremely superior, as it is said in the Sutra of the Golden King.