Tibetan
པའི་སྣང་བའི་དབང་ཙམ་ལས་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་བརྗོད་ དོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། མཁའ་ལྡིང་གྲུབ་པ་ཇི་ལྟ་བུར། མཆོད་སྡོང་བསྒྲུབས་ནས་འདས་གྱུར་ནས། །དེ་འདས་གྱུར་ནས། །དེ་འདས་ཡུན་རིང་ལོང་ན་ཡང༌། །དུག་ལ་སོགས་པ་སེལ་བ་ལྟར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །ཡང་གཞན་དག་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཤེས་བྱ་དང་བག་ཆགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་པ་སྤངས་པས་ན། མི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཐོབ་པའི་འབྲས་བུ་ལག་མཐིལ་གྱི་ཤིང་ཏོག་ལྟར་མ་ལུས་པ་སྒྱུ་མ་ལྟར་བཀྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་ངེས་པར་ཁས་བླང་ངོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡང་གཞན་དག་ནི་ཤེས་བྱའི་མཆོག་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཡོན་ཏེ་དེའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཞེས་བྱའི་གནས་དང་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཅུ་མཁྱེན་པས་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའོ་ཞེས་གསུངས་པར་འདོད་དོ། །འདིར་ཡང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་མངའམ་ཅི་སྟེ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ལས་གྱུར་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཁ་ཅིག་ནི་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་མངའ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་བས་ན། ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་མེད་པ་ཀུན་རྫོབ་པ་ཙམ་ཞིག་ནི་རང་རིག་པར་འགྱུར་བ་སྟེ་འདི་ཙམ་ཞིག་གོ་ཞེས་སྔར་བསྟན་པའི་ཕྱོགས་གསུམ་པ་འདོད་དོ། །གཞན་དག་ནི་བསྐལ་པ་དུ་མར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་བརྫུན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གོམས་པར་གྱུར་པ་དེ་ལ་སྣང་བ་རྣམས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་ཇི་སྐད་དུ། །འདི་ལྟར་མཐོང་དང་ཐོས་པ་ཀུ། །འདི་ལ་དགག་པར་བྱ་མེད་ཀྱི། །གང་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུར་འགྱུར་བ། །བདེན་པ་ཉིད་དུ་རྟོག་པ་བཟློག །ཅེས་བཤད་པས་ན། ངེས་བར་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཡེ་ཤེས་མེད་ན་ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་བརྗོད་ཅེས་ཟེར་རོ། །ལ་ལ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཙམ་ལ་དམིགས་ནས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་ཅེས་འདོད་པས་ཕྱོགས་གཞན་དག་ཏུ་གྱུར་བའོ། །ཧ་ཅང་སྤྲོས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ་འདི་ནི་ཉེ་བར་གཞག་པའོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་ལྷུར་བླང་བར་བྱ་སྟེ་དང་བོ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལས་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་བསྟན་ཏ། དེ་ནས་ནི་ འདིར་བསྒྲུབ་པ་རྣམས་པ་བརྒྱད་དོ། །དེ་ནས་ནི་སྐབས་བཞི་པར་རྣམ་པ་དག་གི་ནང་དུ་སྤོང་བའི་ལམ་སྟེ་མ་ལུས་པར་སྤོང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་བསྡུའོ། །དེ་ནས་ནི་སྐབས་ལྔ་བར་དམིགས་པ་དང་དབང་དང་རྣམ་པ་དང་ལོག་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷུར་བླངས་ཏེ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་ནི་སྐབས་བདུན་པར་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བཞིར་ཕྱེ་སྟེ་བརྗོད་དོ། །དེ་ནས་ནི་ཡང་སྐབས་བརྒྱད་པར་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཕྲིན་ལས་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ལས། བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་ལས་རྣམས་ནི། །ཆུད་མི་ཟ་དང་བདེན་མཐོང་དང༌། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་སྤོང་བ་དང༌། །དེ་གཞི་མེད་པའི་ཚིལ་དང་ནི། །རྣམ་པར་བྱད་དང་ཚོགས་དང་ནི། །འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་པ་ལ། །ཐ་དད་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་དང༌། །ཞེས་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། འདི་དག་སོ་སོ་དང་བསྡུས་པས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་ནི་འདིར་མན་ངག་གོ །ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཆོས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པའི་རང་བཞིན་ཁོ་ནས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་བྱེད་ཅེས་སམ། དེ་ལྟར་བྱོས་ཤིག་ཅེས་ཚིག་ཟུར་གྱིས་ན་གདམས་པ་སྟེ། ཚིག་འདི་ནི་བྱུང་བ་དང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་རིལ་ལ་སྦྱར་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་སྔར་བསྟན་ཏོ། །མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཡུལ་མྱུར་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པའི་གཞུང་ལུགས་སོ། །ཨ་བྷི་ནི་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པས་སོ། །སཾ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་ངེས་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པའོ། །ཨི་ཡ་ནི་འགྲོ་བའི་དོན་ཏོ། །དེས་ན་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བར་ངེས་པར་འགྲོ་བས་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པའི་ལམ་འདི་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའོ། །གཞན་དག་ནི་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་གྱུར་ན་དུས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དེ་ལས་མི་འདའ་བར་འབྲས་བུ་འབྱིན་པས་ན་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་དུས་ཅན་ཞེས་འཆད་པར་བྱེད་དོ། །རྒྱན་གྱི་དོན་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །སྐབས་ནི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དང་པོ་ནི་གཉིས་པ་ལ་ལྟོས་པའམ། ཡང་ན་མཆོག་གི་དོན་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི་སྐབས་མ་ལུས་པའི་ལུས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ཙམ་ གྱིའོ། །སྐབས་དང་པོའི་འགྲེལ་བཤད་རྫོགས་སོ།། །། སྐབས་གཉིས་པའི་འགྲེལ་བཤད། དེ་ལྟར་སྐབས་དང་པོའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་རྣམས་རྣམ་པར་བཀྲོལ་ནས། ད་ནི་སྐབས་གཉིས་པ་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་མེད་ན་མེད་པས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་གསུངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ང་རྒྱལ་བཅོམ་པའི་རྒྱུད་ཁོ་ན་ལ་སྐྱེའོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདིར་ང་རྒྱལ་དང་ཞུམ་པ་གཉི་ག་བསལ་བ་ལ་ལམ་སྐྱེའི་གང་ཡ
Chinese
他们说，仅仅是显现的威力，就称之为遍知。比如空行成就者，建造佛塔后逝去，逝去之后，即使逝去很久，也能像消除毒药一样。等等。还有一些人说，因为断除了烦恼、所知和习气的全部障碍，所以，与无知分离的获得的果实，就像手中的水果一样，全部如幻显现的遍知智慧，必须按照字面意思来承认。还有一些人认为，所知之最胜是阿赖耶识，依靠它，了知所知处和体性等十种，所以说是遍知。这里也要知道，这是因为怀疑圆满正等觉佛陀是否具有包含显现的智慧。有些人认为，如果具有包含显现的智慧，就会有能取和所取的过失，所以，无相智慧仅仅是世俗谛，是自证，仅此而已，这是先前所说的第三种观点。另一些人认为，在多劫中习惯于将能取和所取视为虚假的自性，那么显现如何会变成能取和所取呢？如是说：如此所见所闻的一切，对此无可否认，因为是痛苦之因，所以要遣除执着为真实的念头。如是说，如果没有包含显现的智慧，如何称之为遍知呢？有些人认为，仅仅缘于自性光明，存在着不可言说的自性，因此变成了其他的观点。无需过多赘述，这只是一个简要的陈述。必须努力实践出离的证悟，首先是从发心开始，宣说了神通等五种功德，然后是，这里有八种证悟。然后，在第四品中，总结了断除之道，即全部断除的意义。然后，在第五品中，以所缘、自在、行相和邪分别来……
English
They say that it is only the power of appearance that is called omniscient. For example, the accomplished Kading, after building a stupa and passing away, even after a long time, can eliminate poison, etc. Others say that because they have abandoned all the obscurations of affliction, knowable objects, and habitual tendencies, the fruit of attainment that is separated from ignorance, like a fruit in the palm of the hand, is the omniscient wisdom that appears like an illusion, and must be acknowledged as it is. Others think that the best of knowable objects is the alaya consciousness, and relying on it, knowing the ten places and characteristics of knowable objects, it is said to be omniscient. Here, too, it should be understood that this arises from the doubt as to whether the perfectly enlightened Buddha possesses the wisdom that includes appearance. Some think that if one has the wisdom that includes appearance, there will be the fault of grasper and grasped, so the wisdom without appearance is only conventional truth, which is self-awareness, and that is all, which is the third view mentioned earlier. Others think that if one has become accustomed to grasping and being grasped as false nature for many kalpas, how can appearances become grasper and grasped? As it is said: All that is seen and heard in this way, there is no denial of this, because it is the cause of suffering, so the thought of clinging to the truth must be dispelled. As it is said, if there is no wisdom that includes appearance, how can it be called omniscient? Some think that just by focusing on the naturally luminous, there is an unspeakable nature, so it becomes another view. There is no need to elaborate too much, this is just a brief statement. One must strive to practice the realization of renunciation, first from the generation of bodhicitta, the five qualities such as clairvoyance are explained, and then, here are eight kinds of realization. Then, in the fourth chapter, the meaning of the path of abandonment is summarized, that is, to abandon completely. Then, in the fifth chapter, with the object, power, aspect, and wrong conception, to...
Chinese
于是受持并宣说了。此后在第七品中，将体性分为四种进行阐述。此后又在第八品中，关于法身的事业二十七种中，菩提分法的事业是：不浪费和真见，以及舍弃颠倒，以及那无有根本的脂肪，以及种种行相和集合，以及有为无为法，完全不知差别等，以八种方式进行了阐述。这些各自和合起来需要理解，这是这里的口诀。因为没有比一切皆不可得性更殊胜的法，所以以不可得性的自性来完全清净，或者说，就这样做吧，这是以委婉的言辞来表达的教诲。这个词语要知道是应用于过去和将来的。般若波罗蜜多之前已经宣说了。名为口诀的论典，是使能知的对境迅速通达的论典。阿毗（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）是趋向于现前的意思。三（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）是指真实决定的意思。伊（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）是去的意思。因此，趋向于现前，如实决定地去，因此证悟智慧的这条道路就是现观。其他则解释为，如果趋向于现前，就像时间一样，不会超越它而产生结果，因此称为具有趋向于现前的时间。庄严的意义已经解释完毕。品是章节的意思。第一是相对于第二而言，或者是殊胜的意思，因为一切种智是所有品的身躯。释是仅仅意义而已。第一品的释词完毕。第二品的解释。如此对第一品的偈颂进行了分别解说后，现在为了解说第二品，宣说了证悟一切种智，如果没有道智就不可能，因此宣说了道智等。道智是它的原因，是这个意思。为了要知道仅仅在调伏我慢的相续中才会产生，在这里，为了遣除我慢和怯懦两者，道生于何处
English
Then he took it upon himself and taught it. Then, in the seventh chapter, the characteristics are divided into four types and explained. Then again, in the eighth chapter, among the twenty-seven activities of the Dharmakaya, the activities of the Bodhi limbs are: not wasting and seeing the truth, and abandoning perversion, and that rootless fat, and various forms and collections, and conditioned and unconditioned phenomena, completely not knowing the difference, etc., are explained in eight ways. These, individually and collectively, need to be understood, which is the oral instruction here. Because there is no other Dharma more excellent than the non-apprehension of all, it is purified entirely by the nature of non-apprehension, or, do it like that, which is an instruction expressed in euphemistic words. This word should be known to be applied to the past and the future. The Prajnaparamita has been explained before. The treatise called "Oral Instruction" is a treatise that enables the object of knowledge to be quickly understood. Abhi (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Literal Chinese meaning) means to be directed towards the present. Sam (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Literal Chinese meaning) refers to the meaning of truly determining. I (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Literal Chinese meaning) means to go. Therefore, tending towards the present, truly determining to go, therefore this path of realizing wisdom is the Abhisamaya. Others explain that if it tends towards the present, just like time, it will not go beyond it and produce results, therefore it is called having the time of tending towards the present. The meaning of the ornament has been explained. Chapter means the meaning of section. The first is relative to the second, or it is the meaning of excellence, because the Omniscient is the body of all the chapters. Commentary means only the meaning. The commentary on the first chapter is completed. Explanation of the second chapter. Having thus explained the verses of the first chapter separately, now, in order to explain the second chapter, it is said that the realization of the Omniscient, if there is no path knowledge, it is impossible, therefore the path knowledge is explained, etc. Path knowledge is its cause, that is the meaning. In order to know that it only arises in the continuum of subduing pride, here, in order to eliminate both pride and timidity, where does the path arise