Tibetan
ད་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་སྟོན་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྲིད་པར་མཚམས་སྤྱོ་བ་ནི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལ་དེ་མི་མངའ་བས་ན་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མའི་སྲས་སུ་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ནི་ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་བྱ་བ་སྒྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་ཁ་རོག་དང་དབྱིབས་སུ་བརྟགས་ཏེ། འདི་ནི་གཞོན་ནུ་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་བཟུང་བར་ཟད་ཀྱི་ཅི་ཡང་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་བར་མ་ལས། རབ་འབྱོར་ངའི་ལུས་འདི་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཞི་སྟེ་ཞེས་གསུངས་པས་སྐུ་དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སུ་མ་བསྟན་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱིས་པ་རྣམས་ནི་རང་གི་མངོན་པར་ཞེན་པ་རབ་ཏུ་བསྟན་པས་ན་འདི་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པས་ཡིད་ཆེས་པར་རབ་ཏུ་དཀའ་བས་ན་གཞིའོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་པའི་མཐུན་པར་འཇུག་པ་ཙམ་སྟེ། རང་གི་ངོ་བོས་ནི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་སུ་སྣང་ཞིང་རིང་བསྲེལ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བས་ན། འཕགས་པ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་ སུ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། ང་ཡིས་རིགས་རྣམ་གཞག་མ་ཡིན། །སྐྱེ་བའང་བླངས་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། །དེ་ཡི་ཁ་དོག་ཕྱེ་བའང་མིན། །གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ལས་དམན་པ་མེད། །ཅེས་གསུངས་ལ། སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང༌། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་དོན་བྱ་བ་མཛད་པ་ཡིན་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་པར་མཛད་དེ། དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ནི་རྟག་ཏུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་རབ་འབྱམ་ཚད་མེད་པ་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་མོད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གཅིག་པོ་དེ་ཁོ་ན་ལ་གདུལ་བྱའི་དོན་མཛད་པའི་དབང་གིས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་དུ་མར་བཏགས་པར་ཟད་དོ། །དེ་བས་ན་གདུལ་བྱའི་སོ་སོར་འཛིན་པས་རྒྱལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐ་དད་པར་ནི་མི་དབྱེ་བ་ཉིད་དོ། །གཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ལ་དེ་བདག་མེད་པར་ཤེས་པ་དང༌། སྤོང་བ་ལ་སོགས་པར་འབྱེད་པས་ན་གཞི་སྟེ། ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པའི་མིང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པས་ཐོབ་པའོ། །ཡང་ན་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པ་ནི་གཞི་སྟེ། དང་པོར་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་སའི་སྙིང་པོ་འཁོར་ལོ་བཅུ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། བྱིས་པ་དབང་པོ་ཞེན་ཅིང་
Chinese
具有彼性，是显示解脱之果。即使如此，于有中作区分乃是习气的因，而世尊您不具有此因，那么成为净饭王的儿子等等的因是什么呢？这是大雄的行事，以智慧观察所化众生的根器和形态，认为这是青年一切义成，仅此而已，没有任何区分。如此，胜者之母说：“善现，我的身体是一切相智的基。”为何不将此身显示为智慧呢？因为对于孩童来说，执着于自己的显现非常强烈，如果说这就是智慧，很难令人相信，所以说是“基”，这只是与世俗相符的说法。实际上，以其自性而言，智慧本身显现为颜色和形状，也显现为舍利等等。因此，在名为《圣善根摄受大乘经》中也说：“我没有建立种姓，也没有受生，也没有区分其颜色，不低于色身。”导师也说：“在世俗谛中，仅仅是智慧，通过生起显现为受用圆满身等的方式来行事，所以是法身。”因此，世尊您始终是无量无边的智慧显现，但仅仅因为这唯一的智慧为了调伏众生而行事，才被安立为多种身和智慧。因此，由于所化众生的各自执着，并不会将胜者的自性区分开来。所谓“基”，是指对于孩童来说，成为执着于我和我所之基的蕴等等，因为了知其无我，并进行舍弃等等的区分，所以是“基”。共同行为之名是通过共同行为获得的。或者，成为一切道之基的是“基”，因为首先要依靠它。因此，在名为《圣地藏十轮大乘经》中也说：孩童执着于感官
English
It possesses that nature, showing the fruit of separation. Even so, distinguishing in existence is the cause of habit, and since the Bhagavan does not possess this cause, what is the cause of becoming the son of King Śuddhodana, etc.? This is the act of the Great Sage, examining the faculties and forms of those to be tamed with wisdom. It is merely regarded as, "This is the youth Sarvārthasiddha," and there is no distinction whatsoever. Thus, the mother of the Victorious Ones said, "Subhūti, this body of mine is the basis of all-knowing wisdom." Why is that body not shown as wisdom? Because for children, attachment to their own appearance is very strong, and if it is said that this is wisdom, it is very difficult to believe, so it is said to be the "basis," which is merely conforming to the worldly. In reality, by its own nature, wisdom itself appears as color and form, and also appears as relics, etc. Therefore, in the Mahāyāna Sutra called "The Noble Root of Virtue Completely Embracing," it is also said: "I have not established caste, nor have I taken birth, nor have I distinguished its color, it is not inferior to the form body." The teacher also said, "In the conventional truth, it is only wisdom, acting through the door of generating appearances as enjoyment bodies, etc., so it is the Dharma body." Therefore, the Bhagavan is always a single, immeasurable manifestation of wisdom, but it is only because this single wisdom acts for the sake of taming beings that it is established as many bodies and wisdoms. Therefore, due to the individual attachments of the beings to be tamed, the nature of the Victorious Ones is not distinguished. The so-called "basis" refers to the aggregates, etc., which for children become the basis of attachment to self and what belongs to self, because knowing its selflessness and making distinctions such as abandonment, it is the "basis." The name of co-activity is obtained through co-activity. Or, what becomes the basis of all paths is the "basis," because it is to be relied upon first. Therefore, in the Mahāyāna Sutra called "The Noble Kṣitigarbha Ten Wheels," it is also said: Children are attached to the senses.
Tibetan
ལེ་ལོ་ཅན། །ཐེག་པ་གཉིས་ལ་ནན་ཐན་མི་བྱེད་པ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་ལྡན་མི་འགྱུར། །དེ་ནི་རྒྱ་ཆེན་ཐེག་ཆེན་སྣོད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཚེ་ནི་གཞིའང་ཡིན་ལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ཡིན་ཞེས་གཞི་མཐུན་པའི་བསྡུ་བར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཕྱག་འཚལ་བ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྙད་པའི་དོན་དགྲོལ་བར་བྱ་སྟེ། དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དོན་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་དེ་འདིར་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་གཟུང་ངོ༌། །དེ་རྣམས་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེད་པ་ཉིད་ནི་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་དང་པོར་སྨོས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟ་ ཞེ་ན། དང་པོར་སྨོས་པའི་དབང་གིས་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་དག་འདི་སྙམ་དུ་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་དམ་བཅས་པ་འདི་དག་ཁོ་ན་ལྟར་ཡོད་དམ། ཅི་སྟེ་མ་ཡིན་པ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་གཞུང་འདི་མཉན་པ་ལ་སོགས་པས་ཤེས་པར་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདི་ལ་དང་པོར་ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་ལྟ་ན་ན་ཁོ་བོ་ཡང་འདི་ལ་གུས་པས་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་འདི་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་བར་དང་མཐར་མ་བསྟན་གྱི། དང་པོར་བསྟན་པ་ཁོ་ནས་དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕྱག་འཚལ་བའི་དང་པོར་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བསྟན་ཞེ་ན། ལས་བརྩམས་ནས་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་ཚུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ན་དང་པོར་ཡུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པས་ནི་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱང་དད་པར་འགྱུར་ལ། དད་པར་གྱུར་ནས་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་དེའི་ཡོན་ཏན་ལ་ཞིབ་ཏུ་ཡང་དཔྱད་པས་ན་ཕྱག་འཚལ་བ་ཡང་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་འཇུག་པ་ཡན་ལག་གི་སྔོན་དུ་བྱ་བའི་ཡན་ལག་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། རང་གི་བསྟན་བཅོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མན་ངག་གི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་འདི་སྟེ། རྩ་བའི་གཞུང་ལྟ་བུར་གྱུར་པའོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གང་དག་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་དེ། འོག་ཉིད་ནས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རྣམ་པ་གསུམ་ཅར་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་དོན་ཉིད་དོ། །དགོས་པ་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་དེ་དག་གི་དོན་ལེགས་པར་རྟོགས་པའོ། །དགོས་པའི་ཡང་དགོས
Chinese
懒惰者，对于二乘不精进，就不会具有大乘的法轮，那不是广大的大乘之器。如是说。彼时既是基，也是智慧，如是宣说了基一致的摄略。如是宣说了礼敬后，现在要阐释陈述必要等的意义，以“以于意义生起怀疑”等来说明。意义是指所有宣说佛母现观次第，在此作为要说的意义来把握。对于这些生起怀疑，就是首先宣说显示必要等的两个偈颂，是这样的： 如果问：以首先宣说的力量，具有分别念的那些人会这样想：所承诺的必要等存在，是否仅仅如这些一样存在呢？如果不是这样，那么我自己的论典通过听闻等才能了解，其他途径则不能。如果认为这里存在如最初所说的必要等，那么我也要恭敬地住于此，这样就会进入听闻等。因此，必要等不是在中间和最后宣说，仅仅在最初宣说，就是为了对意义生起怀疑，而那本身也是进入的支分。如果这样，那么为什么不在礼敬的最初也宣说呢？因为开始工作后才礼敬，这在世间是不合规矩的，而且按照所宣说的规矩，最初宣说佛母的功德，那么具有分别念的人也会生起信心，生起信心后，对于必要等那些功德也详细地进行观察，因此礼敬也如必要等一样，是进入支分之前的支分，所以没有过失。所谓“自己的论典”，是指这个以偈颂形式表达的所有宣说佛母现观次第的诀窍，如同根本论典一样。要说的是所有宣说佛母现观次第的佛母，从下面说“佛母三种”来看，这仅仅是表示就近的意义。必要是依靠这个偈颂，很好地了知那些佛母的意义。必要的必要。
English
A lazy person, not diligent in the Two Vehicles, will not possess the wheel of the Great Vehicle, that is not a vessel for the vast Great Vehicle. Thus it is said. At that time, it is both the basis and also wisdom, thus the summary of the basis being the same was taught. Having taught the prostration in that way, now the meaning of stating the purpose etc. is to be explained, by saying "by arousing doubt about the meaning." Meaning refers to all the teachings on the order of realization of the Mother of the Buddhas, which are taken here as the meaning to be expressed. Arousing doubt about these is precisely the initial statement of the two verses that show the purpose etc., and it is like this: If asked: By the power of the initial statement, those with conceptual thoughts might think: Is the purpose etc. that is promised to exist only as these exist? If it is not so, then my own treatise will be understood by listening etc., but not otherwise. If one thinks that the purpose etc. as stated at the beginning exists here, then I too will respectfully abide here, and thus engage in listening etc. Therefore, the purpose etc. is not shown in the middle and at the end, but only showing it at the beginning is precisely what arouses doubt about the meaning, and that itself is also a limb of entering. If that is the case, then why is it not shown even at the beginning of the prostration? Because prostrating after starting work is not the custom in the world, and according to the way it is shown, initially stating the qualities of the Mother will also cause those with conceptual thoughts to have faith, and having faith, they will also examine the qualities of the purpose etc. in detail, so prostration is also like the purpose etc., being a limb to be done before the limb of entering, so there is no fault. What is called "one's own treatise" refers to this verse form of all the instructions that show the order of realization of the Mother of the Buddhas, which has become like a root treatise. What is to be expressed is all the Mothers of the Buddhas that show the order of realization, from the statement below, "the three aspects of the Mother of the Buddhas," this is merely the meaning of indicating proximity. The purpose is to rely on this verse to understand well the meaning of those Mothers of the Buddhas. The purpose of the purpose.