Tibetan
ས་ཤིང་འདུ་བྱེད་ཞི། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནུབ་གྱུར་པ། །འདི་འདྲ་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་མཐའ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བརྗོད་དོ། །དེ་དགག་པ་ནི་འཕགས་པ་ལང་ཀ་ར་གཤེགས་པ་དང༌། དཔལ་ཕྲེང་སེང་གེའི་ང་རོའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་ལས་རྒྱས་པར་བསྟན་ཅིང༌། རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མ་ལས་ཀྱང་སྔར་བསྟན་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཁོ་ནས་ཁ་ཅིག་སྐྱེ་ཞིང་སླར་ཤིན་ཏུ་རྒྱུན་ཆད་པའི་བྱེ་བྲག་དག་སྣང་སྟེ། མར་མེ་ལ་སོགས་པའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་ནམ་ཡང་མི་སྐྱེ་ཞིང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འགག་པ་མེད་པའི་མིང་ཙམ་པ་སྟེ། ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་གཏན་མེད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་བ་སྟེ། འགྲོ་བའི་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མ་བརྟགས་པ་ཙམ་གྱིས་དགའ་བར་བྱེད་ཅིང་བརྟགས་པ་ན་ཆུ་ཤིང་གི་སྙིང་པོ་ལྟར་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་སེམས་དང༌། དེ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒྱུ་མ་ཙམ་འདི་ནི་ནམ་ཡང་མེད་པར་མི་འགྱུར་ལ། དེ་ཡང་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་ནི་མི་རུང་བས་ན་དེ་དག་གིས་ལེགས་ པར་མ་སྨྲས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བས་ན་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཁ་ཅིག་ལོག་པར་ལྟ་བ་ཁོ་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་མིང་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། བར་ཆད་མེད་པའི་རིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྗེས་ལ་ཡེ་ཤེས་ནི་དངོས་སུ་མེད་ཅིང་དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་ཙམ་དུ་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སྨྲ་བའང་འདིས་བསལ་ཏོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཅན་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པའི་དབང་གིས་དེ་དང་ཐ་མི་དད་ཅིང་དེ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་དག་གོ །ཞེས་ཀུན་རྫོབ་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། བརྗོད་པ་ལྟ་ཞིག་ན། ལོག་པའི་ལྟ་བའི་མཚོན་གྱིས་ཡེ་ཤེས་རབ་ཏུ་བཅད་པ་ཁྱེད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་དག་པར་གང་གིས་གཞག །གལ་ཏེ་ཆོས་ཅན་ལ་མ་བརྟེན་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡོད་པར་གྱུར་ན་གོ་ཇི་ལྟར་འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས་གལ་ཏེ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལས་གཞན་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་དོན་དམ་པ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཞིང༌། དོན་དམ་པ་དེ་མཐོང་བས་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོངས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་གླགས་སུ་ཡང་ངེས་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་ཉིད་དག་པ་སྟེ་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་མ་དག་པ་ད
Chinese
地、树木是行，识灭尽，如此这般是痛苦的终结。等等也这样说。对这些的驳斥，在《圣楞伽经》和《吉祥狮子吼经》等中有详细阐述。胜者生母经中也曾说过：事物仅仅因其自性，有些产生，随后又完全断绝，显现出种种差别，如灯火等。有些则永不产生，并因此而无有止灭，仅仅是名称而已，如虚空之花等。有些则生起等，目标完全不确定，也不会改变，如众生的心之差别。因此，仅仅未经观察就感到欢喜，而观察时，心如水树之髓般空无，而这完全清净的智慧之幻象，则永不会消失。然而，没有目标之缘等也是不行的，因此，他们没有很好地说。因此，才说了“菩萨们尽轮回之际利益众生”等。有些人仅凭邪见就认为诸佛世尊的智慧也只是名称而已，在无间三摩地的后面，智慧实际上并不存在，而只是清净的真如而已，这也用此进行了驳斥。如何驳斥呢？所谓的清净真如，是因为法性智慧清净的缘故，与它不异，也不是它本身的那些真如。这样以世俗为依据来说，如果以邪见的利剑彻底斩断智慧，谁又能使你的那些真如清净呢？如果存在不依赖于法性的真如，那又如何呢？如《圣解深密经》所说，如果胜义谛与世俗谛不同，那么胜义谛就不会成为诸法共相，并且见到胜义谛也不能使瑜伽士们断除烦恼等等，这也会成为一个漏洞。此外，如果真如是清净的，也就是众生的真如是不清净的
English
Earth, trees are formations, consciousness is extinguished, such is the end of suffering. And so on. The refutation of these is extensively explained in the 'Holy Lankavatara Sutra' and the 'Glorious Lion's Roar Sutra,' etc. It has also been previously stated in the 'Victorious Mother Sutra' that some things arise solely from their own nature and then completely cease, appearing as various distinctions, such as lamps, etc. Some never arise and are therefore without cessation, being merely names, such as flowers in the sky, etc. Some, such as arising, never change without a definite object, such as the distinctions of the minds of beings. Therefore, one rejoices merely without examination, but upon examination, the mind is like the pith of a water tree, empty, and this mere illusion of completely pure wisdom never disappears. However, it is not possible without objective conditions, etc., so they have not spoken well. Therefore, it is said, 'Bodhisattvas who benefit beings as long as samsara exists,' etc. Some, with only wrong views, think that the wisdom of the Buddhas, the Bhagavat, is only a name, and that after the uninterrupted samadhi, wisdom does not actually exist, but is only pure Suchness. This is also refuted by this. How is it refuted? The so-called pure Suchness is the Suchness that is not different from and not the same as the Dharma-nature wisdom because of its purity. Thus, relying on convention, if one speaks, if wisdom is completely cut off by the sword of wrong views, who will make your Suchness pure? If there is a Suchness that does not depend on Dharma-nature, then what? As the 'Holy Samdhinirmocana Sutra' says, if the ultimate truth is different from the conventional truth, then the ultimate truth will not become the common characteristic of all dharmas, and seeing the ultimate truth will not enable yogis to eliminate afflictions, etc., which would become a loophole. Furthermore, if Suchness is pure, that is, the Suchness of beings is impure.