Tibetan
སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བག་ཆགས་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། གང་དག་བག་ཆགས་ཟད་པ་དེ་དག་ནི་ཡང་སྲིད་པར་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་པས་སོ། །ཡང་ན་བག་ཆགས་ཀྱིས་མཚམས་སྦྱོར་བ་ནི་བག་ཆགས་ཀྱིས་མཚམས་སྦྱོར་བའོ་ཞེས་གསུམ་པའི་བསྡུ་བའོ། །དེ་སྤངས་པ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟད་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་སྟོན་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྲིད་པར་མཚམས་སྤྱོ་བ་ནི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལ་དེ་མི་མངའ་བས་ན་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མའི་སྲས་སུ་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ནི་ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་བྱ་བ་སྒྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་ཁ་རོག་དང་དབྱིབས་སུ་བརྟགས་ཏེ། འདི་ནི་གཞོན་ནུ་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་བཟུང་བར་ཟད་ཀྱི་ཅི་ཡང་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་བར་མ་ལས། རབ་འབྱོར་ངའི་ལུས་འདི་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཞི་སྟེ་ཞེས་གསུངས་པས་སྐུ་དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སུ་མ་བསྟན་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱིས་པ་རྣམས་ནི་རང་གི་མངོན་པར་ཞེན་པ་རབ་ཏུ་བསྟན་པས་ན་འདི་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པས་ཡིད་ཆེས་པར་རབ་ཏུ་དཀའ་བས་ན་གཞིའོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་པའི་མཐུན་པར་འཇུག་པ་ཙམ་སྟེ། རང་གི་ངོ་བོས་ནི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་སུ་སྣང་ཞིང་རིང་བསྲེལ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བས་ན། འཕགས་པ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་ སུ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། ང་ཡིས་རིགས་རྣམ་གཞག་མ་ཡིན། །སྐྱེ་བའང་བླངས་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། །དེ་ཡི་ཁ་དོག་ཕྱེ་བའང་མིན། །གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ལས་དམན་པ་མེད། །ཅེས་གསུངས་ལ། སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང༌། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་དོན་བྱ་བ་མཛད་པ་ཡིན་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་པར་མཛད་དེ། དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ནི་རྟག་ཏུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་རབ་འབྱམ་ཚད་མེད་པ་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་མོད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གཅིག་པོ་དེ་ཁོ་ན་ལ་གདུལ་བྱའི་དོན་མཛད་པའི་དབང་གིས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་དུ་མར་བཏགས་པར་ཟད་དོ། །དེ་བས་ན་གདུལ་བྱའི་སོ་སོར་འཛིན་པས་རྒྱལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐ་དད་པར་ནི་མི་དབྱེ་བ་ཉིད་དོ། །གཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ལ་དེ་བདག་མེད་པར་ཤེས་པ་དང༌། སྤོང་བ་ལ་སོགས་པར་འབྱེད་པས་ན་གཞི་སྟེ། ལྷན
Chinese
所谓“结合”是指烦恼习气之间的结合。那些烦恼习气已经断尽的人，就不会再与轮回结合了。或者说，以烦恼习气结合就是以烦恼习气结合，这是第三种集合。所谓“具有舍弃”是指具有断尽，这是在显示解脱的果。如果是这样，与轮回结合是以烦恼习气为因。但世尊您并没有这些，那么成为净饭王的儿子等等的因是什么呢？这是大雄精进成办事业的智慧，观察所化众生的根器和意愿。这仅仅是认为“这是青年悉达多”，除此之外，没有任何结合。这样，在胜者之母的经文中说：“善现，我的身体是遍知智慧的基础。”为什么没有将身体直接显示为智慧呢？因为对于孩子们来说，如果直接说“这就是智慧”，他们很难相信，所以说“基础”，这只是随顺世俗的说法。实际上，从其自性来说，智慧本身显现为颜色和形状，并且显现为舍利等等。因此，在《圣善根受持大乘经》中也说：“我没有建立种姓，也没有接受出生，也没有区分它的颜色，不比色身低劣。”而且，导师也说：“在世俗谛中，仅仅是智慧，通过生起显现为圆满报身等形象的方式来成办利益，因此是法身。”因此，世尊您始终是无量无边的智慧显现，但仅仅因为为了调伏所化众生而行事业，才安立为身和智慧的多种形象。因此，不应因所化众生的不同执着而区分胜者的自性。所谓“基础”，是指对于孩子们来说，作为我与我所执着的基础的蕴等等，认识到它是无我的，并且进行舍弃等等的区分，所以是基础，一同
English
The term "union" refers to the union of habitual tendencies. Those who have exhausted their habitual tendencies will not be united with rebirth. Alternatively, union through habitual tendencies is union through habitual tendencies, which is the third collection. The term "possessing abandonment" means possessing exhaustion, which demonstrates the fruit of separation. If that is the case, union with rebirth is caused by habitual tendencies. However, since the Bhagavan does not possess these, what is the cause of becoming the son of King Śuddhodana, etc.? This is the wisdom of the Great Sage accomplishing deeds, examining the faculties and inclinations of those to be tamed. It is merely regarded as "this is the youth Sarvārthasiddha," and there is no union whatsoever. Thus, in the sutra of the Mother of the Conquerors, it is said, "Subhuti, this body of mine is the basis of omniscient wisdom." Why is the body not directly shown as wisdom? Because for children, if it is directly said, "This is wisdom," it is very difficult for them to believe, so it is said "basis," which is merely conforming to worldly conventions. In reality, from its own nature, wisdom itself appears as color and form, and appears as relics, etc. Therefore, in the Mahayana Sutra "The Noble Root of Virtue Completely Embracing," it is also said, "I have not established lineage, nor have I taken birth, nor have I distinguished its color, it is not inferior to the form body." Moreover, the teacher also said, "In conventional truth, it is only wisdom, which accomplishes benefit through the means of generating appearances as the enjoyment body, etc., therefore it is the Dharma body." Therefore, the Bhagavan is always a single, immeasurable manifestation of wisdom, but merely because of acting for the sake of taming those to be tamed, it is established as various forms of body and wisdom. Therefore, the nature of the Victorious One should not be differentiated due to the different attachments of those to be tamed. The term "basis" refers to the aggregates, etc., which for children are the basis for grasping at self and what belongs to self, recognizing that it is selfless, and distinguishing abandonment, etc., therefore it is the basis, together
Tibetan
་ཅིག་སྤྱོད་པའི་མིང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པས་ཐོབ་པའོ། །ཡང་ན་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པ་ནི་གཞི་སྟེ། དང་པོར་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་སའི་སྙིང་པོ་འཁོར་ལོ་བཅུ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། བྱིས་པ་དབང་པོ་ཞེན་ཅིང་ལེ་ལོ་ཅན། །ཐེག་པ་གཉིས་ལ་ནན་ཐན་མི་བྱེད་པ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་ལྡན་མི་འགྱུར། །དེ་ནི་རྒྱ་ཆེན་ཐེག་ཆེན་སྣོད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཚེ་ནི་གཞིའང་ཡིན་ལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ཡིན་ཞེས་གཞི་མཐུན་པའི་བསྡུ་བར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཕྱག་འཚལ་བ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྙད་པའི་དོན་དགྲོལ་བར་བྱ་སྟེ། དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དོན་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་དེ་འདིར་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་གཟུང་ངོ༌། །དེ་རྣམས་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེད་པ་ཉིད་ནི་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་དང་པོར་སྨོས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟ་ ཞེ་ན། དང་པོར་སྨོས་པའི་དབང་གིས་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་དག་འདི་སྙམ་དུ་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་དམ་བཅས་པ་འདི་དག་ཁོ་ན་ལྟར་ཡོད་དམ། ཅི་སྟེ་མ་ཡིན་པ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་གཞུང་འདི་མཉན་པ་ལ་སོགས་པས་ཤེས་པར་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདི་ལ་དང་པོར་ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་ལྟ་ན་ན་ཁོ་བོ་ཡང་འདི་ལ་གུས་པས་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་འདི་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་བར་དང་མཐར་མ་བསྟན་གྱི། དང་པོར་བསྟན་པ་ཁོ་ནས་དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕྱག་འཚལ་བའི་དང་པོར་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བསྟན་ཞེ་ན། ལས་བརྩམས་ནས་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་ཚུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ན་དང་པོར་ཡུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པས་ནི་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱང་དད་པར་འགྱུར་ལ། དད་པར་གྱུར་ནས་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་དེའི་ཡོན་ཏན་ལ་ཞིབ་ཏུ་ཡང་དཔྱད་པས་ན་ཕྱག་འཚལ་བ་ཡང་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་འཇུག་པ་ཡན་ལག་གི་སྔོན་དུ་བྱ་བའི་ཡན་ལག་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། རང་གི་བསྟན་བཅོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མན་ངག་གི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་འདི་སྟེ། རྩ་བའི་གཞུང་ལྟ་བུར་གྱུར་པའོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ
Chinese
仅仅使用一个词的名字就能获得。（或者）作为所有道路的基础是基础，首先是因为要依赖于它。因此，在《圣地藏十轮经》这部大乘经中也说：‘孩童心智迷恋且懒惰，对于二乘不精进，不会具备大乘的轮，那不是广大的大乘之器。’因此，那时既是基础，也是智慧，显示了基础相同的集合。如是显示了礼敬之后，现在要阐释陈述必要等的意义。‘以对意义产生怀疑’这句话中，意义是指所有显示诸佛之母现观次第的，在此被认为是所要表达的意义。对这些产生怀疑，就是首先陈述显示必要等的两个偈颂。如何呢？由于首先陈述的缘故，具有分别念的人们会这样想：‘像这样承诺必要等是存在的，难道仅仅像这些一样存在吗？如果不是这样，那么通过听闻自己的论典等才能了解，否则就不能了解。’如果认为这里存在像最初所说的必要等，那么我也会恭敬地住在这里。’于是就投入听闻等。因此，必要等不是在中间和最后显示，仅仅在最初显示就是对意义产生怀疑，而那本身也是投入的支分。如果那样，为什么不在礼敬的最初也显示呢？因为开始工作后礼敬在世间是不合规矩的，按照如前所示的规矩，首先宣说佛母的功德，那么具有分别念的人们也会生起信心，生起信心后，对于必要等那些功德也详细地进行研究，因此礼敬也像必要等一样，是投入支分之前的支分，所以没有过失。‘自己的论典’是指这部以偈颂形式总结了所有显示诸佛之母现观次第的诀窍，就像根本论典一样。所要表达的是诸佛之母。
English
It is obtained by using the name of just one word together. (Or) The basis of all paths is the basis, first because it is to be relied upon. Therefore, in the Mahayana Sutra called "Arya Ksitigarbha Ten Wheel Sutra," it is also said: 'Children are attached to their senses and are lazy, and do not diligently practice the Two Vehicles. They will not possess the wheel of the Great Vehicle. That is not a vessel for the vast Great Vehicle.' Therefore, at that time, it is both the basis and the wisdom, showing the collection of the same basis. Having thus shown the prostration, now we must explain the meaning of stating the purpose and so on. In the phrase 'by creating doubt about the meaning,' the meaning refers to all that shows the order of realization of the Mother of the Buddhas, which is here taken as the meaning to be expressed. Creating doubt about these is the very first statement of the two verses showing the purpose and so on. How is it? Because of the first statement, those with discernment will think, 'Is it that the commitment that there are purposes and so on exists only as these? If not, then it will be known by listening to one's own treatise and so on, but not otherwise.' If one thinks that there are purposes and so on as stated at the beginning, then I too will respectfully abide here.' Then one engages in listening and so on. Therefore, the purpose and so on are not shown in the middle and at the end, but only showing it at the beginning is itself creating doubt about the meaning, and that itself is also a limb of engagement. If so, why is it not also shown at the beginning of the prostration? Because prostrating after starting work is not the custom in the world, and according to the custom shown as before, first, by stating the qualities of the Mother, those with discernment will also develop faith, and having developed faith, they will also examine in detail the qualities of those purposes and so on, therefore, prostration is also like the purpose and so on, it is a limb to be done before the limb of engagement, so there is no fault. 'One's own treatise' refers to this verse that summarizes all the instructions for showing the order of realization of the Mother of the Buddhas, like a root treatise. What is to be expressed is the Mother of the Buddhas.