Tibetan
་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ནི་རང་བཞིན་གཅིག་ཁོ་ན་ལས་མེད་པར་རྐྱེན་གཞན་ཁ་ཅིག་གིས་དུ་མར་སྣང་བའི་དུ་མ་ཉིད་ཇི་སྙེད་པ་ནི་འདིར་ཚུལ་གྱི་སྒྲས་བསྟན་པ་སྟེ་ཡུམ་འདི་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བ་ཡང་རང་བཞིན་ཕྱེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་མགོན་པས་ཐུགས་རྗེ་ཡིས། །ལུས་ཅན་རྣམས་ལ་བསྟན་སླད་དུ། །ཐ་སྙད་མངོན་དུ་མཛད་ནས་ནི། །ཁྱོད་ནི་བསྟན་ཅིང་བསྟན་མ་ལགས། །ཞེས་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་བསྟོད་པ་ལས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་དུ་མར་སྣང་བ་གཅིག་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པ་ནི་ཚུལ་གསུམ་པ་ཅན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ། གཅིག་དུ་མར་སྟོན་པའི་མཐུ་དང་ལྡན་པར་བརྗོད་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅེས་སྨོས་པས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མཐུའི་ངོ་བོ་དེ་སུའི་སྙམ་པ་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་སྨོས་པ་སྟེ། དོན་གྱི་གོ་རིམས་ནི་དེ་ལྟར་བ་ལྟ་བར་བྱའོ། །རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཞེས་པ་ནི་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱིས་ནི་དོན་བརྒྱད་བསྡུ་ལ། དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ཀྱང་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་གྱིས་དོན་ཐམས་ཅད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཐུགས་ལ་བཞག་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དངོས་པོ་བརྒྱད་དུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་དེ་དག་ནི་དངོས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་དཔྱད་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ཞེས་གཅིག་ཁོ་ནར་གདགས་པར་རིགས་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྔར་བསྟན་པའི་རིགས་པས་ལམ་ཐམས་ཅད་ནི་འབྲས་བུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གཅིག་པུ་བརྒྱུད་པའམ། དངོས་སུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ལམ་སྟེ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ ལྷུར་ལེན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྨོས་པ་ཡང་འདིར་བསྟན་པས་ཆོག་གོ །འོན་ཀྱང་དམན་པ་ལ་མོས་པ་ཁ་ཅིག་ནི་འཚང་རྒྱ་བར་ངེས་ཀྱང་བདག་ནི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་སྣོད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བདག་ལ་རྣམ་པར་སྨད་ནས་སྤྱད་པ་སྤྱོད་ལ་ཁ་ཅིག་ནི་འཚང་རྒྱ་བའི་ཕྱིར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་ཀྱང་འབྲས་བུ་མ་ཐོབ་པས་ལམ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ལ། ཁ་ཅིག་ནི་ཡུན་རིང་པོ་ནས་བཞེད་པའི་དོན་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པས། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་བདག་པོར་དབང་བརྙེས་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་གསུམ་དུ་བསྡུས་པས་ན་སྐབས་བརྒྱད་དུ་ཕྱེ་བ་ཡང་སྐབས་གསུམ་དུ་བསྡུ
Chinese
应如是行。因此，“方式”一词，并非仅指单一自性，而是指在某些其他因缘的作用下，显现为多样的众多，此处的“方式”一词即指此。因此，将此母本中的一切智智分为三，并非是自性的划分。世间怙主以慈悲心，为向有情众生宣示，以名言显现，您既是宣说者，又非宣说者。如是，导师于不分别中赞叹而宣说。如是，将显现为多者证为一，即是所谓的具有三种方式。宣说具有将一显现为多的威力，即是因提及三一切智智之自性。那么，这种威力的本体是谁呢？即是般若波罗蜜多。应如是看待意义的顺序。所谓“主要的因”，即是能作因。于此，以三一切智智可归纳八义，此即是般若波罗蜜多。其亦将以所诠之方式，令一切义圆满，如是于心中忆念。将事物分为八种，若以实事之方式分析，则可归为一切种智之时，可安立为一，此为何故？以先前所示之理，一切道皆是经由果位一切种智，或真实成办之故。因此，导师将要宣说的一切种智，乃是成佛之道，是圆满示现一切现观之所依。如是说，在此宣说已足够。然而，某些信奉下劣者，虽决定证悟，却因自认非大菩提之器而自我贬低，从而行持；某些人虽为证悟而行持，却因未得果位而安住于道；某些人则因长久以来的愿望完全实现，而成为三有之主，获得了法王的权位。如是，一切皆可归纳为三，因此，分为八个段落，亦可归纳为三个段落。
English
One should act accordingly. Therefore, the term "manner" does not refer to a single nature alone, but to the manifold appearances of the many under the influence of certain other conditions, and the term "manner" here refers to this. Therefore, dividing the omniscient wisdom in this mother into three is not a division of nature. The Protector of the World, with compassion, in order to show sentient beings, manifested in name, you are both the one who teaches and not the one who teaches. Thus, the teacher praised and declared in non-discrimination. Thus, proving that what appears as many is one is what is called having three manners. To say that it has the power to show one as many is because of mentioning the nature of the three omniscient wisdoms. So, who is the essence of this power? It is the Prajñāpāramitā. The order of meaning should be viewed as such. The so-called "main cause" is the efficient cause itself. Here, the three omniscient wisdoms summarize eight meanings, and this is the Prajñāpāramitā. It will also make all meanings complete in the way it will be explained, so keep it in mind like that. Those divided into eight things, if analyzed in terms of actual things, can be classified as the time of all kinds of wisdom, and it is reasonable to establish it as one. Why is that? According to the reason shown earlier, all paths are either through the result of all kinds of wisdom, or actually accomplished. Therefore, what the teacher will explain is that all kinds of wisdom is the path of Buddhahood, which is the basis for fully showing all realizations. It is enough to say that it is shown here. However, some who believe in inferiority, although they are sure to attain enlightenment, despise themselves because they think they are not vessels of great Bodhi, and thus practice; some people practice for enlightenment, but because they have not attained the result, they stay on the path; some people have completely fulfilled their long-cherished wishes, and have become the master of the three existences, and have obtained the power of the Dharma King. Thus, everything can be summarized into three, so dividing it into eight sections can also be summarized into three sections.
Tibetan
་བར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་དོན་བརྒྱད་བསྡུས་ལ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་སྐབས་གཅིག་ཅེའམ། གསུམ་ཞེས་མི་བཞག་པར་དངོས་པོ་བརྒྱད་ཉིད་སྐབས་བརྒྱད་ཀྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་འདི་ཅི་ལ་དགོངས་ཤེ་ན། །དོན་འདི་ནི་འོག་ནས་སྟོན་པར་འགྱུར་བས་འདིར་མི་བསམ་མོ། །ད་ནི་དངོས་པོ་བརྒྱད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་དུ་ཇི་ལྟར་བསྡུ་བ་ཅུང་ཞིག་འདིར་བརྗོད་དེ། དང་པོ་རེ་ཞིག་གང་ཟག་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་རིམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཉི་ཐོབ་པའི་རིམ་པས་དང་པོར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འབྲས་བུའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྣམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ལམ་བདུན་དུ་བསྡུས་པ་འདི་ཉིད་གཞིར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་ལ་རྣམ་པ་ཇི་སྙད་ཅིག་ཡོད་ཅེས་རྟོག་པ་ལ། མཐོང་བའི་ལམ་གཙོར་བྱས་ཏེ། རང་གི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་མེད་པ་ནས་འདུལ་བ་མེད་པའི་བར་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་རྟོག་པ་ལ་ནི་མཚན་ཉིད་ཉི་ཤུ་བ་བསྟན་པའོ། །དེ་དག་གི་སྦྱོར་བའི་ལམ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་རྟོག་པ་ལ་ནི། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ལམ་ལ་ནི། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། གཟུགས་སོགས་དེ་མི་རྟག་སོགས་དང༌། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སྦྱོར་བའི་ལམ་ལས་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་འབྱུང་བས་ན། སྐབས་གཉིས་པ་དང་གསུམ་པར་མཐོང་བའི་ལམ་རྣམ་ པ་དང་བཅས་པར་བསྟན་ཏོ། །འབྲས་བུ་ནི་འདིར་མ་བསྟན་ཏེ་གོ་སླ་བས་སམ། རང་གི་གཞུང་ལ་ལྟོས་པས་སམ། དོན་གཞན་ཡིན་ཡང་གདམས་ངག་གི་སྐབས་སུ། དབང་པོ་རྟུལ་དང་རྣོན་པོ་དག །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཐུན་མོང་དུ་བསྟན་དུ་རུང་བའོ། །ཐམས་ཅད་ཤེས་པས་བསྡུས་པ་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། སྐབས་གཉིས་པ་ལས་སྦྱོར་བའི་ལམ་དང༌། མཐོང་བའི་ལམ་དག་ཁྱད་པར་དང་བཅས་པར་བསྟན་ལ། སྐབས་བཞི་པ་ལས་དེ་དག་གི་བསྒོམ་པའི་ལམ་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ཏེ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་ནི་དེ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐབས་དང་པོ་དང༌། ལྔ་པ་དང་དྲུག་པ་དང༌། བདུན་པ་དང༌། བརྒྱད་པ་ལས་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་བསྡུས་པའོ། །འབྲེལ་བ་མ་བསྟན་ཏེ་སྐབས་གཉིས་པ་དང༌། གསུམ་པ་དང༌། བཞི་པ་དག་ལས་བསྡུས་པའོ། ཡོན་ཚན་དང་སྐྱོན་དག་ལ་མི་སྦྱོར་ཏེ། གཙོར་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་སྐབས་བ
Chinese
为了便于理解，其中，将三智之义归纳为八事，并说这是《般若波罗蜜多》。既然如此，为什么不立为一品或三品，而是将八事分为八品来讲述呢？这个道理将在下文阐述，故此处不作思考。现在稍微谈谈如何将八事归纳为三智。首先，对于根器迟钝之人，通过逐渐获得佛果的次第，首先以声闻果为重点，然后以完全证悟一切相的遍一切智相为重点，将三十七道品归纳为七道，以此为基础进行阐述。然后，如果思考它有多少种相，则以见道为主，应知其自身有十六种相，从无有到无调伏。如果思考它的体性如何，则阐述了二十种体性。如果思考它们的加行道是什么，则说了“圣声闻道是”等等，以及“色等彼无常等”。由于从加行道中产生见道，因此在第二品和第三品中，见道与相
English
In order to facilitate understanding, the meaning of the three kinds of omniscience is summarized into eight topics, and it is said that this is the "Prajnaparamita." Since this is the case, why are eight topics divided into eight chapters to be discussed, instead of establishing one chapter or three chapters? This reason will be explained below, so it will not be considered here. Now, let's briefly talk about how to summarize the eight topics into the three kinds of omniscience. First, for those with dull faculties, through the gradual attainment of Buddhahood, first focusing on the fruit of the Hearers, and then focusing on the aspect of the All-Knowing, which is the complete realization of all aspects, the thirty-seven factors of enlightenment are summarized into seven paths, and this is used as the basis for explanation. Then, if one thinks about how many aspects it has, the path of seeing is mainly emphasized, and it should be known that it has sixteen aspects of its own, from non-existence to non-subduing. If one thinks about what its nature is, then twenty natures are explained. If one thinks about what their path of application is, then it is said that "the path of the Noble Hearers is," etc., and "form, etc., are impermanent, etc." Since the path of seeing arises from the path of application, in the second and third chapters, the path of seeing and aspects
Tibetan
སྡུས་པའོ། །ལམ་ཤེས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཏེ། དེ་དག་ཞི་བའི་དབྱིངས་ནས་ལངས་ཏེ། ལམ་མཆོག་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ནི་སྐབས་དང་པོ་ནས་བསྟན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཐོག་མ་དང༌། གཉིས་པ་དང༌། གསུམ་པ་དང་པོར་བྱས་ཏེ། གདམས་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ཕལ་པ་སྦྱངས་ནས། སྐབས་བཞི་པ་ལས་བསྟན་པའི་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བསྐྱེད་དེ། སྐབས་དང་པོ་ནས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང༌། གོ་ཆ་དང༌། སྐབས་བཞི་པ་དང༌། ལྔ་པ་ལས་བསྟན་པའི་སྦྱོར་བའི་ལམ་སྦྱངས་ཏེ། དེ་དག་གི་རྟགས་ཐོབ་པར་བྱས་ནས། ཡང་དེ་ཡན་ཆད་རིགས་ལ་གནས་ཤིང་འཇུག་པ་དང༌། རང་གི་སྐབས་ནས་བསྟན་པ་དང༌། སྐབས་ལྔ་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་སྤངས་ནས། ཡང་རང་གི་སྐབས་ཀྱི་བསྒོམ་པའི་ལམ་དང༌། ཚོགས་དང༌། སྐབས་ལྔ་པ་ལས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་སྤངས་ཏེ། ལམ་དེ་གཉིས་རང་རང་གི་རྣམ་པ་དང༌། མཚན་ཉིད་དང༌། རྟགས་དང་བཅས་པར་སྦྱངས་ནས། ཡང་སྐབས་དྲུག་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་ཏེ། དེ་ནས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐབས་ལྔ་པ་ལས་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་གཙོར་གྱུར་པ་སྐབས་བདུན་པས་དངོས་པོ་ཁོ་ནར་བསྟན་པ་རྣམ་པ་དང་བཅས་ཤིང་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཅན་རྫོགས་པར་བྱེད་དེ། ལམ་དེ་དག་ཐབས་ཅད་ལ་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང༌། རིགས་དང༌། གདམས་ངག་དང༌། དམིགས་པ་དང༌། ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང༌། ཡོན་ཏན་དང༌། སྐྱོན་དག་ནི་ཐུན་མོང་དུ་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་ཏེ། འདི་ནི་སྐབས་བརྒྱད་ལས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་བསྡུས་པའོ། །ད་ནི་སྔར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ལྷུར་ལེན་པ་སྟེ་ཞེས་སྨོས་པ་དང༌། སྐབས་བརྒྱད་པ་ལས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྐབས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡུ་བ་ཅིག་ཅར་བསྟན་ཏེ། རེ་ཞིག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་ལམ་ལྟོས་པར་འཐོབ་པ་མེད་པས་དེའི་རྒྱུ་བསྟན་པ་ལམ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བཅུ་དགུ་རྒྱུའི་ངོ་བོར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡང་གདམས་ངག་གིས་སྨིན་པར་བྱ་བ་བྱེད་པས་གདམས་ངག་བསྟན་ཏོ། དེ་ཡང་གདམས་ངག་གིས་ལེགས་པར་ཟིན་པ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཡིན་པས་དེ་བསྟན་ཏོ། །ངེས་པར་འགྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རིགས་ལ་གནས་པ་ཡིན་པས་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བསྟན་ཏོ། །རིགས་ལ་གནས་པ་རྣམས་ལ་ནི་དམིགས་པ་དང་ཆེད་དུ་བྱ་བ་བསྟན་ཏོ། །ཡང་སླར་ཐབས་གཞན་གྱིས་སྦྱོར་བའི་ལམ་གོ་ཆ
Chinese
总摄。就通达道而言，声闻和独觉，彼等从寂灭之界起立，通达殊胜道，乃是从第一品所说的最初发心，以及第二、第三最初，依靠教诫而修习庸常的资粮道后，从第四品所说的顺解脱分生起，以及从第一品中所说的顺抉择分，以及资粮，以及从第四品和第五品所说的加行道修习后，获得彼等之相，又于此以上安住于种姓且趣入，以及从自己的品中所说，以及舍弃第五品的见道之分别念，又从自己的品之修道，以及资粮，以及舍弃从第五品中所说的分别念等，修习彼二道各自之相、体性、 以及连同相状，又完全修习第六品，此后殊胜的修道，以第五品中所说为主，第七品唯以事物所说，连同相状且具有决定生起之修证体性而令圆满，彼等道于一切方便中，也共同结合发心、种姓、教诫、所缘、目的、功德、过失等，此乃是从第八品中通达道之品的总摄。现在先前所说的一切相智性乃是示现一切现观而勇于承担等语，以及第八品中将一切相智之品汇集一处而同时宣说，略言之，一切相智彼乃是无须观待因道而可获得，故说彼之因，总摄一切道，以十九菩提心而宣说为因之体性。彼亦以教诫而成熟，故说教诫。彼亦以教诫而善加摄持，乃是顺抉择分，故说彼。顺抉择分乃是安住于种姓，故说种姓之差别。对于安住于种姓者们，则宣说所缘和目的。又再次以其他方便，加行道资粮
English
Summary. In terms of understanding the path, the Hearers and Solitary Buddhas, when they arise from the realm of peace and understand the supreme path, it is by making the initial generation of bodhicitta, as taught from the first chapter, and the second and third chapters, the beginning, and by training in the ordinary path of accumulation based on instructions. Then, they generate what accords with the part of liberation taught from the fourth chapter, and what accords with the part of ascertainment as taught from the first chapter, as well as the equipment, and after training in the path of joining taught from the fourth and fifth chapters, they attain the signs of these. Furthermore, up to that point, they abide in the lineage and enter, and as taught from their own chapter, and having abandoned the conceptual thoughts of the path of seeing of the fifth chapter, they again train in the path of meditation of their own chapter, as well as the accumulation, and having abandoned the conceptual thoughts as taught from the fifth chapter, they train in those two paths, each with its own aspect, nature, as well as together with the signs. Furthermore, having completely trained in the sixth chapter, thereafter, the special path of meditation, mainly as taught from the fifth chapter, is made complete by the seventh chapter, which teaches only the object, together with the aspects and having the nature of accomplishment of definite arising. In all these paths, bodhicitta, lineage, instructions, object of focus, purpose, qualities, and faults are also combined in common as appropriate. This is a summary of the chapter on understanding the path from the eighth chapter. Now, as previously stated, "the nature of all-knowingness is to take upon oneself the complete manifestation of all realizations," and the eighth chapter simultaneously teaches the chapter on all-knowingness, gathering it into one place. Briefly, all-knowingness is not obtained by relying on the cause-path, so the cause of that is taught, summarizing all paths, and teaching the nineteen bodhicittas as the nature of the cause. It is also matured by instructions, so instructions are taught. It is also well grasped by instructions, which is in accordance with the part of ascertainment, so that is taught. The part in accordance with ascertainment abides in the lineage, so the distinction of lineage is taught. For those who abide in the lineage, the object of focus and purpose are taught. Again, by other means, the path of joining, equipment.