Tibetan
་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དངོས་པོར་གྱུར་པ་འགའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོས་དེ་དག་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་གཞན་གྱི་ཀུན་བརྟགས་པའི་བདག་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་འཇུག་པ་ཡིན་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་བཅས་པ་ཡང་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རང་ཉིད་ང་རྒྱལ་མེད་པར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་གཞན་དག་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་གཉེན་པོ་ཡིན་ཏེ། མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་མངོན་པར་ཞེན་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པས་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་དོ། །དེས་ན་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་ཕུང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་གཅིག་ པ་ཅན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དེའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཐབས་ཡིན་པས། རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཡང༌། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པ་དང༌། རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་དག་གིས་སྤོང་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང༌། གཉེན་པོ་རེ་རེ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། མི་རྟག་པ་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་དམིགས་པའི་དུས་ན་གལ་ཏེ་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་དང༌། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུ་དག་གིས་དེ་དག་མཚན་མར་བྱེད་ན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གང་ཞིག་གཉེན་པོར་འགྱུར་བ་འགའ་ཡང་འགའི་ཡང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མཚན་མ་མེད་པའི་སྦྱོར་བས་ངེས་པར་རྟོགས་པ་དེའི་ཚེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དེ་ནི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །གཉེན་པོས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤངས་པ་དེ་ཡང་ལམ་ལས་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ལམ་བརྗོད་པར་རིགས་པ་ཡིན་ཡང་འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་ན། ལམ་གྱི་རྒྱུའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང༌། རྣམ་པ་རེ་ཞིག་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ལྟར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་ནས་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་
Chinese
通达一切法平等性是不存在的。因为不存在任何作为对立面和对治的事物，所以在世俗谛中，以因和果的事物来安立它们。如果是这样，即使以他人的遍计所执的我和对治等来进入空性等，也因为是带有实执的行为，所以是对立面。菩萨自己不带傲慢地进入布施等，是使其他众生如实地结合的对治，因为没有实执。总的来说，因为实执是对立面，所以对如来等实执也是对立面。因此，通达包含在能知和所知蕴中的事物具有同一自性，是它的对治。这样，对无常等和如来等实执是彻底平息烦恼的方法，所以是对常等对治，但因为所知障是自性，所以会被通达一切法无所缘和同一自性者所舍弃，因此，从体性上来说，对立面和对治各自也有两种。这个意思是说，在缘无常等和如来等的时候，如果以常等对治和福德资粮之因来执著它们，就会变成对立面。然而，因为一切法都是不生，所以没有什么会变成对治，也没有什么不是对立面，当以无相的瑜伽来确定通达时，那就是菩萨的对治。以对治舍弃对立面，那也是因为从道中转变，所以适合宣说道，但因为果依赖于因，所以，对道的因的详细分类和暂时宣说方式是，像这样宣说对立面等之后。这是这样说的，对于色和受等
English
Understanding the equality of all phenomena does not exist. Because there are no things that are opponents and antidotes, in conventional truth, they are established by the entities of cause and effect. If that is the case, even entering into emptiness, etc., with the antidote of self and so on, which are imputed by others, is still an opposing factor because it is an action with attachment to reality. When a Bodhisattva engages in generosity, etc., without arrogance, it is an antidote that definitely connects others in the same way, because there is no attachment to reality. In general, since attachment to reality is an opposing factor, attachment to reality in the Tathagatas, etc., is also an opposing factor. Therefore, realizing that things included in the aggregates of the knower and the known have the same nature is the antidote to that. Thus, attachment to impermanence, etc., and to the Tathagata, etc., is a method of completely pacifying afflictions, so it is an antidote to permanence, etc., but since the obscuration of knowledge is self-nature, it is abandoned by those who understand that all phenomena are without focus and of the same nature. Therefore, in terms of characteristics, each of the opposing factors and antidotes also has two aspects. This is the meaning: when focusing on impermanence, etc., and the Tathagata, etc., if they are characterized by antidotes such as permanence, etc., and the cause of the accumulation of merit, they will become opposing factors. However, since all phenomena are unborn, nothing becomes an antidote, and nothing is not an opposing factor. When definite understanding arises through formless yoga, then that is the Bodhisattva's antidote. Abandoning the opposing factor with the antidote, that is also because it transforms from the path, so it is appropriate to proclaim the path, but since the result depends on the cause, the detailed classification of the cause of the path and the temporary way of proclaiming it is, after proclaiming the opposing factors, etc., in this way. This is what is said, regarding form and feeling, etc.