Tibetan
་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ་སྐད་ ཅིག་གཅིག་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་ཡང༌། གལ་ཏེ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གིས་རྟོགས་པའི་རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟོགས་པ་ལ་ནི་ཐ་དད་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་མིག་སེར་ཅན་ལ་སོགས་པའི་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་ད་དུང་ཡང་འཁྲུལ་པ་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་མཐོང་བའི་ལམ་དུ་འགྱུར། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། མཐོང་བ་དག་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་རྟོགས་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ན་ལམ་ཡང་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ལམ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་བརྗོད་མ་ཐག་ཏུ། དེའི་རྒྱུ་བརྗོད་པར་རིགས་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དེ་མ་བརྗོད་པར་ལམ་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གི་འབྲས་བུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། འཆད་པར་འགྱུར་བ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཟག་པ་མེད་པ་དག་གིས་མཐོང་བའི་དོན་དག་པས་མཐར་ཕྱིན་པ་ན་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་མཐོང་བའི་དོན་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དང་ལྡན་པའི་སེམས་བརྟན་པར་གྱུར་པ་ན་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་ང་རྒྱལ་དང་ཆགས་པ་དག་ལྡོག་ལ། དེ་ལྡོག་པ་ན་ཡང་དེའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་ལྡོག་གོ །དེས་ན་སྒྲིབ་པ་གཉིས་སྤངས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མཐའ་དག་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ན་དེའི་བདག་པོ་ལས་བཞིའི་ཡུལ་མཆོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་ལམ་དང་པོ་གཉིས་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་མ་བརྗོད་དོ། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ཉིད་ཀྱིས་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཐེག་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྒོམ་པའི་ལམ་མངོན་དུ་མ་བྱས་པར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་འཐོབ་ཅེས་བརྩད་པར་ནི་ མི་བྱ་སྟེ། མཐོང་བའི་ལམ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ཡང་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་སྦྱོར་བ་རྣམས་ལ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་
Chinese
是故见道一刹那现证。于证之现证复，设若以十六刹那证悟之相各别，如是，然于证悟法界，则无有任何差别。若不如是，如眼翳者等之所见，则以仍然不退转错乱之故，如何成为见道？如是，然彼不以修道而得清净，以见不清净不应理之故。是故法界乃于一刹那具证悟者。以彼为一之故，道亦唯一刹那也。如是才说三道之自性，理应说其因，然以于一切种智之时已说讫之故，不说彼，为说道之一分之果故，所说是见道之末尾也。如是说者，谓将说之修道有漏及无漏等，以见之义清净而至究竟，则名为殊胜道者，乃是见之义极清净之位也。住于彼之菩萨，乃是具足止观之心坚固者，则烦恼及近烦恼一切，因我慢与贪着等退还，彼退还时，亦退还彼之因之苦与集也。是故以断二障故，现证一切佛法时，彼之主宰四业之境，乃成为应供养者也。是故于最初二道，以菩萨无有修道之作用故，则未说也。于遍知者，乃以见道而圆满之故也。若尔，云何二乘不现证修道而得一切种智耶？则不应诘难，以如见道般，于修道亦无有可遍知相之差别之故也。如是于加行等，菩萨亦以不缘等之相而修之故，无常等之相
English
Therefore, the path of seeing is realized in one instant. Moreover, in the realization of realization, even if the aspects of realization are different in sixteen instants, there is no difference in the realization of the realm of reality. If it is not like this, like the vision of those with cataracts, it would still not be reversed due to delusion. How could it become the path of seeing? Even so, it would not become completely pure through the path of cultivation, because it is unreasonable for seeing to be impure. Therefore, the realm of reality is one that is realized in a single instant. Because it is one, the path is also a single instant. Having just spoken of the nature of the three paths in this way, it would be reasonable to speak of their cause, but because it has already been spoken of at the time of omniscience, it is not spoken of. Because the statement is for the purpose of explaining the fruit of one aspect of the path, it is called the end of the path of seeing. This is what is said: the path of cultivation that will be explained, with and without outflows, when the meaning of seeing is purified and perfected, it is called the path of distinction, which is the state of complete purification of the meaning of seeing. The bodhisattva who abides in that, with a mind that is steadfast and endowed with calm abiding and insight, then all afflictions and near afflictions, the causes of pride and attachment, are reversed. When that is reversed, the suffering and arising that are the causes of that are also reversed. Therefore, by abandoning the two obscurations, when all the Buddha's teachings are manifested, the master of that, the object of the four actions, becomes worthy of offering. Therefore, in the first two paths, because the bodhisattva does not have the function of the path of cultivation, it is not spoken of. In the case of complete knowledge, it is perfected by the path of seeing itself. If so, how can the two vehicles attain omniscience without manifesting the path of cultivation? One should not question this, because just like the path of seeing, there is no difference in the aspects of the path of cultivation that can be completely known. Like this, even in the preparations, the bodhisattva cultivates with aspects such as non-objectification, so the aspects of impermanence, etc.
Tibetan
ཅན་གྱི་སྦྱོར་བ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱང་ཁྱད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཁྱད་པར་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་རྣམས་ལ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཐེག་པ་ཐ་མ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཁོ་ནས་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཤེས་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་འཐོབ་པ་ལ་འགལ་བ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱི་སྐབས་ཡིན་ནོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཡང་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡང་སྦྱོར་བ་དང་དངོས་དང་མཇུག་གི་དབྱེ་བས་མོས་པ་ལ་སོགས་པའི་མིང་ཅན་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །དེ་ལས་ཡུལ་དང༌། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང༌། འབྲས་བུའི་དབྱེ་བས་དབྱེ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། བྱེད་པའི་འོག་ཏུ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་དང་གཞན་གཉི་གའི་དོན་གྱིས་ན་མོས་པའི་ཡུལ་གསུམ་མོ། །དེ་དག་ཀྱང་སོ་སོར་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས། དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་མོས་པའི་རྣམ་པ་ཡང་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ནོ། །མོས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་འཇུག་པ་ན་ཡང་བསྟོད་པ་དང་བཀུར་བ་དང་བསྔགས་པའི་རང་བཞིན་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་འབྲས་བུ་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་བདུན་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི་དེ་བསྒོམ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ལེགས་པར་བསགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་རྩ་བ་ཡིན་པ་དེས་ན། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་མོས་པའི་ཁྱད་པར་མི་དམིགས་ པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་མོས་པར་བྱ་བའི་དོན་ལ་དམིགས་པ་ན། ཐེག་པ་གསུམ་ལ་གདུལ་བར་བྱ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ། དེའི་ལམ་ཉེ་བར་བསྟན་པས་བྱེད་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ནི་དེ་ལྟར་མོས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཐོབ་པའི་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་མཚན་ཉིད་མཇུག་རྒྱས་པའོ། །དེས་ན་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བས་ལམ་སྤེལ་བ་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ལྟར་ལེགས་པར་བསྔོས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལྟར་བསམ་པ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །སྦྱོར་བ་དང
Chinese
比前者（指其他）的加行更殊胜，因此，见道的行相也变得殊胜。正如通过什么能够完全了解修道的殊胜行相一样，见道的行相本身并没有殊胜之处。因此，仅仅通过完全了解下乘的修道，就能了解前两种乘的修道，所以在获得一切相智方面没有任何障碍。这是关于出世间道的。因为修道本身没有差别，所以也宣说了有漏道。它也以加行、正行和结行的差别，分为具有信解等名称的三种。为了说明从那（三种）中以所缘、差别和果的差别来区分，所以说“在作者之后”。因为是有漏的，所以通过自和他者的利益，有三种信解的所缘。那些也分别以小之小等次第，因为所缘的行相不同，所以信解的行相也有三十七种。当以信解进入般若波罗蜜多时，也因为赞叹、恭敬和称扬的自性小、中、大等的又小等的差别，而获得二十七种果，所以显示加行将圆满，就是指“彼修习”等。将所有善妙积聚的加行完全回向于一切智性是根本，因此，以具有无上菩提等十一种所缘的信解差别，以不缘等行相的信解所缘之义为所缘时，对于应以三乘调伏的众生，通过近示其道而获得作者，所以舍弃有漏的修道，就是指加行，就是指“如是信解”等。以随喜所获得之道的自性为结行。因此，随喜而宣说增长道，就是指“如是善妙回向”。这是如此思考的，见道的紧接着已经宣说了。加行和
English
It is more excellent than the former (referring to others) application, therefore, the aspects of the path of seeing also become excellent. Just as through what one can fully understand the excellent aspects of the path of cultivation, the aspects of the path of seeing themselves do not have any excellence. Therefore, merely by fully understanding the path of cultivation of the lower vehicle, one can understand the path of cultivation of the former two vehicles, so there is no obstacle in obtaining omniscience. This is about the supramundane path. Because the path of cultivation itself has no difference, the contaminated path is also taught. It is also divided into three types with names such as faith, etc., with the difference of application, main practice, and conclusion. In order to explain the distinction from those (three) by the differences of object, distinction, and fruit, it is said "after the agent." Because it is contaminated, there are three objects of faith through the benefit of oneself and others. Those also respectively in the order of small of small, etc., because the aspects of the object are different, so there are also thirty-seven aspects of faith. When entering the Prajnaparamita with faith, also because of the differences of small, medium, and large of the nature of praise, respect, and commendation, etc., one obtains twenty-seven kinds of fruit, so it is shown that the application will be completed, which refers to "that cultivation," etc. Completely dedicating all the well-accumulated application to omniscience is the root, therefore, with the difference of faith having eleven objects such as unsurpassed Bodhi, etc., when the meaning of the object of faith with aspects such as non-objectification is taken as the object, for the beings to be tamed by the three vehicles, by closely showing their path, one obtains the agent, so abandoning the contaminated path of cultivation refers to the application, which refers to "thus faith," etc. The nature of rejoicing in the obtained path is the concluding practice. Therefore, rejoicing and proclaiming the increase of the path refers to "thus well dedicated." This is how it is thought, the path of seeing has already been taught immediately. Application and