Tibetan
མིགས་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐེག་པ་དང་པོ་གཉིས་ལ་ནི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། འབྲས་བུ་དང་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་དག་གིས་ཁྱད་པར་ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱེད་པ་གསུངས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་གཞན་གྱི་ཉེ་བར་སྟོན་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་འབྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དང༌། ཟབ་པ་ཉིད་ནི་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ལ། གཟུང་བའི་རྟོག་པ་མ་དམིགས་པ་དང༌། འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ཙམ་གྱི་ས་སྔར་བཤད་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བདེན་པ་ལ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །ཁྱད་པར་འདི་གཉིས་ནི་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་མེད་པར་མི་འབྱུང་བས་ན་དེ་བརྗོད་པ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཐོབ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་ སོགས་པ་གཟུང་བའི་མཚན་ཉིད་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ན། དེ་བརྡ་ལས་བྱུང་བ་ཙམ་ཉིད་དང༌། འགྲིབ་པ་དང༌། འཕེལ་བ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་བཀག་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དམིགས་པ་ནི་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་རོ། །ཐེག་པ་དང་པོའི་འབྲས་བུ་ནི་ཐེག་པ་གཉིས་པའི་འབྲས་བུ་བརྗོད་པའི་ཤུགས་ཁོ་ནས་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་ཏེ། དེས་ན་ལོགས་སུ་མ་བཤད་དོ། །ཐེག་པ་གསུམ་པ་ནི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་དག་ཁོ་ན་ནས་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བ་སྟེ། དེས་ན་དེ་དག་རིམ་པ་བཞིན་བཤད་པ་ན། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གྱི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་འདི་ཡིན་ཏེ་སྔར་བཤད་པའི་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་སྐད་ཅིག་སྐྱེ་ལ། །དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའི་མཚན་ཉིད་སངས་རྒྱས་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་གཉིས་ལ་ཕན་ཚུན་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དངོས་པོ་མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པས་དམིགས་པ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ཉིད་འཐོབ་པོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་ལ་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་སྦྱོར་བ་རྣམས་ལ། ཆེན་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བསྒོམ་ས་པས་ན་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་པ་དང༌། དེ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྐྱེའོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཟག་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུའི་དངོས་པོར་འགྱུར་ཞིང༌། བདག་ཉིད་ཀྱང་མཐོང་བའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་ཕྱི་མ་རྣམས་ལ་ཡང་སོ་སོར་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །རྣམ་པ་ཐ་དད་པས་སྐད་ཅིག་རྣམས་ཐ་དད་ཀྱང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། བརྗོད་པ་སྦྱོར་བའི་ལམ་བརྟེན་པ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་རྟོགས་ བར་བྱ་བའི་ཆོས་རྣམ་པར་སྤྱོད་པ་བདག་པོར་བྱས་ནས། གང་གི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་བའི་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་བ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་དངོས་པོ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ཀྱང་ཐེ་ཚོམ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་ན། སྡུག་བསྔལ་ཉིད་འདོད་ཅིང་བཟོད་ལ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་ཏེ། འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་དེ་དག་ཀྱང་འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་བཟོད་པའི་ཕྱིར་ན་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཀྱང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ངེས་པར་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་མངོན་སུམ་ཟག་པ་མེད་པ་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདེན་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་བཟོད་པ་དང༌། ཤེས་པ་རྣམས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་དང་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་པོ་རྣམས་ལ་ཡང་ཤེས་བྱ་ལ་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཉིད་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡང་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཆོས་ཤེས་པ་གཉིས་ཀྱིས་གཟུང་བ་རྟོགས་པ་དང༌། རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། རྗེས་སུ་ཤེས་པ་གཉིས་ཀྱིས་འཛིན་པ་ཡང་རྟོགས་པ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། མི་དམིགས་པ་ལ་གནས་པས་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་མཐོང་བའི་ལམ་དང་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བཤད་ཅེ་ན། འབྲས་བུའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་དགོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་བཤད་ཟིན་པའི་ལམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་བ་ནི་ཀུན་འབྱུང་སྤོང་བ་མེད་པར་མི་འབྱུང་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱང་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འབྲས་བུ་གཅིག
Chinese
因为所缘的缘故而特别超胜。对于最初的两个乘来说，因为没有行相的差别，所以说以果和所缘的行相来近似地表示差别，就是指声闻道等等。其中，不依赖于其他的近似显示，而是自生的智慧本身，以及甚深本身就是果的差别。不缘取所取分别，以及仅是能取分别的处所，通过之前所说的各种行相的方式缘取真谛，这被称为所缘和行相的差别。这两个差别如果没有因的差别就不会产生，因此说那个就是如果获得与决定性的部分相符。因为不缘取色等所取的自性，所以那个仅仅是从名言中产生的，以及没有减少和增加，以及不完全执着于内空性等等，以及以遮止生和灭的行相来缘取，这是因的差别。第一个乘的果，仅仅通过说第二个乘的果的势力就能轻易地了知，因此没有单独说明。第三个乘是从道的刹那行相的差别来作区分的，因此依次解说那些，就是说在独觉道的结尾之后。这个意思是说，在之前所说的极小之小等等与决定性的部分相符的十二支的紧接着，产生苦法智忍的刹那。而且，如果以不缘取自性身的体性佛陀和一切法的真如二者之间，相互依存和所依的实物的行相来缘取，就能获得菩萨道。同样，在苦法智忍的刹那，对于那些与色等法的法界相结合的人来说，因为以伟大性等等的行相来修习，所以会同样地转变。这样一来，也就能生起如实地断除见道所断的烦恼，以及从那之中解脱的数量。而且，因为证悟到法界是无漏的自性，所以是见道的刹那的一切因。
English
It is particularly superior because of the object of focus. For the first two vehicles, since there is no difference in aspects, it is said that the differences are approximated by the aspects of the result and the object of focus, which refers to the path of the Hearers and so on. Among them, without relying on other approximate displays, the self-arisen wisdom itself, and the profoundness itself, are the differences of the result. Not focusing on the apprehended concept, and only the place of the apprehending concept, focusing on the truth through the ways of the previously mentioned aspects, this is called the difference of the object of focus and the aspect. These two differences will not arise without the difference of the cause, therefore saying that is if one obtains what is in accordance with the decisive part. Because the nature of the apprehended, such as form, is not focused on, that is only produced from names, and there is no decrease or increase, and not completely clinging to the emptiness of the interior, and focusing with the aspects of preventing birth and cessation, this is the difference of the cause. The result of the first vehicle is easily understood only through the power of saying the result of the second vehicle, so it is not explained separately. The third vehicle is distinguished from the difference of the momentary aspects of the path, so those are explained in order, that is, after the end of the path of the solitary realizer. This means that immediately after the twelve limbs of the previously mentioned smallest of the small, etc., which are in accordance with the decisive part, the moment of the forbearance of the knowledge of the Dharma of suffering arises. Moreover, if one focuses on the aspect of not focusing on the entities of mutual dependence and support between the Buddha of the nature body and the Suchness of all dharmas, one will attain the Bodhisattva path. Similarly, in the moment of the forbearance of the knowledge of the Dharma of suffering, for those who are combined with the Dharmadhatu of dharmas such as form, because they practice with the aspects of greatness, etc., they will transform in the same way. In this way, one can also generate the number of afflictions that are to be abandoned by seeing suffering, and the number of liberations from that. Moreover, because one realizes that the Dharmadhatu is the nature of being without outflows, it is the cause of all the moments of the path of seeing.
Chinese
也轉變成實物，自身也轉變成名為見道的東西。同樣地，對於道之後面的剎那，也應當個別了知各自相的差別。即使剎那因為相的不同而各不相同，然而，對於見到法界見道有什麼差別呢？就是依止於宣說結合之道，以了知苦諦應當修習的法作為主體，由於見到什麼苦而應當斷除的煩惱，會轉變成斷除煩惱的煩惱，產生一種超越世間的智慧，能使一切法的苦諦實物顯現。由於它也已超越了懷疑和顛倒，因此，希求苦本身，並且忍受和完全尋求，這就是於苦法智忍。它本身會使煩惱完全解脫，因為法性的特徵就是完全解脫。因此，使完全解脫顯現，就是於苦法智忍。由於那些忍和智也是隨順聖者之法的，因此是隨順忍的相，所以是於苦類智忍。由於它的力量，任何能確定執持隨順的現前無漏顯現，那就是於苦類智。同樣地，對於其餘的諦，也應當通達忍和智。像這樣，在十六個剎那中，對於所知境生起智慧，就是見道的剎那。在那裡，以法智忍和法智二者來了知所取境，以及以類智忍和類智二者來了知能取境時，菩薩安住在無相和無所緣中，就會安住在見道中。那麼，為什麼說見道和一個剎那同時現證呢？因為是就果的現證而說的。像這樣，已經說過的道的斷除苦，如果沒有斷除集，就不會發生，而那本身也就是滅。因此，果是一個。
English
It also transforms into a real object, and oneself also transforms into something called the path of seeing. Similarly, for the subsequent moments of the path, one should also individually understand the differences in their respective aspects. Even though the moments are different because of the different aspects, what difference is there in the path of seeing, which sees the realm of reality? It is based on the path of combining speech, taking the Dharma that should be practiced to understand the truth of suffering as the main thing. Because of seeing what suffering should be abandoned, the afflictions that will transform into abandoning afflictions, a wisdom that transcends the world is born, which can make the reality of the truth of suffering of all Dharmas manifest. Because it has also transcended doubt and inversion, therefore, it desires suffering itself, and endures and completely seeks it. This is the forbearance of the knowledge of Dharma in suffering. It itself will completely liberate afflictions, because the characteristic of Dharma-nature is complete liberation. Therefore, making complete liberation manifest is the forbearance of the knowledge of Dharma in suffering. Because those forbearances and knowledges also follow the Dharma of the noble ones, therefore it is the aspect of following forbearance, so it is the forbearance of the knowledge of kind in suffering. Because of its power, any manifest uncontaminated appearance that can definitely hold on to following, that is the knowledge of kind in suffering. Similarly, for the remaining truths, one should also understand the forbearances and knowledges. In this way, in the sixteen moments, the arising of wisdom for the object of knowledge is the moment of the path of seeing. There, when the object to be taken is understood by the forbearance of the knowledge of Dharma and the knowledge of Dharma, and when the object to be taken is also understood by the forbearance of the knowledge of kind and the knowledge of kind, the Bodhisattva abides in the signless and the non-objective, and will abide in the path of seeing. Then, why is it said that the path of seeing and a moment are simultaneously realized? Because it is spoken of in terms of the realization of the fruit. In this way, the abandonment of suffering of the path that has been spoken of, if there is no abandonment of the origin, it will not occur, and that itself is also cessation. Therefore, the fruit is one.