Tibetan
སྒོམ་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ན། རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་བྱང་བར་བྱེད་པའི་དུས་སུ། ཆུང་དུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་རིམ་པས་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་ལ། རིམ་པ་དེ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོས་ཐ་སྙད་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་བྱེད་པ་ནི་སེང་གེ་རྣམ་པར་ལྟ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྔ་མ་ཁོ་ནར་ཡིན་གྱི། འདིར་ཡང་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་དང་འབྲེལ་བའི་ངེས་འབྱེད་ཀྱི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཐོབ་པ་ནི་དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ལ་དེའི་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པའི་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་སྤྱིར་སྦྱོར་བའི་ ལམ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་བཀོད་པ། ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཞིན་དུ་བྱོས་ཤིག་ཅེ་ན། དེ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། །ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་རྣམས་ཁྱད་པར་ཁོ་ནར་ཉེ་བར་བཀོད་དོ། །ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཡང་ཆུང་དུ་དང༌། འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཐེག་པའི་དབྱེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་བཀོད་ཀྱི་སྤྱིར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཇི་ལྟར་ཆོས་མཐུན་པའི་དཔེ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྤྱིར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱས་པ་རྣམས་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པས་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་བསྒོམས་ནས་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དབང་དུ་གྱུར་པའི་སྦྱོར་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །བརྒྱད་པ་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཡང་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་རྟོགས་ན་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་དམིགས་པ་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡོད་པ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞིའོ། །རྣམ་པ་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྡོག་པ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །བདག་ཉིད་སོ་སོ་ལ་ངེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེས་ན་དེ་ལ་བརྟེན་བ་ཁོ་ནར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ནི། རང་གི་ངོ་བོ་དང། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང༌། བསྡུ་བ་དང༌། བྱེད་པ་དང༌། ཡུལ་རྣམས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དབྱེ་བས་སྟོན་པ་ནི། དེའི་འོག་ཏུ་བསྒོམ་པའི
Chinese
为了获得禅定，在使诸相现观的自性殊胜道清净之时，以小、中、大的次第生起无漏之智。此次第以自性而言，没有异名，因此被开示为与决择分相应等。与解脱分相应的行为，只是以狮子回顾的方式在前者中才有，在此则不然。因为获得与三一切智相关的决择分相应是先行的，并且殊胜道没有那样的作用。因此，将诸相现观圆满证悟的一切智性，置于三者的共同道等中，如果说要像与解脱分相应那样做，那是不行的。因为没有一切差别，是不可能的。因此，仅仅将三一切智的相置于差别之中。与解脱分相应的，小、中、大的差别自性，是以乘的差别来安立的，而不是共同安立的。因此，如何是符合正法的比喻呢？因此，对于共同完全了知的事物，以诸相现观圆满证悟，如是修习而得自在，因此称为自在之加行。第八，以小等差别而异，宣说不退转之自性，即名为不退转菩萨僧。如果了知对境和相的差别，则易于了知，因此应当宣说二者。其中，暂且对境是加行道等位次中存在的四圣谛。相也以从色等中退还等的自性。自性各自是确定的，因此应当仅仅依赖于它来证悟。对于修道，应当宣说自性、差别、摄集、作用和所缘境。其中，以有差别和无差别的差别来显示自性，即在其后修习的
English
In order to attain meditation, when purifying the path of the distinctive characteristic of manifesting all aspects, stainless wisdom arises in the order of small, medium, and large. This order, in terms of its own nature, has no different names, therefore it is taught as being in accordance with the decisive aspect, and so on. The action that is in accordance with the aspect of liberation is only in the former, in the manner of a lion's looking back, but not here. Because obtaining what is in accordance with the decisive aspect related to the three omniscient ones is what precedes it, and because the distinctive path does not have that action. Therefore, placing the omniscient nature of fully realizing all aspects in the common path of the three, and so on, if it is said to act like what is in accordance with the aspect of liberation, that is not so. Because without all distinctions, it is impossible. Therefore, only the aspects of the three omniscient ones are placed in distinction. The distinctive characteristics of small, medium, and large that are in accordance with the aspect of liberation are established by the distinctions of the vehicles themselves, but not commonly. Therefore, how is it an example that accords with the Dharma? Therefore, those things that have been completely understood in general are fully realized by manifesting all aspects, and having meditated on them in that way and become empowered, it is called the application of empowerment. Eighth, stating the characteristic of non-retrogression as being distinct by the distinctions of small, and so on, is called the non-retrogressing Bodhisattva Sangha. If the distinctions of the object and the aspect are understood, it is easy to understand, therefore these two should be stated. Among them, for the time being, the object is the four noble truths that exist in the stages of the path of application, and so on. The aspect is also by the nature of turning back from form, and so on. The natures are each definite, therefore one should understand by relying only on that. For the path of meditation, the nature, distinctions, collection, action, and objects should be stated. Among them, showing the nature by the distinction of having distinctions and not having distinctions is what is meditated on after that.
Tibetan
་ལམ་ལ་གནས་པའི་ཞེས་གསུངས་སོ། །དོན་འདི་ཡིན་ཏེ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང༌། སྐུར་བའི་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་ཟབ་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ། །སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་གྱིས་མཐོང་བའི་དོན་གྱི་ཡུལ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྦྱོར་བ་དང༌། དངོས་དང༌། མཇུག་ཡོད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེས་པ། བསམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཉིས་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ནི། དེ་རྣམ་པ་དུ་ཞིག་ཅེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཐ་དད་པ་མེད་ཀྱང། ས་དགུ་ལ་བརྟེན་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་དགུ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གསུམ་པ་བསྡུ་བ་བཤད་པའི་ཕྱིར། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་དང་དེ་ལས་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ལྟར་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཅི་འདི་དེ་ཁོ་ནར་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་ལམ། འོན་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དང་པོ་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གཅིག་ལ་ཐ་དད་པ་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་ཡང་གཞན་ལ་ལྟོས་པའི་ཐ་དད་པ་ཁས་ལེན་པ་ན་ལྟོས་པར་བྱ་བ་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་པས་ལྟོས་པར་བྱེད་པ་དུ་མ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་ཐལ། བཞི་པ་བྱེད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་ཁོ་ནར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དག་ཡོད་ན་དེ་ལོག་པ་དང༌། མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། དེ་དག་མེད་ན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་མེད་པ་ཉིད་དེས་ན་ལམ་གྱིས་ཅི་བྱ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིར་ཀུན་རྫོབ་ལ་བརྟེན་པའི་འཇིག་རྟེན་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དཔེས་ལན་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ལྟ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཁོ་ནར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། ལམ་གྱི་བྱེད་པ་མེད་པར་བརྗོད་ན། དེའི་ཚེ་ནི་ལྷག་པ་བརྗོད་པ་མེད་དོ། །སྒྲོ་བཏགས་པ་རྣམ་པར་བཅད་ལ། བཏགས་པའི་འབྲས་བུ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལ་བྱེད་པ་འགའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ལ་འཛིན་པའི་ཚད་མ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་བཏགས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས། དེ་ཁོ་ནའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་བྱེད་པ་རྣམ་པར་འཇིག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཐ་སྙད་དུ་དེ་མེད་པ་བརྗོད་ན་དེའི་ཚེ་ཡང་མར་མེ་ལ་སོགས་པ་ལ་ མངོན་སུམ་གྱིས་དམིགས་པས་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ནི་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད
Chinese
“安住于道”如是说。此意即是，具有远离增益和损减之边的甚深特点，通过结合等道所见的意义之境，以及禅定的结合，和具有始末的智慧之力所生，思考等的智慧是具有特点的。第二，为了显示详细区分而说，即“那是多少种”等。虽然从修习中产生的智慧的自性上没有差别，但依靠九地的不一致方面的分别念的差别，就是九种之义。第三，为了说明归纳，说了“胜者之母和由此”。如此理解，是否会因此而成为仅仅是不存在呢？或者在世俗中如前者一样呢？不是的，因为不希望在无分别的自性上存在差别。第二种情况，如果承认依赖于他者的差别，那么所依赖的对境有九种，那么依赖者怎么会成为多种呢？第四，为了显示作用而说，“以空性之相”。此意即是，如果实际上存在不一致的方面和对治，那么改变和成就也会发生变化，如果这些不存在，那么一切法都是无作用的，那么道有什么用呢？在此，以依赖世俗的世间和出世间的例子来回答，即“并非如此”。如果实际上因为因果的事物不合理，而说没有道的作为，那么此时就没有必要多说了。断除了增益，并且增益的结果是无自性，因此对它没有任何作用，并且执着于它的现量和比量等都是以增益的对境为目标的，因此无法破坏真实自性的作用。然而，如果在名言中说它不存在，那么此时，对于蜡烛等， 因为有现量所见的成立的量，所以对于它来说，有名言的存在。
English
"It is said to abide on the path." This means that it possesses the profound characteristics of being free from the extremes of addition and subtraction, the object of meaning seen through the path of union and so forth, and the union of meditative stabilization, and is born from the power of wisdom that has a beginning and an end. The wisdom of thinking and so forth is said to be special. Second, to show the detailed distinctions, it is said, "How many kinds are there?" and so on. Although there is no difference in the nature of the wisdom arising from meditation, due to the distinctions of the non-concordant aspects based on the nine grounds, it is the meaning of being nine kinds. Third, to explain the summary, it is said, "The Mother of the Victorious Ones and from that." This is understood as follows: Does this therefore become merely non-existent? Or is it like the former in conventional truth? It is not, because one does not wish for differences in the single nature of non-conceptualization. In the second case, if one accepts the difference that depends on others, since there are nine kinds of objects to depend on, how can the depender become many? Fourth, to show the function, it is said, "By the characteristic of emptiness." This means that if there are actually discordant aspects and antidotes, then change and accomplishment will also change. If these do not exist, then all phenomena are without function, so what is the use of the path? Here, the answer is given by examples of worldly and transworldly based on conventional truth, which is "It is not like that." If, in reality, the entity of cause and effect is unreasonable, and it is said that there is no function of the path, then at that time there is no need to say more. The addition is cut off, and the result of the addition is selflessness, so there is no function for it, and the direct perception and inference that grasp it are all aimed at the object of addition, so they cannot destroy the function of the true nature. However, if it is said that it does not exist in name, then at that time, for candles and so on, because there is a valid means of establishment that is seen by direct perception, therefore, for it, there is the term of existence.