Tibetan
ཁྱད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཁྱད་པར་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་རྣམས་ལ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཐེག་པ་ཐ་མ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཁོ་ནས་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཤེས་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་འཐོབ་པ་ལ་འགལ་བ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱི་སྐབས་ཡིན་ནོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཡང་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡང་སྦྱོར་བ་དང་དངོས་དང་མཇུག་གི་དབྱེ་བས་མོས་པ་ལ་སོགས་པའི་མིང་ཅན་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །དེ་ལས་ཡུལ་དང༌། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང༌། འབྲས་བུའི་དབྱེ་བས་དབྱེ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། བྱེད་པའི་འོག་ཏུ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་དང་གཞན་གཉི་གའི་དོན་གྱིས་ན་མོས་པའི་ཡུལ་གསུམ་མོ། །དེ་དག་ཀྱང་སོ་སོར་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས། དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་མོས་པའི་རྣམ་པ་ཡང་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ནོ། །མོས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་འཇུག་པ་ན་ཡང་བསྟོད་པ་དང་བཀུར་བ་དང་བསྔགས་པའི་རང་བཞིན་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་འབྲས་བུ་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་བདུན་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི་དེ་བསྒོམ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ལེགས་པར་བསགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་རྩ་བ་ཡིན་པ་དེས་ན། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་མོས་པའི་ཁྱད་པར་མི་དམིགས་ པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་མོས་པར་བྱ་བའི་དོན་ལ་དམིགས་པ་ན། ཐེག་པ་གསུམ་ལ་གདུལ་བར་བྱ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ། དེའི་ལམ་ཉེ་བར་བསྟན་པས་བྱེད་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ནི་དེ་ལྟར་མོས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཐོབ་པའི་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་མཚན་ཉིད་མཇུག་རྒྱས་པའོ། །དེས་ན་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བས་ལམ་སྤེལ་བ་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ལྟར་ལེགས་པར་བསྔོས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལྟར་བསམ་པ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །སྦྱོར་བ་དང་དངོས་དང་མཇུག་གི་དབྱེ་བས་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ན། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ཡིན་
Chinese
这是有差别的。就像通过什么能够完全了解修道之路的差别一样，见道之路的形态本身并没有差别。因此，仅仅通过完全了解下乘的修道之路，就能了解前两种乘的修道之路。所以，获得一切相智没有任何障碍。这是关于出世间道的。因为修道本身没有差别，所以也指出了有漏道。这又是通过加行、正行和结行的区分，而有信解等名称的三种形态。为了说明通过其中的所缘、殊胜的区分和果的区分来区分，所以说“在行为之下”。因为是有漏的，所以通过自和他二者的利益，有三种信解的所缘。这些也各自通过小之小等的次第，因为所缘的形态不同，所以信解的形态也有三十七种。当通过信解进入般若波罗蜜多时，又因为赞叹、恭敬和称赞的自性的小、中、大等的又小等的区分，而获得二十七种果，所以显示加行将圆满，这就是“彼修习”等所说的。将所有善妙积累的加行完全回向于一切智，这是根本，因此，以具有无上菩提等十一种所缘形态的信解差别，以不缘等形态的信解所缘之义为所缘时，对于应以三乘调伏的众生，因为通过指示其道而获得作用，所以舍弃有漏的修道，这就是加行，即“如是信解”等所说的。以随喜所获得之道的体性为结行之圆满。因此，宣说以随喜来增长道，这就是“如是善妙回向”所说的。这是如此思考的，见道之路已经立即讲完了。通过加行、正行和结行的区分，当修道完全圆满时，就是出世间道。
English
This is different. Just as one can fully understand the differences in the path of cultivation through what, the forms of the path of seeing do not have differences in themselves. Therefore, by fully understanding the path of cultivation of the lower vehicle alone, one can understand the path of cultivation of the first two vehicles. Therefore, there is no obstacle to attaining omniscience. This is about the path beyond the world. Because there is no difference in the path of cultivation itself, the path with outflows is also indicated. This again has three forms with names such as faith, through the distinction of application, actual practice, and conclusion. To explain the distinction through the objects, the distinction of excellence, and the distinction of results, it is said "under the action." Because it is with outflows, there are three objects of faith through the benefit of both self and others. These also, each through the order of small of small, etc., because the forms of the objects are different, so the forms of faith are also thirty-seven. When entering the Prajnaparamita through faith, also because of the distinctions of small, medium, and large of the nature of praise, respect, and commendation, etc., and again small, etc., one obtains twenty-seven kinds of results, so it is shown that the application will be complete, which is what is said by "that cultivation," etc. Completely dedicating all the well-accumulated application to omniscience is the root, therefore, with the distinction of faith having eleven forms of objects such as unsurpassed Bodhi, when the meaning of the object of faith with forms such as non-objectification is taken as the object, for the beings to be tamed by the three vehicles, because action is obtained by indicating their path, the path of cultivation with outflows is abandoned, which is the application, that is, what is said by "thus faith," etc. The nature of rejoicing in the obtained path is the completion of the conclusion. Therefore, it is declared that the path is increased by rejoicing, which is what is said by "thus well dedicated." This is how it is thought, the path of seeing has already been explained immediately. Through the distinction of application, actual practice, and conclusion, when the path of cultivation is completely perfected, it is the path beyond the world.
Tibetan
ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པ་གསུངས་པ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་འོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལམ་གྱི་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དོན་འདིས་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་པས་ན། མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་ལམ་གྱིས་ཐོབ་པ། རྣམ་པར་དག་པའི་ལམ་གྱིས་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར། ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པ་རྣམ་པ་ལྔའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མཐོང་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ལམ་དུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ངེས་པའི་ཕྱིར་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྐྱེད་པ་ལ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་དེ་གསུམ་མི་དམིགས་པ་ཁོ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་ལ། དེ་ལས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་དངོས་པོས་རྣམ་པར་དག་པ་གཉི་གའི་སྐྱེ་བ་དང་འགོག་པའི་རྒྱུ་དག་ལེན་པ་དང་འདོར་བ་ཉིད་ལ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ལེན་པ་དང་འདོར་བ་དག་གི་ཡུལ་རིམ་པར་བརྗོད་པ་ནི་དེའི་འོག་ཏུ་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རེ་ཞིག་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དགེ་སྤྱོང་གི་འབྲས་བུ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་ལམ་གྱིས་ཐོབ་པ་ན་གང་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་པའི་འབྲས་བུ་ལུས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། དེས་ན་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ལམ་ལོག་པ་ཉིད་ལམ་ རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེའི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པ་ནི་རྣམ་པར་དག་པ་སྤྱིར་བརྗོད་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཁྱད་པར་དེ་ཡང་བྱེད་པ་དང་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་མེད་པར་བསྟན་པར་མི་ནུས་པ་དེས་ན། དང་པོར་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རང་རང་གི་ངེས་འབྱེད་ཀྱི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྟོགས་པའི་རིམ་གྱིས་ལམ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང༌། གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སྔར་བརྗོད་པའི་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་རིམ་གྱིས་ལམ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་ན་ལམ་གསུམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར། སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ན་ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་གང་རང་བཞིན་ནི་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲིབ་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་སྤང་པའི་ཕྱིར
Chinese
名为“诺”。因此，所说的有漏和无漏的修道，是指有漏之下。以道所应获得的意义，能使之现前成就，因此，以现前成就之道而获得。以清净道而普遍和特别地清净，证悟自性等等有五种。由于在如实见一切法的自性道中，佛陀是确定的，所以在生起一切法的差别上是不合理的。即使那样，也仅仅由于那三者不可得，一切佛法才能生起，由此才是佛陀自性的重大意义。由于以普遍和特殊的实事，证悟了清净二者的生起和止灭之因的取舍，所以依次叙述取舍之境，就是其下的“何者”等等。暂时，第一种分别念是现前执著颠倒的特征，因此，如果以不可得之道获得沙门的果实，那么对于什么现前执著的果实还剩下什么呢？因此，现前执著等等本身就是邪道，就是道 清净。因此，叙述它的差别就是“如果普遍叙述清净”。由于不能不显示作者和境的差别，所以首先应该叙述作者的差别。其中，声闻和独觉以各自与决定分解分相符的证悟次第，当道现前时，如次第般，由于断除了烦恼障和所取分别念的特征所知障，以及菩提萨埵以先前所说的三乘所摄的决定分解分相符的次第，当道现前时，由于断除了三道的障碍，获得无戏论三摩地时，由于不见一切量和所量之自性，由于不共品和对治品任何自性都是以相同性而遮蔽，所以也舍弃了分别念。
English
It is called "No." Therefore, the path of meditation with and without outflows that is spoken of refers to what is below the path with outflows. Since the meaning to be attained by the path makes it manifest and accomplished, it is attained by the path of manifest accomplishment. Through the path of purification, it is purified generally and particularly, and there are five aspects of realizing self-nature and so on. Since the Buddha is certain in the path of self-nature that sees all dharmas without distortion, it is not reasonable to generate distinctions in all dharmas. Even so, it is only because those three are not perceived that all the Buddha's dharmas arise, and from that comes the great meaning of the Buddha's own characteristic. Because one realizes that the causes of the arising and cessation of both general and specific entities are to be taken and abandoned, the objects of taking and abandoning are sequentially stated, such as "what" and so on below. For the time being, the first conceptualization is characterized by the reversal of manifest clinging. Therefore, if the fruit of a renunciate is attained through the path of non-apprehension, what fruit remains for what is manifestly clung to? Therefore, manifest clinging and so on are themselves wrong paths, they are the path of purification. Therefore, stating its distinction is "if purification is stated generally." Since it is not possible to show the distinction of the agent and the object without distinction, the distinction of the agent should be stated first. Among them, when the path becomes manifest for the Hearers and Solitary Buddhas through the order of realization that accords with their respective aspects of definitive distinction, they abandon the obscuration of afflictions and the obscuration of knowledge, which is characterized by the conceptualization of what is to be grasped, in accordance with the order. And when the path becomes manifest for the Bodhisattva through the order that accords with the aspect of definitive distinction included in the three vehicles previously mentioned, they abandon the obscurations of the three paths. When one attains the samadhi without elaboration, it is because the nature of all valid cognitions and objects to be measured is not perceived. Because any nature of dissimilar factors and antidotes is obscured by sameness, conceptualization is also abandoned.