Tibetan
ད་པའི་ཕྱིར། དམིགས་པ་དང༌། མི་དམིགས་པས་བྱས་པའི་དབྱེ་བ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་ཐེག་པ་དང་པོ་ལ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བས་དམིགས་པར་བྱ་བའི་བདེན་པ་རྣམ་པ་དང་མི་འདྲ་བ་དང༌། ལྷག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་མི་འདྲ་བ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ཀྱི་མཐར་རེ་རེ་ལ་ཡིད་འབྱུང་བ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང༌། འགོག་པའི་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་དང་པོ་ནི་མི་མཐུན་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དང༌། གཉེན་པོ་དང་བསམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན། ཕ་རོལ་ཉིད་དང༌། འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་མི་གནས་པ་ཉིད་དང༌། རྒྱུ་ལ་མ་ལྟོས་པར་འཇིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན། གཡོ་བ་དང༌། རབ་ཏུ་འཇིག་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་ནི་འཇིག་རྟེན་འདི་དང་ཕྱི་མ་གཉིས་སུ་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། སེམས་ཡོད་པ་དང༌། སེམས་མེད་པས་བྱས་པའི་ཉེ་བར་འཚེ་བ་དང༌། བཅས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ན་འཇིགས་པ་དང༌། འགོ་བའི་ནད་དང༌། ཉེ་བར་འཚེ་བའི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྣམ་པ་བདུན་ནི་ལྷག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འགོག་པ་ལའང་མི་མཐུན་པའི་རྣམ་པ་བཞིའི་མཐར་རྟག་ཏུ་ཕན་པའི་བཞི་ཉིད་ཀྱིས་ན། སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང། སྨོན་པ་མེད་པ་དང༌། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ལྷག་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །ལམ་ལ་རྣམ་པ་ལྷག་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་མི་འདྲ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དེས་ན་བདེན་པ་བཞི་ལ་རྟེན་པའི་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་པོ་འདི་རྣམས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་འབྲེལ་པར་ཡིན་ཡང་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་འགལ་བ་འགལ་ཡང་མེད་དོ། །དང་པོའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །དེའི་རྒྱུ་བརྗོད་པ་ནི་བདེན་པ་བཞི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལ་ཡང་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་དང༌། དེའི་རྒྱུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམས་ལ་ཐ་མི་དད་པར་དམིགས་པ་དང༌། དེ་མི་དམིགས་པ་དང༌། རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་དམིགས་པའི་གནས་འགོག་པ་དང༌། ས་བཅུ་པའི་གནས་འགོག་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བཞི་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བདེན་པ་བཞི་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ན། ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ལྔར་བཤད་པ་སྐྱེ་ཞིང༌། རྣམ་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐེག་པ་དང་པོ་གཉིས་ལ་ནི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་མེད
Chinese
因此，应当阐述以缘和不缘所作的差别。虽然如此，在第一乘中，菩萨以不缘的瑜伽，对于所缘的谛实，也是与众不同且更为超胜的。例如，苦和集二者的八种不同行相之后，各自有厌离、离欲和灭的行相三种。其中，第一种是由于不相符的转变，以及对治和意乐本身，被称为彼岸本身和坏灭之法二者。第二种也由于自性不恒常，以及不依赖于因的怖畏本身，有动摇和彻底坏灭两种行相。第三种则由于此世和后世二者中的怖畏以及有心和无心所作的损害等，有怖畏、传染病和损害三种行相。如此，七种行相是超胜的。同样，对于灭，在四种不相符的行相之后，由于恒常利益的四种本身，有空性、（藏文：མཚན་མ་མེད་པ་，梵文天城体：अनिमित्त，梵文罗马拟音：animitta，汉语字面意思：无相）、无愿和无勤作的行相，这些都是超胜的。对于道，因为没有超胜行相的理由，所以仅仅是不同而已。因此，这二十六种依赖于四谛的行相，即使与菩萨相关，也因为是通达所应知法的方便，所以是声闻的道，因此没有相违。已经阐述了第一道的自性。阐述其因是“通达四谛”等。对此，也应当阐述行相的差别及其原因。其中，对于空性等，以不异而缘，以及不缘，以及遮止缘常等之境，以及遮止十地之境的四种特征，以四谛为对境时，产生所说的五种道之行相，而且这些行相也因为未被量所缘，所以是特别超胜的。对于第一二乘而言，没有行相的差别。
English
Therefore, the distinctions made by focusing and not focusing should be explained. Even so, in the first vehicle, the bodhisattva, through the yoga of non-focusing, the truth to be focused upon is also different and more excellent. For example, after the eight different aspects of suffering and origin, each has three aspects of renunciation, detachment, and cessation. Among them, the first is due to the incompatible transformation, and the antidote and intention itself, is called the other shore itself and the law of destruction. The second also has two aspects of shaking and complete destruction due to the impermanence of its own nature and the fear itself that does not depend on causes. The third has three aspects of fear, infectious disease, and harm due to the fear in both this world and the next, and the harm done by sentient and non-sentient beings. Thus, the seven aspects are superior. Similarly, for cessation, after the four incompatible aspects, due to the four benefits of permanence, there are the aspects of emptiness, signlessness, wishlessness, and non-effort, which are superior. For the path, since there is no reason for superior aspects, it is only different. Therefore, these twenty-six aspects based on the four truths, even if related to the bodhisattva, are the means of understanding the knowable, so it is the path of the hearers, so there is no contradiction. The nature of the first path has been explained. Explaining its cause is "understanding the four truths," etc. For this, the difference of aspects and its cause should also be explained. Among them, for emptiness, etc., by focusing without difference, and not focusing, and preventing the object of focusing on permanence, etc., and the four characteristics of preventing the object of the ten grounds, when the four truths are made the object, the five aspects of the path that are said to arise, and these aspects are also particularly superior because they are not focused on by measure. For the first two vehicles, there is no difference in aspects.
Tibetan
་པའི་ཕྱིར་ན། འབྲས་བུ་དང་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་དག་གིས་ཁྱད་པར་ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱེད་པ་གསུངས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་གཞན་གྱི་ཉེ་བར་སྟོན་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་འབྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དང༌། ཟབ་པ་ཉིད་ནི་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ལ། གཟུང་བའི་རྟོག་པ་མ་དམིགས་པ་དང༌། འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ཙམ་གྱི་ས་སྔར་བཤད་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བདེན་པ་ལ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །ཁྱད་པར་འདི་གཉིས་ནི་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་མེད་པར་མི་འབྱུང་བས་ན་དེ་བརྗོད་པ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཐོབ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་ སོགས་པ་གཟུང་བའི་མཚན་ཉིད་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ན། དེ་བརྡ་ལས་བྱུང་བ་ཙམ་ཉིད་དང༌། འགྲིབ་པ་དང༌། འཕེལ་བ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་བཀག་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དམིགས་པ་ནི་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་རོ། །ཐེག་པ་དང་པོའི་འབྲས་བུ་ནི་ཐེག་པ་གཉིས་པའི་འབྲས་བུ་བརྗོད་པའི་ཤུགས་ཁོ་ནས་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་ཏེ། དེས་ན་ལོགས་སུ་མ་བཤད་དོ། །ཐེག་པ་གསུམ་པ་ནི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་དག་ཁོ་ན་ནས་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བ་སྟེ། དེས་ན་དེ་དག་རིམ་པ་བཞིན་བཤད་པ་ན། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གྱི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་འདི་ཡིན་ཏེ་སྔར་བཤད་པའི་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་སྐད་ཅིག་སྐྱེ་ལ། །དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའི་མཚན་ཉིད་སངས་རྒྱས་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་གཉིས་ལ་ཕན་ཚུན་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དངོས་པོ་མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པས་དམིགས་པ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ཉིད་འཐོབ་པོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་ལ་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་སྦྱོར་བ་རྣམས་ལ། ཆེན་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བསྒོམ་ས་པས་ན་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་པ་དང༌། དེ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྐྱེའོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཟག་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུའི་དངོས་པོར་འགྱུར་ཞིང༌། བདག་ཉིད་ཀྱང་མཐོང་བའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞི
Chinese
因为如此，（经中）说以果和所缘的行相来特别表示差别，就是指声闻的道等等。其中，不依赖于其他的指示，而是自生的智慧本身，以及甚深本身是果的差别。不缘取所取之分别，以及仅有能取之分别的处所，通过先前所说的行相的方式缘取真实，这被称为所缘和行相的差别。这两个差别，如果没有因的差别就不会产生，因此说出它，就是指如果获得与决择分相应的（智慧）。因为不缘取色等所取的自性，所以，缘取它仅仅是从名言中产生，以及没有减少和增多，以及完全不执着于内空性等等，以及遮止生和灭的行相，这是因的差别。第一乘的果，仅仅通过说第二乘的果的势力就能轻易地了知，因此没有单独解说。第三乘是从道的刹那行相的差别来作区分的，因此依次解说它们，就是指在缘觉道的结尾之后。这个意思是说，在先前所说的极微之极微等等，与决择分相应的十二支的紧接着，会生起苦法智忍的刹那。而且，如果以不缘取自性身的体性佛陀，以及一切法的真如二者之间，互为能依和所依的事物的方式来缘取，就能获得菩萨道。同样，在苦法智忍的刹那，对于那些与色等法界相结合的人来说，因为是修习广大等等行相之处，所以会同样地转变。这样一来，也就会生起如实数量的，通过见苦所应断的烦恼的断除，以及从其中解脱。而且，因为证悟了法界是无漏的自性，所以成为见道的每一个刹那的因的体性，并且自身也转变为被称为见道。
English
Therefore, it is said that the distinction is particularly indicated by the aspects of the result and the object, which refers to the path of the Hearers and so on. Among these, the very self-arisen wisdom, without relying on the indication of others, and the very profoundness are the distinctions of the result. Not focusing on the concept of the grasped object, and the place of mere grasping concept, focusing on the truth through the modes of the previously explained aspects, is called the distinction of the object and the aspect. These two distinctions do not arise without the distinction of the cause, so stating it means that if one obtains what is in accordance with the part of ascertainment. Because the characteristic of the grasped object, such as form, is not focused upon, it is merely produced from designation, and there is no decrease or increase, and it is not completely apprehended as emptiness within, and the aspects of preventing arising and ceasing are the distinctions of the cause. The result of the first vehicle is easily understood by the force of stating the result of the second vehicle, so it is not explained separately. The third vehicle is distinguished only by the distinctions of the momentary aspects of the path, so explaining them in order means after the end of the path of the Solitary Realizer. This means that immediately after the twelve limbs in accordance with the part of ascertainment, such as the smallest of the smallest mentioned earlier, the moment of endurance of the knowledge of the Dharma of suffering arises. Moreover, if one focuses on the nature of the Body of Essence, the Buddha, and the Suchness of all phenomena, without focusing on the objects of mutual dependence and support, one will attain the Bodhisattva path. Similarly, in the moment of the knowledge of the Dharma of suffering, for those who are united with the realm of phenomena such as form, it will transform in the same way because it is the place of meditating on aspects such as greatness. In this way, the abandonment of afflictions to be abandoned by seeing suffering, and liberation from them, will arise in the same number as they are. Moreover, because one realizes that the realm of phenomena is the very nature of the uncontaminated, it becomes the causal entity of every moment of the path of seeing, and one's self also transforms into what is called the path of seeing. That's it.