Tibetan
་པའོ། ། བདེན་པ་བཞི་ལ་གནས་པའི་རྣམ་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཅུ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། མངོན་པར་མ་ཞེན་པ་འགོག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དམིགས་པར་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དེ་ནི་ཆུང་ངུའི་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་དེའི་རྣམ་པ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་སོགས་པ་འགོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འབྲིང་གི་དམིགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འབྲིང་གི་རྣམ་པ་ཆོས་ཀྱི་བརྡ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དང་འདྲ་བ་དག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆེན་པོའི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྩེ་མོ་ལ་སོགས་པ་འོག་མ་དག་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་གནས་སྐབས་གང་དུ་རྣམ་པ་གང་གིས་གང་ཞིག་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་ལ། མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་དང༌། དམིགས་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་བདེན་པ་བཞིར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ན་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་དག་དེ་ལ་རྟེན་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་དོན་དུ། དམིགས་པ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་ཉེ་བར་བཀོད་དོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་བཀག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དམིགས་པ། ཐེག་པ་གསུམ་ཀ་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ཐེག་པ་གཉིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པར་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན་ནི་དེ་བདེན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་དང་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་དག་གིས་གཞི་དང་ལམ་ཐམས་ཅད་ཤེས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ རྣམ་པ་མཐའ་དག་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་ཟིན་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཐེག་པ་གཉིས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། གཅིག་ནི་ཤེས་ནས་མངོན་དུ་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་འགལ་བ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཉོན་མོངས་པ་
Chinese
པའོ། ། 安住于四谛之相，即十六种行相，如无常等。声闻等以色等为所缘之相，即菩萨以显现执着与不执着之灭等为所缘。如声闻等之相成为小之所缘，如是彼之相，即显现执着等之灭，是为中之所缘。中之相，如法之语流不断绝，自性为空性，是为大之所缘。如是，顶等下者亦应类推。如是说，菩萨于任何时，以任何相，缘何者，对于彼所缘及相之差别，无有显现执着。无有显现执着，亦以不缘之加行，证悟法界。法界乃无有显现执着与无有缘之自性故。声闻等与菩萨之所缘即是四谛，故当知所缘与相皆依于彼，为显示此义故，列举所缘无常等之品类。若尔，如何以无常等之显现执着之遮止等之相为所缘，成为三乘皆能证悟之因？若如是，则成为成办无上菩提之因故。若二乘于未完全了知之情况下成佛，则彼为真实。如是，以一切智性与道智性，知一切基与道，以一切相智性，现证一切事物之 一切相，一切相智性乃果性，如是已宣说。是故，二乘是菩萨所应完全了知者，一乘是了知后所应现证者，故无有相违。菩萨之烦恼
English
pa'o. The aspects of abiding in the four truths, such as the sixteen aspects of impermanence, etc., are the objects of focus for the Hearers, etc., on forms, etc. Those are the aspects that Bodhisattvas focus on, such as the cessation of manifest clinging and non-clinging. Just as the aspect of the Hearers, etc., becomes a small object of focus, so too is its aspect, which is the cessation of manifest clinging, etc., the object of focus for the middle. The middle aspect, like the uninterrupted flow of Dharma speech, whose nature is emptiness, is the great object of focus. Likewise, the lower ones, such as the peak, etc., should also be applied. It is said that a Bodhisattva, at any time, with any aspect, focuses on anything, has no manifest clinging to the distinctions of those objects of focus and aspects. Without manifest clinging, one realizes the Dharmadhatu through the practice of non-focusing, because the Dharmadhatu is characterized by non-manifest clinging and non-focusing. Because the objects of focus of the Hearers, etc., and the Bodhisattvas are considered to be the four truths themselves, one should know that the objects of focus and aspects rely on them. To show this meaning, the categories of objects of focus, such as impermanence, etc., are listed. If so, how can focusing on the aspects of the cessation of manifest clinging, etc., on impermanence, etc., be the cause for all three vehicles to realize? If so, it would become the cause for accomplishing unsurpassed Bodhi. If the two vehicles become Buddhas without fully knowing, then that is true. Thus, with all-knowingness and path-knowingness, one knows all the bases and paths, and with all-aspect-knowingness, one directly realizes all the all aspects of things. All-aspect-knowingness is the nature of the fruit, as has already been explained. Therefore, the two vehicles are to be fully known by the Bodhisattva, and one vehicle is to be known and then directly realized, so there is no contradiction. The afflictions of the Bodhisattva
Tibetan
ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡོད་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མི་རྟོགས་སོ། །དེས་ན་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་མཐོང་བའི་ལམ་དང༌། བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྦྱོར་བའི་ལམ་དུ་དེ་སྤང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་ཡོད་ཀྱང་མེད་པ་དང༌། ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་དེ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་དེ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་དངོས་པོ་དང༌། གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་གིས་སྲིད་པར་སྐྱེ་བས་ན་རྣམ་པར་བྱང་བའི་དངོས་པོ་དང༌། སྐྱེས་བུ་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་གིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །བདེན་པར་འདོད་པ་ནི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཁྱད་པར་བཞི་པོ་འདི་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་ཁྱད་པར་ཉིད་ལས་འགྱུར་བ་དེས་ན་དེའི་ཁྱད་པར་སྟོན་པ་ནི། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྦྱར་བ་དང་མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཚེ་ཐབས་མཁས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཤེས་པ་དེའི་ཚེ་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་སྦྱོར་བས་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་བཤད་ནས་རྟོགས་པ་པོ་བརྗོད་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྟོགས་པ་པོའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང༌། རང་བཞིན་དག་གིས་འཆད་བཞིན་པའོ། །རིགས་རྟོགས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་དེས་ན་དང་པོར་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བཅུ་གསུམ་བརྗོད་པ་ནི། རེ་ཞིག་དང་པོར་ཞེས་བྱ་བའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་དམིགས་ནས་བསྟན་ཟིན་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་རྣམ་པ་བཞིའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་བལྟས་ཏེ། བསྒོམ་པའི་ལམ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་སྦྱངས་ནས། གཉེན་པོས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དྲུང་འབྱིན་པར་བྱེད་ལ། རློམ་པར་ཡང་མི་བྱེད་དོ། །རློམ་པ་མེད་བཞིན་དུ་ཡང་སྙིང་རྗེ་དང་ཤེས་རབ་དག་གིས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཐོབ་པས། ཐེག་པ་གསུམ་ལ་སེམས་ཅན་འདུལ་བ་ན། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་གོང་ནས་གོང་དུ་མངོན་པར་འཕེལ་བས་ན་རིགས་རྣམ་པ་བཅུ་གསུམ་མོ།
Chinese
因为是分别念的缘故。如果有分别念，就不能证悟法界。因此，将要宣说的见道和修道所要断除的，在加行道中不是断除的。如果是这样，那么声闻等虽然有，但和没有一样，因为没有差别。说没有，以及因为有分别念本身，菩萨的加行才变得殊胜，也是这样说的。这样说，即由普遍染污的事物，以及以补特伽罗实有的所依，能取和所取的分别念等，在有生中产生，因此由清净的事物，以及以士夫假有的所依，能取和所取的分别念等，才能证得寂灭。认为真实的，是不安住的寂灭，因此分别念本身是要由道来断除的。因此，这四种差别是由善知识的差别而产生的，因此显示它的差别是，与偈颂结合相符。何时以方便善巧的力量，了知一切法无自性，那时就成为具有所缘等差别的。这是它的意义。这样宣说了加行所证悟的差别后，宣说证悟者是具有精进。将要宣说证悟者的阶段的差别和自性。因为成为证悟种性的原因，因此首先宣说十三种阶段的差别是，略而言之首先。菩萨 是以发菩提心为对境，以已经开示的与决择分相应的四种相的力量，观见法界，通过修道小小等进行清净，以对治力将不顺品连根拔起，也不傲慢。即使没有傲慢，也因为以悲心和智慧等获得不共之法，在三乘中调伏有情，就能获得佛果，这样从高到高显现增长，因此有十三种种性。
English
Because it is conceptualization. If there is conceptualization, then the Dharmadhatu cannot be realized. Therefore, what is to be abandoned by the path of seeing and the path of meditation that will be explained, is not abandoned in the path of joining. If this is the case, then although it exists in the Hearers and so on, it is the same as non-existence, because there is no difference. Saying that it does not exist, and because of the existence of conceptualization itself, the practice of the Bodhisattva becomes superior, it is also said in this way. It is said in this way that the objects of universal defilement, and the conceptualizations of the object of grasping and the grasper, which are based on the real existence of the person, are born in existence, therefore, the objects of complete purification, and the conceptualizations of the object of grasping and the grasper, which are based on the imputation of the person, will attain Nirvana. Believing in truth is the Nirvana of non-abiding, therefore, conceptualization itself is to be abandoned by the path. Therefore, these four differences arise from the difference of the virtuous friend, therefore, showing its difference is, in accordance with the combination of verses. When, by the power of skillful means, all dharmas are known to be without self-nature, then it becomes endowed with the differences of object and so on. This is its meaning. Having explained the difference of realization by practice in this way, the one who realizes is said to be endowed with diligence. The differences and nature of the stages of the one who realizes are being explained. Because it becomes the cause of realizing the lineage, therefore, first of all, the thirteen kinds of stage differences are mentioned, briefly, first of all. Bodhisattva is contemplating the Dharmadhatu with the power of the four aspects corresponding to the decisive part that has already been shown with the object of generating the mind of enlightenment, and purifying it through the smallness of the path of meditation, and uprooting the unfavorable factors with the antidote, and not being arrogant. Even without arrogance, because of obtaining uncommon dharmas such as compassion and wisdom, subduing sentient beings in the three vehicles, one will attain Buddhahood, and thus manifesting growth from high to high, there are thirteen kinds of lineages.