Tibetan
་སྒྲུབ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ཡོད་པས་ན། དེའི་ཁྱད་པར་སྟོན་པའི་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་གི་སྐབས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་བཅྭ་ལྔ་ལ་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་དང་རྣོན་པོ་དད་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་དབྱེ་བས་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་དང་པོ་ལ་ཞུགས་པ་ཉིད་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །གང་ཞིག་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་པ་དེ་ནི་མ་ཐོང་བའི་ ལམ་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ལ་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་བཞི་སྤངས་པ་དེ་ནི་ལྷའམ་མི་རྣམས་སུ་ལན་ཅིག་རིགས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ན། ལྷ་དང་མིའི་རིགས་ནས་རིགས་སུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་དག་གོ །འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་ལྔའམ་དྲུག་སྤངས་པ་ན། གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་འབྲས་བུ་གཉིས་པ་ལ་ཞུགས་པ་དང༌། འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་དག་གོ །འདིར་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་བར་ཆད་གཅིག་པ་འབྲས་བུ་གཉིས་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་བདུན་སྤངས་པ་ན། དབང་པོ་རྟུལ་པོ་དང་རྣོན་པོ་འབྲས་བུ་གསུམ་པ་ལ་ཞུགས་པ་གཉིས་སོ། །གང་ཞིག་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་དགུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དེ་མི་འོང་བ་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང༌། གོང་དུ་འཕོ་བའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་དག་སྤངས་པ་དང་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ན་བར་མ་དོ་དང༌། གཉི་ག་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ན་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་དང༌། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང༌། མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན། དེ་ཉིད་དུ་ལམ་མངོན་དུ་བྱས་པས་སྡུག་བསྔལ་མཐར་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པ་ན། གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བར་མ་དོ་དང༌། སྐྱེ་གནས་དང༌། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་བཞིའོ། །གཉིས་པ་ཡང་དད་པ་དང་མཐོང་བས་ཐོབ་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་འོག་མིན་གྱི་མཐར་ཐུག་པ་དང་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་མཐར་ཐུག་པའི་དབྱེ་བས་ན་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། དེ་ལ་དང་པོ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་རང་གི་རིགས་སུ་གཏོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་དང༌།
Chinese
是故修习是极清净。由于对僧宝有邪见，为了显示其差别，所以说了“僧宝之时”等等。意义是这样的：在见道的十五个刹那心中，由于根器钝利、信心和随法行的差别，如实地断除了烦恼，因此证入初果本身有两种。如果未断除欲界世间道之烦恼，则于未舍道的十六个刹那心中，是为入流。如果断除了世间道之四种烦恼，则为了在天或人中受生一次，是为在天人和人道中受生的入流者。如果断除了欲界所行之五或六种烦恼，则次第如是，是为证入二果和安住于二果者。此处也如前一样，以一个障碍为间隔，是为安住于二果。之后，如果断除了欲界所行之七种烦恼，则根器钝利者和根器锋利者，是为证入三果的两种人。如果断除了欲界所行之九种烦恼，因此成为不还者，那么就是完全从痛苦中解脱，并且以向上转移的差别分为两种。其中第一种是由于断除和未断除生与现观的结缚，所以有中阴身；由于二者都未断除，所以在色界中，由于有现观和无现观，因此，在那里现证道而获得究竟苦果，次第如是，以有中阴身、生处、有现观和无有现观而完全从痛苦中解脱的差别分为四种。第二种又以信心和见所获得的差别，分为到达色究竟天之尽头和到达有顶之尽头两种。
English
Therefore, the practice is perfectly pure. Because there is wrong view about the Sangha Jewel, in order to show its distinction, it is said "at the time of the Sangha Jewel" and so on. The meaning is this: In the fifteen moments of the mind of the path of seeing, due to the difference of dull and sharp faculties, faith and following the Dharma, having abandoned the afflictions as they are, therefore, entering the first fruit itself is of two kinds. If one has not abandoned the afflictions of the mundane path in the desire realm, then in the sixteen moments of the mind of the path of non-abandonment, one is constantly entering the stream. If one has abandoned the four kinds of afflictions of the mundane path, then in order to be born once in the gods or humans, one is constantly entering the stream of birth in the realms of gods and humans. If one has abandoned five or six kinds of afflictions that are practiced in the desire realm, then in order, one is entering the second fruit and abiding in the fruit. Here too, as before, with one obstacle as an interval, one is abiding in the second fruit. Then, if one has abandoned seven kinds of afflictions that are practiced in the desire realm, then those with dull faculties and those with sharp faculties are the two kinds of people who have entered the third fruit. If one has abandoned nine kinds of afflictions that are practiced in the desire realm, therefore, becoming a non-returner, then one is completely liberated from suffering, and is divided into two kinds by the difference of moving upwards. The first of these is because of abandoning and not abandoning the bonds of birth and manifestation, so there is an intermediate state; because both have not been abandoned, in the form realm, because there is manifestation and non-manifestation, therefore, there, having manifested the path and obtained the ultimate fruit of suffering, in order, by the difference of having an intermediate state, a place of birth, having manifestation and without manifestation, one is completely liberated from suffering in four ways. The second is also divided into two kinds by the difference of obtaining by faith and by sight, reaching the end of Akanishta and reaching the end of the peak of existence. The first of these is by the mundane path of meditation, the small, medium, and
Tibetan
ཆེན་པོའི་དབྱེ་བ་སྤངས་པ་ན། འཕར་བ་དང༌། ཕྱེད་དུ་འཕར་བ་དང༌། གནས་ཐམས་ཅད་དུ་འཆི་འཕོ་བ་ཉིད་ཀྱིས་འོག་མིན་དུ་འཇུག་པས་ན་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །གཉིས་པ་ཡང་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་པ་དང༌། སྤངས་པའི་ཕྱིར་ན། མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་ཞི་བ་དང༌། ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ནས་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ན་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པ་སྤངས་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་གི་ནང་དུ་འདུས་པ་དེས་ན་དེ་ནི་ནང་དུ་མི་བསྡུའོ། །སངས་རྒྱས་མ་བྱུང་བ་ན་རང་ལམ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པ་དེས་ན་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་དང་ཞུགས་པའི་དབྱེ་བས་འབྲས་བུ་དང་པོ་ནི་རྣམ་པ་ལྔའོ། །གཉིས་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །གསུམ་པ་ནི་རྣམ་པ་བཅུའོ། །བཞི་པ་ནི་གཅིག་ཉིད་དོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པར་སླ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དང་པོ་དང་གཉིས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་དང༌། འབྲས་བུ་བཞི་པ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་མ་བརྗོད་དོ། །ལས་དང་པོ་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་མ་བརྗོད་པར་གྲུབ་པ་དེས་ན་དེ་མ་བརྗོད་པར་མོས་པའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་ཡན་ལག་བདེན་པ་རྟོགས་པ་དང༌། རྗེས་སུ་མཐུན་པ་སྒྲུབ་པའི་སྦྱོར་བ་ངེས་འབྱེད་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམ་པ་བཞི་སྟོན་པ་ནི་ལས་དང་པོ་པ་དེ་ལྟར་གདམས་ངག་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདིར་ཡང་ངེས་འབྱེད་ཀྱི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ངོ་བོ་མ་བསྟན་པར་དེའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ན། ངོ་བོ་དང་དེ་དག་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དགོངས་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རྣམས་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་དང༌། རྟོགས་བཞིན་པའི་རང་བཞིན་འབྲས་བུ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་དང༌། ཐ་མི་དད་པའི་བདག་ཉིད་ཆོས་ཉིད་དེ། བཞི་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སམ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མངོན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱིས། དམིགས་པ་རྣམས་ལ་སྒྲུབ་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །བསྟན་ཟིན་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དམིགས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འདྲི་བ་དགོད
Chinese
舍弃大种的差别后，以跳跃、半跳跃、在一切处死亡转移而进入色究竟天，因此有三种。第二，又因世间禅定道未舍弃色界烦恼和已舍弃之故，有见法寂静和以身现证的两种差别。之后，因舍弃有顶的八种烦恼，故进入阿罗汉果。舍弃所有烦恼的阿罗汉包含在佛陀僧宝之中，因此不包含在内。在没有佛陀出现时，因自道显现，也是独觉佛。如此做了之后，以安住果位和进入果位的差别，初果有五种，二果有三种，三果有十种，四果只有一种，也是独觉佛。因容易理解之故，所以没有用偈颂说安住初果和二果，以及进入四果。没有说初学者的福德资粮的支分与解脱分相应，因此没有说以信行事、行持的智慧资粮的支分证悟真谛，以及随顺修持的加行决择分之四种，而是说初学者如此获得教言等等。此处也没有显示与决择分相应的体性，因为不能显示其差别，所以依次说体性和它们是“菩萨们”等等。意指对苦集等四谛，以缘起之相的因，和正在证悟的自性果，以及空性之相的体性，和无有差别的自性法性，这四者，或者以显现执着、无显现等等的相，对所缘境修持十二种生起，这叫做（十二种生起）。为了显示已显示的差别的种种分类，以“所缘境”等等来提问回答。
English
Having abandoned the distinctions of the great elements, there are three types of entering Akanishta: jumping, half-jumping, and transferring death in all places. Secondly, because the mundane meditative path has not abandoned the afflictions of the form realm, and because it has abandoned them, there are two distinctions: peace in the visible Dharma and manifest realization by the body. Thereafter, because the eight types of afflictions of the peak of existence have been abandoned, one enters the fruit of Arhatship. The Arhat who has abandoned all afflictions is included within the Buddha Jewel, therefore he is not included within. When a Buddha has not appeared, because the self-path is manifested, he is also a Pratyekabuddha. Having done so, by the distinction of abiding in the fruit and entering the fruit, the first fruit has five types, the second has three types, the third has ten types, and the fourth has only one type, and is also a Pratyekabuddha. Because it is easy to understand, the abiding in the first and second fruits, and the entering into the fourth fruit, are not spoken of in verses. Because the limb of the accumulation of merit of the first practitioner, which is in accordance with the aspect of liberation, is not spoken of, therefore, without speaking of it, the four limbs of the decisive division, which are the accumulation of wisdom of practicing faith, the realization of truth, and the practice of accomplishing conformity, are shown as the first practitioner receiving such instructions and so on. Here also, because it is not possible to show the distinction without showing the nature that is in accordance with the aspect of the decisive division, therefore, the nature and those are spoken of in order as "the Bodhisattvas" and so on. The intention is that the four truths, such as the origin, etc., are the cause of the characteristic of dependent arising, and the nature of being realized is the fruit, and the nature of the characteristic of emptiness is the essence, and the self-nature of non-difference is the Dharma-nature, these four, or by the aspects of manifest clinging, non-manifestation, etc., the practice of the twelve kinds of arising on the objects is called (twelve kinds of arising). In order to show the various classifications of the distinctions that have already been shown, the question and answer are given with "object" and so on.