Tibetan
།རང་གི་ངོ་བོར་བསྟན་པར་འདོད་པས་ཕྱོགས་སྔ་མ་དགོད་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཞེས་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སོ་སོར་ངེས་པ་ཉིད་དུ་འདི་ལ་གནས་ཏེ། དེ་ན་གལ་ཏེ་རྟེན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རིགས་ལ་དབྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཐོག་མ་མེད་པ་སྲིད་པ་ནས་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་དྲི་མས་སྦགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་གང་གིས་ཚོགས་སོགས་པ། རྟོག་པས་བྱས་པའི་དབྱེ་བ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་རྣམ་དག་པ། །དེ་ནི་དྲི་བཅས་དྲི་མ་མེད། །ཆུ་ཁམས་གསེར་དང་ནམ་མཁའ་རྣམས། །དག་པ་བཞིན་དུ་དག་པར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གནས་སྐབས་བཅུ་གསུམ་གྱིས་དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་རྣམ་པ་བརྒྱད་དང༌། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་དང་ལྡན་པར་བརྗོད་པ་ནི་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་དང༌། བསམ་གཏན་བཞི་དང༌། ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་དང༌། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང༌། འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་དང་འབྲེལ་པའི་བསམ་གཏན་བཞི་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བ་དང༌། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་སྒྲས་པ་རྗོད་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ། འཇིག་རྟེན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་བཞིས་སྦྱོར་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དམིགས་པར་བྱེད་དོ། །དེས་ན་སྤྱི་དང༌། ཁྱད་བར་གྱི་ངོ་བོས་དམིགས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་གོ །སྦྱོར་ བ་རྣམས་ལ་འདི་སྒྲུབ་པས་ཆེད་དུ་བྱ་བས་ན་བསྒྲུབས་པའི་འབྲས་བུ་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་བའོ། །དེའང་རང་གི་དོན་དང་གཞན་གྱི་དོན་གཉིས་ལས། རང་གི་དོན་སྤངས་པ་དང་རྟོགས་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །དེས་དེ་ལྟར་རྟེན་ལ་སོགས་པའི་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་གཉིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལས་དེ་རྣམས་ལ་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་དངོས་པོས་ཡུལ་དང་སྦྱོར་བ་གཉིས་ལ་གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། དཀར་བའི་ཆོས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ལས་ཀྱི་དབྱེ་བས་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་བཞིར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་དེ་རང་གི་ངོ་བོ་དང༌། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དག་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བའི་སྦྱོར་བ་རྣམས་སུ་འདིས་གོ་ཆ་བགོས་པས་ན་འདིའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཡིན་ལ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་ཚན་དྲུག་གི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་སྟེ་དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་ཡང་ངོ༌། །འདི་ལྟར་བསམ་པ་ཡིན་ཏེ་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་རང་བཞིན་རྟོགས་པ་ན། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ས་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་ཚོགས་བསགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པས་ན་བྱ་བ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་པོ་འདིའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་བསྐྱད་པ་ན་དེ་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལས་གདམས་ངག་བཟུང་སྟེ། སྦྱོར་བ་རྩོམ་པའི་དུས་སུ་རང་གི་གནས་སྐབས་དང༌། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་རྣམ་པར་ལྟ་བ་ན་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ཆེད་དུ་བྱས་ནས་གོ་ཆ་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་པ་སྤྱོད་པའི་རང་བཞིན་རྣམ་པ་བཞིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། །དེས་ན་དོན་བཅུ་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྐབས་དང་པོའོ།། །། སྐབས་གཉིས་པ། བཤད་ཟིན་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ནི་གཉེན་པོ་བསྒོམ་པ་མེད་པར་མི་ འགྲུབ་པས་ན། ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་གཉེན་པོ་གསུངས་པ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལམ་གྱི་ཡན་ལག་དང༌། དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་དང༌། དེའི་རྒྱུ་དང་དེའི་འབྲས་བུ་རྣམས་སྤྱིར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་གསུངས་པ་ནི། ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་སྐྱེ་བར་རུང་བ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རློམ་པ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བ་སྐྱེད་པ་ཉིད་དང༌། ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཉིད་དང༌། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་པ་ཉིད་དང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བསྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་རྟེན་དང༌། སོ་སོར་ངེས་པ་དང༌། ཁྱབ་པ་དང༌། རང་བཞིན་དང༌། ལས་ཀྱི་མིང་ཅན་རྣམས་མི་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་བརྗོད་དོ། །དེ་བས་ན་དེ་མེད་པར་ལམ་ཤེས་པ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་དེ་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །ལམ་གྱི་རང་བཞིན་བརྗོད་པའི་སྐབས་སུ་རེ་ཞིག་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ལྟར་རྟེན་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བདེན་པ་དང་དེའི་རྣམ་པ་རྣམས་ལ་ཐེག་པའི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པ་མེ
Chinese
想要显示其自性，所以先提出的一方是，名为“法界”。一切佛法都各自确定地安住于此。那么，如果作为所依的体性的种类没有差别，即使那样，也因为从无始轮回以来就存在的对事物的显现执着的垢染所染污，依赖于结合等，由什么聚集等等，存在着由分别念所作的差别。如是说：“完全的烦恼清净，那是具垢与无垢，如水界、黄金与虚空等，希望如清净般清净。”如是说。以十三种状态作为所缘的八种境，以及宣说具有三种自性，名为成为修证之所依的如是宣说。五蕴、四禅、近取蕴、念住、欲等界，以及如是真如与圣者相关的四禅，佛性即是善、不善、以及未记说的，以言语表达的一切法，以世间等两种方式，通过结合道等来作为所缘。因此，以总相和别相的自性作为所缘有十一种。在结合中，以此修证而特别要做，因此所修证的果就是特别要做的事。那也是从自利和他利两种来说，以舍弃自利和证悟的差别有三种。因此，像那样完全了解作为所依等的六者的自性和详细差别后，才能对它们进行修证。那也是以总相和别相的事物，对于境和结合两种，如其数量一样，由于白法和六度波罗蜜多随顺修证的自性之业的差别，果有不同，所以会变成四种。因此，为了显示那自性和详细差别，如是宣说了“如是修证”等。由于以此披上了解脱烦恼的结合的盔甲，所以此的自性是精进，结合
English
Desiring to show its own nature, the first aspect put forward is called the "Dharmadhatu." All the Buddha's teachings reside here, each in its own definite way. So, if there is no distinction in the nature of the basis, even so, due to being defiled by the impurity of manifest attachment to things that have existed since beginningless existence, depending on conjunction and so on, by what is gathered, etc., there is indeed a distinction made by conceptualization. As it is said: "Completely afflicted and completely pure, that is with impurity and without impurity, like the water element, gold, and the sky, it is desired to be pure as pure." Thus it is said. The eight objects to be focused on by the thirteen states, and the statement that it possesses three own-natures, is called the basis of accomplishment, as it has been explained. The five aggregates, the four dhyanas, the aggregates of grasping, the mindfulness, the realms of desire and so on, and the four dhyanas related to suchness and the noble ones, the Buddha-nature, which is virtuous, non-virtuous, and unstated, all the dharmas to be expressed by words, are focused on by the two types, such as worldly ones, through the path of conjunction and so on. Therefore, there are eleven types of focus with the nature of general and specific characteristics. In conjunction, this is done specifically by accomplishing this, so the fruit of accomplishment is what is to be done specifically. That is also from the two, self-benefit and other-benefit, there are three types with the distinction of abandoning self-benefit and realization. Therefore, after fully understanding the own-nature and detailed distinctions of the six, such as the basis, in that way, one will be able to accomplish them. That is also with the objects of general and specific characteristics, for the two, object and conjunction, just as the number is, due to the difference in the nature of karma of following the accomplishment of white dharma and the six perfections, the fruits are different, so it will become four types. Therefore, in order to show that own-nature and detailed distinctions, thus "Thus accomplishment" and so on were spoken. Since this is armored with the conjunctions that are free from afflictions, therefore its own nature is diligence, conjunction.
Chinese
因为是六组中的六组，所以详细区分是三十六，其他也一样。这样想，如果通过加行道证悟六度波罗蜜多的自性，那么处于见道位的菩萨，通过修道使慈悲等显现，因为从积累资粮中获得殊胜道的目的的三种行为等，所以就成了已做事。是这样说的。这第一个现观的意义是：如理如实地生起两种菩提心时，为了使其达到究竟，从善知识处接受教诲，在开始加行时，观察自己的状态和诸法的自性，为了自己和他人的利益，以四种修习铠甲等的行为的自性，使一切法的各个方面显现。因此，这十个意义概括了一切方面，是这样说的。第一品。 第二品。 因为不修习对治就不能成就已经说过的各个方面，所以宣说了通达道的对治，即“证悟一切相智”等。道的支分、它的自性、它的因和它的果，总的来说应该叙述。其中首先宣说道的支分，即“能够生起通达道”等。无骄慢、生起菩提心、一切乘、在一切方面没有断除烦恼、成办一切有情义利的体性，作为所依、各别决定、周遍、自性、业的名称者，因为是不相违品的支分，所以说是道的支分。因此，因为没有它就不能生起通达道，所以暂时把它作为对境，这样说是可以的。在叙述道的自性时，暂时叙述声闻道的自性，即“如是所依”等。对于谛和它的各个方面，没有以乘的差别而不同。
English
Since it is six groups of six, the detailed distinction is thirty-six, and it is the same for others. Thinking like this, if one realizes the nature of the six perfections through the path of application, then the bodhisattva who is on the ground of the path of seeing, through the path of meditation, makes compassion and so on manifest, because from accumulating merit, one obtains three kinds of actions for the purpose of the special path, so it becomes doing what has been done. That is what is said. The meaning of this first Abhisamaya is: When the two kinds of Bodhicitta are generated as they should be, in order to make them reach the ultimate, one receives instructions from a virtuous friend, and when starting the practice, one observes one's own state and the nature of all dharmas, and for the benefit of oneself and others, with the nature of four kinds of practices such as practicing armor, one makes all aspects of all dharmas manifest. Therefore, these ten meanings summarize all aspects, that is what is said. First chapter. Second chapter. Because the aspects that have been spoken of cannot be accomplished without cultivating the antidote, the antidote to understanding the path is taught, which is "realizing all-knowingness" and so on. The limbs of the path, its own nature, its cause and its result should be generally described. Among them, first the limbs of the path are taught, which is "being able to generate understanding of the path" and so on. Non-arrogance, generating Bodhicitta, all vehicles, not abandoning afflictions in all aspects, the nature of accomplishing the benefit of all sentient beings, as the basis, individual determination, pervasiveness, nature, and the names of actions, because they are limbs of the non-conflicting, therefore they are said to be limbs of the path. Therefore, because understanding of the path cannot arise without it, it is temporarily made the object, it can be said that way. When describing the nature of the path, temporarily describing the nature of the Shravaka path, which is "such a basis" and so on. Regarding the truth and its various aspects, there is no difference due to the difference of vehicles.