Tibetan
། ལམ་གྱིས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ལམ་གྱི་ཡན་ལག་རྣམ་པ་ལྔ་རྫོགས་པ་ན། བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལས་མ་འདས་པར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་གྱིས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོ་མཐོང་བ་ན། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གྱིས་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་གྱིས་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་རྟོགས་ནས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཟག་པ་མེད་པ་དག་གིས་དེས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་སྤངས་པ་ན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སྐབས་གཉིས་པའོ།། །། སྐབས་གསུམ་པ། ལམ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་གཞི་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་དང༌། རྒྱུ་མཚན་དང༌། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང༌། གཉེན་པོ་དང༌། ལམ་དང༌། དེའི་ཡན་ལག་དང༌། ཉེ་བར་བསྡུ་བ་རྣམས་ལས། རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་པ་མེད་པར་ཕྱི་མ་རྣམས་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ན། རེ་ཞིག་བརྗོད་པ་གཞི་ ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བརྩེ་བ་དང་ཤེས་རབ་དག་གིས་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་དེའི་བར་ཏེ། དེ་རྣམས་སུ་གནས་པ་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་དེ་དང་བྲལ་བ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་གི་དོན་ཡིན་ནོ། །ཀུན་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ན་ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་ཡིན་ཞེས་སྐྱེ་བོ་བློ་གྲོས་དམན་པའི་དོགས་པ་བཟློག་པའི་དོན་དུ་གཉིས་པ་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་གསུངས་པ་ནི་ལུགས་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པ་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དངོས་པོ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པར་ཤེས་པ་སྤངས་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་ནི་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་གི་ཐབས་མཁས་པ་དང་འབྲེལ་བ་ཡིན་པ་དེ་ལྡོག་ན་ལྡོག་པ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་ད
Chinese
以道圆满的菩提是非常清净的。其中的概括意义是这样的：当道的五种支分圆满时，与如实决定的部分相符，不超出此范围，当声闻道见到一切的对治时，以独觉道所取的离戏论，以及菩萨道所执著的离戏论，在证悟后，修道有漏和无漏的，由此所应断除的烦恼之蕴断除后，在一切种智的场合中所说的一切相成就，就是这样。第二品完毕。 第三品 通达一切道的生起之因，通达一切所知的自性，以及原因、不共品、对治、道、道的支分、以及近取等。因为不通达自性，就无法通达后面的那些，所以，略微说一下，就是“一切基”等等。以悲悯和智慧，恒常和断灭的体性，以及轮回和涅槃的体性，以及它们之间的，安住于那些和远离的自性，因为通达一切，所以对于远离那些自性的声闻等来说，成为般若波罗蜜多的一部分，通达一切是不可能的，这在全知者的场合中已经说过，是那些论典的意义。如果一切智没有差别，那么般若波罗蜜多如何存在和不存在呢？为了遣除低劣智慧之人的疑惑，第二种原因的差别被宣说了，就是“从理”等等。通达色等自性，就是通达一切法平等性，而且，通过舍弃对有事和无事的了知，色等所缘是变化的，而不是其他的。因此，与随行和违逆等的方便善巧相关联，如果违逆，那就是违逆。因此，对于声闻等来说，并没有通达一切法平等性。不共品和对治
English
The enlightenment perfected by the path is extremely pure. The summarized meaning of this is as follows: When the five branches of the path are perfected, it is in accordance with the aspect of definite ascertainment as it is, and does not go beyond it. When the path of the Hearers sees the antidote to all, the conceptual elaborations taken by the path of the Solitary Buddhas are free from elaboration, and the conceptual elaborations grasped by the path of the Bodhisattvas are free from elaboration. Having realized this, when the path of meditation, with and without outflows, abandons the aggregates of afflictions to be abandoned by it, it is said that all aspects are accomplished in the context of omniscience. End of the Second Chapter. Third Chapter Understanding the cause of the arising of all paths, understanding the self-nature of all that is to be known, as well as the cause, the dissimilar aspects, the antidote, the path, its branches, and the proximate collection. Since without understanding the self-nature, it is not possible to understand the later ones, therefore, to speak briefly, it is "all bases" and so forth. With compassion and wisdom, the characteristics of permanence and annihilation, and the characteristics of samsara and nirvana, and the interval between them, knowing all the natures of dwelling in and being separated from them, since they know all natures, it is not possible for the Hearers and others who are separated from those natures to have omniscience, which has become one aspect of the Perfection of Wisdom. This has been said in the context of omniscience, and is the meaning of those treatises. If there is no difference in omniscience, then how does the Perfection of Wisdom exist and not exist? In order to dispel the doubts of those of inferior intelligence, the second difference of cause is explained, which is "from reason" and so forth. Understanding the self-nature of form and so forth is understanding the equality of all dharmas, and also, by abandoning the knowledge of things and non-things, the object of form and so forth is change, and is not otherwise. Therefore, it is related to the skillful means of following and reversing, and if it reverses, then it is reversal. Therefore, the Hearers and others do not have the realization of the equality of all dharmas. Dissimilar aspects and antidotes
Tibetan
ངོས་པོར་གྱུར་པ་འགའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོས་དེ་དག་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་གཞན་གྱི་ཀུན་བརྟགས་པའི་བདག་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་འཇུག་པ་ཡིན་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་བཅས་པ་ཡང་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རང་ཉིད་ང་རྒྱལ་མེད་པར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་གཞན་དག་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་གཉེན་པོ་ཡིན་ཏེ། མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་མངོན་པར་ཞེན་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པས་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་དོ། །དེས་ན་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་ཕུང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་གཅིག་ པ་ཅན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དེའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཐབས་ཡིན་པས། རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཡང༌། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པ་དང༌། རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་དག་གིས་སྤོང་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང༌། གཉེན་པོ་རེ་རེ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། མི་རྟག་པ་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་དམིགས་པའི་དུས་ན་གལ་ཏེ་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་དང༌། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུ་དག་གིས་དེ་དག་མཚན་མར་བྱེད་ན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གང་ཞིག་གཉེན་པོར་འགྱུར་བ་འགའ་ཡང་འགའི་ཡང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མཚན་མ་མེད་པའི་སྦྱོར་བས་ངེས་པར་རྟོགས་པ་དེའི་ཚེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དེ་ནི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །གཉེན་པོས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤངས་པ་དེ་ཡང་ལམ་ལས་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ལམ་བརྗོད་པར་རིགས་པ་ཡིན་ཡང་འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་ན། ལམ་གྱི་རྒྱུའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང༌། རྣམ་པ་རེ་ཞིག་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ལྟར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་ནས་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གཟུགས་སུ་རུང་བ་ལ་སོགས་པ་མཚན་ཉིད་དང༌། མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་བརྟག
Chinese
因为没有任何对立面，所以在世俗层面，通过因果的实体来区分它们。如果是这样，即使通过对治其他宗派所臆造的“我”等来运用空性等，也仍然会产生执着，因此是对立面。菩萨自己没有傲慢地投入布施等行为，这是使他人确信地投入其中的对治方法，因为没有执着。一般来说，执着是对立面，因此，对如来等产生执着也是对立面。因此，认识到包含在知识和所知蕴中的事物具有相同的自性，是对治方法。这样，执着于无常等和如来等是彻底平息烦恼的方法，虽然是对治常等的方法，但因为所知障是自性，所以通过不执着一切法和认识到相同的自性来消除，因此，从定义上来说，对立面和对治方法各有两种。意思是说，在专注于无常等和如来等的时候，如果将常等作为对治方法，并通过积累功德的因来将它们作为特征，那么就会变成对立面。然而，因为一切法都是不生的，所以没有什么可以成为对治方法，也没有什么可以成为对立面，通过无相的修行来确定地认识到这一点时，菩萨的这种行为才是对治方法。通过对治方法消除对立面，这也会改变道路，因此有必要谈论道路，但因为结果依赖于原因，所以对道路的原因进行详细区分，并简要地描述其形式，这就是所谓的“在谈论对立面等之后”。这就是所说的，对于色和感觉等，要考察可变性等特征和无常等。
English
Since there are no opposites, they are distinguished in the conventional sense by the entities of cause and effect. If this is the case, even if emptiness and so on are applied as an antidote to the self and so on fabricated by others, attachment will still arise, and therefore it is an opposing factor. When a Bodhisattva engages in generosity and so on without arrogance, it is an antidote that leads others to engage with certainty in the same way, because there is no attachment. In general, since attachment is an opposing factor, attachment to the Tathagata and so on is also an opposing factor. Therefore, realizing that things included in the aggregates of knowledge and knowable objects have the same nature is an antidote to that. Thus, attachment to impermanence and so on, and to the Tathagata and so on, is a method for completely pacifying afflictions. Although it is an antidote to permanence and so on, since the obscuration of knowledge is its nature, it is eliminated by those who do not fixate on all phenomena and who know the same nature. Therefore, there are two aspects to each of the opposing factors and the antidotes by definition. The meaning is this: when focusing on impermanence and so on, and on the Tathagata and so on, if permanence and so on are the antidotes, and they are characterized by the causes of accumulating merit, then they become opposing factors. However, since all phenomena are unborn, there is nothing that can become an antidote, and nothing that is an opposing factor. When this is definitely realized through practice without signs, then that action of the Bodhisattva is the antidote. Eliminating the opposing factor with the antidote also changes the path, so it is reasonable to talk about the path, but since the result depends on the cause, the detailed divisions of the causes of the path and a brief description of its form is what is meant by "after talking about the opposing factors and so on." This is what is being said: for form and feeling and so on, examine the characteristics such as changeability and the impermanence and so on.